100 حدیث ازپیامبر اعظم و ائمه علیهم السلام در باره نماز
100 حدیث ازپیامبر اعظم و ائمه علیهم السلام در باره نماز
1- پيامبر صلى الله عليه وآله :
« طُوبى لِمَنْ عَشِقَ الْعِبادَةَ وَ عانَقَها» بحار، ج ٧١ ، ص ٢١٢
خوشا به حال کسى که به عبادت عشق ورزد و آن را همچون محبوبى در بر گيرد
2- حضرت علی عليه السلام:
« اِنَّ اللَّهَ جَعَلَ الذِّکْرَ جَلاءً لِلْقُلُوبِ تَسْمَعُ بِهِ بَعْدَالْوَقَرَة وَ تُبْصِرُ بِه بَعْدَ العَشوه» نهج البلاغه، خطبه ٢٢
خداوند ذکر و يادش را صيقل روحها قرار داد تا گوشهاى سنگين با ياد خدا
شنوا و چش مهاى بسته با ياد او بينا شوند.
3- امام علی در مورد برکات نماز می فرمايد:
قَدْ حَفَّتْ بِهِم المَلائِكَة وَ نُزّلَتْ عَلَيْهِمُ السَّكينَه وَ فُتِحَتْ لَهُم اَبْوابَ السَّماءِ وَ اُعِدَّتْ لَهُم مَقاعِدَ الکرامات (نهج البلاغه خطبه 213)
فرشتگان آنان را در بر مى گيرند و آرامش بر آنان نازل مى شود، درهاى آسمان بر آنان
گشوده و جايگاه خوبى برايشان آماده مى شود.
4- امام علی ع در مورد آثارنماز مى فرمايد:
و اِنَّها لَتَحُتُّ الذُّنُوبَ حَتَّ الْوَرَق وَ تُطلِقُها اِطْلاقَ الرَّبَق (نهج البلاغه، خطبه ١٩٩)
نماز گناهان را مثل برگ درختان مى ريزد و گردن انسان را از ريسمان گناه آزاد می کند.
آنگاه در ادامه، تشبيهى جالب از پيامبر اکرم صلى الله عليه وآله نقل مى فرمايدکه: نماز همچون جوى آبى است که انسان روزى پنج مرتبه خود را در آن شستشو دهد، آيا ديگر آلودگى باقى مى ماند؟
5- امام علی علیه السلام:
تَسْكيناً لِاَطْرافِهِم، تَخْشيعاً لِاَبْصارِهِم، تَذْليلاً لِنُفُوسِهِمْ، تَخْفيضاً لِقُلُوبِهِم، اِزالَةً لِلْخَيْلاءِ عَنْهُم اِنْ
اَوْ حَشَتْهُم الْوَحْشَة آنَسَهُمْ ذِکرك. .(نهج البلاغه خطبه ١٩٦)
نماز به همه وجود انسان آرامش می بخشد، چشمها را خاشع و خاضع می گرداند، نفس سرکش را رام، دلها را نرم و تكبر و بزر گمنشى را محو مى کند. به هنگام وحشت و اضطراب و تنهايى، ياد تو موجب انس و الفت آنها مى شود
6- رسول اعظم صلی الله علیه وآله:
عَلَمُ الْاِسْلامِ اَلصَّلوة
نماز پرچم اسلام است(کنزالعمّال، حديث ١٨٨٧)
7- پيامبر (ص) فرمود:
«الصَّلاةُ ... بَرَكَةٌ فى الرّزقِ »
نماز سبب بركت در رزق و روزى مىشود(خصال صدوق، ج 2، ص 522؛ بحارالانوار، ج 82، ص 231)
8- پيامبر(ص)فرمود:
«الصَّلوةُ ميزانٌ من و فّى استوفى »
نماز ترازوست، پس هر كه آن را كامل انجام دهد، مزد و پاداش خوب و كامل مىگيرد.
(من لايحضره الفقيه ج 1، ص 33؛ الكافى، ج 1، ص 73)
9- پيامبر اكرم (ص) فرموده:
«أَقْرَبُ ما يكونُ العَبْدُ مِنَ اللَّهِ اِذاكانَ ساجِداً »
انسان به خدايش، زمانى نزديكتر است كه در سجده باشد(اصول کافی ج2ص483(
10- حضرت امام رضا(ع) فرموده:
»الصَّلاةُ قُرْبانُ كلِّ تَقىٍّ »
نماز موجب تقرب هر انسان پرهيزكار است.« (اصول کافی ج3 ص265)
11- راوى مىگويد: از امام صادق (ع) پرسيدم:
»... عن أَفْضَلِ ما يَتَقَرَّبُ بِهِ العِبادُ اِلى رَبِّهم و أَحَبَّ ذلك اِلىاللَّهِ - عزّ وَ جَلّ - ماهو؟ فَقالِ: ما أَعْلَمُ شيئاً بَعْدَالمَعْرِفَةِ أَفْضَلَ مِنْ هذه الصَّلاة»
پربهاترين طاعتى كه انسان را به خدا نزديك كند و هيچ طاعتى به درگاه خدامحبوبتر از آن نباشد، چه طاعتى است؟ امام (ع) فرمودند: بعد از شناخت خدا هيچ طاعتى را با ارجتر و پربهاتر از نماز نمىشناسم (اصول کافی ج3ص264)
12- حضرت امام باقر(ع) فرمود:
«اِذا اسْتَقْبَلَ المُصَلّى القبلةَ، اِسْتَقْبَلَ الرَّحْمانُ بوَجْهِهِ لا اِلهَ غَيْرَه»
آن گاهى كه نمازگزار رو به سوى قبله آورد، خداى رحمان به وجه و جمال خود او را استقبال فرمايد، خدايى كه جز او خدايى نيست.(بحارالانوارج74ص219)
13- امام علی علیه السلام :
واعلم ان کل شيء من عملک تبع لصلاتک(نهج البلاغه نامه27)
وبدان تمام کارهایت تابع نماز توست
14- امام علی علیه السلام:
واذا قمت في صلاتک للناس، فلا تکونن منفرا ولا مضيعا، فان في الناس من به العلة وله الحاجة. وقد سالت رسول الله -صلي الله عليه وآله وسلم- حين وجهني الي اليمن کيف اصلي بهم؟ فقال: "صل بهم کصلاة اضعفهم، وکن بالمؤمنين رحيما(نهج البلاغه نامه 53)
به امام جماعت توصیه می فرماید: آنگاه که به نماز ایستادی نه آنقدر نماز را طولانی گردان که مردم از گردت پراکنده شوند و نه آنگونه بخوان که آن را تباه سازی. همانا در میان مردم کسانی ممکن است بیمارویا صاحب نیاز باشند .آنگاه که پیامبر مرا به سوی مردم یمن مامور کرد از ایشان پرسیدم چگونه با مردم نمار برپای دارم؟ فرمود: مانند ضعیفترینشان نماز بخوان و با مومنین مهربان باش.
