مهارت های دعوت به نماز

  1. از کار انتقاد کنیم، نه از شخص‏ ؛ با جهل مبارزه کنیم و نه با جاهل؛ با گناه مبارزه کنیم و نه با گناهکار.

در روایات مى‏خوانیم: چه بسا خداوند افرادى را دوست دارد؛ اگر چه از عمل آنان ناخشنود است. «أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْعَبْدَ وَ يُبْغِضُ‏ عَمَلَهُ‏ وَ يُبْغِضُ الْعَبْدَ وَ يُحِبُّ عَمَلَهُ» «بحار الأنوار ؛ ج 36 ؛ ص 233»

در قرآن مى‏خوانیم که پیامبران به مردم مى‏گفتند: من با عمل شما مخالف هستم نه با خود شما. «إِنِّي‏ لِعَمَلِكُمْ‏ مِنَ‏ الْقالِينَ» «سوره شعرا ؛ آیه 167» (قالین یعنی دشمنی شدید)

اگر خلافکار احساس کند که شخصیت دارد و محبوب است و تنها نقطه ضعف او کار خلافش است، به راحتى آن را ترک مى‏کند. امّا اگر احساس کند که انسانى منفور، و مردود و مطرود است، هر روز به تباهى خود مى‏افزاید.

شخصى از امام کاظم 7 پرسید: یکى از یاران شما شراب خورده است. آیا از او تبرّى جویم؟ امام فرمود: از کارش تبرّى جوئید (نه از خودش).

عَنْ زَیدِ بْنِ یونُسَ الشَّحَّامِ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی الْحَسَنِ مُوسَى 7 الرَّجُلُ مِنْ مَوَالِیکمْ عَاصٍ‏ یشْرَبُ الْخَمْرَ وَ یرْتَکبُ الْمُوبِقَ مِنَ الذَّنْبِ نَتَبَرَّأُ مِنْهُ فَقَالَ تَبَرَّءُوا مِنْ فِعْلِهِ وَ لَا تَتَبَرَّءُوا مِنْ خَیرِهِ وَ أَبْغِضُوا عَمَلَه‏ «بحار الأنوار ؛ ج‏27 ؛ ص137»

(کتاب امر به معروف و نهی از منکر؛ استاد قرائتی ؛ صفحه 134)