رجعت ؛ چرا و چگونه؟
متن 20 کلیپ کوتاه در موضوع
رجعت ؛ چرا و چگونه؟
#رجعت ۱
بسم الله الرحمن الرحیم
سلام به شما معلم عزیز!
بنده رحیمیان هستم ، توفیق دارم جلساتی را در خدمت شما باشم با موضوع رجعت.
رجعت یکی از اعتقادات اسلامی است که متأسفانه خیلی از مسلمانها از اصل رجعت یا از جزئیات رجعت بی خبرند.
بنده انگیزه پیدا کردم در این رابطه تحقیقی انجام دهم و کلیپ هایی را ضبط کنم.
اگر شما هم در جلسات آینده دیدید این موضوع مهم است لطفاً مباحث را پیگیری کنید و در فضای مجازی پخش کنید.
می خواهیم در این مباحث صحبت کنیم که :
رجعت چیست؟
چگونه میشود رجعت را اثبات کرد؟
در مورد رجعت چه آیات و روایاتی است؟
زمان رجعت چه زمانی خواهد بود؟
و چه کسانی رجعت خواهند کرد؟
"رجعت" از واژه "رَجَعَ " گرفته شده یعنی بازگشت به مکانی که انسان در آن مکان حاضر بوده است.
"رجعت" یعنی یک بار بازگشتن.
در روایات با واژه "کَرَّة" و واژه "إیاب" هم آمده که همین مفهوم رجعت را میرساند.
یعنی انسانهایی که از دنیا رفتهاند و وارد عالم برزخ شدند قبل از قیامت دوباره به این دنیا برمیگردند.
در ادامه به این سؤالات پاسخ داده خواهد شد که:
چه کسانی برمیگردند؟
آیا بعضی از انسان ها یا همه بر میگردند؟
چرا برمیگردند و هدف از برگشت آنها چیست ؟
#رجعت ۲
در این جلسه به این پرسش پاسخ می دهیم که نظر اهل سنت و شیعه در مورد رجعت چیست ؟
بیشتر علمای اهل سنت اعتقاد دارند که رجعت در امت پیامبر عزیزمان اتفاق نمیافتد و اعتقادِ به رجعت اعتقاد به یک حرف خُرافی و باطل است.
البته برخی از اهل سنت هم اعتقاد دارند که رجعت در امّت پیامبر صلّی الله علیه و آله اتفاق میافتد.
_ مثلاً آلوسی و سیوطی که از مفسران بزرگ اهل سنت هستند در تفسیرشان نوشتهاند: « أَصْحابُ الکَهفِ أَعْوَانُ المَهدی »
یعنی افرادی که جزء اصحاب کهف بودند و در آن غار قرار گرفتند ، در زمان حکومت مهدیِ آل محمد صلّی الله علیه و آله ـ یعنی کسی که حکومت جهانی را به دست می گیرد ـ زنده می شوند و کمککار و یاور حضرت مهدی عجّلَ اللهُ تعالی فَرجه الشریف خواهند بود.
_ ثعلبی هم که یکی دیگر از مفسران اهل سنت است ، اعتقاد دارد « أَنَّ اَلْمَهْدِی عَلَیهِ اَلسَّلاَمُ یسَلِّمُ عَلَیهِمْ » یعنی حضرت مهدی عجّلَ اللهُ تعالی فَرجه الشریف در کنار غار قرار میگیرد و به اصحاب کهف سلام میکند و با سلام کردن حضرت مهدی علیه السلام اصحاب کهف زنده میشوند و در رکاب ایشان قرار می گیرند.
_ ابوهریره روایت میکند که بعد از دنیا رفتن پیامبر صلّی الله علیه و آله ، خلیفه دوم (عُمر) آمد کنار بدن پیامبر اکرم ، او را دید و با صدای بلند گفت: « وَ اللَّهِ لَیَرجِعُنَّ رَسُولُ اللَّهِ کما رَجَعَ موسی » یقیناً و صد درصد پیامبر عزیزمان زنده خواهند شد و به دنیا بازخواهند گشت همان گونه که حضرت موسی به امّت خودش برگشت.
اما نظر شیعه چیست؟
شیعه اعتقاد دارد: از ضروریات مذهبِ شیعه ، اعتقاد به رجعت است.
_ یعنی شیعه اعتقاد دارد که جانشینِ پیامبر عزیزمان را خدا تعیین میکند ، (در زمان زنده بودن ، خودشان جانشینان خود را به مردم معرفی کردند ).
