#پرسمان_خداشناسی جلسه 10

بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیم

سلام به شما دانش آموز عزیز.

می خواهم به یک سؤال پاسخ بدهم.

آیا خدا می‌تواند یک سنگی را خلق کند که نتواند بلندش کند؟

اگر نتواند آن سنگ را بیافریند پس ناتوان است و قدرتش کم است.

اگر بتواند بیافریند و نتواند بلندش کند باز هم ناتوان است و قدرتش کم است.

می خواهم پاسخ را با یک مثال خدمتتان تقدیم کنم؛

یک شخصی می‌گوید من بزرگترین استاد ریاضی جهان هستم. هر فرمول و محاسبه ریاضی را می‌توانم به راحتی انجام بدهم.

یک نفر می‌گوید: شما می‌توانید دو ضرب در دو را مساوی با پنج کنید.

می گوید: این کار امکان ندارد. مشکل از من استاد نیست. مشکل این است که این کار محال است، نشدنی است. قرآن می‌فرماید: « اِنَّ اللّهَ عَلی کُلِّ شَیءٍ قَدیرٌ » الله بر هر کارِ شدنی توانایی را دارد.

یعنی هر کاری که در ذهنِ مان بتوانیم تصورش بکنیم که امکان پذیر باشد خداوند در عمل می‌تواند آن کار را انجام بدهد.

در این سؤال باید دقت کنیم که خدا یعنی موجودی که از همه مخلوقاتش قدرتش بیشتر است.

حالا این خدا اگر نتواند سنگی را بلند کند پس قدرتش از همه مخلوقاتش بیشتر نیست. ذهن من نمی‌تواند تصور کند که خدا هم قدرتش از همه مخلوقاتش بیشتر باشد و هم بیشتر نباشد.

خدا یعنی موجودی که قدرتِ بی‌نهایت دارد. حالا اگر نتواند سنگی را بلند کند، پس قدرت بی‌نهایت ندارد.

ذهن من نمی‌تواند تصور کند که خدا هم قدرت بی‌نهایت داشته باشد، هم قدرت بی‌نهایت نداشته باشد. داخل پرانتز توجه کنید که « اگر موجودی قدرت بی‌نهایت نداشته باشد ما آن را اصلاً خدا نمی‌دانیم. »

در علم فیزیک یک سنگ هر چقدر بزرگ باشد حتی اگر میلیاردها برابر بزرگتر از کره زمین باشد، چون جرم دارد قابلیت حرکت را دارد.

اگر ما سنگی را فرض کنیم که امکان تکان دادن و حرکت دادن را نداشته باشد پس آن جسم نیست چون علم فیزیک می‌گوید: « هر جسم و جرمی قابلیت حرکت را دارد ».

ذهن من نمی‌تواند تصور کند یک سنگ هم جرم و جسم داشته باشد، هم جرم و جسم نداشته باشد.