مهارت های دعوت به نماز

  1. با عمل خود، مردم را دعوت کنید.

در قرآن، بارها از کسانى که مردم را به حق دعوت مى‏کنند، ولى خود را فراموش کرده‏اند، انتقاد شدید شده است. «لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفْعَلُون» «سوره صف ؛ آیه 2» حضرت شعیب به مردم مى‏فرماید: من در ترک آنچه شما را نهى مى‏کنم، پیشگام هستم. «وَ ما اُرِیدُ اَنْ اُخالِفَکُمْ اِلى ما اَنْهاکُمْ عَنْه» «سوره هود ؛ آیه 88»

حضرت على 7‏ مى‏فرماید: تا خودم کارى را انجام ندهم، سفارش آن را نمى‏کنم و تا خودم از کارى دورى نکنم، شما را از آن باز نمى‏دارم. «إِنِّی لَا أَحُثُّکمْ عَلَى طَاعَةٍ إِلَّا وَ أَسْبِقُکمْ إِلَیهَا وَ لَا أَنْهَاکمْ عَنْ‏ مَعْصِیةٍ إِلَّا وَ أَتَنَاهَى‏ قَبْلَکمْ عَنْهَا» «نهج‏البلاغه، خطبه 175»

در حدیث مى‏خوانیم: خداوند لعنت کند کسانى را که امر به معروف مى‏کنند، ولى خودشان به آنچه مى‏گویند، عمل نمى‏کنند. مردم را نهى از منکر مى‏کنند، ولى خودشان مرتکب آن گناه مى‏شوند. «لَعَنَ اللَّهُ الْآمِرِينَ بِالْمَعْرُوفِ التَّارِكِينَ‏ لَهُ وَ النَّاهِينَ عَنِ الْمُنْكَرِ الْعَامِلِينَ بِهِ‏» «نهج البلاغه ؛ خطبه 129»

این گونه افراد را مثل الاغ آسیاب در دوزخ مى‏گردانند و وقتى از او مى‏پرسند: تو چرا آمدى؟ تو که ما را از منکرات نهى مى‏کردى؟ او مى‏گوید: چون خودم مرتکب گناه مى‏شدم. «میزان الحکمة، ج 6 ، ص 27»

(کتاب امر به معروف و نهی از منکر؛ استاد قرائتی ؛ صفحه 128)