فداییان امام هادی علیه السلام

آرامش در قیامت

عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُكَيْرٍ قَالَ: قُلْتُ لَهُ (اَبِي عَبْدِ اللَّهِ) إِنِّي أَنْزِلُ الْأَرَّجَانَ وَ قَلْبِي يُنَازِعُنِي إِلَى قَبْرِ أَبِيكَ فَإِذَا خَرَجْتُ فَقَلْبِي وَجِلٌ مُشْفِقٌ حَتَّى أَرْجِعَ خَوْفاً مِنَ السُّلْطَانِ وَ السُّعَاةِ وَ أَصْحَابِ الْمَسَالِحِ فَقَالَ يَا ابْنَ بُكَيْرٍ أَ مَا تُحِبُّ أَنْ يَرَاكَ اللَّهُ فِينَا خَائِفاً أَ مَا تَعْلَمُ أَنَّهُ مَنْ خَافَ لِخَوْفِنَا أَظَلَّهُ اللَّهُ فِي ظِلِّ عَرْشِهِ وَ كَانَ مُحَدِّثُهُ الْحُسَيْنَ 7 تَحْتَ الْعَرْشِ وَ آمَنَهُ اللَّهُ مِنْ أَفْزَاعِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ يَفْزَعُ النَّاسُ وَ لَا يَفْزَعُ فَإِنْ فَزِعَ وَقَّرَتْهُ [قَوَّتْهُ‏] الْمَلَائِكَةُ وَ سَكَّنَتْ قَلْبَهُ بِالْبِشَارَةِ. [1]

ابن بكير، از امام صادق 7 وى گوید: محضر مبارك ‏امام عرضه داشتم: من به شهر ارجان وارد شده و در آنجا نازل شدم ولى قلب و دلم آرزوى زيارت قبر مطهّر پدر بزرگوارتان را داشت لذا از شهر به قصد زيارت آن جناب خارج شدم امّا دلم ترسان و لرزان بود و از خوف و ترس سلطان و بدگویان و کاگزاران وى و مرزبانان تا زمان مراجعت در وحشت و ترس بودم.

حضرت فرمودند: اى پسر بكير آيا دوست ندارى كه خداوند تو را از كسانى كه در راه ما ترسان و خائف مى‏باشند محسوب فرمايد؟

آيا مى‏دانى كسى كه به خاطر خوف ما ترسان باشد حق تعالى او را در سايه عرش مكان دهد و هم صحبتش امام حسين 7 در زير عرش مى ‏باشد و حق تعالى او را از فزع‏هاى روز قيامت در امان مى‏دارد، مردم به فزع و جزع آمده ولى او فزع نمى ‏كند، پس اگر فزع كند فرشتگان آرامش كرده و بواسطه بشارت دادن قلبش را ساكت و آرام مى‏نمايند.

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ 7 قَالَ: مَنْ أَتَى قَبْرَ الْحُسَيْنِ 7 تَشَوُّقاً إِلَيْهِ كَتَبَهُ اللَّهُ مِنَ الْآمِنِينَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ أُعْطِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ وَ كَانَ تَحْتَ لِوَاءِ الْحُسَيْنِ 7 حَتَّى يَدْخُلَ الْجَنَّةَ فَيُسْكِنَهُ فِي دَرَجَتِهِ- إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ‏[2]

امام صادق 7 ‏فرمودند: كسى كه از روى شوق و ذوق به زيارت قبر حضرت حسين بن على 8 برود روز قيامت خداوند متعال او را از جمله آمنين مى‏نويسد (یعنی ایمن از هر سختی و عذاب) و نامه اعمال او را به دست راستش دهد و در زير پرچم حسين 7 بوده تا داخل بهشت شود پس حق تعالى او را در درجه و مرتبه خودش مكان داده بدرستى كه خداوند متعال عزيز و حكيم مى ‏باشد.

