گلچین کتاب هشت گام تا حضور قلب ؛ اصغر آیتی و حسن محمودی
گلچین کتاب هشت گام تا حضور قلب ؛ اصغر آیتی و حسن محمودی
باید این گونه شویم
درفرهنگ دینی اینگونه است که اگر مطلبی را در دعا درخواست می نماییم مراد این است که ما باید اینگونه شویم، مثلاً امام سجاد علیه السلام میفرمایند:
«وَ مَتّعنا بِلَذیذِ مُناجاتِکَ؛ خدایا ما را از لذت سخن گفتن با خودت بهرهمند گردان» (مفاتیح الجنان ، مناجات المریدین)
پس مراد این است که ما باید راهی را طی کنیم که سبب بهره مندی از لذت مناجات شود چرا که رسیدن به این لذت اکتسابی است.
[در نماز هم وقتی میگوییم «ایّاک نَعبُد وَ ایاکَ نَستَعین» مراد این است که باید راهی را طی کنیم که سبب شود فقط خدا را بپرستیم و فقط از او یاری بجوییم]
(صفحه 10)
بالاترین لذت
انسان می تواند از نظر معنوی به جایی برسد که هر لذتی را به جز لذت یاد او را زشت بداند و از آن، در درگاه خدا معذرتخواهی کند چنان که امام سجاد علیه السلام به درگاه خدا می فرمود : « وَ أَسْتَغْفِرُكَ مِنْ كُلِّ لَذَّةٍ بِغَيْرِ ذِكْرِكَ ؛ از هر لذتی به جز یاد تو استغفار می کنم» (مفاتیح الجنان ، مناجات ذاکرین)
[ در روایات است که «اَقِمِ الصّلاةَ لِذِکری ؛ نماز بالاترین یاد خداست» و انسان با تمرین و کسب مهارت می تواند بالاترین لذت زندگی را از نماز ببرد. چنان که ] آیت الله بهجت رضوان الله علیه فرمودند: اگر سلاطین عالم می دانستند که انسان ممکن است در حال عبادت چه لذت هایی ببرد، هیچ گاه به دنبال وسایل مادی نمی رفتند.
(صفحه ۱۰ و ۴۶)
دو نکته مهم
- نماز زیبا ترین و کاملترین پاسخ به عالیترین نیاز انسان؛ یعنی نیاز به ستایش و پرستش است.
- هر چه نماز بهتر باشد ، یعنی عیار و ارزش آن بیشتر و بالاتر باشد، آثار و برکات آن در زندگی وسیع تر، عمیق تر و ملموس تر خواهد بود.
(صفحه 15 و ۱۶)
آنچه دلم می خواهد یا آنچه دلش می خواهد؟
پرسش: من با خدا خودمانی هستم و نیازی نمیبینم خیلی رسمی با او برخورد کنم به همین خاطر با لباس راحت و هر زمان و مکان و حالتی که راحت باشم به نماز می ایستم؟
پاسخ : آیا شما به خدا نزدیکتر هستید یا پیامبر اکرم و امیرالمومنین صلوات الله علیهما ؟ چرا آن بزرگواران رعایت خودمانی بودن را در محضر خدا نکرده اند؟
شما بیشتر با خدا خودمانی هستی یا امام حسن مجتبی علیه السلام که زیباترین و بهترین لباس هایش را برای نماز می پوشید و می فرمود: خدا زیباست و زیبایی را دوست دارد.
اگر با دستور خدا نماز می خوانی بدان همان خدا فرمان داده با این آداب و در این زمان و مکان و حالت در گفتگویی رسمی با من حاضر شوید. البته فرموده که در غیر نماز می توانی آن حالت خودمانی را تا ساعت ها داشته باشی و به یاد من باشی.
[باید توجه کنیم که نماز تمرین ادب است. ادب بی نهایت کوچک در برابر بی نهایت بزرگ و ادب یعنی رعایت آنچه خدا دستور داده چه به صورت واجبات و چه به صورت مستحب نماز]
(صفحه ۲۴)
تلنگر
زنگ تلفن خانه به صدا در می آید ، همه اهل خانه به تکاپو افتاده به سمت گوشی خیز بر میدارند. مؤذن زنگ دیدار و گفتگوی خدا را به صدا در میآورد، اما حرکتی در خانه دیده نمیشود.
(صفحه ۲۷)
تلنگر
مهمانی پشت در خانه شما آمده و میداند در خانه هستی، به شوخی زنگ میزند تا عکس العمل شما را ببیند، شما تلفن را پاسخ نمی دهید. پسر نوجوان شما به سمت گوشی می رود. با صدای بلند می گویی : «ولش کن باز هم آقای فلانی است!»
ناگهان متوجه حضور و توجه او می شوید چه حالی به شما دست می دهد؟ چقدر شرمنده می شوید؟
[خدا لحظه اذان کنار ما قرار گرفته زنگ می زند تا مهمان خانه دل ما شود، ولی ما میگوییم : «ولش کن باز هم نماز !!!» ]
(صفحه ۲۸)
حضور قلبی در نماز مفید تر از حرکت جسمی
[نماز و عبادت ما دو جز دارد : یکی توجه قلبی و دیگری حرکت اعضای بدن] امام جواد علیه السلام فرمود: «اَلقَصدُ اِلَي اللهُ تَعالي بِالقُلُوبِ اَبلَغُ مِن اِتعابِ الجَوارِحِ بِالاَعمالِ» . با دل ها آهنگ خدا کردند انسان را زودتر به مقصد می رساند تا با به رنج انداختن اعضای بدن با عبادت. (بحارالانوار ، جلد ۸۱ ، صفحه ۲۴۹)
البته اگر کسی عبادتش با حضور قلب شد و آن عبادت را با اعضا و جوارح زیاد انجام داد، آن دیگر نورٌ علی نور است. [مثل امیرالمومنین و دیگر امامان که روزهای زیادی هزار رکعت نماز می خواندند ، آن هم با توجه و حضور قلب کامل]
(صفحه ۴۵)