سوال: چرا هنگام دعا دست‌ها را به سوی آسمان بلند می‌کنیم؟ مگر خداوند در آسمان است؟ 😊🙏

پاسخ:

- روایات می‌گویند دست‌ها را به سوی آسمان بلند کنیم، زیرا آسمان معدن رزق است (سوره ذاریات، آیه ۲۲: «وَ فى السَّماءِ رِزْقُکُمْ وَ ما تُوْعَدُوْنَ»). 🌧️✨

- بلند کردن دست‌ها نشانه خضوع و تذلّل در برابر خداوند است (سوره مومنون، آیه ۷۶: «فَمَا اسْتَکانُوا لِرَّبِهمْ وَ ما یَتَضَرَّعُوْنَ»). 😌

- امام صادق (ع) درباره آیه «الرّحمنُ عَلَى الْعَرشِ اسْتَوى» (سوره طه، آیه ۵): خداوند نیازی به مکان ندارد، اما دستور داده دست‌ها به سوی آسمان بلند شود، چون معدن رزق آنجاست («ذلِکَ فى عِلْمِهِ وَ احاطَتِهِ وَ قُدْرَتِهِ سَواءٌ، وَ لکِنَّهُ عَزَّوَجَلَّ امَرَ اوْلیائهَ وَ عِبادَهُ بِرَفْعِ ایْدِیْهِمْ الَى السَّماءِ نَحَو الْعَرْشِ، لِانَّهُ جَعَلَهُ مَعْدِنَ الرِّزْقِ»). 🕊️

- امام علی (ع): پس از نماز، دست به سوی آسمان بردارید («اذا فَرِغَ احَدُکُمْ مِنْ الصَّلوةِ فَلْیَرْفَعْ یَدَیْهِ الَى السَّماءِ، وَ لِیَنصَبَّ فى الدُّعاء»). ☔

- دعا مانند درخواست بینوایی از توانگری والامقام است که با خضوع دست بلند می‌کند. 🙌

- اگر کسی فکر کند خدا در آسمان است، این عمل جاهلانه است. ⚠️

- پیامبر (ص): از چشم دوختن یا دست بلند کردن به آسمان با پندار اینکه خدا آنجاست منع کردند («غُضَّ بَصَرَکَ؛ فَإِنَّکَ لَن تَراهُ ... اُقصُر مِن یَدَیکَ؛ فَإِنَّکَ لَن تَنالَهُ»). 🚫

- آیات قرآن بر نفی جسم و مکان از خدا تأکید دارند:

- سوره انعام، آیه ۱۰۳: «لا تُدْرِکُهُ الْابْصارُ وَ هُوَ یُدْرِکُ الأَبْصارَ».

- سوره اعراف، آیه ۱۴۳: «لَنْ تَرانى».

- سوره فرقان، آیه ۲۱: «و قالَ الَّذِینَ لا یَرْجُوْنَ لِقائَنا ... لَقِد اسْتَکْبَرُوا فى انْفُسِهِمْ».

- روایات نفی جسم و مکان:

- امام علی (ع): «لا یَحْویْهِ مَکانٌ» (نهج‌البلاغه، خطبه ۱۷۸).

- امام صادق (ع): خداوند از مکان و حرکت مبرّاست («خداوند توصیف به زمان و مکان ... نمى‏ شود»). 🌍

- امام کاظم (ع): خدا جسم نیست و فرود نمی‌آید («خداوند فرود نمى ‏آید، و نیاز به آن ندارد»). 🙏