امان از آتش جهنم

قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ 7:‏ زَارَنَا رَسُولُ اللَّهِ 9‏ وَ قَدْ أَهْدَتْ لَنَا أُمُّ أَيْمَنَ لَبَناً وَ زُبْداً وَ تَمْراً فَقَدَّمْنَا مِنْهُ فَأَكَلَ ثُمَّ قَامَ إِلَى زَاوِيَةِ الْبَيْتِ فَصَلَّى رَكَعَاتٍ [رَكْعَتَانِ‏] [رَكْعَتَيْنِ‏] فَلَمَّا كَانَ فِي آخِرِ سُجُودِهِ بَكَى بُكَاءً شَدِيداً فَلَمْ يَسْأَلْهُ أَحَدٌ مِنَّا إِجْلَالًا وَ إِعْظَاماً لَهُ فَقَامَ الْحُسَيْنُ 7 وَ قَعَدَ فِي حَجْرِهِ فَقَالَ يَا أَبَتِ لَقَدْ دَخَلْتَ بَيْتَنَا فَمَا سُرِرْنَا بِشَيْ‏ءٍ كَسُرُورِنَا بِدُخُولِكَ ثُمَّ بَكَيْتَ بُكَاءً غَمَّنَا فَمَا أَبْكَاكَ فَقَالَ يَا بُنَيَّ أَتَانِي جَبْرَئِيلُ 7 آنِفاً فَأَخْبَرَنِي أَنَّكُمْ قَتْلَى وَ أَنَّ مَصَارِعَكُمْ شَتَّى فَقَالَ يَا أَبَتِ فَمَا لِمَنْ زَارَ قُبُورَنَا عَلَى تَشَتُّتِهَا فَقَالَ يَا بُنَيَّ أُولَئِكَ طَوَائِفُ مِنْ أُمَّتِي يَزُورُونَكُمْ فَيَلْتَمِسُونَ بِذَلِكَ الْبَرَكَةَ وَ حَقِيقٌ عَلَيَّ أَنْ آتِيَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَتَّى أُخَلِّصَهُمْ مِنْ أَهْوَالِ السَّاعَةِ وَ مِنْ ذُنُوبِهِمْ وَ يُسْكِنُهُمُ اللَّهُ الْجَنَّةَ. [3]

حضرت امير المؤمنين 7 فرمودند: پيامبر اكرم 9 به زيارت ما آمدند و قبلا امّ أيمن براى ما شير و سر شير و خرما هديه داده بود لذا برای پذيرائى از حضرت، آنها را مقابلش نهاديم، حضرت ميل فرموده سپس به گوشه‏اى از خانه تشريف برده و چند ركعت نماز خواندند و در آخرين سجده به شدّت گريستند و احدى از ما به احترام ایشان سؤال نكرد كه سبب گريه شما چيست ولى امام حسين 7 ايستاد و سپس در دامن رسول خدا نشست عرض نمود:

اى پدر به منزل ما وارد شدى و هيچ چيز ما را اين مقدار خشنود ننمود سپس گريستى بطورى كه ما را ناراحت و محزون كردى، سبب گريه شما چيست؟

رسول خدا 9 فرمود: پسرم هم اكنون جبرئيل 7 نزد من آمد و به من خبر داد كه شما را مى‏كشند و قبور شما متفرق و پراكنده است.

حضرت سيّد الشهداء سلام اللَّه عليه عرض كرد: اى پدر چه ثوابى است براى كسى كه اين قبور متفرق و پراكنده را زيارت كند؟

ایشان فرمودند: پسرم زائرين شما گروهى از امّت من بوده كه درخواستشان از زيارت شما حصول بركت مى‏باشد و سزاوار است كه من روز قيامت به نزدشان رفته و آنها را از هول و وحشت قيامت رهانيده و از گناهانى كه كرده‏اند خلاصشان بنمايم و سپس حق تعالى آنها را در بهشت جاى مى‏دهد.

