گذشت از محراب

وقتی آیت اللّه حائری، مؤسس حوزه علمیه قم بیمار می‌شوند به آیت اللّه صدر می‌گویند: من دیگر نمی توانم به حرم بروم و نماز بخوانم لذا شما به جای من بروید و نماز بخوانید. ایشان می‌گویند: من در یک گوشه ای مسجدی دارم و در آن جا نماز می‌خوانم. آقای حجت تازه آمده است، ایشان برای این کار مناسب تر هستند. [۲] در حالی که این کار در حقیقت، یعنی امضای مرجعیت آیت اللّه حجت بعد از آقای حائری و کنار رفتن آقای صدر. بعد هر دوی این بزرگواران تمام موقعیت و آبروی خودشان را تقدیم آیت اللّه بروجردی کردند.

----------

[۲]: همان، ص ۹۱.

[داستان های سمت خدا - واگذاری محراب - جلد ۲، صفحه ۲۳۲]