فداییان امام هادی علیه السلام

فصل پنجم : مکروهات نماز

الإمام عليّ عليه السلام: لا يَعبَثِ الرَّجُلُ في صَلاتِهِ بِلِحيَتِهِ، ولا بِما يَشغَلُهُ عَن صَلاتِهِ.

امام على عليه السلام: مرد، در نماز با ريشش و آنچه او را از نمازش به خود مشغول مى ‏دارد، بازى نمى ‏كند.

بحار الانوار؛ ج 84 ؛ ص 239

الإمام الصادق عليه السلام: إذا قُمتَ‏ فِي‏ الصَّلاةِ فَلا تَعبَث بِلِحيَتِكَ ولا بِرَأسِكَ.

امام صادق عليه السلام: هنگامى كه به نماز ايستادى، با ريش و سرت بازى نكن .

الکافی ؛ ج 3 ؛ 301

رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: مَا التَفَتَ عَبدٌ قَطُّ في صَلاتِهِ إلّا قالَ لَهُ رَبُّهُ: أينَ تَلتَفِتُ ابنَ آدَمَ؟ أنا خَيرٌ لَكَ مِمّا تَلتَفِتُ إلَيهِ.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هيچ گاه بنده در نمازش روى نمى‏ گرداند، جز اين كه پروردگارش به او مى ‏گويد: «اى فرزند آدم! به كجا رو مى ‏كنى؟ من براى تو از آنچه بدان روى آورده ‏اى (و توجه کرده ای)، بهترم».

بحار الانوار؛ ج 84 ؛ ص 241

رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: إيّاكُم وشِدَّةَ التَّثاؤُبِ فِي الصَّلاةِ؛ فَإِنَّها عَوَّةُ الشَّيطانِ، وإنَّ اللَّهَ يُحِبُّ العُطاسَ ويَكرَهُ التَّثاؤُبِ فِي الصَّلاةِ.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: مبادا در نماز، بلند خميازه بكشيد، كه صداى شيطان است. همانا خداوند، عطسه را دوست و خميازه را در نماز، ناپسند مى ‏دارد.

مستدرک الوسائل ؛ ج 5 ؛ ص 415