فداییان امام هادی علیه السلام

رعايت حقوق مردم در نماز جماعت

امام خمینی رضوان الله علیه در طول مدّتى كه در نجف اشرف اقامت داشت، سالى چند بار به كربلا مشرّف مى شد. آنجا در منزلی که يكى از اهالى كويت در اختيارشان گذاشته بود سكونت مى گزيد و نماز ظهرها در همان منزل، به امامت ایشان در حیاط اقامه مى شد. در حیاط فرش به اندازه كافى نبود از اين رو افراد عباهايشان را تا مى كردند و به عنوان زيرانداز روى آن به نماز مى ايستادند. وقتى حضرت امام از اتاق اندرونى كه پشت به قبله بود براى اقامه نماز وارد حياط مى شدند، براى رسيدن به جلوى جمعيت مى بايست از ميان صفوف جماعت عبور كنند.

تمام افراد حاضر افتخار مى كردند كه عبايشان با قدم مبارك امام متبرك شود. با اين حال هنگام عبور، چه از پشت صفوف كه كفش ها بود و چه در مسير كه عباها پهن بود، با حركتى احتياط آميز و برداشتن گامهاى مناسب، با دقت سعى مى كردند كه به هيچ وجه پايشان را نه روى كفش ها بگذارند و نه روى عباهاى ديگران. بدين گونه عملاً رعايت دقيق حق مردم را به مقلّدان و پيروان خود مى آموختند.

(نماز خوبان، علی احمدپور ، داستان 75)