الدُّنيا جَميعاً. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله
الدُّنيا جَميعاً.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله- در باره دو ركعت نافله صبح-: آن دو ركعت برايم از همه دنيا محبوب تر است.
علل الشرایع ؛ ص 363
علل الشرائع عن أبي بصيرٍ: قالَ [أبو عَبدِاللَّهِ] عليه السلام: مَن كانَ يُؤمِنُ بِاللَّه وَاليَومِ الآخِرِ فَلا يَبيتَنَّ إلّا بِوَترٍ. قالَ: قُلتُ: تَعنِي الرَّكعَتَينِ بَعدَ العِشاءِ الآخِرَةِ؟ قالَ: نَعَم، إِنَّهُما بِرَكعَةٍ؛ فَمَن صَلّاهُما ثُمَّ حَدَثَ بِهِ حَدَثٌ ماتَ عَلى وَترٍ، فَإِن لَم يَحدُث بِهِ حَدَثُ المَوتِ يُصَلِّي الوَترَ في آخِرِ اللَّيل.
علل الشرائع- به نقل از ابو بصير-: [امام صادق عليه السلام] فرمود: «هر كس به خدا و روز آخرت ايمان دارد، جز با [خواندن نماز] وَتر نخوابد».
گفتم: مقصودتان دو ركعت پس از نماز عشاست؟
فرمود: «آرى، آن دو، يك ركعت حساب مى شوند. هر كس آن دو ركعت را بخواند و سپس برايش پيشامدى مرگبار رخ دهد. نمازِ وتر خوانده مى ميرد و اگر پيشامد مرگبارى برايش رخ نداد، نماز وتر را در آخر شب بخواند».
بحار الانوار؛ ج 87 ؛ ص 105
آداب نماز مستحبی
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: صَلّوا- أيُّهَا النّاسُ- في بُيوتِكُم، ولا تَترُكُوا النَّوافِلَ فيها.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اى مردم! در خانه هايتان نماز بخوانيد و نافله ها را در آنها ترك نكنيد.
شناخت نامه نماز ؛ ج 2؛ حدیث 1101
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: صَلاةُ الرَّجُلِ تَطَوُّعاً حَيثُ لا يَراهُ النّاسُ، تَعدِلُ صَلاتَهُ عَلى أعيُنِ النّاسِ خَمساً وعِشرينَ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: نماز مستحبّى انسان در جايى كه مردم او را نمى بينند، بيست و پنج برابر نماز وى جلوى چشم مردم مى ارزد.
شناخت نامه نماز ؛ ج 2؛ حدیث 1104
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: إنَّ صَلاةَ النّافِلَةِ فِي السِّرِّ تَفضُلُ عَلَى العَلانِيَةِ، كَفَضلِ الفَريضَةِ عَلَى النّافِلَةِ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: برترى نماز نافله در نهان بر نماز آشكار، مانند برترى نماز واجب بر نافله است.
بحار الانوار؛ ج 83 ؛ ص 369
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: ما يَتَقَرَّبُ العَبدُ إلَى اللَّهِ بِشَيءٍ أفضَلَ مِنَ السُّجودِ الخَفِيِّ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: بنده به چيزى برتر از سجده پنهان، به خدا نزديک نشده است.
وسائل الشیعه ؛ ج 3 ؛ ص 556
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: إنَّ لِلقُلوبِ إقبالًا وإدباراً، فَإِذا أقبَلَت فَتَنَفَّلوا، وإذا أدبَرَت فَعَلَيكُم بِالفَريضَةِ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: دل ها اقبال و ادبار دارند. هنگامى كه اقبال دارند، به نافله (مستحب) بپردازيد و هنگامى كه ادبار دارند، فقط به فريضه بپردازيد.
بحار الانوار؛ ج 87 ؛ ص 30
نماز امیرالمؤمنین
الإمام الصّادق عليه السلام: مَن صَلّى مِنكُم أربَعَ رَكَعاتٍ صَلاةَ أميرِ المُؤمِنينَ عليه السلام، خَرَجَ مِن ذُنوبِهِ كَيَومَ وَلَدَتهُ امُّهُ، وقُضِيَت حَوائِجُهُ، يَقرَأُ في كُلِّ رَكعَةٍ «الحَمدَ» مَرَّةً، وخَمسينَ مَرَّةً «قُل هُوَ اللَّهُ أحَدٌ».