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ 7 قَالَ: سَمِعْتُ أَبِي يَقُولُ لِرَجُلٍ مِنْ مَوَالِيهِ وَ سَأَلَهُ عَنِ الزِّيَارَةِ فَقَالَ لَهُ : وَ اللَّهُ يُكْرِمُ زُوَّارَهُ وَ يَمْنَعُ النَّارَ أَنْ تَنَالَ مِنْهُمْ شَيْئاً وَ إِنَّ الزَّائِرَ لَهُ لَا يُتَنَاهَى [لَا يُتَنَاسَى‏] لَهُ دُونَ الْحَوْضِ وَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ 7 قَائِمٌ عَلَى الْحَوْضِ يُصَافِحُهُ وَ يُرَوِّيهِ مِنَ الْمَاءِ- وَ مَا يَسْبِقُهُ أَحَدٌ إِلَى وُرُودِهِ الْحَوْضَ حَتَّى يَرْوَى ثُمَّ يَنْصَرِفُ إِلَى مَنْزِلِهِ مِنَ الْجَنَّةِ- وَ مَعَهُ مَلَكٌ مِنْ قِبَلِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ يَأْمُرُ الصِّرَاطَ أَنْ يَذِلَّ لَهُ وَ يَأْمُرُ النَّارَ أَنْ لَا يُصِيبَهُ مِنْ لَفْحِهَا شَيْ‏ءٌ حَتَّى يَجُوزَهَا وَ مَعَهُ رَسُولُهُ الَّذِي بَعَثَهُ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ 7 .[4]

خداوند متعال زوّار قبر مطهّر امام حسين 7 را مورد اكرام قرار داده و آتش جهنّم را از رسيدن به آنها باز مى‏دارد، و زائر در نزد حوض كوثر مقامى بسيار مرتفع و مرتبه‏اى بی نهایت دارد و امير المؤمنين 7 كه در كنار حوض ايستاده‏اند با او مصافحه كرده و وى را از آب سيراب مى‏فرمايد و احدى در وارد شدن بر حوض بر وى سبقت نمى‏گيرد مگر پس از او و سيراب شدن او و پس از سيراب گشتن به جايگاهش در بهشت برگشته در حالى كه فرشته‏اى از جانب امير المؤمنين 7 با او بوده كه به صراط امر مى ‏كند براى وى پائين بيايد و با او مدارا كرده تا از روى آن بگذرد و به آتش جهنّم فرمان مى‏دهد كه حرارت و سوزشش را به او نرساند تا وى از آن گذر كند و نيز با او فرستاده‏اى است كه امير المؤمنين 7 آن را فرستاده‏اند.

رسیدن به مقام شفاعت

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ 7 قَالَ : زَائِرُ الْحُسَيْنِ 7 مُشَفَّعٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ لِمِائَةِ رَجُلٍ كُلُّهُمْ قَدْ وَجَبَتْ لَهُمُ النَّارُ مِمَّنْ كَانَ فِي الدُّنْيَا مِنَ الْمُسْرِفِينَ. [5]

امام صادق 7 ‏فرمودند: زائر امام حسين 7 در روز قيامت صد نفر كه همگى اهل دوزخ بوده و در دنيا از مسرفين (گناهکاران) بودند را شفاعت مى ‏كند.

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ 7 قَالَ: يُنَادِي مُنَادٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَيْنَ شِيعَةُ آلِ مُحَمَّدٍ فَيَقُومُ عُنُقٌ مِنَ النَّاسِ لَا يُحْصِيهِمْ إِلَّا اللَّهُ تَعَالَى- فَيَقُومُونَ نَاحِيَةً مِنَ النَّاسِ ثُمَّ يُنَادِي مُنَادٍ أَيْنَ زُوَّارُ قَبْرِ الْحُسَيْنِ 7 فَيَقُومُ أُنَاسٌ كَثِيرٌ فَيُقَالُ لَهُمْ خُذُوا بِيَدِ مَنْ أَحْبَبْتُمْ انْطَلِقُوا بِهِمْ إِلَى الْجَنَّةِ فَيَأْخُذُ الرَّجُلُ مَنْ أَحَبَّ حَتَّى إِنَّ الرَّجُلَ مِنَ النَّاسِ يَقُولُ لِرَجُلٍ يَا فُلَانُ أَ مَا تَعْرِفُنِي أَنَا الَّذِي قُمْتُ لَكَ يَوْمَ كَذَا وَ كَذَا فَيُدْخِلُهُ الْجَنَّةَ لَا يُدْفَعُ وَ لَا يُمْنَعُ. [6]

امام صادق 7 فرمودند: روز قيامت منادى ندا مى ‏كند: شيعيان آل محمّد در كجا هستند؟! پس از ميان مردم گردنهائى كشيده شده و افرادى بپا مى‏خيزند كه عدد آنها را غير از حق تعالى كس ديگر نمى‏داند. ايشان در قسمتى از مردم بپا خاسته‏اند، سپس منادى ندا مى ‏كند: زوّار قبر امام حسين 7 در كجا هستند؟! خلق بسيارى به پا مى‏خيزند.

