رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: « ما أخافُ عَلی امَّتِی الفَقرَ »، من بر امتم از فقر نمی ترسم « و لكِن أخافُ عَليهِم سوءَ التَّدبيرِ ». [۲] از بد تدبیری و سوء تدبیر می‌ترسم. الان بخشی از گرفتاری‌های ما در جامعه از بی نظمی است.
دختر جوان، پسر جوان ازدواج کرده، و خانه ی مادرش اتاق خالی دارد ولی می‌گوید خانه ی مستقل می‌خواهم. تو با این درآمد نمی توانی اجاره بدهی. می‌خواهم حتما مهریه‌ام مثل بقیه باشد، می‌خواهم سرویس جهیزیه‌ام از فلان کشور باشد. این بی
تدبیری است.
مثلا اگر تخت خواب یک میلیونی نباشد، سیصد هزار تومانی باشد نمی شود روی آن خوابید؟! اگر کمد صد هزار تومانی باشد نمی شود در آن چینی گذاشت. اگر بشقاب ایرانی باشد نمی شود در آن برنج خورد حتما باید آرکوپال فرانسه باشد. این بی تدبیری
است.
این حدیث قابل تأمل است « لْقَلِیلُ مَعَ التَّدْبِیرِ أَبْقَی مِنَ الْکَثِیرِ مَعَ التَّبْذِیرِ ». [۱] خدا میداند که این روایت را باید با طلا نوشت؛ مال کم با تدبیر، پایدارتر از مال فراوان با ریخت و پاش است. یک گاری دارد پنج کیلو میوه می‌گذارد می‌فروشد. شب مسجد می‌آید، خانه می‌رود، خواب آرام دارد، بچه هایش مؤمن هستند، در دانشگاه قبول می‌شوند خلاصه همه چیز دارند.
اما شخصی هم با ثروت اندوزی به هم ریخته است، چرا؟ چون تدبیر نیست.
----------
[۲]: ۳ - عوالی اللئالی، احسائی، ج ۴، ص ۳۹.


[۱]: ۱- غررالحکم، ح ۸۰۷۹
[سلسله سخنرانی های استاد رفیعی - جلد ۱، صفحه ۸۶]