فداییان امام هادی علیه السلام

#دعوت_به_بهشت 33 ؛ شیوه آموزشی 3

بِسمِ اللّه الرَّحمنِ الرَّحیم

سلام به شما والدین و معلمان عزیز

در جلسه قبل درباره شیوه آموزشی در دعوت به نماز پنج نکته را دوره کردیم.

پنج. شروعِ آموزش مستقیم نماز سن هفت سال است و سن طلایی آموزش هفت تا ده سال است چون دانش‌آموز در این سن از تکرار خسته نمی‌شود و به آموزش هم علاقه‌ی ویژه‌ای دارد.

به همین خاطر می‌شود بارها و بارها صحیح خوانی نماز را با هم دوره کنیم بدون اینکه دل زده و خسته بشود.

این اشتباه است که بخواهیم یک هفته مانده به جشن تکلیف دختران و یا یک سال مانده به سن تکلیف پسران، آموزش را فشرده و سریع شروع کنیم.

شروع آموزش نماز به پسران چهارده ساله مثل این است که بذر گندمی را دیر بپاشیم یا به ثمر نمی‌نشیند و یا کیفیت آن پایین می‌آید.

شش. طوری آموزش ندهیم که اضطراب و استرس شان زیاد شود.

معلمی می‌گفت : وقتی دانش‌آموز بودم، معلم مان تأکید می‌کرد که « اگر به اندازه‌ی سر سوزنی بدنِ تان خشک باشد وضو و غسل تان باطل است.»

و من مدام گوشم را زیر دوش می‌گرفتم تا آب داخل منفذ گوش برود و سر سوزنی خشک نماند! گوشم عفونت کرد و چندین ماه درد زیادی کشیدم و درمان کردم تا خوب شد.

الآن که خودم معلم شدم به دانش آموزانم می‌گویم که اگر دست به سر و صورت و بدنتون بکشید آب به همه جا می‌رسد.

به دانش‌آموز نگوییم اگر مخارج حروف را دقیق بیان نکنید و هر حرفی را به حرفی دیگر تبدیل کنید و حرکات فتحه و ضمه و کسره را جابه جا بگویید، تمام نمازهایت باطل می‌شود و همه آنها را باید قضا کنید.

اضطراب شان که زیاد بشود به وسواس دچار می‌شوند و در وضو بارها صورت و دست‌ها را می‌شوید و یا در نماز مُدام می‌گوید : (وَلَضْ * وَلَضْ * وَلَضْ * وَلَضّالین) و این طور از نماز دلزده می‌شوند.

هفت. در گام اول سراغ مستحبات و مکروهات نمی‌رویم‌‌. فقط واجبات را آموزش می‌دهیم.

در واجبات هم تا اصل نماز را یاد نگرفتند، سراغ آموزش شیوه‌ی سجده‌ی سهو، نماز احتیاط، شکیات نماز نمی‌رویم و شیوه‌ی پیوستن به نماز جماعت را آموزش نمی‌دهیم‌‌.