280 ـ چرا كودكان خردسال هنگام بازى با هم دعوا مى‏كنند و چگونه مى‏شود به آن‏ها كمك كرد؟

دنیاى ذهنى خردسالان با بزرگسالان متفاوت است. آن‏ها قواعد بازى را به خوبى درك نمى‏كنند یا این قواعد پس از مدتى كوتاه برایشان مبهم مى‏شود. آنان با توجه به ظرفیت پایینى كه دارند، زود از بازى خسته مى‏شوند و در مواردى تحمل باختن را ندارند (ر.ک: پرسش 283)؛ بنابراین، نباید خردسالان را هنگام بازى به حال خود رها كرد. باید در طول بازى نزدیك آنان باشیم تا هنگام نیاز، به آنان كمك كنیم و مانع درگیرى‏هایشان شویم.

در صورت نظارت بر بازى آنان، شما مى‏توانید با مشاهده نشانه‏هایى از آغاز درگیرى، با رفع ابهام از قواعد بازى یا پیشنهاد بازى نوبتى و یا تعیین نقش‏ها در بازى به آن‏ها كمك كنید.

در صورتى كه ابتكارهاى شما نتیجه نمى‏دهد و نظر آنان را هم نمى‏شود به چیز دیگرى معطوف كرد، پیشنهاد مى‏شود، آن‏ها را براى مدتى (10 دقیقه) از هم جدا كنید و بعد از اتمام این مدت بگویید: «یا بازى تعطیل یا بازى بدون دعوا» كه خردسالان به طول معمول، پیشنهاد دوم را مى‏پذیرند؛ چون بازى به تنهایى برایشان چندان لذتى ندارد.

گاهى لازم است توجه كودكان به چیز دیگرى معطوف شود. دادن مقدارى خوراكى یا نوشیدن آب میوه، پیشنهاد دیدن كارتون یا فیلم مناسب، اجراى مسابقه یا شنیدن داستانى زیبا یا بیرون بردن آن‏ها براى قدم زدن مى‏تواند مشكل را حل كند.

گاهى درگیرى و دعوا بین كودكان و همسالان خاصى است. در این صورت، پیشنهاد مى‏شود مدت زمان بازى‏هاى آن‏ها كوتاه، تعداد دیدارهاى آنان كم، و ارتباطشان با دیگر همسالان بیشتر شود.