#همنشین_خدا 22 ؛ دعای مستجاب
#همنشین_خدا 22 ؛ دعای مستجاب
بِسمِ اللّه الرَّحمنِ الرَّحیم
امیدوارم پایین هر دعاتون امضای خداوند باشد.
همان طور که میدانید ما بعد از رکوع هر نماز میایستیم و میگوییم : « سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَه »
آیا دوست دارید درباره این ذکر اطلاعاتِ تان را افزایش دهید؟
دو نکته خدمت تان بیان میکنم :
یک. وقتی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به سفر معراج رفتند آنجا کنار عرش الهی وضو گرفتند ، و خداوند آخرین وِرژن نماز را رونمایی کرد.
به حضرت فرمود : بایست ؛ « اللَّهُ أَکبَر » بگو ، حمد و سوره را بخوان ، بعد فرمودند : رکوع برو و بگو : « سُبحانَ رَبّی العَظیمِ و بِحَمدِه » ، وقتی حضرت داخل رکوع بودند و ذکر میگفتند ؛ صدای ذکر فرشتگان را هم میشنیدند که آنها میگفتند : « سُبْحانَ اللَّه ، الحَمدُ لِلّه ، لا اِلهَ اِلَّا اللَّه » وقتی از رکوع بلند شدند فرمودند : « سَمِعَ اللَّهُ لِمَن حَمِدَهُ » خداوند میشنود هر کسی حمد او را بجا بیاورد. [1]
شاید حضرت میخواستند به فرشتگان یادآوری کنند که صدای شما را خداوند میشنود.
من و شما وقتی نماز میخوانیم به خودمان یادآوری کنیم و تلقین کنیم که الان در محضرِ خداوند ایستادهایم و خداوند صدای ما را میشنود این در حضور قلب ما در نماز مؤثر است.
دو. شخصی به امام صادق علیه السلام عرضه داشت : دعایی به من بیاموز که اجابتش قطعی قطعی باشد. !
حضرت فرمودند : « اَلحَمدُلله » بگو و هر حاجتی خواستید از خداوند بخواه که اجابتش قطعی است
با تعجب پرسید : « چه ربطی بین ذکر « اَلحَمدُلله » و اجابت دعا هست؟ »
حضرت فرمودند : وقتی تمام مسلمانها در شبانه روز چندین بار به خداوند عرضه میدارند که خدایا دعای حمد کنندگان را بپذیر ! یعنی ، شفیع شما میشوند در نزد خداوند برای اجابت دعاهایتان ؛ آیا خداوند قبول نمیکند؟ ! آیا خداوند دعای شما را مستجاب نمیکند؟ !
پرسید : کجا مسلمانها چنین درخواستی را از خداوند دارند؟
حضرت فرمودند : در نمازهایشان میگویند : « سَمِعَ اللَّهُ لِمَن حَمِدَهُ »[2]
« سَمِعَ » فعل ماضی است. همان طور که میدانید گاهی اوقات فعلِ ماضی به معنای امر به کار میرود. یعنی خدایا « بشنو » دعای کسی که حمد تو را می گوید.
« بشنو » یعنی بپذیر ، یعنی قبول کن ، یعنی اجابت کن !
چرا به ما سفارش شده است بعد از هر نمازی حتماً دعا کنیم؟ [3]
چون داخل نماز ما مدام ذکر « اَلحَمدُلله » گفتیم و این مقدمهی اجابت دعاست ، پس از این فرصت خوب نباید بگذریم.
البته یادمان باشد اگر امضای خداوند زیر دعای ما آمد اجابت خداوند به معنای یکی از این چهار چیز است : [4]
یک. یا همان خواستهی ما را میدهد.
دو. یا آن خواسته به نفع ما نیست بهترش را میدهد
سه. یا آن خواسته به نفع ما نیست در عوض بلایی را در دنیا از ما دور میکند.
