فداییان امام هادی علیه السلام

460. اهميت دادن به دين فرزند

الف. بهشتيان از يكديگر سؤال مى‏كنند كه چه شد به بهشت آمديد؟ گويند: (قَالُوا إِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِي أَهْلِنَا مُشْفِقِينَ* فَمَنَّ اللهُ عَلَيْنَا وَ وَقَانَا عَذَابَ السَّمُومِ).[1]

ب. (قُوا أَنفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ نَاراً).[2]

ج. (وَ وَصَّى بِهَا إِبْرَاهِيمُ بَنِيهِ وَ يَعْقُوبُ يَا بَنِيَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى لَكُمُ الدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلِّا وَ أَنْتُم مُسْلِمُونَ).[3]

د. (أَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاءَ إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ الْمَوْتُ إِذْ قَالَ لِبَنِيهِ مَا تَعْبُدُونَ مِن بَعْدِى قَالُوا نَعْبُدُ إِلهَكَ وَ إِلهَ آبائِكَ إِبْرَاهِيمَ وَ إِسْمَاعِيلَ ...).[4]

461. چهار نوع دعا براى فرزند

1. دعا براى وجود فرزند طيب؛ (هُنالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُ قَالَ رَبِّ هَبْ لِي مِن لَدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً).[5]

2.

اکبر دهقان ؛ هزار و يك نكته از قرآن كريم؛ ج‏1، ص: 165

دعا براى اصلاح فرزند؛ (وَ أَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي).[6]

3. دعا براى رهبرى فرزند؛ (وَ مِنْ ذُرِّيَتِي قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ).[7]

4. دعا براى عقيده و عمل و اخلاق فرزند؛

عقيده؛ (وَاجْنُبْنِي وَ بَنِيَّ أَن نَّعْبُدَ الأَصْنَامَ).[8]

عمل (اقامه نماز)؛ (رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلَاةِ وَ مِن ذُرِّيَّتِي).[9]

اخلاق (تسليم)؛ (رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَ مِن ذُرِّيَّتِنَا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ).[10]

462. دختر در قرآن كريم‏

خداوند متعال دختر را كوثر دانسته است؛ (إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ).[11]

مسؤوليت پدر نسبت به دختر؛ (يَا أَيُّهَا الْنَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ وَ بَنَاتِكَ وَ نِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ).[12]

معرفى دختر پاك براى ازدواج؛ (يَا قَوْمِ هَؤُلاءِ بَنَاتي هُنَّ أَطْهَرُ لَكُمْ).[13]

دختر، كمك كار پدر و با حياء و عفت؛ (... وَ وَجَدَ مِن دُونِهِمُ امْرَأَتَيْنِ تَذُودَانِ قَالَ مَا خَطْبُكُمَا ... فَجاءَتْهُ إِحْدَاهُمَا تَمْشِي عَلَى اسْتِحْيَاءٍ قَالَتْ إِنَّ أَبِي يَدْعُوكَ لِيَجْزِيَكَ أَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَا ...).[14]

لزوم حياء و عفت؛ (فَلَا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ).[15]

تعصب جاهليت نسبت به دختر؛ (أَمْ لَهُ الْبَنَاتُ وَ لَكُمُ الْبَنُونَ).[16]

دختر كشى؛ (وَ إِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ* بِأَيِّ ذَنبٍ قُتِلَتْ)[17] (وَ إِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُم بِالْأُنثَى ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدّاً وَ هُوَ كَظِيمٌ).[18]

ندانستن انسان خير خود را در پسر يا دختر؛ (لَا تَدْرُونَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعاً).[19]

در ذيل آيه 81 كهف‏ (فَأَرَدْنَا أَن يُبْدِلَهُمَا رَبُّهُمَا خَيْراً مِّنْهُ زَكَاةً وَ أَقْرَبَ رُحْماً) روايت است:

«ابدلهما الله به جارية ولدت سبعين نبياً».[20]

اکبر دهقان ؛ هزار و يك نكته از قرآن كريم؛ ج‏1، ص: 166

مادر مريم كه همسر عمران بود از خداوند تقاضاى پسر كرد، خداوند به او دخترى داد كه مادر عيسى شد؛ (إِذْ قَالَتِ امْرَأَةُ عِمْرَانَ رَبِّ إِنِّي نَذَرْتُ لَكَ مَا فِي بَطْنِي مُحَرَّراً فَتَقَبَّلْ مِنِّي إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ* فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُهَا أُنْثَى وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ وَ لَيْسَ الذَّكَرُ كَالْأُنْثَى وَ إِنِّي سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَ إِنِّي أُعِيذُهَا بِكَ وَ ذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ).[21]