پس به ايشان گفته مى‏شود: دست هر كسى را كه دوست داريد بگيريد و آنها را به بهشت ببريد، پس شخصى كه جزء زائرين است هر كسى را كه بخواهد گرفته و به بهشت مى‏برد حتى بعضى از مردم به برخى ديگر مى‏گويند: اى فلانى من را مى‏شناسى؟ من كسى هستم كه در فلان روز در فلان مجلس براى تو ايستاده و احترام از تو نمودم پس من را نيز درياب، زائر او را نيز گرفته و به بهشت داخل نموده بدون اينكه کسی مانع شود.

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ 7 قَالَ : زَائِرُ الْحُسَيْنِ 7 مُشَفَّعٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ لِمِائَةِ رَجُلٍ كُلُّهُمْ قَدْ وَجَبَتْ لَهُمُ النَّارُ مِمَّنْ كَانَ فِي الدُّنْيَا مِنَ الْمُسْرِفِينَ. [7]

امام صادق 7 ‏فرمودند: زائر امام حسين 7 در روز قيامت صد نفر كه همگى اهل دوزخ بوده و در دنيا از مسرفين (گناهکاران) بودند را شفاعت مى ‏كند.

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ 7 قَالَ: يُنَادِي مُنَادٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَيْنَ شِيعَةُ آلِ مُحَمَّدٍ فَيَقُومُ عُنُقٌ مِنَ النَّاسِ لَا يُحْصِيهِمْ إِلَّا اللَّهُ تَعَالَى- فَيَقُومُونَ نَاحِيَةً مِنَ النَّاسِ ثُمَّ يُنَادِي مُنَادٍ أَيْنَ زُوَّارُ قَبْرِ الْحُسَيْنِ 7 فَيَقُومُ أُنَاسٌ كَثِيرٌ فَيُقَالُ لَهُمْ خُذُوا بِيَدِ مَنْ أَحْبَبْتُمْ انْطَلِقُوا بِهِمْ إِلَى الْجَنَّةِ فَيَأْخُذُ الرَّجُلُ مَنْ أَحَبَّ حَتَّى إِنَّ الرَّجُلَ مِنَ النَّاسِ يَقُولُ لِرَجُلٍ يَا فُلَانُ أَ مَا تَعْرِفُنِي أَنَا الَّذِي قُمْتُ لَكَ يَوْمَ كَذَا وَ كَذَا فَيُدْخِلُهُ الْجَنَّةَ لَا يُدْفَعُ وَ لَا يُمْنَعُ. [8]

امام صادق 7 فرمودند: روز قيامت منادى ندا مى ‏كند: شيعيان آل محمّد در كجا هستند؟! پس از ميان مردم گردنهائى كشيده شده و افرادى بپا مى‏خيزند كه عدد آنها را غير از حق تعالى كس ديگر نمى‏داند. ايشان در قسمتى از مردم بپا خاسته‏اند، سپس منادى ندا مى ‏كند: زوّار قبر امام حسين 7 در كجا هستند؟! خلق بسيارى به پا مى‏خيزند.

پس به ايشان گفته مى‏شود: دست هر كسى را كه دوست داريد بگيريد و آنها را به بهشت ببريد، پس شخصى كه جزء زائرين است هر كسى را كه بخواهد گرفته و به بهشت مى‏برد حتى بعضى از مردم به برخى ديگر مى‏گويند: اى فلانى من را مى‏شناسى؟ من كسى هستم كه در فلان روز در فلان مجلس براى تو ايستاده و احترام از تو نمودم پس من را نيز درياب، زائر او را نيز گرفته و به بهشت داخل نموده بدون اينكه کسی مانع شود.

