طرد گناهکار

فراوان داشته ایم که مثلاً در خانوادهای کسی معتاد، یا مشروبخوار، با بی نماز شده و همه او را طرد کرده اند و از بد بدتر شده است. گفته است: آب که از سر من گذشته، پس بگذار تا آخر بروم. ما باعث شدیم این کارها را انجام بدهد. ما هر طور که می‌توانیم باید راههای بدی را با ملایمت ببندیم و راه‌های خوبی را باز کنیم تا برگردد.

پیغمبر و امیر المؤمنین و امامان ما علیهم السلام حرمت مجرمین را در جای خود نگه می‌داشتند. یعنی اگر کسی جرم کرده، باید حد بخورد. اما آیا می‌توان به او اهانت، جسارت و بی ادبی کرد؟ خیر.

[یک گام تا خدا : مباحثی پیرامون تکبر و خودخواهی - صفحه ۱۸۶]