قرآن
1079. الإمام عليّ عليه السلام- مِن كِتابِهِ لِلأَشتَرِ لَمّا وَلّاهُ مِصرَ-: أمَرَهُ بِتَقوَى اللَّهِ وإيثارِ طاعَتِهِ، وَاتِّباعِ ما أمَرَ بِهِ في كِتابِهِ مِن فَرائِضِهِ وسُنَنِهِ الَّتي لا يَسعَدُ أحَدٌ إلّابِاتِّباعِها، ولا يَشقى إلّا مَعَ جُحودِها وإضاعَتِها.[1]
1079. امام على عليه السلام- از نامه ايشان به مالك اشتر، آن گاه كه او را بر حكومت مصر گماشت-:
بنده خدا، على، امير مؤمنان ... به او (مالك اشتر) فرمان مىدهد به ترس از خدا و مقدّم داشتن فرمان او و پيروى از آنچه در كتابش به آن، دستور داده است، از واجبات و مستحبّاتش، كه هيچ كس جز با پيروى از آنها، سعادتمند نمىشود، و جز با انكار آنها و زير پا نهادنشان، به بدبختى نمىافتد.
[1] نهج البلاغة: الكتاب 53، تحف العقول: ص 126، بحار الأنوار: ج 77 ص 240 ح 1.
1082. عنه صلى الله عليه و آله: يا مَعاشِرَ قُرّاءِ القُرآنِ! اتَّقُوا اللَّهَ عز و جل فيما حَمَّلَكُم مِن كِتابِهِ؛ فَإِنّي مَسؤولٌ وإنَّكُم مَسؤولونَ، إنّي مَسؤولٌ عَن تَبليغِ الرِّسالَةِ، وأمّا أنتُم فَتُسأَلونَ عَمّا حُمِّلتُم مِن كِتابِ اللَّهِ وسُنَّتي.[1]
1082. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اى گروه قاريان قرآن! از خداوند عز و جل در باره كتابش كه آن را بر دوش شما نهاده است، بهراسيد؛ زيرا هم من مسئول هستم و هم شما مسئوليد. از من در باره رساندن پيام [خدا به مردم]، پرسش خواهد شد، و از شما در باره كتاب خدا و سنّت من كه بر شما بار شده [و در سينههاى خود داريد]، پرسش مىشود.
[1] الكافي: ج 2 ص 606 ح 9 عن جابر عن الإمام الباقر عليه السلام، بحار الأنوار: ج 7 ص 283 ح 8.
1083. عنه صلى الله عليه و آله: ثَلاثَةٌ لا يُبالونَ بِالحِسابِ، ولا يَخافونَ الصَّيحَةَ وَالفَزَعَ الأَكبَرَ: رَجُلٌ تَعَلَّمَ القُرآنَ وحَفِظَهُ وعَمِلَ بِهِ، فَإِنَّهُ يَأتِي اللَّهَ سَيِّداً شَريفاً.[1]
1083. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: سه كس اند كه از حساب [قيامت]، باكى ندارند و از فرياد و وحشت بزرگ (روز رستاخيز)، بيمى ندارند: مردى كه قرآن را آموخته و آن را حفظ نموده و به آن، عمل كرده است. چنين كسى با سَرورى و بزرگوارى، بر خدا وارد مىشود.
[1] مستدرك الوسائل: ج 4 ص 21 ح 4074 نقلًا عن تفسير أبي الفتوح الرازي عن عبداللَّه.
1084. عنه صلى الله عليه و آله: مَن أخَذَ ثُلُثَ القُرآنِ وعَمِلَ بِهِ، فَقَد أخَذَ أمرَ ثُلُثِ النُّبُوَّةِ، ومَن أخَذَ نِصفَ القُرآنِ فَقَد أخَذَ أمرَ نِصفِ النُّبُوَّةِ، ومَن أخَذَ القُرآنَ كُلَّهُ فَعَمِلَ بِهِ فَقَد أخَذَ النُّبُوَّةَ كُلَّها.[1]
1084. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس يكْ سومِ قرآن را فرا بگيرد و به آن عمل كند، يكْ سوم نبوّت را به دست آورده است، و هر كس نيمى از قرآن را فرا بگيرد، نيمى از نبوّت را به دست آورده است، و هر كس همه قرآن را فرا بگيرد و بدان عمل كند، در حقيقت، همه نبوّت را به دست آورده است.
[1] شعب الإيمان: ج 2 ص 523 ح 2592، تفسير القرطبي: ج 1 ص 8 كلاهما عن الحسن، كنز العمّال: ج 1 ص 524 ح 2346.
1085. عنه صلى الله عليه و آله: اعمَلوا بِالقُرآنِ، أحِلّوا حَلالَهُ وحَرِّموا حَرامَهُ، وَاقتَدوا بِهِ ولا تَكفُروا بِشَيءٍ مِنهُ، وما تَشابَهَ عَلَيكمُ مِنهُ فَرَدّوهُ إلَى اللَّهِ عز و جل وإلى اولِي الأَمرِ مِن بعدي كَيما يُخبِروكُم، وآمِنوا بِالتَّوراةِ وَالإِنجيلِ وَالزَّبورِ، وما اوتِيَ النَّبِيّونَ مِن رَبِّهِم، وَليَسَعكُمُ القُرآنُ وما فيهِ مِنَ البَيانِ؛ فَإِنَّهُ شافِعٌ مُشَفَّعٌ.[1]
1085. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: به قرآن، عمل كنيد. حلال آن را حلال و حرامش را حرام بداريد و از آن، پيروى نماييد و به هيچ چيز آن، كفر مَوَرزيد و متشابهاتش را به خداى عز و جل و صاحبْاختيارانِ پس از من، ارجاع دهيد تا شما را [از حقيقت آنها] آگاه سازند. به تورات و انجيل و زبور و آنچه خداوند به پيامبران داده است، ايمان داشته باشيد؛ ولى قرآن و بيانهايى كه در آن آمده، بايد براى شما كافى باشد؛ چرا كه قرآن، شفاعت كنندهاى است كه شفاعتش پذيرفته مىشود.
[1] المستدرك على الصحيحين: ج 1 ص 757 ح 2087، السنن الكبرى: ج 10 ص 15 ح 19706، المطالب العالية: ج 3 ص 383 ح 3486 وفيهما« اولي العلم» بدل« اولي الأمر»، المعجم الكبير: ج 20 ص 225 ح 525 وفيه« ليشفيكم» بدل« ليسعكم» وكلّها عن معقل بن يسار، كنز العمّال: ج 1 ص 190 ح 965.
1087. عنه صلى الله عليه و آله: مَن قَرَأَ القُرآنَ وعَرَفَ تَأويلَهُ ومَعانِيَهُ ولَم يَعمَل بِهِ، تَبَوَّأَ مَضجَعَهُ مِنَ النّارِ.[1]
1087. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس قرآن بخواند و تأويل و معانى آن را بشناسد و به آن عمل نكند، بسترش در آتش جهنّم است.
[1] تاريخ أصبهان: ج 2 ص 13 الرقم 950 عن أنس، كنز العمّال: ج 1 ص 545 ح 2443؛ الأمالي للشجري: ج 1 ص 82 عن أنس.