15- رسول خدا (ص) فرمود:
الصّلاةُ مِنْ شَرايِع الدّين و فيها مَرضاة الرّب عزّوجلّ فهى منهاج الانبياء(خصال صدوق ج2ص522)
نماز از شرايع دين است و رضاى پروردگار در نماز است، نماز راه روشن انبيا به سوى الله مىباشد.
16- امام صادق(ع) فرمود:
لايَرْكَعُ عبدٌ لِلَّهِ رُكُوعاً عَلى الحقيقة اِلاَّزَيَّنَّهُ اللَّهُ بِنُورِ بَهائِهِ و أَظَلَّهُ فى ظَلالِ كِبريائِهِ و كَساهُ كَسْوَةَ أصْفِيائِهِ (مستدرک الوسائل ج4ص 441)
هيچ بنده اى از روى حقيقت براى خدا ركوع نكند،مگر آنكه خداى تعالى او را با نور جمال خود مزين فرمايد، و در سايه كبريايش درآورد، و جامه برگزيدگان خودرا به او بپوشاند.
17- ابن مسعود مىگويد: »سَأَلتُ رسول اللَّه )ص( أىُّ الاَعْمال أَحَبُّ اِلى اللَّه عَزَّ و جل؟
قال (ص) الصَّلاةُ لِوَقْتِها؛(وسائل الشیعه ج4 ص113)
از پيامبر خدا (ص) پرسيدم محبوبترين كار نزد خداوند چه كار است؟
فرمود: نماز در وقتش.
18- خداوند به پيامبرش چنين فرمود:
ای محمد! هر كه دوست دارد نماز جماعت را، خدا و ملائكه او را دوست دارند.
( حلية المتقين، ص 328)
19- امام صادق )ع( فرمود: »أحَبُّ الِعباد اِلى اللّهِ عَزَّ و جل رجلٌ صدوقٌ فى حديثِه محافِظٌ على صَلَواتِه و ما افْتَرَض اللَّهُ عليه؛(وسائل الشیعه ج19 ص 69) محبوبترين بندگان پيش خداى عزيز و جليل، مردى است كه راستگو باشد و بر وقت هاى نماز و بر فرائض كه خدا واجب فرموده است، محافظت كند.«
20- امام صادق )ع( فرموده اند:
اِنّى لاَحَبُّ للِرّجل الُمؤمِنِ مِنْكُمْ اِذا قامَ فى صَلاتِهِ أَن يُقْبِلَ بِقَلبِه اِلى اللَّه تعالى و لا يَشْغَلهُ بِأمْرِ الدّنيا، فَلَيسَ مِن مُؤْمِنِ يُقْبِلُ بِقَلبِهِ فى صَلاتِهِ الى اللَّهِ اِلاَّ أَقْبَلَ اللَّهُاِليهِ بِوَجْهِهِ و أَقْبَلَ بِقُلُوبِ الُمؤْمنينَ اِليه بالمحَبَّةِ لَهُ بَعْدَ حُبَّ اللَّهِ اِيَّاهُ (وسائل الشیعه ج5 ص475)
من دوست مىدارم كه چون مومنى از شما به نماز ايستد، آيينه دل را به سوى خدا بگرداند و مشغول امر دنيا نگردد. هيچ صاحب ايمان در نمازش روى دل به سوى خدا نكند، مگر اينكه خداوند نيز روى خود به وى كند، آن گاه كه خدا خودش او را دوست داشت، دل مؤمنان را نيز متمايل به او و سرشار از محبت او مىسازد.«
21- رسول اكرم (ص) فرمود:
هفت گروهند كه در سايه عرش الهى خواهند بود، روزى كه غير آن، سايه اى نخواهد بود
1- پيشنماز عادل
2- جوانى كه در عبادت خدا رشد كند و بزرگ شود:
3 و 4 - دو انسانی كه در راه عبادت با هم رقابت كنند
5- انسانی كه دلش به مسجد تعلق داشته باشد و چون بيرون آيد باز گردد؛
6- دوستانى كه براى خدا با هم برادرى نمايند:
7- و كسى كه خدا را ياد كند و اشكش جارى شود
حليةالمتقين، ص 329 علامه مجلسی
22- پيامبر اكرم )ص( فرمود:
الصّلاةُ نورُ الُمؤْمنِ؛(مستدرک الوسائل ج3 ص92)
نماز نور مومن است.«
23- پيامبر اكرم )ص( فرمود:
صلاةُالرجُلِ نُورٌ فى قَلْبِه، فَمَنْ شاءَ منكم، فَلْيُنَوِّرْ قَلْبَه ؛(49)
نماز هر كس، نورى در دل اوست، پس هر كس خواست، قلبش را )با اقامه نماز( نورانى بكند.«
24- امام صادق )ع( فرمود: »اِنَّ الصَّلاة، اِذا ارتَفَعتْ فى وَقْتِها، رَجَعَتْ اِلى صاحِبِها، و هى بيضاءٌ مُشْرِقة، تقول: حَفَظْتَنى، حَفَظَكَ اللَّه؛(اصول کافی ج 3 ص 268)
براستى كه نماز در وقتش، رو به عالم بالا دارد، آن گاه كه ارتفاع پيدا مىكند، به صاحبش )نماز گزار( التفاتى مىكند و در حالى كه چون آفتاب سپيده مىدرخشد، مىگويد: تو مرا پاس داشتى، خدا تو را پاس دارد.«
25- پيامبر اسلام )ص( فرمود: »بَشِّرِ الَمشَّائينَ اِلى الَمساجِدِ فِى ظُلَمِ اللَّيل بِنورٍ ساطِعٍ يومَ القِيامَةِ؛(مستدرک الوسائل ج3 ص 364 )
مژده بده كسانى را كه در شبانگاهان براى نماز به مسجدها مىروند به نورى كه در روز قيامت از آنها مىدرخشد.
