وقتی نماز، ما را از گناه باز نمیدارد، چه فایدهای دارد که بخوانیم یا نخوانیم؟
وقتی نماز، ما را از گناه باز نمیدارد، چه فایدهای دارد که بخوانیم یا نخوانیم؟
آری از شرایط قبولی نماز، دوری از گناه است و ارتکاب گناه با روح نماز سازگاری ندارد و اثر آن را کم میکند؛ اما آیا فرد گناهكاری که نمازش را هم میخواند حال و روز بهتری در دنیا و آخرت دارد یا گناهکاری که نمازش را ترک میکند؟
بدون شك نماز در همین فرد آلوده و خطاكار تا اندازهای اثرگذار است، بهگونهای كه اگر این نماز ترك شود، آلودگی و گناه فرد بیشتر میشود؛ یعنی اثر نماز كه همان بازداری از فحشا و زشتیها است[1] هرچند در حد ناچیزی در این فرد ظاهر میگردد.
در روایت آمده است: جوانی از انصار نمازش را با پیامبرＢمیخواند، ولی گاهی گناه نیز میکرد. موضوع را به پیامبرＢگفتند. پیامبرＢفرمود: "روزی نمازش او را از بدی و زشتی باز میدارد". طولی نكشید كه دیدند آن جوان توبه كرد و دست از كارهای زشتش برداشت.[2]
[1] . عنكبوت: 49.
[2] . ری شهری، میزان الحكمة، ج 5، ص 371، ح 10254.