آداب خلوت گل و بلبل در حلیة المتقین
روایات زناشویی
1 ـ رسول اکرم 9به حضرت على 7 فرمودند : اى على! چون با همسرت آميزش مىكنى بگو: (بِسمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ اَللّهُمَّ جَنِّبْنِي الشَّيْطَانَ وَ جَنِّبِ الشَّيْطَانَ مِمَّا رَزَقْتَنِي) خدايا شيطان را از من دور بدار و شيطان را از فرزندی که روزي ام كردهاى دور ساز ؛ پس از اين دعا اگر خداوند به آن زن و شوهر فرزندى دهد شيطان نمىتواند هرگز به او آسيبى برساند.
2 ـ از امام صادق 7 پرسيدند : اگر كسى زن خود را عُريان كند و به او نگاه كند چگونه است؟ فرمود: مگر لذّتى بالاتر از اين وجود دارد. و پرسيدند آيا مي توانند درونِ آب ( مثل وانِ حمام یا استخر ) آمیزش كنند فرمود: اشکالی ندارد.
3 ـ از امام کاظم 7 درباره مردى كه فَرج و آلتِ همسرش را مىبوسد، پرسيدم. حضرت فرمود: اشكالى ندارد.
4 ـ شخصی از امام صادق 7 پرسید : آيا داخل دستشويى شوم در حالى كه در دستم انگشترى است كه در آن نامى از نامهاى الهى است حضرت فرمود: نه و نيز با در دست داشتن اين انگشتر آميزش هم نكن. (منظور حضرت آن است که کراهت دارد نه حرام باشد)
5 ـ در روایت است که یک خصلت خروس را انجام دهید و یک خصلت او را انجام ندهید، زیاد آمیزش کردن را بیاموزید (بدون آنکه زیاده روی کنید) و آمیزش کردن بدون بازی و شوخی با همسر را از او نیاموزید. (خُروس بدون مقدّمه جماع می کند)
6 ـ پيامبر اكرم 9 فرمودند : هر زمان كه فردى از شما با همسرش آميزش مىكند؛ مانند پرندگان (سريع و با شتاب) به آميزش با همسرش نپردازد، بلکه برای آميزش مدّتی بازی و شوخی کند. هچنین فرمودند: اگر مردی پيش از شوخى و بازى با همسرش آمیزش کند به او ستم کرده است .( چون زنان دیرتر برای آمیزش آماده می شوند)
7 ـ امام صادق 7 فرمودند : بعضى از شما با همسرش آميزش مىكند و همسرش از جدا می شود (در حالی که نیاز او برآورده نشده و هنوز تشنه آمیزش است) به گونه ای که اگر دستش به مرد سياهى برسد به او مىچسبد (و از او تقاضا می کند) بنابراين بايد بين شما و همسرتان (قبل از دخول و هنگام آمیزش) شوخى و مِزاح باشد تا آميزش گواراتر گردد.
8 ـ امیرالمؤمنین 7 فرمودند : هر گاه كسى زنى ببيند و خوشش آيد پس برود با همسر خود آمیزش كند كه آنچه آن زن دارد زن خودش هم دارد و شيطان را بر دل خود راه ندهد و اگر زنى نداشته باشد دو ركعت نماز بگذارد و حمد خدا را بسيار بگويد و صلوات بفرستد و از فضلِ خدا زنى درخواست کند كه البته به او عطا مي کند آنچه او را حرام بى نياز گرداند.
9 ـ پيامبر خدا 9فرمودند : هر كه آمیزش كند با زن خود در هنگام حيض او و از آمیزش او فرزندي متولّد شود که به بیماری خُوره يا پيسى مبتلا شود پس سرزنش نكند مگر خودش را. امام رضا 7 فرمودند: آميزش با زن حايض سببِ مرضِ جُذام در فرزند می شود.
10 ـ حضرت صادق 7فرمودند : دشمن ما اهل بيت نيست مگر كسي كه از زِنا به دنیا آمده باشد يا مادرش در حيض به او حامله شده باشد. ( و در حدیثی دیگر فرمودند یا اینکه منافق باشد) پس هرگز در هنگام حیض بودن زن با او جماع نکنیم.
