رابطۀ پیامبران با نماز و دیدگاه آنها نسبت به آن چگونه بود؟

با مطالعۀ قرآن کریم متوجه می‌شویم که خداوند پیامبران و اولیاء بزرگ خود را به نماز دستور داده و سفارش کرده است. برای نمونه مواردی را بیان می‌کنیم:

ابراهیم و اسحاق و يعقوبD

خداوند پیامبران بزرگ خود ابراهیم و اسحاق و یعقوب را به اقامۀ نماز، فرمان می‌دهد.[1]

حضرت عیسیA

حضرت عیسیAپس از تولد، اولین سخنانی که گفت این بود که خداوند مرا به نماز و زکات سفارش نموده است.[2]

حضرت مریمC

خداوند به حضرت مریمCبه قنوت و سجده و رکوع دستور داده است.[3]

حضرت موسىA

خداوند پس از بعثت موسی و نیز پس از ساکن شدن او در مصر، وی را به نماز دستور می­دهد.[4]

همچنین می‌بینیم که انبیاء الهی و بندگان برجستۀ خداوند، خود به نماز اهمیت زیادی می‌‌دادند و خانواده و جامعۀ خود را به آن سفارش می‌کردند و سختی‌هایی را هم که گاهی در این راه برایشان پیش می‌آمد، با آغوش باز پذیرا می‌شدند. اکنون چند مورد را با هم بازخوانی می‌کنیم.


[1]. انبیاء: 72 و 73.

[2]. مريم: 31.

[3]. آل‏عمران : 43.

[4]. یونس: 87؛ طه: 13 و 14.