پیشگامان بهشت

یکی از اصحاب رسول خدا صلی اللّه علیه و آله و سلم عثمان بن مظعون است. وی از اصحاب خوب پیامبر بود. رسول خدا صلی اللّه علیه و آله و سلم هم به او بسیار علاقه داشت.

عثمان بن مظعون در زمان پیامبر از دنیا رفت. پیامبر خدا صلی اللّه علیه و آله و سلم کفن او را کنار زدند، پیشانی او را بوسیدند و گریه کردند و در فراق این صحابی بسیار متأثر شدند.

این صحابی بزرگ فرزندی داشت که از دنیا رفت. عثمان بعد از داغ فرزند، دیگر به مسجد نمی آمد. خانه نشین شده بود.

الآن هم در جامعه هستند کسانی که به خاطر یک مصیبت افسرده و از جامعه جدا می‌شوند و خود را خانه نشین می‌کنند.

رسول خدا صلی اللّه علیه و آله و سلم به منزل این صحابی آمدند و فرمودند:

بهشت هشت در دارد و دوزخ هفت در ﴿ اَفَما يَسُرُّكَ اَنْ لا تَأْتِيَ بَاباً مِنْها إِلّا وَ جَدْتَ ابْنَكَ أَخَذَ بِحُجْزَتِكَ يَشْفَعُ لَكَ إِلى رَبِّكَ ﴾؛ [۱] آیا خوشحال نمی شوی از این که فردای قیامت وقتی طرف هر در بهشت بروی ببینی فرزندت آن جا نشسته است و می‌گوید تا پدرم نیاید من وارد بهشت نمی شوم؟

با این جملۀ پیامبر صلی اللّه علیه و آله و سلم آرامشی برای او ایجاد شد و به زندگی برگشت.

نظیر این داستان، قصۀ دیگری است شخصی از اصحاب به مسجد می‌آمد و خدمت پیامبر صلی اللّه علیه و آله و سلم می‌رسید. فرزند خرد سالی هم داشت که همراه خود می‌آورد. کودک شیرینی بود. گاهی روی دوش پدر می‌رفت. گاهی روی زانوی پدر می‌نشست در جمع اصحاب خود شیرینی می‌کرد.

پیامبر خدا صلی اللّه علیه و آله و سلم دیدند چند روزی است این شخص به مسجد نمی آید.

سؤال فرمودند. گفتند: فرزند خرد سالش که مسجد می‌آمد از دنیا رفته است و آن قدر ناراحت شده که خانه نشین شده است.

حضرت گله کردند که چرا مرا خبر نکردید؟ بعد به خانۀ او آمدند و همان تعبیری که به عثمان بن مظعون فرموده بودند، به او هم فرمودند.

----------

[۱]: مسكن الفؤاد، ص ۲۶؛ وسائل الشيعه، ج ۳، ص ۲۴۶

[داستان های سمت خدا - عابد ترین مردم - جلد ۱، صفحه ۱۹۷]