امام صادق عليه السلام: هر يك از شما كه چهار ركعت نماز امير مؤمنان عليه السلام را بخواند، از گناهانش بيرون مى رود، مانند روزى كه مادرش او را زاده است، و حاجت هايش برآورده مى شود. در هر ركعت، حمد را يك مرتبه و سوره توحيد را پنجاه مرتبه مى خواند. (دعایی پس از نماز دارد که برای قرائت آن می توانید به کتاب مراجعه کنید)
بحار الانوار؛ ج 91 ؛ ص 172
نماز فاطمه زهراء
مصباح المتهجّد: صَلاةُ الطّاهِرَةِ فاطِمَةَ عليها السلام: هُما رَكعَتانِ، تَقرَأُ فِي الاولَى «الحَمدَ» ومِئَةَ مَرَّةٍ «إنّا أنزَلناهُ في لَيلَةِ القَدرِ»، وفِي الثّانِيَةَ «الحَمدَ» ومِئَةَ مَرَّةٍ «قُل هُوَ اللَّهُ أحَدٌ»، فَإِذا سَلَّمتَ سَبَّحتَ تَسبيحَ الزَّهراءِ عليها السلام.
مصباح المتهجّد: نماز فاطمه طاهره عليها السلام دو ركعت است كه در ركعت اوّل، حمد و صد مرتبه سوره قدر را مى خوانى و در ركعت دوم، حمد و صد مرتبه سوره توحيد را مى خوانى و چون سلام دادى، تسبيح زهرا عليها السلام را مى گويى. (دعایی پس از نماز دارد که برای قرائت آن می توانید به کتاب مراجعه کنید)
بحار الانوار؛ ج 91 ؛ ص 180
نماز امام زمان
جمال الاسبوع: صَلاةُ الحُجَّةِ القائِمِ عليه السلام: رَكعَتَينِ، تَقرَأُ في كُلِّ رَكعَةٍ الفاتِحَةَ إلى «إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ»، ثُمَّ تَقولُ مِئَةَ مَرَّةٍ: «إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ»، ثُمَّ تُتِمُّ قِراءَةَ الفاتِحَةِ، وتَقرَأُ بَعدَهَا الإِخلاصَ مَرَّةً واحِدَةً، وتَدعو عَقيبَها فَتَقولُ:
اللَّهُمَّ عَظُمَ البَلاءُ، وبَرِحَ الخَفاءُ، وَانكَشَفَ الغِطاءُ، وضاقَتِ الأَرضُ بِما وَسِعَتِ السَّماءُ، وإلَيكَ يا رَبِّ المُشتَكى وعَلَيكَ المُعَوَّلُ فِي الشِّدَّةِ وَالرَّخاءِ، اللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ، الَّذينَ أمَرتَنا بِطاعَتِهِم، وعَجِّلِ اللَّهُمَّ فَرَجَهُم بِقائِمِهِم، وأَظهِر إعزازَهُ، يا مُحَمَّدُ يا عَلِيُّ، يا عَلِيُّ يا مُحَمَّدُ، اكفِياني فَإِنَّكُما كافِيايَ، يا مُحَمَّدُ يا عَلِيُّ، يا عَلِيُّ يا مُحَمَّدُ، انصُراني فَإِنَّكُما ناصِرايَ، يا مُحَمَّدُ يا عَلِيُّ، يا عَلِيُّ يا مُحَمَّدُ، احفَظاني فَإِنَّكُما حافِظايَ، يا مَولايَ يا صاحِبَ الزَّمانِ- ثَلاثَ مَرّاتٍ-، الغَوثَ الغَوثَ الغَوثَ، أدرِكني أدرِكني أدرِكني، الأَمانَ الأَمانَ الأَمانَ.
جمال الاسبوع: نماز حجّت قائم عليه السلام، دو ركعت است كه در هر ركعت، سوره حمد را مى خوانى تا به «إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ» برسى. سپس آن را صد مرتبه مى گويى و سپس سوره حمد را تا پايان قرائت مى كنى و پس از آن، سوره توحيد را يك مرتبه مى خوانى و پس از نماز مى گويى: «خدايا! بلا، بزرگ شده و نهان، آشكار شده و پرده، كنار رفته و زمين با همه گستردگى و فراگيرى اش، تنگ شده است و اى خداى من، شِكوه ها و دردها را نزد تو مى آورند و تكيهگاه در سختى و راحتى، تويى.
خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست؛ كسانى كه ما را به اطاعتشان فرمان دادى. خدايا! در گشايش امرشان به دست قائم ايشان، تعجيل فرما و عزّتش را آشكار بفرما. اى محمّد، اى على! اى على، اى محمّد! مرا كفايت كنيد، كه شما كفايت كننده من هستيد. اى محمّد، اى على! اى على، اى محمّد! مرا يارى كنيد، كه شما ياوران من هستيد. اى محمّد، اى على! اى على، اى محمّد! مرا حفظ كنيد، كه شما حافظان من هستيد.
اى مولاى من، اى صاحب الزمان! به فرياد برس، به فرياد برس، به فرياد برس. مرا درياب، مرا درياب، مرا درياب. امان، امان، امان». (دعایی پس از نماز دارد که برای قرائت آن می توانید به کتاب مراجعه کنید)
بحار الانوار؛ ج 91 ؛ ص 190
نماز هدیه به معصومین
عن أحمد بن عبد اللَّه البجلي بإسناد رفعه إليهم صلوات اللَّه عليهم، قال: مَن جَعَلَ ثَوابَ صَلاتِهِ لِرَسولِ اللَّهِ وأَميرِ المُؤمِنينَ وَالأَوصِياءِ مِن بَعدِهِ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَيهِم أجمَعينَ وسَلَّمَ، أضعَفَ اللَّهُ لَهُ ثَوابَ صَلاتِهِ أضعافاً مُضاعَفَةً حَتّى يَنقَطِعَ النَّفَسُ، ويُقالُ لَهُ قَبلَ أن يَخرُجَ روحُهُ عَن جَسَدِهِ: يا فُلانُ، هَدِيَّتُكَ إلَينا وأَلطافُكَ لَنا، فَهذا يَومُ مُجازاتِكَ ومُكافاتِكَ، فَطِب نَفساً وقَرَّ عَيناً بِما أعَدَّ اللَّهُ لَكَ، وهَنيئاً لَكَ بِما صِرتَ إلَيهِ.
قالَ: قُلتُ: كَيفَ يُهدي صَلاتَهُ ويَقولُ؟ قالَ: يَنوي ثَوابَ صَلاتِهِ لِرَسولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله، ولَو أمكَنَهُ أن يَزيدَ عَلى صَلاةِ الخَمسينَ شَيئاً ولَو رَكعَتَينِ في كُلِّ يَومٍ ويُهديها إلى واحدٍ مِنهُم.
جمال الاسبوع- به نقل از احمد بن عبد اللَّه بجلى كه حديث را با سندش به امامان عليهم السلام مى رساند-: فرمود: «هر كس پاداش نمازش را براى فرستاده خدا و امير مؤمنان و اوصياى پس از او- كه درودها و سلام خداوند بر همه ايشان باد- قرار دهد، خداوند، پاداش نمازش را چندين و چند برابر و تا هنگامى كه جان دارد، به او مى دهد و پيش از آن كه جان از بدنش بيرون رود، به او گفته مى شود:" اى فلان! هديه ات و لطف هايت به ما رسيده است، و امروز روز جبران و پاداش ما به توست.
آسوده خاطر باش و چشمت به آنچه خداوند برايت آماده كرده است، روشن باشد و آنچه را به سوى آن ره سپارى، گوارايت باشد"».
گفتم: نمازش را چگونه هديه بدهد و چه بگويد؟
فرمود: «نيّت مى كند پاداش نمازش براى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله باشد و اگر برايش ممكن بود، هر روز، چيزى حتّى دو ركعت بر پنجاه ركعت نمازش [كه شامل نمازهای واجب و مستحبی شبانه روز است] بيفزايد و آن را به يكى از اهل بيت عليهم السلام هديه دهد. (در روایت شیوه خاصی از نماز گفته شده ولی از روایات دیگر استفاده می شود که هر نماز مستحبی را می توان به معصومین علیهم السلام هدیه کرد)