راندن شيطان رسول اللّه صلی الله عليه و آله
راندن شيطان
رسول اللّه صلی الله عليه و آله: إذا سَمِعَ الشَّيطانُ ذِكرَ اللّهِ، ذَهَبَ حَتّی يَكونَ كَمَكانِ الرَّوحاءِ
پيامبر خدا صلی الله عليه و آله: شيطان، هرگاه نام و ياد خدا را بشنود، تا محلّ روحاء دور میشود. (روحاء: محلّی ميان مكه و مدينه در سی و يا چهل ميلی مدينه است و نيز روستايی در رحبه شام است. به هر حال، مراد، جای دور دست است.)
محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 1 ؛ حدیث 388
رسول اللّه صلی الله عليه و آله: إذَا اجتَمَعَ قَومٌ يَذكُرونَ اللّهَ تَعالی، اعتَزَلَ الشَّيطانُ وَ الدُّنيا عَنهُم، فَيَقولُ الشَّيطانُ لِلدُّنيا: أ لا تَرَينَ ما يَصنَعونَ؟ فَتَقولُ الدُّنيا: دَعهُم، فَلَو قَد تَفَرَّقوا أخَذتُ بِأَعناقِهِم.
پيامبر خدا صلی الله عليه و آله: هرگاه عدّهای گِرد آيند و به ياد خدای متعال بپردازند، (مثل نماز جماعت در مسجد) شيطان و دنيا از ايشان كناره میگيرند، و شيطان به دنيا میگويد: نمیبينی چه میكنند؟ دنيا میگويد: مهم نيست؛ زيرا پراكنده كه شدند، گردنشان را میگيرم. (در خلوت ها هم برای دوری شیاطین زیاد ذکر بگوییم و زیاد در جمع های مذعبی شرکت کنیم)
بحار الأنوار: ج 74 ص 189.
الإمام عليّ عليه السلام: ذِكرُ اللّهِ مَطرَدَةُ الشَّيطانِ.
امام علی عليه السلام: ياد خدا، مايه رانده شدن شيطان است.
غُرَر الحكم: ح 5162.
مصباح الشريعة فيما نَسَبَهُ إلَی الإِمامِ الصّادِقِ عليه السلام: لا يَتَمَكَّنُ الشَّيطانُ بِالوَسوَسَةِ مِنَ العَبدِ إلّا و قَد أعرَضَ عَن ذِكرِ اللّهِ، وَ استَهانَ بِأَمرِهِ، و أسكَنَ إلی نَهيِهِ، و نَسِيَ اطِّلاعَهُ عَلی سِرِّهِ.
مصباح الشريعة در سخنی كه به امام صادق عليه السلام نسبت داده شده است: شيطان، نمیتواند بنده را وسوسه كند، مگر آن كه خدا را از ياد ببرد و فرمان او را سبُك شمرده، و به نهی او روی آورده و فراموش كرده باشد كه خداوند، از درون او آگاه است. (راه نفوذ شیطان را ببندیم)
بحار الأنوار: ج 72 ص 124.
آرامش دل
الإمام علیّ عليه السلام: ذِكرُ اللّهِ جِلاءُ الصُّدورِ، و طُمَأنينَةُ القُلوبِ.
امام علی عليه السلام: ياد خدا، جلا دهنده سينهها و آرامبخش دلهاست.
غُرَر الحكم: ح 5165.
گشايش سينه
الإمام عليّ عليه السلام: الذِّكرُ يَشرَحُ الصَّدرَ.
امام علی عليه السلام: ياد خدا، سينه را گشايش میبخشد. (شرح صدر ظرفيّت روحی، تحمّل و آرامش دل بهترین ابراز ریاست و تربیت است و هم مانع خشمِ شیطانی می شود)
غُرَر الحكم: ح 835.