26- پيامبر اكرم (ص) فرمود: تَأْتِي أُمَّتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ غُرّاً مُحَجَّلِينَ مِنْ آثَارِ الْوُضُوءِ
؛( مستدركالوسائل ج 1 ص 358 )
امت مرا درحالی به صحنه قیامت می آورند که از آثار وضو، رو سفيد خواهند بود.«
27- پيامبر اكرم (ص) فرموده اند:
»مَنْ حافَظَ عَلَى الجَماعةِ حيثُ ما كانَ مَرَّ على الصِّراطِ كالبَرْقِ الخاطِفِ اللاَّمِعِ فى أَوَّلِ زُمْرَةٍ مَعَ السَّابقين و وَجْهَهُ أَضْوَءُ مِنَ القَمَر لَيْلَةَ البَدْرِ، و كانَ له بِكُلِّ يَومٍ و لَيْلَةٍ يُحافِظُ عليها ثواب .شهيد؛(بحارالانوار ج85 ص 3)
هر كس مواظب باشد كه هر كجا كه هست، نماز خود را به جماعت بخواند، چون برق زودگذر و جهنده به همراه گروهى از پيش رفتگان، از پل صراط عبور كند با چهره و رخسارى كه از ماه شب چهاردهم تابناك تر باشد و براى او بهر شبانه روزى كه بر خواندن نماز جماعت مواظبت داشته، ثواب يك شهيد خواهد بود.«
28- پيامبر گرامى اسلام مىفرمايند:
أَطْوَلُكُم قُنُوتاً فى دارالدُّنيا أُطْوَلُكُمْ راحَةً يَوْمَ القيامةِ فى المَوْقِفِ
(من لایحضره الفقیه ج 1 ص 487)
هر كس از شما قنوتش در اين دنيا طولانى تر باشد، در آخرت در موقف محشر راحتى او بيشتر خواهد شد.
29- قال رسول الله (ص): »]تكوُن صلوةُ العبدِ[جوازاً على الصِّراط؛(خصال ج2 ص522)
نماز جواز عبور از صراط مىباشد.«
30- پيامبر اسلام (ص) فرمود: »مِفْتاحُ الجنَّةِ الصّلاةُ؛(همان )
كليد بهشت نماز است
31- امام صادق (ع) فرمود: »اِنّ رَبَّكُم رَحيم، يَشكُرُ القليلَ اِنّ العَبْدَ ليُصَلّى الركعتين، يُريدُبِها وَجْهَ اللَّه، فيَدْخُله اللَّهُ بِه الجنّةَ(وسائل الشیعه ج1 ص61)
همانا پروردگار شما مهربان است، كار اندك را بسيار پاداش مىدهد. گاهى مىشود كه بنده خدايى دو ركعت نماز مىخواند و به وسيله آن نماز خرسندى خدا را اراده مىكند، پس خدا او را به خاطر اين دو ركعت داخل بهشت مىكند.«
32- پیامبراسلام (ص) فرمود:
اِنّ هذِهِ الصَّلَواتُ الخَمْسُ المفروضاتُ، مَن صلاَّهُنَّ لِوَقتهِنَّ و حافَظَ عَلَيهِنَّ، لَقِينى يومَ القيامة و لَهُ عِندى عَهْدٌ، اُدْخِلُهُ بِه الجنّةَ(فقیه ج1 ص208)
همانا اين نمازهاى پنجگانه واجب را، هر كس در وقتش به پا دارد و مراقب آنها باشد، ملاقات مىكند مرا، در حالى كه پيش من عهد و قرارى است كه او را داخل بهشت سازم.«
33- پيامبر (ص) فرمود:
اِنّ العَبْدَ اِذا قامَ اِلى الصَّلاةِ، فُتِحَتْ لَهُ ابوابُ الجِنانِ و كُشِفَتْ لَهُ الحُجُبُ بينَهُ و بين ربّه و اسْتَقْبَلَتْهُ الحورُ العِينِ(كنزالعمال، ج 7، ص 298)
زمانى كه بنده به نماز مىايستد، درهاى بهشت براى او باز مىشو، و حجاب بين او و خدا برداشته مىشود و حوريان بهشتى به استقبال او مىآيند.
34- پيامبر (ص) فرمود:
35- ما مِنْ مُؤْمِنٍ مَشى اِلى الجُمعَةِ الاَّ خَفَّفَ اللَّهُ عليه اهوال يَوْمَ القيامةِ، ثُمَّ يُؤْمَر به الى الَجَّنةِ(وسائل الشیعه ج7ص 298)
نيست مؤمنى كه به سوى نماز جمعه برود، مگر اينكه خداوند آسان مىفرمايد بر او، سختى هاى قيامت را، سپس او را به بهشت روانه مىكند.«
36- مردى رسول خدا (ص) را ديد كه مشغول اصلاح و تعمير يكى از حجره هاى خود مىباشد، پيش آمده و عرض كرد: اجازه مىدهيد من اين كار را انجام بدهم؟(يا در اين كار به شما كمك كنم) حضرت فرمود: اشكالى ندارد چون آن مرد، كار را تمام كرد حضرت رسول (ص) فرمود: آيا حاجتى دارى؟ عرض نمود: آرى اى پيامبر خدا، حاجت و خواسته من بهشت است حضرت سر مبارك را به زير افكندند، بعد فرمودند: «نَعَمْ، فَلَمَّا وَلّى ما قال (ص) له: يا عَبْدَاللَّه! أعِنَّا بطُول السُجُودِ؛( بحارالانوار، ج 85، ص 165) و چون آن شخص به راه افتاد كه برود، پيامبر )ص( فرمود: اى بنده خدا! ما را با سجده زياد يارى كن.» ) جوادى آملى، اسرارالصلاة، ص 66)
37- امام صادق (ع) فرمود:
اِنّ مَلَكَ الُموتِ، يَدْفَعُ الشّيطانَ عَنِ الُمحافِظِ على الصَّلاةِ و يُلَقِّنَهُ شَهادَةَ أَنْ لااِلهَ اِلاَّاللَّه و أَنَّ محمّداً رسولُ اللَّه، فى تِلكَ الحالِة العَظيمَة
(الرساله العليه فى الاحاديث النبويه، ص 55،وسائل الشیعه ج4 ص29)
ملك الموت به هنگام قبض روح، شيطان را از آن انسانى كه بر نمازش محافظت داشته دفع مىكند، و در آن حالت هولناك و پر وحشت، به او شهادت به توحيد و رسالت را تلقين مىكند.
38- پيامبر (ص)فرمود:
(الصَّلاةُ)شَفيعٌ بَيْنَهُ و بَيْنَ مَلَكِ الُموت و أُنسٌ فى قَبْرِه وَ فَراشٌ تَحْتَ جَنْبِهِ و جَوابٌ لمُنْكِرٍ وَ نكيرٍ
( بحارالانوار، ج 82، ص 231؛ خصال صدوق، ج 2، ص 522.)