463. كارگشايى‏

1. با مبارزه با ستمگر؛ (فَقَاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّى تَفِي‏ءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ).[22]

2. با انتخاب داور براى حل اختلافات خانوادگى؛ (وَ إِنْ خِفْتُمْ شِقَاقَ بَيْنِهِمَا فَابْعَثُوا حَكَماً مِنْ أَهْلِهِ وَ حَكَماً مِنْ أَهْلِهَا).[23]

3. با آب‏رسانى؛ (فَسَقَى لَهُمَا ثُمَّ تَوَلَّى إِلَى الظِّلِّ).[24]

4. با قلم و گواهى دادن؛ (... وَ لَا يَأْبَ كَاتِبٌ أَن يَكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللَّهُ ... وَ لَا يَأْبَ الشُّهَدَاءُ إِذَا مَا دُعُوْا ...).[25]

5. با انفاق مالى به محرومان؛ (إِن تُبْدُوا الصَّدَقَاتِ فَنِعِمَّا هِيَ ... لِلْفُقَرَاءِ الَّذِينَ أُحْصِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ ...).[26]

6. با خدمت به يتيمان؛ (فَوَجَدَا فِيهَا جِدَاراً يُرِيدُ أَن يَنقَضَّ فَأَقَامَهُ)[27] (فَكَانَ لِغُلَامَيْنِ يَتِيمَيْنِ).[28]

7. با قرض دادن؛ (مَن ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضَاعِفَهُ لَهُ وَ لَهُ أَجْرٌ كَرِيمٌ).[29]

8. با وساطت‏گرى؛ (مَن يَشْفَعْ شَفَاعَةً حَسَنَةً يَكُن لَهُ نَصِيبٌ مِنْهَا).[30]

464. تشويق در كمك به مردم محروم‏

قرآن كريم در تشويق كمك‏رسانى به مردم محروم بياناتى دارد، از جمله:

1. دنيا ارزشى ندارد كه به آن دل بسته‏ايد؛ (مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيلٌ).[31]

2.

اکبر دهقان ؛ هزار و يك نكته از قرآن كريم؛ ج‏1، ص: 167

ارزش شما بيش از دنيا است، آيا به زندگى دنيا راضى شديد؟ (أَرَضِيتُمْ بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنَ الآخِرَةِ).[32]

3. اگر كمك نكنيد گاهى در همين دنيا اموال شما تباه مى‏شود؛ (وَ أُحِيطَ بِثَمَرِهِ فَأَصْبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيْهِ عَلَى ما أَنفَقَ فِيهَا).[33]

4. اگر كمك نكنيد در قيامت ثروت طوق عذاب مى‏شود؛ (سَيُطَوَّقُونَ مَا بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ).[34]

5. گاهى مى‏فرمايد ما به تو ثروت داديم و گاهى مى‏فرمايد يك روزى ثروت را از تو مى‏گيريم و گاهى مى‏فرمايد شما امانت‏داريد نه مالك و گاهى گلايه مى‏كند پس چرا كمك نمى‏كنيد؟ به اين چهار آيه توجه كنيد:

(آتُوهُم مِّن مَّالِ اللَّهِ الَّذِي آتَاكُمْ).[35]

(وَ أَنفِقُوا مِن مَا رَزَقْنَاكُم مِن قَبْلِ أَن يَأْتِيَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ).[36]

(أَنفِقُوا مِمَّا جَعَلَكُم مُسْتَخْلَفِينَ فِيهِ).[37]

(وَ مَا لَكُمْ أَلَّا تُنفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ).[38]

465. خطر عُجب‏

1. عُجب به علم؛ (فَرِحُوا بِمَا عِندَهُم مِنَ الْعِلْمِ).[39]

2. عُجب به ثروت؛ (إِنَّ قَارُونَ كَانَ مِن قَوْمِ مُوسَى فَبَغَى عَلَيْهِمْ وَ آتَيْنَاهُ مِنَ الْكُنُوزِ مَا إِنَّ مَفَاتِحَهُ لَتَنُوأُ بِالْعُصْبَةِ أُوْلِي الْقُوَّةِ إِذْ قَالَ لَهُ قَوْمُهُ لَا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّهَ لَايُحِبُّ الْفَرِحِينَ).[40]

3. عُجب به قدرت؛ (أَلَيْسَ لِي مُلْكُ مِصْرَ).[41]

4. عُجب به عمل؛ (أَفَمَن زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَآهُ حَسَناً).[42]

466. نمونه‏هاى نوازش در قرآن‏

1. غريب نوازى؛ (يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ).[43]

2.