چهار. یا آن حاجت به نفع ما نیست ، ولی در عوض آن را ذخیرهی قیامت ما میکند و در روز قیامت آن قدر به ما میبخشد که روایت داریم ، انسانها آرزو میکنند ای کاش هیچ یک از دعاهایشان در دنیا مستجاب نشده بود.
یادمان باشد « دعایِ حامدین » در درگاه خداوند گم نمیشود زیاد « اَلحَمدُلله » بگوییم و بعدش دعا کنیم.
دعاهایتان مستجاب.
[1] قال الصداق علیه السلام : وقَولُهُ: سَمِعَ اللَّهُ لِمَن حَمِدَهُ ؛ لِأَنَّ النَّبِی صلى الله علیه و آله سَمِعَ ضَجَّةَ المَلائِکةِ بِالتَّسبِیحِ وَالتَّحمیدِ وَالتَّهلیلِ ؛ فَمِن أجلِ ذلِک قالَ: سَمِعَ اللَّهُ لِمَن حَمِدَه. (شناخت نامه نماز ؛ ج1 ؛ ص44)
[2] رُوِی أَنَّ رَجُلًا قالَ لِجَعفَرٍ الصّادِقِ علیه السلام: عَلِّمنی دُعاءً أرجو إجابَتَهُ. قال: أکثِر مِن حَمدِ اللّهِ سُبحانَهُ ، وَ ادعُهُ بِما شِئتَ.
فَقالَ الرَّجُلُ: و مَا الحَمدُ مِنَ الدُّعاءِ ؟ فَقالَ: إنَّ جَمیعَ مَن فِی الأَرضِ مِنَ المُسلِمینَ یدعونَ لَیلَهُم و نَهارَهُم أن یستَجیبَ لِلحامِدینَ ، فَما ظَنُّک بِمَن یشفَعُ لَهُ عِندَ اللّهِ جَمیعُ المُسلِمینَ ؟
قالَ: و کیفَ ذلِک ؟ قال: أ لَیسَ یقولونَ فی کلِّ رَکعَةٍ یرکعونَها: سَمِعَ اللّهُ لِمَن حَمِدَهُ ؟ فَعَلَیک بِحَمدِ اللّهِ عز و جل یستَجِبِ اللّهُ دُعاءَک (محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ؛ ج2 ؛ ص 228)
[3] پیامبر خدا فرموده : هر کس از خدا حاجتى را مى خواهد، آن را دعاى پس از هر نماز واجبش کند. پس چرا هر چه دعا می کنم مستجاب نمی شود؟ (مَن کانَت لَهُ إلَى اللَّهِ حاجَةٌ فَلیدعُ بِها دُبُرَ کلِّ صَلاةٍ مَفروضَةٍ ؛ ری شهری ؛ شناخت نامه نماز ؛ ج 2 ؛ حدیث 763)
[4] رسول اللّه صلى الله علیه و آله: ما مِن مُؤمِنٍ یدعُو اللّهَ إلَّا استَجابَ لَهُ ؛ فَإِمّا أن یعَجِّلَ لَهُ فِی الدُّنیا ، أو یؤَجِّلَ لَهُ فِی الآخِرَةِ ، و إمّا أن یکفِّرَ عَنهُ مِن ذُنوبِهِ بِقَدرِ ما دَعا ، ما لَم یدعُ بِمَأثَمٍ. (بحار الأنوار ؛ ج 93 ص 302)
الإمام زین العابدین علیه السلام: الْمُؤْمِنُ مِنْ دُعَائِهِ عَلَى ثَلَاثٍ إِمَّا أَنْ یدَّخَرَ لَهُ وَ إِمَّا أَنْ یعَجَّلَ لَهُ وَ إِمَّا أَنْ یدْفَعَ عَنْهُ بَلَاءٌ یرِیدُ أَنْ یصِیبَهُ. (بحار الأنوار ؛ ج 78 ص 138)