نماز شفيع نمازگزار در نزد ملك الموت و مونس در قبر و بسترى نيكو در قبر و پاسخ، به سؤال نكير و منكر مىباشد.«
39- امام محمد باقر(ع) فرمود:
مَنْ أَتَمَّ رُكُوعَهُ، لَمْ تُدْخِلْهُ وَحْشَةٌ فى قَبْرِه (کافی ج3 ص 321)
هر كس ركوع خود را درست و كامل به جاى آورد، وحشت قبر به او راه نيابد.«
40- پيامبر اكرم (ص) فرمود:
ما مِنْ عَبْدٍ، اهْتَمَّ بِمواقيتِ الصَّلاةِ و مَواضِعِ الشَّمسِ ، اِلاّ ضَمِنْتُ الرّوحَ عِنْد الَموْتِ و انْقِطاعِ الُهُمومِ و الاَحْزانِ و النّجاة مِنَ النَّارِ (مستدرک الوسائل ج3 ص148)
بنده اى نيست كه به وقت هاى نماز و مواضع خورشيد، اهتمام دارد، مگر اينكه راحتى و آسايش در موقع مرگ و از بين رفتن ناراحتيها و غمها و رهايى از آتش را برايش ضمانت مىنمايم.«
41- پيامبر (ص) فرمود:
صَلاةُ اللَيْلِ، سِراجٌ لِصاحِبها فىِ القَبْرِ (الرسالة العليه فى الاحاديث النبوية، ص 176)
نماز شب، چراغى است براى صاحبش در قبر.
42- حضرت على )ع) در مورد اينكه، كدام آيه اميدوار كننده تر از آيات ديگر مىباشد؟ چنين فرموده:
«شنيدم از حبيب خودم رسول الله (ص) كه فرمود: آيه »أقم الصلاة طرفى النّهار و ...»اميدوار كننده ترين آيات قرآنى مىباشد. به خدايى كه مرا بشير و نذير گردانيد، اگر يكى از شما قيام نمايد به وضو، گناهان آن اعضا ساقط مىشود و با توجّه نمودن به قبله، گناهانش آمرزيده مىشود، و هيچ گناهى بر صحيفه عملش نماند، (و همچنين مابين دو نماز) بعد فرمود:
يا على! منزلت نماز پنجگانه براى امت من، مانند نهرى است بر در خانه شخص، اگر در بدنش چرك باشد و هر روز پنج مرتبه در آن غسل كند، آيا هيچ چركى باقى مىماند؟ گفتم: نه! فرمود: به خدا قسم، نماز پنجگانه براى امت من هم، چنين است.« بحارالانوار، ج 82،ص 220؛تفسير اثنىعشرى، ج 6،ص 152»
43- پيامبر اكرم (ص)فرمود:
خَمْسُ صَلَواتٍ اِفْتَر ضَهُنَّ اللَّه عزّ و جلّ مَنْ أَحْسَن وُضُوءَ هُنَّ و صَلاَّهُنَّ لِوَقْتِهِنَّ و أَتَمَّ رُكُوعَهُنَّ و خُشُوعَهُنَّ، كانَ لَهُ عَلى اللَّهِ عَهْدٌ أَنْيَغْفِرَ لَه(كنز العمال، ج 7، ص 267)
هر كس كه وضوى نمازهاى پنجگانه را كه خدا واجب فرموده نيكو بگيرد و نمازها را در وقت خود بر پا دارد و ركوع آنها را كامل انجام داده و با خشوع و خضوع باشد، بر خداوند پيمانى است كه گناهان او را ببخشد.
44- پيامبر (ص) فرمود:
اِذا قامَ العَبْدُ اِلى الصَّلاةِ، فَكانَ هَواهُ و قَلْبَهُ اِلى اللَّهِتَعالى، اِنصَرفَ كَيَوْمٍ وَلَدَتْهُ اُمُهُ ( بحارالانوار، ج 81،ص 261؛ محجةالبيضاء،ج 1، ص 382.)
آن گاه كه بنده خدا به نماز مىايستد و همه توجهّش به سوى «الله» باشد، زمانى كه نمازش پايان مىيابد مانند روز تولدش پاك است.
45- حضرت على (ع) فرمود:
وَ اِنَّها لَتَحُتُّ الذُّنوبَ، حتَّ الوَرَقِ وَ تُطْلِقُها اِطلاقَالرَّبَقَ ( نهج البلاغه، خطبه 125؛ بحارالانوار، ج 82، ص 224)
نماز، گناهان را همچون برگ هاى پاييزى مىريزد، و غّل و زنجيرهاى معاصى را از گردنها مىگشايد.
46- پيامبر (ص) فرموده است:
مَنْ صَلّى رَكْعَتَين لَمْ يُحَدِّثْ فيهما نفسه بشىءٍ من الدُّنيا، غفر لما تَقَدَّم مِنْ ذَنْبِه
(مستدرک الوسائل ج4 ص98 وبحار ج81ص249)
هر كه دو ركعت نماز بخواند و در آن چيزى از امور دنيا را به خاطر خود نگذراند، همه گناهان او آمرزيده مىشود.
47- پیامبر(ص) فرمود:
48- مَنْ صَلّى الخَمْسَ كَفَّرَ اللّهُ عَنْهُ الذّنُوب ما بين كلِّ صَلاتين؛( بحارالانوار، ج 82، ص 219.)
هر كس نمازهاى پنجگانه را به پا دارد، اگر ميان هر دو نماز هم خطايى از او سر بزند خداوند مىبخشد.«
49- پیامبر(ص) فرمود:
الَملائِكةُ تُصلّى عَلى أحَدِكُم مادامَ فى مُصَلاّهُ الّذى صَلّى فيه (اللّهُمَّ اغفره، اللّهمَّ ارْحَمهُ) (كنزالعمال، ج 7، ص 296.)
فرشتگان براى هر يك از شما، مادامى كه در مصلاى نماز باشد، دعا مىكنند و مىگويند: خدايا! او را ببخش، خدايا بر او رحمت نما.
50- حضرت رسول اكرم(ص) فرمود:
خداوند مىفرمايد:
ما مِنْ عَبْدٍ مِنْ عِبادى آمَنَ بى و صَدَّق بِكَ و صَلّى فى مَسْجِدِكَ عَلى خَلاءٍ من النّاس اِلاَّ غَفَرْتُ لَهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِه و ما تَأَخَّرِ (بحارالأنوار ج : 46 ص : 15)
هر كس از بندگان من، به من ايمان آورد و ترا تصديق كند، و در خلوت مسجد تو نماز بخواند، من همه گناهان او را چه گذشته و چه آينده مىبخشم.
51- حضرت امام صادق (ع) فرموده اند:
اِذا قام الُمصَلّى اِلى الصَّلاةِ نَزَلَتْ عَلَيه الرَّحْمَةُ مِن أَعْنان السّماءِ اِلى الاَرضِ و حفَّت به الملائكةُ و ناداه مَلَكٌ: لَوْ يَعْلَمُ هَذا الُمصَلّى ما فى الصَّلاةِ، ما انفتل)
بحارالانوار، ج 84، ص 260؛ وسائل الشيعه، ج 2، ص 21)
چون نمازگزار به نماز مىايستد، رحمت بر او از افق آسمان تا زمين فرود مىآيد و فرشتگان گرداگرد او را فرا مىگيرند، و فرشته اى آوازش مىدهد كه: اگر اين نمازگزار مىدانست كه چه در نماز وجود دارد از نماز منصرف نمىشد.«
52- حضرت على (ع) مىفرمايد:
الصَّلاةُ، تُنزِلُ الرَّحمة (غرر الحکم ص 175)
نماز رحمت را نازل مىكند .
