نیت خالص

محدّث قمی بسیار شخصیت بزرگی بوده است. همه ایشان را با مفاتیح الجنان می‌شناسند؛ امّا کتاب‌های دیگری هم دارند. یکی از آن‌ها به نام فوائد الرضویه در دو جلد و به فارسی است. ایشان این کتاب را وقتی به مشهد،

مشرّف و به امام رضا علیه السلام متوسل شده بودند، در این شهر نوشتند. در آن شرح صدها تن از علمای شیعه را نوشته اند. آن را به ترتیب حروف الفبا سامان داده اند و وقتی به ترتیب حروف الفبا به اسم خودشان می‌رسند، می‌نویسند: من کم تر از آن هستم که در زمره علما قرار گیرم؛ لذا از نوشتن شرح حال خودم صرف نظر می‌کنم و تنها اسامی کتاب‌های خودم را می‌نویسم و در آن جا ۱۱۰ جلد از کتاب هایش را نام می‌برد که یکی از آن‌ها سفینۀ البحار است. به آیت اللّه خوئی گفتند: اگر شما را به جایی ببرند و به شما بگویند تنها یک کتاب می‌توانید با خودتان ببرید، چه کتابی است؟ ایشان در جواب گفتند: سفينۀ البحار محدّث قمی را با خودم می‌برم.

چنین شخصی می‌گوید: من کم تر از آن هستم که در ردیف علما قرار بگیرم. می‌دانید قبل و بعد از ایشان کتاب دعا، زیاد نوشته شده امّا هیچ کتاب دعایی مثل مفاتیح الجنان عالم گیر نشده است. من از یکی از نوادگان ایشان، که از دنیا رفته است، شنیدم که به پدر بزرگ ما، شیخ عبّاس، خیلی اصرار کردند که کتاب دعایی بنویسید. ایشان در جواب می‌گفتند: من برای چه بنویسم؟ مگر شیخ مفید ننوشته است؟ راست هم می‌گویند که قبل از محدّث قمی کتاب دعای زیادی نوشته شده بود. گفتند: آن‌ها جامع نیست. ایشان می‌گویند: من می‌نویسم، ولی نیّت می‌کنم هر که این کتاب را خواند ثواب آن برای حضرت زهرا علیها السلام باشد. حالا می‌بینید چه طور این کتاب جهانی شده است.

[داستان های سمت خدا - يتيم بد اخلاق - جلد ۲، صفحه ۲۴۷]