فداییان امام هادی علیه السلام

عن عائشة: كانَ رَسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله يُحَدِّثُنا ونُحَدِّثُهُ، فَإِذا حَضَرَتِ الصَّلاةُ فَكَأَنَّهُ لَم يَعرِفنا ولَم نَعرِفهُ.

عدّة الداعى‏- به نقل از عايشه-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله با ما گفتگو مى ‏كرد و ما با او گفتگو مى ‏كرديم. هنگام نماز كه مى ‏شد، گويا نه او ما را مى ‏شناخته است و نه ما او را مى ‏شناخته‏ ايم.

بحار الانوار؛ ج 70 ؛ ص 400

عن جعفر بن علي القمّي: كانَ النَّبِيُ صلى الله عليه و آله إذا قامَ إلَى الصَّلاةِ تَرَبَّدَ وَجهُهُ؛ خَوفاً مِنَ اللَّهِ تَعالى‏.

جعفر بن على قمى : پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه به نماز مى ‏ايستاد، رنگ چهره ‏اش از ترس خداى متعال، تغيير مى ‏كرد.

بحار الانوار؛ ج 84 ؛ ص 248

الإمام عليّ عليه السلام‏- في وَصفِ رَسولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله-: كانَ صلى الله عليه و آله يَبكي حَتّى‏ يَبتَلَّ مُصَلّاهُ؛ خَشيَةً مِنَ اللَّهِ عز و جل مِن غَيرِ جُرمٍ.

امام على عليه السلام‏- در توصيف پيامبر خدا صلى الله عليه و آله-: ايشان از بيم خداوند عز و جل و نه [به خاطر] جرم‏ و تقصيرى مى ‏گريست، تا آن جا كه جايگاه نمازش تَر مى ‏شد.

بحار الانوار؛ ج 10 ؛ ص 25