11 ـ پيامبر خدا 9فرمودند : اى على! چون همسرت باردار شد با او آميزش نكن مگر اينكه باوضو باشى. (آمیزش بدون وضو کراهت دارد)
12 ـ امیرالمؤمنین 7فرمودند : هر زمان كه يكى از شما مىخواهد با همسرش آميزش كند سخن گفتن را كم كند چرا كه سخن گفتن هنگام آميزش سبب گنگى فرزند مىشود. (البته ذکر خداوند و صلوات بر پیامبر در هر زمانی خوب است)
13 ـ امام رضا 7فرمودند : آميزش با حبس کردن مَنى باعث سنگِ مثانه مىشود پس هر كه مىخواهد سنگِ مثانه و بند آمدنِ بول را نبيند منى را به هنگام آمدن شهوت حَبس نكند و آمیزش با زنان را بیش از اندازه طول ندهد. (یعنی اینگونه نباشد که مدام با همسرش تحریک جنسی شود ولی از انزال جلوگیری کند)
14 ـ امام رضا 7فرمودند : بلافاصله پس از آمیزش اِدرار کن تا به اذن خداوند متعال از سنگ مثانه محفوظ بمانی. سپس غسل كن و همان ساعت مقدارى موميايى با شربتِ عسل و يا با عسلى كه مومش گرفته شده باشد، بنوش که برمىگرداند به تو قدرتی را كه از تو خارج شده است.
15 ـ پيامبر خدا 9فرمودند : مكروه است مردى كه جُنب شده است با همسرش آميزش كند مگر آنكه غسل جنابت كند و اگر چنين كند و فرزند ديوانه به دنيا آيد تنها خويش را سرزنش كند.
16 ـ اِبن اَبى يَعفُور گويد: از امام صادق7درباره مردى كه با زنش در پشتِ او آميزش مىكند پرسيدم، حضرت فرمودند: اگر زن راضى باشد اشكالى ندارد. آن حضرت به شخص دیگری که همین سوال را پرسیده بود فرمودند: زن وسيله بازى توست مبادا او را آزار دهى. همچنین در حدیثی دیگر امام رضا 7فرمودند: ما اهلِ بیت از پشتِ زن آمیزش نمی کنیم.»
17 ـ امام کاظم7 فرمودند: هر كس در مُحاقِ ماه (یعنی دو شب آخرِ ماه كه ماه در كره زمين ديده نمي شود) با عيال خود همبستر شود (و نطفه ای منعقد کند) بايد خود را برای سِقط شدن فرزند آماده نمايد.
18 ـ زنى از رسول خدا 9پرسيد: حقّ شوهر بر زن چيست؟حضرت
فرمودند: زن نمىتواند جز با اجازه شوهر روزه مستحبى بگيرد و بايد با بهترين بوها خود را خوشبو سازد و بهترين لباسش را بپوشد و به زيباترين زينتها خود را بيارايد و هر صبح و شام خويشتن را بر شوهر عرضه كند. از خانه شوهر چيزى جز با اجازه او صدقه ندهد و از درخواست آمیزش شوهرش ممانعت نكند گرچه بر پشت مَركب سوار باشد و از خانه شوهر بيرون نرود مگر با اذن او كه اگر بدون اذن بيرون رود فرشتگان آسمان، فرشتگان زمين، فرشتگان غضب و فرشتگان رحمت او را لعنت كنند... اگر من به كسى دستور مىدادم كه براى كسى سجده كند زن را مأمور مىكردم كه بر شوهرش سجده نمايد. آنگاه افزودند: حقوق شوهر بيش از اينهاست.
19 ـ پيامبر خدا 9به زنان مىفرمودند: نمازتان را طولانى نسازيد تا شوهرانتان را از خويش باز داريد ... و زنى كه شوهرش او را براى امور جنسى مىطلبد ولى او معطّل مىكند و تأخير مىاندازد تا شوهر به خواب مىرود، این زن تا بيدار شدن شوهر مورد لعنت فرشتگان است.
20 ـ پيامبر خدا 9فرمودند : هنگامى كه شوهر به همسرش ـ به قصد آميزش ـ توجه كند دو فرشته او را در بر مىگيرند و شوهر در اين هنگام چونان جنگجويى است كه در راه خدا شمشير كشيده و به هنگام آميزش گناهانش همانند برگ درختان مىريزد و آن زمان كه غسل مىكند از همه گناهان پاك شده است.
21 ـ پيامبر خدا 9به اصحابشان فرمودند : آيا به شما از بدترين زنانتان خبر ندهم؟... زنی که چون شوهرش با وى خلوت كند و از او تقاضای آمیزش کند، از شوهرش امتناع مىكند آن گونه كه حيوانِ چموش از سوارى دادن امتناع مىكند. آيا شما را از بهترين زنانتان خبر ندهم؟... آن زن كه برای شوهرش خودش را زينت مىكند ولى در برابر ديگران امتناع می کند، چون شوهر با وى خلوت كند هرچه از او بخواهد به شوهر مىدهد.
