اهتمام به «نهج البلاغه»

میرزای شیرازی از شاگردان بزرگ شیخ انصاری رحمه اللّه علیه است. ایشان بعد از شیخ انصاری سی سال مرجعیت عامه داشته و صاحب فتوای معروف تحریم تنباکو است. مرحوم میرزای شیرازی در بین علما از نظر علمی و معنوی در جایگاه بلندی قرار دارد. مرحوم آخوند خراسانی و مرحوم سید محمد کاظم طباطبایی یزدی و مرحوم شیخ عبد الکریم حائری یزدی، مؤسس حوزه علمیه قم، از شاگردان این مرد بزرگ بودند.

در حالات میرزای شیرازی نوشته اند: از بس محبوب دل‌ها بود، روزی که از دنیا رفت، جنازه اش را به کاظمین، و از کاظمین به بغداد، و از بغداد به کربلا، و از کربلا به نجف می‌برند و در تمام شهر‌ها جنازه ایشان را تشییع می‌کنند.

در ۲۴ شعبان از دنیا می‌رود، ولی یک هفته بعد جنازه به خاک سپرده می‌شود. در طول این یک هفته، مردم، شهر به شهر دنبال جنازۀ ایشان بودند. بعد از یک هفته، شب اول ماه رمضان نیمه شب در حرم امیر المؤمنین علیه السلام به خاک سپرده می‌شود.

در طول ۱۲۰۰ سال غیبت امام زمان علیه السلام سابقه ندارد که یک عالم دینی تشییع جنازه اش یک هفته طول کشیده باشد. واقعاً عجیب بوده است.

این مرد با عظمت وقتی درس می‌گفت، کسانی مثل آیت اللّه العظمى حائری، مؤسس حوزه علمیه قم، مرحوم آخوند خراسانی، مرحوم سید کاظم طباطبایی، پای درسش بودند.

قبل از شروع درس ایشان یکی از علمای بزرگ به نام مرحوم آیت اللّه شیخ حسن علی تهرانی، که از شاگردان زبدۀ ایشان بوده، و مقامات فوق العاده ای داشته، به امر میرزای شیرازی، مقداری از «نهج البلاغه» را می‌خوانده و شرح می‌کرده، بعد میرزای شیرازی درس را شروع می‌کرده است. البته درس میرزا گاهی سه چهار ساعت طول می‌کشیده است.

[داستان های سمت خدا - اهتمام به «نهج البلاغه» - جلد ۱، صفحه ۷۱]