جلای دل
رسول اللّه صلی الله عليه و آله: إنَّ لِكُلِّ شَيءٍ سَقالَةً، و إنَّ سَقالَةَ القُلوبِ ذِكرُ اللّهِ، و ما مِن شَيءٍ أنجی مِن عَذابِ اللّهِ مِن ذِكرِ اللّهِ.
پيامبر خدا صلی الله عليه و آله: هر چيزی را صيقل دهندهای است و صيقل دهنده دلها ياد خداست. هيچ چيز مانند ياد خدا، آدمی را از عذاب خدا نجات نمیدهد.
محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 1 ؛ حدیث 407
شفای دل
الإمام عليّ عليه السلام: ذِكرُ اللّهِ دَواءُ أعلالِ النُّفوسِ.
امام علی عليه السلام: ياد خدا، داروی دردهای جانهاست.
غُرَر الحكم: ح 5169.
الإمام علیّ عليه السلام مِن دُعائِهِ المَعروفِ بِدُعاءِ كُمَيلٍ: يا مَنِ اسمُهُ دَواءٌ، و ذِكرُهُ شِفاءٌ.
امام علی عليه السلام از دعای ايشان، معروف به «دعای كميل»: ای كسی كه نامش دوا و يادش شفاست.
مصباح المتهجّد: ص 850.
زنده شدن دل
رسول اللّه صلی الله عليه و آله: بِذِكرِ اللّهِ تَحيَا القُلوبُ، و بِنِسيانِهِ مَوتُها.
پيامبر خدا صلی الله عليه و آله: با ياد خدا، دلها زندهاند، و با فراموش كردن او میميرند.
تنبيه الخواطر: ج 2 ص 120.
الإمام الكاظم عليه السلام: اللّهُمَّ ... صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ و آلِ مُحَمَّدٍ، و أحيِ قُلوبَنا بِذِكرِكَ.
امام كاظم عليه السلام: بار خدايا! ... بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرست، و دلهای ما را با ياد خودت زنده بدار.
بحار الأنوار: ج 86 ص 53.
روشنايی دل
الإمام علیّ عليه السلام: دَوامُ الذِّكرِ يُنيرُ القَلبَ وَ الفِكرَ.
امام علی عليه السلام: مداومت بر ياد خدا، دل و انديشه را روشن میگردانَد.
غُرَر الحكم: ح 5144.
الإمام علیّ عليه السلام: ثَمَرَةُ الذِّكرِ استِنارَةُ القُلوبِ.
امام علی عليه السلام: ثمره ياد خدا، نورانی شدن دلهاست.
غُرَر الحكم: ح 4631.
موفّقيت در كارها
رسول اللّه صلی الله عليه و آله: اذكُرِ اللّهَ؛ فَإِنَّهُ عَونٌ لَكَ عَلی ما تَطلُبُ.
پيامبر خدا صلی الله عليه و آله: خدا را ياد كن؛ زيرا ياد خدا، تو را در آنچه میطلبی، كمك میكند.
بحار الأنوار: ج 21 ص 60.
الإمام عليّ عليه السلام: خَيرُ مَا استَنجَحتَ بِهِ الامورَ ذِكرُ اللّهِ سُبحانَهُ.
امام علی عليه السلام: بهترين وسيله موفّقيت تو در كارها، ياد خداوند سبحان است.
غُرَر الحكم: ح 4987.
روزی بدون سرمايه
رسول اللّه صلی الله عليه و آله: مَن أكثَرَ ذِكرَ اللّهِ رَزَقَهُ اللّهُ.
پيامبر خدا صلی الله عليه و آله: هر كه خدا را بسيار ياد كند، خداوند، روزیاش میدهد.
بحار الأنوار: ج 66 ص 325.
نيكنامی
الإمام عليّ عليه السلام: مَنِ اشتَغَلَ بِذِكرِ اللّهِ، طَيَّبَ اللّهُ ذِكرَهُ.
امام علی عليه السلام: هر كه به ياد خدا سرگرم شود، خداوند، نام و ياد او را خوش میگرداند.
غُرَر الحكم: ح 8235.