22 ـ پيامبر خدا 9به اصحـابشان فرمودند : هـركـدام از شـما بـراى
آمیزش با همسرش خود را تمیز و نظیف کند آن گونه كه زنش براى وى آماده مىشود. ( عطر بزند و موهای زاید بدن را بِزُداید و موهایش را شانه کند و ...)
23 ـ اميرالمؤمنين 7 در نامهاى به فرزندش نوشت: در امور جنسى هميشه مقدارى از نیروی خود را نگاهدار، چه اينكه اگر تو از آميزش با آنان خود را نگاه دارى ولى آنها بدانند تو توان آميزش دارى بهتر از اين است كه تو را از نظر جنسى ناتوان ببينند ... خلوت كردن با زنان را طولانى نكن كه آنها از تو مَلول مىشوند و تو هم از آنان دلسرد مىشوى.
24 ـ پيامبر خدا 9فرمودند : براى زن جايز نيست كه بخوابد تا آن كه خودش را بر شوهرش عرضه كند؛ لباسش را درآورد و باشوهرش در زير لحاف برود و پوست بدنش را به پوست بدن مرد بچسباند و چون چنين كند خودش را عرضه كرده است.
احکام و آداب آمیزش
احکام شرعی زیر طبق نظر مراجع عِظام تقلید؛ امام خمینی، امام خامنه ای، بهجت، تبریزی، سیستانی، صافی، فاضل لنکرانی، نوری همدانی، مکارم شیرازی و وحید خراسانی تنظیم شده و در موارد اختلافی، نظر آن مرجع ذکر شده است.
1 . اگر زن عذرِ شرعی مثل حیض و... نداشته باشد باید هر زمان که شوهرش خواست تمکین کند و خود را در اختیار او بگذارد.
2 . اگر آمیزش برای سلامتیِ زن ضرر داشته باشد، یا عذرِ شرعی مثل روزه رمضان داشته باشد، باید از آمیزش شوهر خود جلوگیری کند.
3 . اگر مرد بخواهد از پشت نزدیکی کند، همسرش می تواند جلوگیری کند، ولی از دیگر لذّت ها نمی تواند ممانعت کند.
4 . آمیزش با همسر در فاصله عقد تا عروسی اشکالی ندارد؛ ولی اگر در
عرف خودشان آمیزش را برای شب عروسی می دانند، بهتر است مراعات عرف شود.
5 . نزدیکی کردن در شب های مورد احترام مثل شبِ قدر و شبِ عاشوراء و شب های شهادت امامان علیهم السلام حرام نیست و اشکالی ندارد.
6 . در دوران بارداریِ زن، آمیزش با او جایز است مگر آنکه برای زن یا بچه، ضرر و خطر داشته باشد.
7 . در هنگام آمیزش اگر مرد به اندازه ختنه گاه یا بیشتر داخل شود؛ در جلو باشد یا در پشت ـ گر چه مَنی بیرون نیاید ـ هر دو جُنب می شوند و باید غسل به جا آورند. ( مکارم : در صورت دخولِ از پشت بنابر احتیاطِ واجب هم وضو بگیرد و هم غسل کُند )
8 . در صورتی که زن و شوهر ـ بدون آمیزش و دخول ـ مزاح و شوخی کنند و مَنی از آن دو خارج نشود، غسل واجب نمی شود.
9 . برای چند مرتبه آمیزش یک بار غسل کردن کافی است. ( برخی گمان می کنند به تعداد دفعاتِ آمیزش بایستی غُسل کنند )
10 . شخصِ جُنب، می تواند قبل از غسل کردن، با همسرش آمیزش کند ولی کراهت دارد ( در این صورت اگر خواست نزدیکی کند خوب است که ابتدا وضو بگیرد و محل جنابت را بشوید و بعد نزدیکی کُند )
11 . کسی که نمی تواند غسل کند، ولی تیمّم برایش ممکن است؛ می تواند با همسرش آمیزش کند و با تیمّم نماز بخواند؛ خواه بعد از داخل شدن وقت نماز باشد، یا پیش از آن. ( فاضل لنکرانی : اگر هدف لذّت بردن یا امر عقلایی دیگری باشد آمیزش اشکالی ندارد.)