اکبر دهقان ؛ هزار و يك نكته از قرآن كريم؛ ج‏1، ص: 168

مهمان‏نوازى؛ (أَن جَاءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍ).[44]

3. يتيم‏نوازى؛ (فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ).[45]

467. نمونه‏هايى از معروف‏

1. فرصت تحقيق به ديگران؛ (وَ إِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجَارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلَامَ اللَّهِ).[46]

2. ارج نهادن به پيش‏كسوتان؛ (وَ السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ ...).[47]

3. جا دادن در مجلس؛ (إِذَا قِيلَ لَكُمْ تَفَسَّحُوا فِي الْمَجَالِسِ فَافْسَحُوا).[48]

4. خدمت خالصانه؛ (فَوَجَدَا فِيهَا جِدَاراً يُرِيدُ أَن يَنقَضَّ فَأَقَامَهُ).[49]

5. حفظ نيروهاى محروم؛ (وَ مَا أَنَا بِطَارِدِ الَّذِينَ آمَنُوا).[50]

6. وفاى به عهد؛ (وَ أَوْفُوا بِعَهْدِ اللَّهِ إِذَا عَاهَدتُّمْ).[51]

7. مبارزه با ستمگر؛ (جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَ الْمُنَافِقِينَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ).[52]

8. سركوب ياغى؛ (فَقَاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي).[53]

468. اخلاص‏

اخلاص در دو مورد اطلاق مى‏شود:

1. در شخص؛ (إِنَّا أَخْلَصْنَاهُم بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِ).[54]

2. در نيت و عقيده؛ (لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ)[55] (وَ أَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلّهِ).[56]

اکبر دهقان ؛ هزار و يك نكته از قرآن كريم؛ ج‏1، ص: 169

469. محبت به خدا و غيرخدا

از نظر قرآن كريم مردم دو دسته‏اند، برخى به خداوند محبت دارند و برخى به غير خدا و لكن علاقه‏مندان به خداوند محبتشان شديدتر است؛ (وَ مِنَ النَّاسِ مَن يَتَّخِدُ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْدَاداً يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّهِ وَ الَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبَّاً لِلَّهِ).[57]

حال سخن در اين است كه از كجا بفهميم خداوند محبوب ما است يا غير خدا، هركدام نشانه‏هايى دارد:

نشانه محبت به خدا

1. پيروى از پيامبر اكرم (ص)؛ (قُلْ إِن كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ).[58]

2. مبارزه با دشمنان خداوند؛ (لَا تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ).[59]

3. عشق به جهاد در راه خدا؛ (تَوَلَّوا وَ أَعْيُنُهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ حَزَناً أَلَّا يَجِدُوا مَا يُنفِقُونَ).[60]

4. نترسيدن از ملامت‏ها؛ (... فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ).[61]

نشانه‏هاى محبت به غير خدا، مقابل اوصاف مذكور است، يعنى عدم پيروى از پيامبر اكرم (ص) و مبارزه نكردن با دشمنان اسلام و ....

1. يكى از نشانه‏هاى محبت به غير خدا عشق و علاقه به پول است. ساحران به فرعون گفتند اگر بر موسى غالب شويم آيا به ما مزد مى‏دهى؟ (أَءِنَّ لَنَا لَأَجْراً إِن كُنَّا نَحْنُ الْغَالِبِينَ* قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذاً لَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ).[62]

2. نشانه ديگر آن كه عزت خود را در ارتباط با بيگانگان طلب مى‏كنند؛ (أَيَبْتَغُونَ عِندَهُمُ الْعِزَّةَ).[63]

470. سرعت و سبقت در خيرات‏

قرآن كريم در برخى از آيات دستور به سرعت و مغفرت خداوند و سبقت در خيرات مى‏دهد؛ (وَ سَارِعُوا إِلَى مَغْفِرَةٍ مِن رَبِّكُمْ)[64] (سَابِقُوا إِلَى مَغْفِرَةٍ مِن رَبِّكُمْ)[65] (فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرَاتِ).[66][67]

اکبر دهقان ؛ هزار و يك نكته از قرآن كريم ؛ ج‏1 ؛ ص169

اکبر دهقان ؛ هزار و يك نكته از قرآن كريم؛ ج‏1، ص: 170

در آيات ديگر به‏عنوان نمونه انبياء الهى و برخى از مؤمنان اهل كتاب و مؤمنان حقيقى را معرفى مى‏كند.