53- حضرت امام صادق (ع) مىفرمايند:
مَنْ صَلّى رَكْعَتينِ يَعْلَمُ ما يَقُولُ فيهما، انصَرَفَ و ليس بينَهُ و بين اللّه ذنبٌ الاَّ غَفَره لَهُ
(وسائل الشيعه، ج 4، ص 686؛ فروع الكافى، ج 3، ص 266؛ سفينةالبحار، ج 2، ص 45)
هر كس دو ركعت نماز بخواند در حالى كه مىداند چه مىگويد، از نماز فارغ مىشود در حالى كه بين او و پروردگار گناهى نباشد، مگر آنكه آمرزيده شود.«
54- امام صادق علیه السلام فرموده:
ثلاثُ كفّارات، اِسباغُ الوضوءِ فى السَّبَرات، و المشى بالَّليلِ و النّهارِ اِلى الجماعات، و المحافَظَة على الَّصّلوات (وسائلالشيعة ج 1 ص 48)
سه چيز كّفاره گناهان مىباشد: گرفتن وضوى كامل در شدت سرما، رفتن به نمازهاى جماعت در روز و شب و مراقبت نمودن بر وقتها و شرايط نماز.«
55- پيامبر اسلام (ص) فرموده است:
موضع الصلوة من الدين کموضع الرأس من الجسد
جايگاه نماز در دين ، مانند جايگاه سر در بدن است
کنز العمال ، ج 7، حديث 18972
56- امام باقر )ع) فرمود:
هر كس ده سال براى رضاى خدا اذان بگويد، خداوند به شمار هر چه كه چشم او مىبيند و آن مقدار كه آواز او به جانب آسمان بالا مىرود، گناهانش را مىبخشد.«( ثواب الاعمال، ص 78)
57- پیامبر اعظم(ص) فرمود:
و اذا اردت ان يحشرک الله معي فاطل السجود بين يدي الله الواحد القهار
و اگر خواستي خداوند تو را با من محشورسازد، سجده در پيشگاه خداي يکتاي قهار را طولاني کن
( بحار الانوار، ج ,85 ص 164 )
58- امام باقر (ع) مىفرمايند:
من أَذَّنَ سَبْعَ سنينَ مُحتسباً، جاءَ يومَ القيامَةِ و لا ذَنْبَ لَه (بحارالانوارج81 ص 146)
هر كس براى خدا هفت سال با محاسبه و وقت شناسى اذان بگويد، در روز رستاخيز، بدون گناه وارد محشر مىشود.«
59- ابو عثمان مىگويد: من با سلمان فارسى، زير درختى نشسته بودم، او شاخه خشكى را گرفت و تكان داد تا تمام برگهايش فرو ريخت، سپس به من رو كرد و گفت : سؤال نكردى چرا اين كار را كردم؟گفتم: بگو ببينم منظورت چه بود؟ گفت: اين همان كارى بود كه پيامبر )ص( انجام داد. هنگامى كه در خدمتش زير درختى نشسته بودم، سپس پيامبر )ص( اين سؤال را از من كرد و فرمود: سلمان نمىپرسى چرا اين كار را كردم؟ من عرض نمودم، بفرماييد چرا؟ فرمود: »هنگامى كه مسلمان وضو بگيرد و خوب وضو بگيرد، سپس نمازهاى پنجگانه را به جا آورد، گناهان او فرو مىريزد، همان گونه كه برگ هاى اين شاخه فرو ريخت.
( تفسير نمونه، ج 9، ص 268)
60- پيامبر اكرم (ص) فرمود:
ما مِنْ صَلاةٍ يَحْضُرُ وَقْتُها اِلاَّ نادى مَلَكٌ بَيْنَ يَدَىِ النّاس: أَيُّها النّاسُ قُومُوا اِلى نَيْرانِكُمُ الّتى أَوقَدْتُمُوها عَلى ظُهُورِكُمْ، فَأَطْفِئوها بِصَلاتِكُمْ (فقیه ج1 ص 208)
هيچ نمازى وقتش نمىرسد مگر آنكه فرشته اى نداى عمومى در مىدهد كه به پا خيزيد و آن آتش هايى كه با دست هايى خود، بر پشت خويش بر افروخته ايد، با نماز خود خاموش كنيد .
61- حضرت رسول اكرم (ص) در خطبه شعبانّيه فرموده اند:
»و ظُهوركُم ثقليةٌ مِنْ أَوزارِكُمْ فَخَفِّفوا عنها بطولِ سجودِكم و اعْلَموا أَنّ اللَّه (تعالى ذكرهُ) أقْسَمَ بِعِزّتِه أنْ لا يُعَذِّبَ الُمصَلّين و الساجدين و أنْ لا يروعهم بالنّار ( بحارالأنوار ج 93 ص 35)
دوش شما بار سنگينى از گناهان دارد. سبك كنيد آنها را به طول سجود و بدانيد كه خداى تعالى به عّزت خود قسم خورده كه نماز خوانان و ساجدان را عذاب نكند و آنها را روز قيامت به هراس دوزخ نيندازد.
62- پيامبر اكرم (ص) فرمود:
تكون صَلاةُ العَبْدِ ستراً بَيْنَه و بينِ النّارِ (بحارالأنوار ج 93ص 35)
نماز بنده بين او و بين آتش جهّنم ساتر و حائل است.«
63- امام صادق (ع) فرمود:
مَنْ قَبِلَ اللَّهُ مِنهُ صِلاةً واحِدَةً لَمْ يُعَذِّبْهُ، وَ مَن قَبِلَ مِنْهُحَسَنَةً لَمْ يُعَذِّبْهُ (کافی ج3ص266)
آن كسى كه خداوند از او يك نماز بپذيرد عذابش نخواهد كرد و آن كس كه از او كار نيك بپذيرد عذاب نخواهد كرد.«
64- عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ص فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ وَ قَدْ أَصَابَنَا الْحَرُّ فَتَفَرَّقَ الْقَوْمُ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ ص أَقْرَبُهُمْ مِنِّي فَدَنَوْتُ مِنْهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْبِئْنِي بِعَمَلٍ يُدْخِلُنِي الْجَنَّةَ وَ يُبَاعِدُنِي مِنَ النَّارِ قَالَ لَقَدْ سَأَلْتَ عَنْ عَظِيمٍ وَ إِنَّهُ لَيَسِيرٌ عَلَى مَنْ يَسَّرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ تَعْبُدُ اللَّهَ وَ لَا تُشْرِكُ بِهِ شَيْئاً وَ تُقِيمُ الصَّلَاةَ وَ تُؤَدِّي الزَّكَاةَ الْمَفْرُوضَةَ وَ تَصُومُ شَهْرَ رَمَضَانَ
معاذبن جبل گفت: من با رسول خدا )ص( و گروهى ديگر در غزوه تبوك بوديم. از شدت گرمى آفتاب بىتاب بوديم و هر جمعى و گروهى به جايى پناهنده شديم. من با پيامبر خدا در جايى كه نزديك به آن حضرت بود فرود آمديم، به نزديكش رفتم و عرض كردم: اى رسول خدا! مرا بر كارى دلالت و راهنمايى فرما تا به بهشت داخل شوم و از آتش دوزخ رهايم كند.