12 . مرد یا زن در هر نوبت که با همسرش آمیزش می کند؛ لازم نیست فوری غسل کند، بلکه غسلِ جنابت برای اقامه نماز و عباداتی در آن طهارت شرط است، مثل تماس بدن با قرآن و... واجب می شود.
13 . ترشّحات و رطوبت هایی که از بانوان خارج می شود پاک است مگر آنکه یقین کند بول یا مَنی است . بنابراین نیازی به غُسل نیست و وضو و نماز را باطل نمی کند.
14 . اگر هنگام بازی با شوهر، زن به تحریکِ کامل و اوجِ لذت جنسی برسد و از زن مایعی خارج شود، حکم مَنی را دارد و غسل بر او واجب می شود، هر چند دخولی صورت نگرفته باشد.
15 . مرد نمی تواند همسرش را با وسایلِ مصنوعی از لحاظِ جنسی اشباع کند ولی می تواند با هر عضو بدن خود، او را ارضاء کند.
16 . مَذی به آبی می گویند که گاهی بعد از مُلاعبه و شوخی کردن با همسر بیرون می آید. وَذی آبی است که گاهی بعد از منی بیرون می آید. وَدی به آبی می گویند که گاه بعد از بول بیرون می آید و کمی سفید و چسبنده است. تمامی این آبها در صورتی که مجرایِ ادرار آلوده به بول و منی نباشد، پاک است.
17 . استمناء آن است که انسان با خود یا دیگری کاری کند که از او منی بیرون آید، این کار حرام است و عذابِ دردناکِ اُخروی دارد ولی استمناء مرد با بدنِ زنش و استمناء زن با اعضای بدن شوهرش اشکالی ندارد.
18 . نزدیکی با زن از پشت، به نظر برخی مراجع کراهت شدید دارد و به نظر برخی دیگر از مراجع بدون رضایت زن بنابر احتیاط واجب جایز نیست.( وحید خراسانی و تبریزی : حتی با رضایت زن نیز بنابر احتیاط واجب جایز نیست.)
19 . منی یکی از نجاسات است و خوردن آن حرام است.
20 . اگر مرد در حالِ آمیزش بفهمد زن حائض شده، باید فوراً از او جدا شود.
21 . زن و شوهر در زمانِ حیض می توانند بجز آمیزش، سایر لذّت ها را از یکدیگر ببرند؛ ولی لذّت بردن از ناف تا زانو کراهت دارد مگر آنکه از روی لباس باشد.
22 . نزدیکی با زن از پشت در زمانی که زن حائض است، به نظر برخی مراجع کراهت شدید دارد و به نظر برخی دیگر از مراجع به احتیاط واجب جایز نیست.
23 . شخصی که به هر دلیل (مثل مریضی و ... ) نمی تواند روزه بگیرد، نمی تواند با همسرِ روزه دار خود نزدیکی کند.
24 . نزدیکی با همسر در حال روزه ـ از پشت باشد یا از جلو ـ روزه را باطل می کند. اگر چه فقط به مقدار ختنه گاه داخل شود و منی هم بیرون نیایید، امّا اگر شک کند به اندازه ختنه گاه داخل شده یا نه، روزه او صحیح است.
25 . بوسیدن و مُلاعبه ( بازی کردن ) با همسر روزه را باطل نمی کند.
26 . ترشّحات و رطوبت هایی که از زنِ روزه دار، هنگامِ مُلاعبه و شوخی با همسرش خارج می شود روزه را باطل نمی کند، مگر آنکه به منی بودن آن یقین کند.
27 . اگر شخصی بدون قصدِ بیرون آمدن مَنی، با همسر خود مُلاعبه و بازی کند، چنانچه اطمینان داشته باشد منی بیرون نمی آید، روزه هر دو صحیح است؛ هرچند اتفاقاً از او منی بیرون آید.
28 . هرگاه مرد در روزه ماه رمضان یا در حالِ حیضِ زن با او آمیزش کند معصیت کرده، ولی فرزند حاصل از آن آمیزش حلال زاده است.
29 . زن و شوهری که در ماه رمضان مسافرت می کنند اگر قصد ماندن ده روز نکنند، آمیزش در روزِ ماه رمضان برای آنان حرام نیست ولی کراهت دارد. ( آمیزش در شب های ماه رمضان اشکالی ندارد و در شب اول مستحب است ). اگر قصد ماندن ده روز و بیشتر را داشته باشند باید روزه ها را بگیرند و آمیزش حرام است.