درباره انبياء مى‏فرمايد: (إِنَّهُمْ كَانُوا يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَ يَدْعُونَنَا رَغَباً وَ رَهَباً).[68]

درباره مؤمنان اهل كتاب مى‏فرمايد: (وَ يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَ أُولئِكَ مِنَ الصَّالِحِينَ).[69]

درباره مؤمنان خداترس مى‏فرمايد: (إِنَّ الَّذِينَ هُم مِنْ خَشْيَةِ رَبِّهم مُشْفِقُونَ* أُولئِكَ يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَ هُمْ لَهَا سَابِقُونَ).[70]

471. ارائه الگوى سرعت در خيرات‏

قرآن كريم در برخى از آيات مى‏فرمايد: به خيرات سبقت بگيريد و به مغفرت الهى سرعت بورزيد (فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرَاتِ)[71] (وَ سَارِعُوا إِلَى مَغْفِرَةٍ مِن رَبِّكُمْ).[72]

در آيات 57 الى 61 سوره مؤمنون الگوى آن را معرفى مى‏كند؛ (... أُولئِكَ يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَ هُمْ لَهَا سَابِقُونَ).[73]

اکبر دهقان ؛ هزار و يك نكته از قرآن كريم ؛ ج‏1 ؛ ص170

471. ارائه الگوى سرعت در خيرات‏

قرآن كريم در برخى از آيات مى‏فرمايد: به خيرات سبقت بگيريد و به مغفرت الهى سرعت بورزيد (فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرَاتِ)[74] (وَ سَارِعُوا إِلَى مَغْفِرَةٍ مِن رَبِّكُمْ).[75]

در آيات 57 الى 61 سوره مؤمنون الگوى آن را معرفى مى‏كند؛ (... أُولئِكَ يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَ هُمْ لَهَا سَابِقُونَ).

472. عوامل غرور

1. وعده‏هاى شيطان؛ (وَ مَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطَانُ إِلَّا غُرُوراً).[76]

2. مواهب دنيوى؛ (غَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا)[77] (غَرَّتْكُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا).[78]

3. شعارها؛ (يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوراً).[79]

4. آرزوها؛ (وَ غَرَّتْكُمُ الْأَمَانِيُّ).[80]

5. وعده‏هاى ستمگران؛ (بَلْ إِن يَعِدُ الظَّالِمُونَ بَعْضُهُم بَعْضاً إِلَّا غُرُوراً).[81]

6. تجمل‏گرايى ديگران؛ (لَا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي الْبِلَادِ).[82]

اکبر دهقان ؛ هزار و يك نكته از قرآن كريم؛ ج‏1، ص: 171

473. ابزار غرور

1. علم و دانش؛ (فَرِحُوا بِمَا عِندَهُم مِنَ الْعِلْمِ).[83]

2. قدرت؛ (وَ نَحْنُ عُصْبَةٌ)[84] (أَلَيْسَ لِي مُلْكُ مِصْرَ).[85]

3. اقوام و ثروت؛ (أَنَا أَكْثَرُ مِنكَ مَالًا وَ أَعَزُّ نَفَراً).[86]

474. راه معالجه غرور

1. توجه به قدرت خداوند؛ (أَنَ الْقُوَّةَ لِلّهِ جَمِيعاً)[87] (فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلّهِ جَمِيعاً).[88]

2. توجه به ناتوانى خود و ديگران؛ (أَنتُمُ الْفُقَرَاءُ).[89]

(فَمَا كَانَ لَهُ مِن فِئَةٍ يَنصُرُونَهُ)[90] (لَن يَخْلُقُوا ذُبَاباً)[91] (إِنَّكَ لَن تَخْرِقَ الْأَرْضَ وَلَن تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُولًا)[92] (فَمَن يَأْتِيكُم بِمَاءٍ مَعِينٍ)[93] (خُلِقَ الْإِنسَانُ ضَعِيفاً).[94]