حضرت رسول (ص) فرمودند:
معاذ از چيز بزرگى پرسيدى، ولى اين آسان است، بر كسى كه خدا بر او آسان كرده باشد و آن مطلب اين است كه خدا را به يگانگى بپرستى و شريك برايش نياورى و نماز يوميّه و زكاة واجبه و روزه ماه مبارك رمضان را به جا آورى (بحارالأنوار ج 84 ص 123)
65- پيامبر اكرم (ص) فرمود:
مَنْ أَدركَ الصَّلاةَ أَربعين يوماً فىِ الجَماعَةِ، كُتِبَ لَهُ بَرائَةً مِن النّفاقِ و برائةً مِن النّار (إرشادالقلوب ج 1 ص 18)
هر كس چهل روز نماز را با جماعت بخواند برائت از نفاق و رهايى از آتش جهّنم برايش لازم گشته و همين در نامه اعمالش نوشته مىشود.
66- حضرت على (ع) فرمود:
طُولُ القُنُوتِ و السُّجُودِيُنجى مِنْ عَذاب النَّار (غررالحكم ص 175)
قنوت و سجده طولانى در نماز، نمازگزار را از عذاب آتش نجات مىدهد.«
67- امام علی علیه السلام فرمود:
اِذا سَجَدَ أحَدُكُم، فَلْيباشرْ بِكَفَّيِه الاَرضِ، لَعَلَّ يَصرِفُ عَنْهُ الغُلَّ يَوْمَ القيامَةِ
( منلايحضرهالفقيه ج 1 ص 312)
هر گاه يكى از شما سجده كند دو كف دست را بر زمين بگذارد، اميد است كه غّل هاى روز قيامت را از ]دستهاى [ او بر طرف گرداند.«
68- حضرت امام صادق (ع) مىفرمايد:
ما مِنْ قدمٍ سعت الى الجُمْعة الاَّ حَرَّمَ اللَّهُ جسدها على النّار ( بحارالأنوار ج 86 ص 184)
گامى به سوى نماز جمعه برداشته نمىشود، مگر آنكه خداوند بدن صاحب گام را بر آتش دوزخ حرام فرمايد.
69- حضرت رسول اكرم (ص) فرمود:
هر كه نماز صبح را به جماعت دريابد و در مسجد حاضر شود، حق تعالى فرمايد: نظر كنيد اى ملائكه به سوى اين بنده مؤمن، كه مرا اختيار كرد و دست از خواب كشيد و فريضه مرا به جماعت ادا نمود. به عّزت و جلال خود سوگند كه او را به آتش نسوزانم.( حلية المتقين، عّلامه مجلسى، ص 285)
70- امام صادق (ص) فرمود:
معناى سلام در پايان هر نماز عبارت از امان است، به آن معنا كه هر كس دستور خداى تعالى و سنّت پيغمبر را با حالت خشوع انجام داد، او از بلاى دنيا در امان است و از عذاب آخرت به دور است (سّرالصلوة، امام خمينى ، ص 18)
71- پيامبر عظيمالشأن اسلام فرمود:
»لا يزالُ الشَيْطانُ هائِباً لاِبْنِ آدَمَ ذَعِرَاً مَنْه ما صَلَّى الصَّلَوات الخَمْس لِوَقْتِهنَّ، فَاِذا ضَيَّعَهُنَّ اِجْتَرَأَ عليه، فََادْخَلَه فى العظائم (وسائلالشيعة ج 4 ص 111)
شيطان تا موقعى كه فرزند آدم نمازهاى پنجگانه را در وقت خودشان به پا مىدارد، از او ترسان و خائف است، ولى وقتى نمازها را ضايع نمود، شيطان بر او جرأت يافته و او را در گناهان بزرگ مىاندازد .
72- حضرت امام صادق (ع) فرمود:
وَ عَلَيكُمْ بِطولِ الرُّكُوعِ وَ السُّجُودِ فَأِنَّ أَحَدَكُم اِذا طالَ الرُّكُوعَ و السُّجُودَ، هَتَفَ اِبْليس مِنْ خَلْفِهِ فَقالَ يا وَ يْلَه أطاعَ و عَصَيْتُ و سَجَدَ و أبَيْتُ ( وسائلالشيعة ج 4 ص 11)
بر شما باد به طول ركوع و سجود، كه هر گاه يكى از شما ركوع و سجودش طول بكشد، شيطان به دنبال او فرياد مىزند: واى بر من! او اطاعت كرد من معصيت كردم، او سجده كرد من سرباز زدم.«
73- پيامبر اكرم (ص) فرمود:
الصلاةُ...كَراهَةٌ للشّيطانِ ( بحارالانوار، ج 82، ص 231 و خصال صدوق، ج 2، ص 522)
نماز... كراهت و ناراحتى شيطان مىباشد.
74- حضرت امام زمان (عج) فرمود:
فَمْا أَرْغَمَ أَنْفَ الشَيطان شىء مِثْل الصَّلاةِ، فَصَلِّها و أَرْغَمَ أَنْفَ الشَيطانِ
( بحارالانوار، ج 80، ص 146)
هيچ چيزى مانند نماز، بينى و دماغ شيطان را به خاك نمىمالد، پس نماز بگزار و بينى شيطان را به خاك بمال.«
75- حضرت على (ع) فرمود:
الصَّلاةُ حِصْنٌ مِن سَطَواتِ الشّيطان (غررالحکم ص175)
نماز قلعه و دژى است محكم در برابر خطرات و ناراحتى هاى شيطان.
76- پيامبر اكرم (ص) نيز فرموده اند:
الصَّلاةُ تُسَوِّدُ وَجْهَ الشَّيطان ( كنزالعمال، ج 7، ص 284)
نماز خواندن روى شيطان را سياه مىكند.
