فروش خانه برای مستمندان

مرحوم آیت اللّه آقای شیخ غلام رضا یزدی، از شاگردان مرحوم آخوند خراسانی است. عالم و فقیه و مجتهد بزرگی بود. وقتی به قم می‌آمد، مرحوم

آیت اللّه بروجردی طلبه‌ها را جمع می‌کرد و می‌فرمود: بیایید آقای حاج شیخ غلام رضا آمده است و می‌خواهد برای شما درس اخلاق بگوید.

در حالات ایشان نوشته اند: وقتی ایشان از دنیا می‌رود، مردم به قدری به او علاقه داشتند که از تزرجان یزد که محل سکونت ایشان بوده است، شصت کیلومتر جنازه او را پیاده تا یزد می‌آورند. این قدر مردم به او علاقه داشتند.

خدا آیت اللّه بهجت را رحمت کند! وقتی از ایشان درباره آیت اللّه حاج شیخ غلام رضا یزدی سؤال می‌کنند، می‌گوید ما کجا و آقای یزدی کجا؟! ما با آن‌ها خیلی فاصله داریم.

گاهی که فقرا به او مراجعه می‌کردند و دست او خالی بود، خانه خود را می‌فروشد و به فقرا می‌دهد. مخصوصاً در آن زمان نیازمندان فراوانی به ایشان مراجعه می‌کردند. ارادتمندان به ایشان وقتی متوجه می‌شدند که آقا خانۀ خود را به خاطر گرفتاری و نیازمندی مردم فروخته است. می‌آمدند خانه را از آن کسی که به او فروخته بود، می‌خریدند و دوباره به حاج شیخ می‌دادند.

مدتی می‌گذشت، مجدداً فقرا به ایشان هجوم می‌آوردند. ایشان دوباره خانه را می‌فروخته است. در آخر مردم دیدند هر چه خانه برای ایشان می‌خرند، می‌فروشد. مجبور می‌شوند سند خانه را به نام دیگری بزنند تا حاج شیخ نتواند بفروشد.

می گویند: در سال قحطی ایشان آرد به یک محله که یهودی نشین بودند می‌برد و به آن‌ها می‌دهد. یهودی و مسلمان برای او فرقی نداشته است. ترحم به دیگران داشته است.

در حالات مرحوم حاج شیخ غلام رضا یزدی آمده است، آب انباری مال یهودی‌ها بود. قرار بود در خیابان بیفتد. می‌خواستند خراب کنند. ایشان گفته بود: این بیچاره‌ها غیر از این جا جای دیگری ندارند. اگر خراب کنید، کسی برای آن‌ها نمی سازد. اجازه نداده بود که آن را خراب کنند.

[داستان های سمت خدا - شرح حال محدث قمی - جلد ۱، صفحه ۳۹]