نشانه محبت و عشق به خدا چیست؟
نشانه محبت و عشق به خدا چیست؟
[خداوند متعال در سفر معراج به پیامبر فرمودند :] اى احمد! چنین نیست كه هركه بگوید خدا را دوست دارم، مرا دوست داشته است؛ مگر آن كه به اندازه نیازش بخورد؛ لباس كم بها بپوشد، [پهلو از بستر تهى كند و به دلیل طولانى شدن سجده] در سجده به خواب رود، و قیامش [در نماز] طولانى شود؛ خاموشى پیشه كند، بر من توكل كند؛ بسیار بگرید؛ كم بخندد؛ با هواى نفسش مخالفت كند؛ مسجد را خانه خود، دانش را دوست، زهد را همنشین، عالمان را دوستان، و فقیران را همراهان خود سازد؛ خشنودى مرا بجوید؛ سخت از عاصیان بگریزد؛ نیك به یاد من مشغول باشد؛ همواره و بسیار تسبیح گوید؛ پایبند عهد خود باشد؛ به وعدهاش وفا كند؛ قلبش پاكیزه باشد؛ در نمازش پاك و در فریضههایش كوشا باشد؛ خواستار پاداش من، ترسان از عذاب من و نزدیك و همنشین دوستانم باشد.
[قالَ اللّهُ تعالى:] یا أحمَدُ، لَیسَ كُلُّ مَن قالَ: " اُحِبُّ اللّهَ " أحَبَّنی، حَتّى یأخُذَ قوتا، و یلبَسَ دونا، و ینامَ سُجودا، و یطیلَ قِیاما، و یلزَمَ صَمتا، و یتَوَكَّلَ عَلَی، و یبكِی كَثیرا، و یقِلَّ ضِحكا، و یخالِفَ هَواهُ، و یتَّخِذَ المَسجِدَ بَیتا، وَ العِلمَ صاحِبا، وَ الزُّهدَ جَلیسا، وَ العُلَماء أحِبّاءَ، وَ الفُقَراءَ رُفَقاءَ، و یطلُبَ رِضای، و یفِرَّ مِنَ العاصینَ فِرارا، و یشغَلَ بِذِكرِی اشتِغالًا، و یكثِرَ التَّسبیحَ دائِماً، و یكونَ بِالعَهدِ صادِقا، و بِالوَعدِ وافِیا، و یكونَ قَلبُهُ طاهِرا، و فِی الصَّلاةِ ذاكِیا ، و فِی الفَرائِضِ مُجتَهِدا، و فیما عِندی مِنَ الثَّوابِ راغِبا، و مِن عَذابی راهِبا، و لِأَحِبّائی قَریبا و جَلیسا. [1]
[1] بحارالانوار ج ۷۴ ص: ۳۰ .