475. مصونيت از آسيب‏

اگر انسان مواظب خويش باشد، از آسيب ضلالت گمراهان در امان است؛ (عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُم مَن ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ).[95]

و اگر انسان متقى و صابر باشد از آسيب نيرنگ و دشمنان در امان است؛ (إِنْ تَصْبُروا وَ تَتَّقُوا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُكُمْ شَيْئاً).[96]



[1] ( 4). طور 26- 27

[2] ( 5). تحريم 6

[3] ( 6). بقره 132

[4] ( 7). بقره 133

[5] ( 8). آل‏عمران 38

[6] ( 1). احقا ف 15

[7] ( 2). بقره 124

[8] ( 3). ابراهيم 35

[9] ( 4). ابراهيم 40

[10] ( 5). بقره 128

[11] ( 6). كوثر 1

[12] ( 7). احزاب 59

[13] ( 8). هود 78

[14] ( 9). قصص 23- 25

[15] ( 10). احزاب 32

[16] ( 11). طور 39

[17] ( 12). تكوير 8- 9

[18] ( 13). نحل 58

[19] ( 14). نساء 11

[20] ( 15). نورالثقلين ج 3 ص 286

[21] ( 1). آل‏عمران 36

[22] ( 2). حجرات 9

[23] ( 3). نساء 35

[24] ( 4). قصص 24

[25] ( 5). بقره 282

[26] ( 6). بقره 271- 273

[27] ( 7). كهف 77

[28] ( 8). كهف 82

[29] ( 9). حديد 11

[30] ( 10). نساء 85

[31] ( 11). نساء 77

[32] ( 1). توبه 38

[33] ( 2). كهف 42

[34] ( 3). آل‏عمران 180

[35] ( 4). نور 33

[36] ( 5). منافقون 10

[37] ( 6). حديد 7

[38] ( 7). حديد 10

[39] ( 8). غافر 83

[40] ( 9). قصص 76

[41] ( 10). زخرف 51

[42] ( 11). فاطر 8

[43] ( 12). حشر 9

[44] ( 1). هود 69

[45] ( 2). ضحى 9

[46] ( 3). توبه 6

[47] ( 4). توبه 100

[48] ( 5). مجادله 11

[49] ( 6). كهف 77

[50] ( 7). هود 29

[51] ( 8). نحل 91

[52] ( 9). تحريم 9

[53] ( 10). حجرات 9

[54] ( 11). ص 46

[55] ( 12). بينه 5

[56] ( 13). نساء 146

[57] ( 1). بقره 165

[58] ( 2). آل‏عمران 31

[59] ( 3). مجادله 22

[60] ( 4). توبه 99

[61] ( 5). مائده 54

[62] ( 6). شعراء 42- 43

[63] ( 7). نساء 139

[64] ( 8). آل‏عمران 133

[65] ( 9). حديد 21

[66] ( 10). مائده 48

[67] دهقان، اكبر، هزار و يك نكته از قرآن كريم، 5جلد، مركز فرهنگى درسهايي از قرآن - تهران - ايران، چاپ: 4.

[68] ( 1). انبياء 90

[69] ( 2). آل‏عمران 114

[70] ( 3). مؤمنون 57- 61

[71] ( 4). مائده 48

[72] ( 5). آل عمران 133

[73] دهقان، اكبر، هزار و يك نكته از قرآن كريم، 5جلد، مركز فرهنگى درسهايي از قرآن - تهران - ايران، چاپ: 4.

[74] ( 4). مائده 48

[75] ( 5). آل عمران 133

[76] ( 6). نساء 120

[77] ( 7). انعام 70

[78] ( 8). جاثيه 35

[79] ( 9). انعام 112

[80] ( 10). حديد 14

[81] ( 11). فاطر 40

[82] ( 12). آل‏عمران 196

[83] ( 1). غافر 83

[84] ( 2). يوسف 8

[85] ( 3). زخرف 51

[86] ( 4). كهف 34

[87] ( 5). بقره 165

[88] ( 6). نساء 139

[89] ( 7). فاطر 15

[90] ( 8). قصص 81

[91] ( 9). حج 73

[92] ( 10). اسراء 37

[93] ( 11). ملك 30

[94] ( 12). نساء 28

[95] ( 13). مائده 105

[96] ( 14). آل‏عمران 120