77- امام صادق (ع) فرمود:
ما مِنْ عَبْدٍ مِنْ شيعَتِنا يَقُومُ اِلى الصَّلاةِ اِلاَّ اكْتَنَفَهُ بعَدَد مَن خالَفَهُ، مَلائِكَةٌ يُصلُّونَ خَلْفَهُ يَدْعُونَ اللَّهَ عَزَّ و جَلَّ لَهُ حتّى يَفْرَغَ مِن صَلاتِه ( وسائلالشيعة ج 5 ص 486 ، ثواب الاعمال، ص 64)
هيچ بنده اى از شيعيان ما به نماز نمىايستد، مگر آنكه به شماره مخالفينش، فرشتگان در پشت سر او به نماز مىايستند و براى او دعاى خير مىكنند تا از نماز فارغ شود.«
78- امام صادق (ع) فرمود:
لِلمُصَلّى ثلاثُ خصالٍ، اِذا قامَ فى صَلاتِهِ يَتَناثَرُ عَلَيه البِرُّ مِنْأَعنانِ السَّماءِ اِلى مَفْرَقِ رَأْسِه و تَخُفُّ بِهِ الملائِكةُ مِن تَحْتِ قَدَمَيْه اِلى أعنانِ السماءِ و مَلَكٌ يُنادى: أَيُّها المُصَلّى لَوْ تَعْلَمُ مَنْ تُناجى مَا انتَفَلْتَ؛( من لايحضره الفقيه، ج 1، ص 135)
نمازگزار را سه خصلت است: آن گاه كه در نماز مىايستد مدال هاى نيكى از آغوش آسمان تا فرق سر او ستاره باران مىكنند، و فرشتگان از زير پا و سجّاده نمازگزار گرفته تا آغوش آسمان او را در بر مىگيرند و ندا در مىدهند: اى نمازگزار! اگر بدانى با كه مناجات مىكنى هيچ گاه التفات و توجّهى به سوى ديگران نخواهى كرد
79- پيامبر اكرم (ص) فرمود:
80- اِنَّ العبدَ اِذا قام فى الصَّلاةِ، رفع اللَّهُ الحجابَ بينَه و بين عَبْده و واجَهَهُ بِوَجْهِه و قامَتْ الملائكةُ مِنْ لدن مَنْكَبيه اِلَى الَهواءِ، يُصَلُّونَبِصَلاتِه و يُؤْمِنُونَ على دُعائِه ( من لايحضره الفقيه، ج 1، ص 135)
چون بنده ]مؤمن[ به نماز مىايستد، حجاب ميان خدا و او رفع مىشود و خدا رو به او مىكندو ملائكه از كتف هاى او تا آسمان صف مىكشند و با نماز او نماز مىكنند، و بر دعاى او آمين مىگويند .
81- پيامبر اكرم (ص) فرمود:
هر كه از شما از خانه خود با وضو بيرون آيد و نماز را در مسجد با مسلمانان به جماعت ادا كند و انتظار نماز ديگر برد؛ ملائكه براى او دعا كنند، كه خداوندا! او را بيامرز، خداوندا! بر او رحم كن و بر او رحمت بفرست. (عين الحيوة، ص 513)
82- پیامبر اعظم (ص) فرمود:
ان العبد ليصلي الصلاة لا يکتب له سدسها و لاعشرها، و انما يکتب للعبد من صلاته ما عقل منها ( بحار الانوار، ج ,84 ص .237 اصول وافي ، ج 2، ص 105 )
به درستي بنده نماز مي خواندبراي او، نه يک ششم آن و نه يک دهم آن نوشته نمي شود، جز اين نيست که براي بنده از نمازش آن مقدار نوشته مي شودکه به آن توجه کرده است
83- پیامبر اعظم (ص) فرمود:
مَنْ مَشَى اِلى مسجدٍ من مساجِدِ الَّلهِ فَلَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ خَطاها حَتّى يَرْجعَ اِلى مَنْزلِهِ عَشْرُ حَسَناتٍ و يُمْحى عَنْهُ عَشْرُ سيِّئاتِ و يُرْفَعُ لَهُ عَشْرُ درجاتٍ (ثواب الاعمال ، ص 676.)
هر كس به سوى مسجدى از مساجد خدا گام بردارد، به هر قدمى كه در رفت و برگشت برداشته باشد ده حسنه خواهد بود و ده گناه از نامه عملش پاك شود و ده درجه رتبه او را بالا برند.«
84- امام صادق (ع) فرمود:
اَيُّما مُسافِرٍ صَلّىَ الجُمْعةَ رَغَبةً فيها و حُبَّاً لها، أعْطاه اللَّهُ أجْرَ مِائةَ جُمْعَةٍ للمُقيم
( وسائلالشيعة 7ج ص 33)
هر مسافرى كه نماز جمعه را از سر اشتياق و محّبت به جاى آورد، خداوند اجر صد نماز جمعه اى كه شخص غير مسافر مىخواند، به او عطا مىفرمايد.
85- حضرت رسول اكرم (ص) فرمود:
مَنْ غَسَل يَوْمَ الجُمْعَة و اغْتَسَل فبكروا بتكرودَنى فَانْصَتَ كانَ لَهُ بِكلِّ خطوةٍ كأَجْرِ عبادةِ سنةِ صيامِها و قِيامِها ( رساله شهيد ثانى، 17)
هر كس وضو بگيرد و در بامداد روز جمعه غسل كند و در صبح به مسجد برود و )هنگام خطبه( ساكت باشد و گوش فرا دهد، مانند ثواب يكسال نماز و روزه براى او است.«
86- پيامبر گرامى اسلام (ص) فرمود:
مَن أذَّنَ أرْبَعينَ عاماً مُحْتَسِباً بَعَثَهُ الَّلهُ عَزَّ و جَلَّ يَوْمَ القيامَةِ و لَهُ عَمَلُ أرْبَعينَ صِدّيقاً عَمَلاً مبرورا مُستقبلاً (منلايحضرهالفقيه ج 1 ص 292)
هر كس چهل سال براى خدا و به حساب خدا اذان بگويد، خداى عز و جل به روز رستاخيز او را مبعوث مىكند در حالى كه براى او عمل چهل صديق است؛ عمل مبرور و مستقبل )قبول شده( كه خدا با اشتياق و خوشنودى آن عمل را پذيرفته است.«
87- از صادق آل محمد (ع) روايت است كه فرمود:
هر كه آواز مؤذن را بشنود و بگوید «مَرحَباً بِالقائِلين عَدلاً و مَرحَباً بِالصَّلوةِ و أهلاً»
( الرسالة العليه فى احاديث النبويه، ص 56.)
حق تعالى بفرمايد تا هزار حسنه در ديوان عمل او بنويسدو هزار سيئه محو كنند و هزار درجه براى او عطا كنند.