30 . اگر شخصی فراموش کند روزه است و آمیزش کند یا او را مجبور نمایند به طوری که از اختیار او خارج باشد ، روزه او باطل نمی شود ولی چنانچه در بین آمیزش یادش بیایید، یا دیگر مجبور نباشد باید فوراً از حالت جماع خارج شود و اگر خارج نشود روزه او باطل است.
31 . بر زن یا مردی که آمیزش می کنند، قبل از آنکه غُسل کنند انجام کار های زیر حرام است:
- گذاشتن چیزی در مسجد.
- خواندن آیه های سجده واجب. ( سوره سجده آیه 15 ؛ فصلت آیه 37 ؛ نجم آیه 62 ؛ علق آیه 19 )
- رفتن به مسجد الحرام و مسجد النبی هر چند از یک در وارد شوند و از در دیگر خارج شوند.
- توقف در سایر مساجد و حرم امامان (بنابر احتیاط واجب) ولی اگر از یک در برود و از در دیگر خارج شود مانعی ندارد.
- رساندن جایی از بدن به خط قرآن و اسم خداوند.
32 . در این زمان ها و موارد آمیزشِ زن و شوهر حرام است :
- در حال اِحرام.
- زمانِ نفاس و دورانِ قاعدگی زن.
- در حال اعتکاف یکی از آن دو.
- در حال روزه واجب.
- زمانی که زن کمتر از نُه سال داشته باشد.
- در صورت عدم بجا آوردن طواف و نماز نساء در حج.
- در زمان استحاضه کثیره یا متوسطه، قبل از غسل های مربوطه. (در صورت انجام غسل های مربوطه آمیزش، هیچ اشکالی ندارد)
- در حال بیماری که آمیزش برای آنها ضرر داشته باشد.
33 . مناسب ترین زمانها برای آمیزش عبارتند از :
- عصر جمعه و جمعه شب پس از نماز عشاء.
- در شبِ اول ماه رمضان.
- ظهر پنجشنبه و شب های دوشنبه، سه شنبه، پنجشنبه و جمعه.
33 . برخی از آداب و مستحبّاب آمیزش عبارتند از:
- اَعوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم گفتن هنگام شروع آمیزش.
- بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیم گفتن هنگام شروع آمیزش.
- (اگر از آمیزش قصد فرزندآوری دارند) قبل از آمیزش از خداوند فرزندی پاک و مُبارک و سالم درخواست کنند.
- مرد و زن با وضو باشند، خصوصاً اگر زن حامله باشد.
- مکانِ آمیزش پوشیده باشد مثلاً بالای پشت بام یا در حیاط و... نباشد، هر چند کسی حضور نداشته باشد. حضرت محمّد 9فرمودند : آمیزش كردن مخفیانه را از كلاغ بياموزيد. زمانی که امام زين العابدين 7 قصد آمیزش با یکی از زنان یا کنیزانش را مي نمودند خدمتكاران را دور مى كردند و درها را مي بستند و پرده ها را مى انداختند.
- در انجام آمیزش عجله نکنند و قبل از آن مُلاعبه و بازی کنند.
- در زمانی باشد که زن میلِ به آمیزش دارد.
34 . زمان ها و حالت های مکروه برای آمیزش عبارتند از :
- در وقتى كه ماه در برج عَقرب باشد يا تَحتُ الشعاع باشد. ( در برخی تقویم ها روزهای قمر در عقرب ذکر شده است )
- شبی که ماه گرفته باشد و روزی که خورشید گرفته باشد.
- شب و روزی که در آن بادهای سیاه و سرخ یا زرد می وزد.
- شب و روزی که در آن زلزله شده باشد.
- در هنگام غروب آفتاب تا وقتی که سُرخی هوا برود.
- در شب عید فطر و عید قربان حضرت رسول9فرمودند: اى على! در شب عيد قربان آميزش مكن چون اگر فرزندى پديد آيد شش انگشتى و يا چهار انگشتى مىباشد.
- هنگام مسافرت رفتن. ( مثلاً ساعتی قبل از حرکت به سفر )
- در نخستین ساعت شب ـ حدود یک ساعت بعد از غروبِ آفتاب ـ نباشد بلکه در انتهایِ شب باشد.
