حضرت عیسی علیه السلام: خداوند می فرماید
حضرت عیسی علیه السلام: خداوند می فرماید : بنده من با انجام واجبات از عذاب من نجات می یابد و با به جا آوردن مستحبات به من نزدیک می شود.
«الفرائضُ یَنجو مِنّی عَبدی و بِالنّوافل یَتقرّبُ الیَّ عَبدی» (مهجةُالبیضا ، ج ۱ ، ص ۳۹۸)
(صفحه ۱۲۶)
چند فایده تشویق در دعوت به نماز:
۱. در تربیت نوجوان و جوان تشویق اثربخش تر از تنبیه می باشد.
۲. تشویق می تواند انگیزه و رغبت باطنی افراد را تقویت کند
۳. تشویق می تواند جریان یادگیری سرعت ببخشد و اثر عمیق و دائمی به وجود بیاورد.
(صفحه ۱۲۹)
امام صادق علیه السلام فرمودند : بهترین ساعات شب و روز اوقات نماز های پنجگانه است. «أَفْضَلُ سَاعَاتِ اَللَّيْلِ وَ اَلنَّهَارِ أَوْقَاتُ اَلصَّلاَةِ» (کافی ، ج ۲ ، ص ۸۷)
(صفحه ۱۳۳)
به دلیل سن کم عادت نکردن نوجوان به اوقات نماز باید همواره وقت نماز را به آنها یادآوری کرد. خداوند به پیامبر می فرماید: ﻭ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﻤﺎﺯ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺑﺪﻩ ﻭ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﺮ ﺁﻥ [نماز یا امر به نماز خانواده] ﺷﻜﻴﺒﺎیی ﻭﺭﺯ. «وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلَاةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَا» (سوره طه، آیه ۱۳۲)
(صفحه ۱۳۴)
هرچه برای انسان مهم جلوه کند برای آن برنامه و وقت خاص تنظیم میکند. مراقبت بر زمان نماز و تعیین کردن وقت مخصوص برای آن (یعنی اول وقت) نشانه میزان اهمیت نمازگزار به عبادت است.
وقتی نمازی را از اول وقت به عقب میاندازیم در حقیقت با زبان بی زبانی به نماز می گوییم : «کار دارم و تو مزاحم شده ای»
(صفحه ۱۳۴)
شخصی با نمازی می گفت : «علت علاقه و اشتیاق بنده به نماز این است که مادرم برای نماز صبح با آوردن گل یاس کنار صورتم بیدارم میکرد.»
بیدار ماندن تا دیروقت برای دیدن تلویزیون و حضور در فضای مجازی، لذت خواب، و شرایط جسمی نوجوان بیدار شدن برای نماز صبح را سخت میکند.
بیدار کردن با نهایت محبت و صبر و نوازش صدا زدن زیبا و روشن کردن محیط با آوردن خوراکی های دوست داشتنی کنار رختخواب او، بیدار شدن را برای نوجوان آسانتر میکند.
(صفحه ۱۳۷)
پیامبر خدا فرمود : خدا رحمت کند مردی که همسرش را به نماز شب تشویق کند و اگر بیدار نشد به صورت وی آب به پا شد. [به شرطی که همسرش از این کار نفرت نداشته باشد] (میزان الحکمه ، ج ۵ ، ص ۴۱۸)
نوجوان و جوانی که نماز برایش مهم است می تواند به پدر و مادر یا همسر یا دوستان پیشنهاد دهد که «در صورتی که برای نماز صبح بیدار نشدم مقدار کمی آب به صورت من بپاشید»
(صفحه ۱۳۸)
آیا برای دعوت به نماز فرزند می توان از تنبیه استفاده کرد؟
تنبیه مانند داروی تلخی است که در مواقع اضطرار و به مقدار کم و مناسب هر فرد باید مصرف شود.
در صورتی که شیوههای تشویقی و رفتار محبت آمیز همراه با تغافل و گذشت، جواب نداد نوبت به تنبیه می رسد.
تنبیه برای آن است که نوجوان احساس نکند در برابر رفتار نادرست است هیچ مانعی وجود ندارد.
چند نکته در رابطه با تنبیه :
۱. تنبیه شامل حبس ، توقیف ، جریمه و کتک می شود.
۲. تنبیه بایستی متناسب با سن فرد باشد مستمر و همیشگی نباشد.
۳. در حضور دیگران نباشد
۴. با میزان جرم متناسب باشد.
۵. پس از تنبیه، دیگر تخلف او به رویش آورده نشود.
۶. اگر از اشتباهش پشیمان بود، تنبیه انجام نشود.
۷. تنبیه همراه با خشونت شدید نباشد.
۸. علت تنبیه را او بگوییم.
(صفحه ۱۴۰)
عواقب دعوت نوجوانان به نماز با عصبانیت و تندخویی و اجبار :
۱. به خاطر لجبازی با ما نماز نخواهد خواند.
۲. نماز همراه با ترس و اضطراب و بدون درک درست آن بجا می آورد.
۳. نماز را برای خشنودی اما به جا خواهد آورد نه خوشنودی خدا. [وقتی که ما حاضر نباشیم یا وقتی که بزرگ شده و قدرت مخالفت پیدا میکند، دیگر نماز نخواهد خواند]
(صفحه ۱۴۳)
عواقب توبیخ و سرزنش نوجوان، به خاطره تأخیر در خواندن نماز یا اشتباهات در گفتار و افعال نماز :
۱. سبب گوشه گیری و سلب اعتماد به نفس نوجوان میشود.
۲. از خواندن نماز به خصوص در حضور دیگران خودداری می کند.
۳. همگام حضور در کنار ما به هراس و وحشت میافتد و دیگر توصیه ها و راهنمایی های دلسوزانه ما را نمی پذیرد.
۴. اگر نماز بخواند با بی میلی و کسالت و بدون رغبت خواهد خواند. در حالی که امام صادق علیه السلام می فرمایند:
نفسهای خود را با اکراه به عبادت وادار نکنید. [بلکه با میل و رغبت به انجام عبادت بپردازید].
«لاتُکرِهُوا إِلی أَنْفُسِکمْ اَلْعِبادَةَ» (اصول کافی ، ج ۳ ، ص ۱۲۹)
(صفحه ۱۴۴)