88- حضرت اميرالمؤمنين (ع) فرمود:
هر كسى يك دهم شب را به نماز به سر برد در حالى كه نيّتش فقط خدا و اجر الهى است، پروردگار به فرشتگان مىفرمايد: به عدد آنچه كه از برگ و دانه و درختان در اين شب روييده مىشود و به شماره تمام نى ها و شاخه هاى تازه، اجر و ثواب براى او بنويسند. و هر كس دو سّوم شب را به نماز بگزراند، به شماره شن هاى بيابان حسنات برايش است و كمترين حسنه اش سنگينتر از ده برابر كوه احد خواهد بود.
( ثواب الاعمال ، ص 100 و 101)
89- پيامبر خدا (ص)فرمود:
مَنْ أَدّى فَريضَةً فَلَهُ عِنْداللَّهِ دَعْوَةٌ مُسْتَجابةٌ (وسائلالشيعة ج 6 ص 43)
هر كس نماز واجبى را بخواند، نزد خدا، دعاى مستجابى خواهد داشت.
90- پیامبر خدا (ص)فرمود:
الخشوع زينة الصلاة (بحار الانوار، ج ,77 ص 131 )
خشوع ، زينت و زيورنماز است
91- امام صادق (ع) فرمود:
اِنَّ اَلعْبدَ اِذا عَجَل، فَقامَ لِحاجَتِه يقول اللَّه (عزّ و جلّ) أَما يَعْلَمُ عَبدى أَنّى أنا أَقْضىَ الحوائجَ(وسائلالشيعة ج 4 ص 36 باب كراهة تخفيف الصلاه)
به درستى كه، بنده در نماز عجله مىكند و براى كار خودش برمىخيزد خداوند مىفرمايد: آيا بنده من نمىداند كه من حاجات او را برآورده مىكنم .
92- در روايتى از امام عسكرى (ع) نقل شده كه موسى بن عمران )ع( به خدا عرض كرد:
الهى! ما جَزآءُ مَنْ صَلّىَ الصَّلواتِ لِوَقْتِها؟ قال: أَعْطَيْتُهُ سُؤْلَهُ، و أُبيحَهُ جَنَّتى
(بحارالأنوار ج 66 ص 38)
پروردگارا! پاداش كسى كه نماز را در وقت خود بخواند چيست؟ فرمود خواسته اش را مىدهم و بهشتم را در اختيارش قرار مىدهم.
93- امام محمد باقر (ع) از جّدش رسول خدا (ص) روايت كرد كه آن حضرت فرموده است:
اِذا كان آخِرُ الَّليْلِ يقولُ اللَّهُ سبحانه: هل مِنْ داعٍ فَاُجيبَهُ؟ هَلْ مِنْ سائلٍ فَاُعْطِيَهُ سُؤْلَهُ (بحارالأنوار ج 66 ص 383)
زمانى كه سحر فرا مىرسد خداوند سبحان مىفرمايد، آيا دعا كننده اى هست تا دعايش را اجابت كنم؟ آيا درخواست كننده اى هست تا حاجاتش را برآورده سازم.
94- بلال حبشى از پيامبر (ص) روايت كرده، كه فرمود:
ألُمؤذِّنونَ أُمَناءُ الُمؤْمنينَ عَلى صَلَواتِهِمْ وَ صَوْمِهِمْ وَ لُحومِهِم وَ دمِائِهم لايَسْئَلونَ اللَّهَ )عَزَّ و جَلَّ( اِلاَّ أعْطاهُم وَ لا يَشْفَعونَ فى شَيىءٍالاَّ شُفِّعُوا ( وسائلالشيعة ج 5 ص 380)
اذان گويان امينان مؤمنينند بر نمازهايشان و روزه هايشان و بر گوشت هايىكه مصرف مىكنند و بر جان هايشان كه در پناه اسلام محفوظ است. هيچ خواسته اى از خداى عّز و جّل نخواهند مگر آنكه خداوند خواسته آنان را به آنان عطا فرمايد و در باره هيچ كس شفاعت نكنند مگر آنكه شفاعتشان مورد پذيرش قرار مىگيرد .
95- پيامبر (ص) فرموده اند:
الصَّلاةُ... راحَةٌ لِلْبَدَنِ (مستدركالوسائل ج3 ص 76)
راحتى جسم و جان در نماز است .
96- امام صادق (ع) فرمود:
ما يَمَْنعُ أَحَدَكُمْ اِذا دَخَلَ عَلَيِه غَمٌّ مِنْ غُمُومِ الدُّنيا أَنْ يَتَوَضَّأَ ثُمَّ يَدْخُلَ مَسْجِدَهُ، فَيَرْكَعَ رِكْعَتينِ فَيَدْعُوا اللَّهَ فيها؟ أما سَمِعْتَ اللَّهَ يَقُول »و استَعينوا بالصَبْرِ و الصَّلاةِ
(وسائلالشيعة ج 8 ص 13)
چه چيز منع مىكند كه يكى از شما را هر گاه غمى از غم هاى دنيا بر او وارد شود، وضو بسازد و داخل مسجد خود شده، دو ركعت نماز به جاى آرد و دعا نمايد تا خدا غم او را دفع كند؟ آيا نشنيدى كه خدا فرمود: استعانت جوييد به صبر و نماز .
97- حذيفه گويد: «كانَ رَسُول اللَّه (ص) اِذا حَزَنَهُ أَمْرٌ فَزَعَ اِلى الصَّلاةِ
( تفسير در المنثور، ج 1، ص 67)
شيوه رسول خدا )ص( چنان بود كه چون مشكلى براى او پيش مىآمد به نماز پناه مىبرد و از آن استعانت مىجست.«
98- پيامبر (ص) فرمود: »الصَّلاةُ ... بَرَكَةٌ فى الرّزقِ (مستدركالوسائل ج3 ص 76)
نماز سبب بركت در رزق و روزى مىشود.
99- پيامبر گرامى اسلام (ص) فرمود:
رکعتان خفيفتان في تفکر خير من قيام ليلة ( بحار الانوار، ج ,84 ص .240 ميزان الحکمه ، ج 5، ص 391 )
دو رکعت نماز سبک ، در صورتي که همراه با تفکر و انديشه باشد، بهتر ازعبادت سراسر يک شب است .
100- پيامبر گرامى اسلام (ص) فرمود:
اسرق الناس فاالذي يسرق من صلاته فصلاته تلف کما يلف الثوب الخلق فيضرب بها وجهه
( ميزان الحکمه ، ج 5، ص 406 )
دزدترين مردم کسي است که به خاطر سرعت و شتابزدگي از نماز خود کم کند، نماز چنين نساني همچون جامه مندرسي در هم پيچيده شده ، به صورت اوپرتاب مي گردد
گردآوری و تحقیق: معاونت فرهنگ ، آموزش وپژوهش
+ نوشته شده در جمعه ۲۷ تیر ۱۳۹۹ ساعت توسط هدیه به شهیدان مدافع حرم صلوات
|