مبارزه نماز با گناه

امیر مؤمنان علیه السلام فرمودند: مَنْ كَثُرَ فِكْرُهُ فِي اَلْمَعَاصِي دَعَتْهُ إِلَيْهَا. [1] کسی که زیاد درباره گناهان فکر کنند، گناهان او را به سوی خود می‌کشند.

در جایی دیگر فرمودند: فِكْرُكَ فِي اَلْمَعْصِيَةِ يَحْدُوكَ عَلَى اَلْوُقُوعِ فِيهَا. [2] تفکر در معصیت، تو را به وقوع در آن تشویق می‌کند.

گناه اول فکرش می‌آید. بعد جا می‌گیرد، بعد تبدیل به تصمیم و عزم می‌شود، بعد به دنبالش می‌روی و وسائلش را فراهم می‌کنی.

چه کنیم که گناه از ما بریده و جدا شود؟

از اول نباید فکر گناه نکنیم. با یاد خدا فکر گناه را از سر خود دور کنیم. در مجالس ذکر خدا قرار بگیریم. جایی که نور می‌زند، تاریکی ها می رود.

[نماز از جنس ذکر و یادآوری است و هر چه یاد خدا بیشتر باشد ، فکر گناه کمتر می شود ، حضور در مسجد ، حضور در مجلس ذکر است که افکار منفی را از انسان دور می کند] [3]


[1] غرر الحکم ، ح ۸۵۶۱.

[2] غرر الحکم ، ص ۵۱۸.

[3] استغفار راه رهایی از تنگناها ؛ ص: ۵۹.