- در حال احتلام قبل از غسل. حضرت محمّد 9فرمودند :كسي كه جُنب شده باشد پيش از آنكه غسل كند جماع نكند که اگر از این آمیزش فرزندى متولد شود و ديوانه باشد سرزنش نكند مگر خود را. (البته اگر بدون فاصله چند بار آمیزش صورت گیرد، دیگر مکروه نیست)
- در موقعیّتی که کودکی آنها را می ببیند یا نفس آنها را می شنود. حضرت صادق 7 : مرد با زن خود آمیزش نكند در اتاقی كه طفلی آن جا باشد ـ و این عمل را مشاهده کند ـ كه در این صورت آن طفل زناكار مي شود يا فرزندي كه از این آمیزش متولّد می شود
زناكار باشد.
- در حالتِ پشت به قبله و رو به قبله. ( مناسب است سمت چپ یا سمت راستِ ما قبله باشد )
- در کِشتی و زیرِ آسمان ( یعنی فضای باز ) و رو به خورشید و در پشت بام.
- آمیزش بعد از غذا و با شکم پُر.
- در آخرین روزهای پاکی زن و در حالی که تنها دو روز تا حیض شدن او مانده است.
- در زیر درختی که میوه میدهد.
- در شب اوّل ماه، وسط ماه، آخرِ ماه قمری نباشد، بخصوص نیمه شعبان. حضرت صادق7فرمودند: آمیزش در اول و وسط و آخر ماه باعث مي شود فرزند سقط شود و اگر فرزندى متولّد شود نزديك است ديوانه باشد يا صَرع داشته باشد نمى بينى كسى را كه صَرع مى گيرد بیشتر در اوّل ماه يا در آخرِ آن مي باشد. البته آمیزش در شب اول ماه رمضان مستحب است.
- به هنگام آمیزش سخن گفته نشود که اگر فرزندى حاصل شود احتمال دارد لال شود.
- به هنگام آمیزش كسى به آلتِ همسرش نگاه نكند که اگر فرزندى حاصل شود احتمال دارد کور به دنیا آید.
- با هوسِ زنی دیگر، با زن خویش آمیزش کردن.
- آمیزش با همسر باردار مگر آنکه وضو بگیرند.
- در هنگام آمیزش با دستمال و پارچهای مشترک خود را پاک نکنید که موجب دشمنى ميانتان مىشود و پس از آن منجر به جدايى و طلاق مىگردد. ، بلکه هر کدامتان دستمالی جدا داشته باشید.
- بین الطلوعین یعنی از اذان صبح تا طلوع آفتاب نباشد.
- میان اذان و اقامه نزدیکی نکنند.
- انگشتری که نام خداوند یا چیزی از آیات بر آن نوشته باشند، هنگام آمیزش در دست نباشد.
- مكروه است جُنب شدن در هنگام طلوع آفتاب و همچنين در هنگام غروب آفتاب.
- در حال ایستاده با همسرت نزدیکی مکن، كه اين كارِ خران است و اگر فرزندى در اين ميان منعقد بشود در بسترش ادرار مىكند چونان خرانى كه در هر جاى بول مىكنند.
- آمیزش در حالی که هر دو کاملاً عریان باشند حضرت رسول 9فرمودند: چون مرد و زن آمیزش كنند مانند دو خَر لخت نشوند.
- بعد از پاك شدن زن از حیض و نفاس و قبل از غسل كردن او، آمیزش کراهت دارد و اگر ضرورت داشته باشد و زنِ فرج خود را بشويد و بعد آمیزش کنند، کِراهت ندارد.
- مرد و زن در حالتى كه خضاب به حنا و غير آن (مثل رنگ مو ) بسته باشند آمیزش نكنند.
- نگاه نكند احدى به فرج زن خود در حال جماع كه باعث كورى فرزند مي شود.
- مرد نبايد با زنى در شبِ چهارشنبه آميزش كند.
( نکته : اگر کسی در آمیزش با همسر خود انعقاد نطفه نکند و نخواهد از آن آمیزش بچه دار شود، اشکالی ندارد به عورت همسرش نگاه کند و سخن بگوید و ... و بسیاری از این توصیه ها درباره زمان و حالات آمیزش برای موردی است که زن و شوهر قصدِ انعقاد نطفه داشته باشند. )
منابع :
1 ـ احکام روابط زن و شوهر ؛ سید مسعود معصومی
2 ـ حلیة المتقین علّامه مجلسی ؛ باب تزویج و جِماع
3 ـ جامعُ الأحادیث آیت الله العُظمی بروجردی؛ جلد 25 ؛ روایات زناشویی