وضو رو به قبله

یکی از محافظین امام نقل می کند: امام هیچ­گاه از ذکر خدا غافل نبودند و در همه حال ذکر خداوند بر زبان و قلب ایشان جاری بود. هنگام وضو گرفتن نیز مشغول نیایش بودند و حتی در بیمارستان که بستری بودند حتماً رو به قبله وضو می گرفتند.

انتشارات سپاه پاسداران؛ مجله در رثای نور، ص63.

ذکر هنگام وضو

حجت الاسلام و المسلمین سید هادی موسوی می گوید: امام دائم الوضو بودند و هیچ گاه دیده نشد که ایشان بدون وضو به اطاق خود مراجعت نمایند. بارها شاهد بودم امام به هنگام وضو گرفتن اذکار مستحبی را که باید حین وضو بخوانند می خواندند. (دعا در هنگام شستن و مسح تک تک اعضای وضو را امیرالمؤمنین به فرزندشان محمد حنفیّه اموخت. آن را می توانید از اینترنت پیدا کنید)

عباس عزیزی، 420 داستان درباره نماز امام خمینی (رضوان الله علیه)، ص50.

کمک گرفتن در وضو

حجت الاسلام والمسلمین مسیح بروجردی می گویند: این روزهای آخر، امام برای نماز تیمم می کردند و آقای انصاری به ایشان در تیمم کمک می کرد. البته آقا قبل از اینکه تیمم بکنند، اول خودشان امتحان می کردند، ببینند می توانند دست راستشان را روی دست چپ شان بکشند یا بالعکس یا مثلاً آیا دستشان به پیشانی شان می رسد که خودشان تیمم بکنند، و هر دو روز هم این امتحان را می کردند و گاهی اوقات که نمی توانستند تیمم بکنند آقای انصاری کمک می کرد که دست آقا به پیشانی شان برسد، ولی اگر دست شان می رسید، نمی گذاشتند آقای انصاری آن قسمت را انجام بدهد و با سختی خودشان تیمم می کردند و نماز نافله را به صورت خوابیده و با اشاره چشم و... می خواندند.

برداشت­هایی از سیره امام خمینی (رضوان الله علیه)، ج1، ص329.

تکیه بر مستحبات نماز

حضرت امام بر انجام مستحبات و ترک مکروهات تکیه فراوانی داشتند. مستحباتی را که قبل از نماز وجود دارد و باعث می شود که ثواب نماز بیشتر شود، حتماً انجام می دادند. ایشان قبل از نماز عطر استعمال می کردند و مهر نماز ایشان مهر کربلا بود و با اینکه دندآن های امام مصنوعی بود قبل از نماز از دهان خارج می نمودند و ابتدا مسواک می کردند و بعد نماز می خواندند. هم چنین انگشتری عقیق داشتند که قبل از شروع نماز آن را در انگشت خویش انداخته و بعد نماز را به جای می آوردند.

عباس عزیزی، 420 داستان درباره نماز امام خمینی (رضوان الله علیه)، ص61

وسواسی در وضو و نماز

حجت الاسلام و المسلمین حاج آقا رحیمیان می گوید: یکی از دوستان به من اطلاع داد: همسرم سال هاست که گرفتار وسواس شدید در طهارت و وضو و خواندن نماز است. از ظهر مشغول وضو و نماز می شود و به مغرب می رسد! و عاقبت نمازش تمام نمی شود و از مشغول نماز مغرب می شود تا نیمه شب شرعی و باز هم نمی تواند نماز مغرب و عشاء را تمام کند!!

به پزشک های متعدد مراجعه کرده ام و از همه راه های ممکن رفته ام، ولی بی نتیجه مانده تا آن جا که زندگیم مختل شده است. حتی بچه هایم از زندگی سیر شده اند. و به من اصرار می کنند که مادرشان را ترک کنم! حال به اخر خط رسیده ایم و توافق کرده ایم تکلیف را از امام سؤال کنید و معظم له هرچه گفتند، به مورد اجرا بگذارم.

این جانب عین مطلب را به خدمت امام معروض داشتم. آن حضرت فرمودند: «بگویید باید به اندازه مدتی که افراد معمولی برای وضو و نماز صرف می کنند به او مهلت داده شود. اگر در این مدت، وضو و نماز را انجام داد که مسأله تمام است و اگر انجام نداد، تکلیف از او ساقط است (نماز نخواند) تا این حالت از او بیفتد.»

محمد حسن رحیمیان، در سایه افتاب، ص 248.

3. آداب نماز

رعایت مستحبات

آقای غلامعلی رجایی می گوید: در هر نماز، امام تمام مستحباتی را که در رساله شان فرموده اند رعایت می نمودند. ایشان برای هر نماز حتی در بستر و روی تخت بیمارستان عمامه مختصری می بستند و آن گونه که در تلویزیون پخش شد ریش خود را به دقت شانه می زدند و پس از آن در آینه کوچکی که داشتند خود را کاملاً ورانداز می کردند. در آینه عمامه شان را دو سه بار جابه جا می کردند و ابروهایشان را در آینه می دیدند و صاف می کردند و پس از اینکه سر و وضع خود را مرتب می کردند، عطر استعمال می نمودند.

حتی بیماری مانع نمی شد که ایشان ریش خود را شانه نزنند. لذا در آخرین روزهای عمرشان که دستشان ورم کرده و قدرت تحرک چندانی نداشت، آن گونه که در تصاویر دیده می شد، آقای انصاری، هم عمامه مختصری به دور سر ایشان می بست و هم ریش امام را شانه می زد. امام در هر نماز اذان و اقامه می گفتند و در نماز عمامه را تحت الحنک می بستند و در موقع نشستن پس از سجده برای تشهد بر روی ران چپ می نشستند و روی پای راست شان را بر روی پای چپ شان قرار می دادند و به طور کلی تمام مستحبات را که خودشان در رساله فرموده اند انجام می دادند.

برداشت هایی از سیره امام خمینی (رضوان الله علیه)، ج3، ص64.

برگ درخت

رحیم صفوی می گوید: در نوفل لوشاتو نمازهای یومیه به جز نماز صبح به امامت حضرت امام در حیاط منزل برگزار می شد و چون جمعیت زیاد و مُهر کم بود، حضرت امام به جای مهر دوم که بعضی ها می گذارند، از یک برگ درخت استفاده می کردند. (مستحب است در سجده بینی هم به خاک برسد و به همین خاطر برخی از مُهر دوم استفاده می کنند) در نماز سوره های کوتاه را آن هم به طور نسبتاً سریع قرائت می فرمودند.

امام و دفاع مقدس، ص30.