ورود سریع به بهشت

عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زُرَارَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ 7 يَقُول‏:‏ إِنَّ لِزُوَّارِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ 7 يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَضْلًا عَلَى النَّاسِ قُلْتُ وَ مَا فَضْلُهُمْ قَالَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ قَبْلَ النَّاسِ بِأَرْبَعِينَ عَاماً- وَ سَائِرُ النَّاسِ فِي الْحِسَابِ وَ الْمَوْقِفِ. [9]

عبد اللَّه بن زراره گويد: امام صادق 7 ‏فرمودند: در روز قيامت براى زوّار حسين بن على 8 بر ساير مردم فضيلت و برترى مى ‏باشد.

عرض كردم: فضيلتشان چيست؟ حضرت فرمودند: پيش از ديگران و چهل سال قبل از آنها به بهشت داخل مى‏شوند در حالى كه مردم در حساب و موقف مى‏باشند.

عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ سَمِعْت‏ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ 7 وَ [أَوْ] أَبَا جَعْفَرٍ 7 :‏ مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَكُونَ مَسْكَنُهُ الْجَنَّةَ وَ مَأْوَاهُ الْجَنَّةَ فَلَا يَدَعْ زِيَارَةَ الْمَظْلُومِ قُلْتُ مَنْ هُوَ قَالَ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ صَاحِبُ كَرْبَلَاءَ مَنْ أَتَاهُ شَوْقاً إِلَيْهِ وَ حُبّاً لِرَسُولِ اللَّهِ وَ حُبّاً لِفَاطِمَةَ وَ حُبّاً لِأَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ 9‏ أَقْعَدَهُ اللَّهُ عَلَى مَوَائِدِ الْجَنَّةِ يَأْكُلُ مَعَهُمْ وَ النَّاسُ فِي الْحِسَابِ. [10]

ابى بصير گويد: از امام باقر یا امام صادق علیهما السلام شنيدم كه ‏فرمودند: كسى كه دوست دارد محل سكنا و منزلش بهشت باشد پس زيارت مظلوم (مظلوم كربلاء) را ترك نكند.

عرض كردم: مظلوم كيست؟ حضرت فرمودند: مظلوم حسين بن على 8 كه صاحب كربلاء است مى ‏باشد، كسى كه به خاطر شوق به آن حضرت و محبّت به رسول خدا و حضرت فاطمه و امير المؤمنين صلوات اللَّه و سلامه عليهم اجمعين حضرتش را زيارت كند خداوند او را بر سر سفره‏هاى بهشتى نشانده كه با آن سروران هم غذا باشد در حالى كه مردم در حساب مى‏باشند.

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ 7 قَالَ: مَا مِنْ شَهِيدٍ إِلَّا وَ يُحِبُّ أَنْ يَكُونَ مَعَ الْحُسَيْنِ 7 حَتَّى يَدْخُلُونَ [يَدْخُلُو] الْجَنَّةَ مَعَهُ. [11]

امام صادق 7 فرمودند: نيست شهيدى مگر آنكه دوست دارد كه با امام حسين 7 بوده و همراه آن جناب داخل بهشت شوند.

همراهی پیامبر صلی الله علیه و آله در بهشت

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ 7 قَالَ: فَإِذَا هَمَّ الرَّجُلُ بِزِيَارَتِهِ (قبر الحسين) وَ اغْتَسَلَ نَادَى مُحَمَّدٌ 9‏ يَا وَفْدَ اللَّهِ أَبْشِرُوا بِمُرَافَقَتِي فِي الْجَنَّةِ. [12]

امام صادق 7 فرمودند: هر گاه شخصى قصد زيارت آن جناب را نموده و غسل مى ‏نمايد حضرت محمّد 9 وى را نداء كرده و مى‏فرمايد: اى مسافرين خدا بشارت باد شما را به اينكه در بهشت همراه من هستيد ...

[1]ـ باب 45؛ حدیث 2.

[2]ـ باب 56؛ حدیث 1.

[3]ـ باب 16؛ حدیث 6.

[4]ـ باب 44؛ حدیث 1.

[5]ـ باب 68؛ حدیث 2.

[6]ـ باب 68؛ حدیث 5.

[7]ـ باب 68؛ حدیث 2.

[8]ـ باب 68؛ حدیث 5.

[9]ـ باب 53؛ حدیث 1.

[10]ـ باب 52؛ حدیث 2.

[11]ـ باب 37؛ حدیث 7.

[12]ـ باب 52؛ حدیث 3.