قرآن
1099. عنه- في وَصِيَّتِهِ لِابنِهِ مُحَمَّدِ بنِ الحَنَفِيَّةِ-: عَلَيكَ بِقِراءَةِ القُرآنِ وَالعَمَلِ بِما فيهِ، ولُزومِ فَرائِضِهِ وشَرائِعِهِ، وحَلالِهِ وحَرامِهِ، وأمرِهِ ونَهيِهِ، وَالتَّهَجُّدِ بِهِ، وتِلاوَتِهِ في لَيلِكَ ونَهارِكَ، فَإِنَّهُ عَهدٌ مِنَ اللَّهِ تَبارَكَ وتَعالى إلى خَلقِهِ.[1]
1099. امام على عليه السلام- در توصيه ايشان به فرزندش محمّد بن حنفيّه-: بر تو باد خواندن قرآن و عمل كردن به مطالب آن، و چنگ زدن به فرائض و قوانين آن، و حلال و حرامش، و امر و نهيَش، و شب زندهدارى با آن، و تلاوتش در شب و روز؛ زيرا قرآن، فرمانى از جانب خداوند- تبارك و تعالى- به خلق اوست.
[1] كتاب من لا يحضره الفقيه: ج 2 ص 628 ح 3215.
1100. عنه- مِن كِتابٍ لَهُ إلى أهلِ مِصرَ-: ألا وإنَّ لَكُم عَلَينَا العَمَلَ بِكِتابِ اللَّهِ وسُنَّةِ رَسولِهِ، وَالقِيامِ بِحَقِّهِ، وَالنُّصحَ لَكُم بِالغَيبِ، وَاللَّهُ المُستَعانُ، وحَسبُنَا اللَّهُ ونِعمَ الوَكيلُ.[1]
1100. امام على عليه السلام- از نامه ايشان به مردم مصر-: آگاه باشيد كه حقّ شما بر ما، اين است كه به كتاب خدا و سنّت پيامبرش عمل كنيد و حقّ آن را به جا آوريد و در غياب شما، خيرخواهتان باشيم و [در انجام دادن اين وظايف] از خدا كمك خواسته مىشود، و خدا ما را بس است و او نيكو حمايتگرى است.
[1] إرشاد القلوب: ص 322، الدرجات الرفيعة: ص 289 كلاهما نحوه، بحار الأنوار: ج 28 ص 89 ح 3؛ تاريخ الطبري: ج 4 ص 549، شرح نهج البلاغة: ج 6 ص 58.