_ اعتقاد دارد که حضرت مهدی علیه السلام همین الان زنده است نه اینکه در آینده به دنیا بیاد.
_ اعتقاد دارد امامان ما علمشان را از بشر یاد نگرفتند بلکه مستقیماً از خدا یاد گرفته اند.
این ها جزء اعتقادات قطعی شیعه است. یعنی اگر کسی یکی از این اعتقادات را قبول نداشته باشد جزء شیعه دوازده امامی محسوب نمیشود.
یکی از آن اعتقادات ، اعتقاد به رجعت است. یعنی بازگشت انسانها در امتِ رسول الله به دنیا.
آقا امام صادق علیه السلام فرمودند: « لَیسَ مِنَّا مَنْ لَمْ یؤْمِنْ بِكَرَّتِنَا » کسی که به بازگشت ما ـ امامان ـ به دنیا ایمان و اعتقاد نداشته باشد ، شیعه ما نیست.
پس اعتقاد به رجعت از نظر امامان شیعه قطعی و حتمی است.
#رجعت ۳
نظر علمای شیعه در مورد رجعت رو با هم مرور می کنیم:
آیت الله مطهری میفرمایند: در بین علمای شیعه از هزار و چهارصد سال تا الان که دهها هزار عالم شیعه داریم شاید یک یا دو عالم هم نتوانیم پیدا کنیم که رجعت را قبول نداشته باشد.
شیخ حُرّ عاملی یکی از علمای بزرگ شیعه ، کتابی با موضوع رجعت به نام "اَلإیقاظ" نوشته است که در آن ششصد آیه و روایت در رابطه با رجعت جمع آوری کرده است.
شیخ مفید که از بزرگترین علمای شیعه است میفرمایند:
« إتَّفَقتِ الإمامیَّةُ عَلی وُجُودِ الرَّجْعَةِ »
یعنی همه شیعیان حرف شان یک چیز است « رجعت حتماً اتفاق میافتد. »
علامه مجلسی میفرمایند: همانطور که انسانها هنگام روز در وجود خورشید شک نمی کنند شیعه هم در وجود رجعت شک نمیکند.
امام خمینی فرمودند: رجعت از مسلّمات قطعیِ شیعه است.
دلیل علمای بزرگ شیعه هم تواتر است.
تواتر یعنی چه؟
اگر یک خبری را افراد مختلفی بیان کنند و تعداد این افراد آن قدر زیاد باشد که هیچ کسی در وجود آن خبر شک نکند و امکان اینکه همه افراد در آن خبر با هم تبانی کرده باشند ، وجود نداشته باشد ، به آن «خبر متواتر» می گویند.
مثلاً همه علمای شیعه و سنی اعتقاد دارند پیامبر عزیزمان فرزندی به نام فاطمه داشته است و او را بسیار دوست داشته است و فرموده که شاد کردن فاطمه شاد کردن من ، و غمگین کردن او غمگین کردن من است.
پس این خبر در بین شیعه و سنی ، خبر متواتر میشود.
روایات رجعت در بین علمای شیعه متواتر محسوب می شود یعنی از زمان پیامبر صلّی الله علیه و آله تا زمان غیبتِ صغری امام زمان عجّلَ اللهُ تعالی فَرجه الشریف که سال دویست و شصت هجری قمری است ، در طول این ۲۶۰ سال ، روایات مختلفی در رابطه با رجعت آمده است که ما نمیتوانیم بپذیریم که همه شاگردان امامان معصوم علیهم السلام در طول این ۲۶۰ سال با هم تبانی کردند که یک دروغ را بگویند.
البته این نکته را هم باید دقت کنید:
اصلِ وجود رجعت قطعی و حتمی و شیعه به آن اعتقاد دارد ، اما جزئیات رجعت که دقیقاً چه کسانی رجعت میکنند ؟
در چه زمانی رجعت اتفاق میافتد و چه ویژگی هایی را دارد؟
در این جزئیات اختلافاتی در روایات است که اعتقاد به رجعت مساوی با اعتقاد به همه آن جزئیاتِ نیست.
#رجعت ۴
در ادعیه و زیارات شیعه ، از رجعت سخن گفته شده است.
چهار مورد از زیارت و دعایی که در آن به رجعت اشاره شده است عبارتند از:
یک. دعای عهد
مستحب است هر صبح هر شیعه ای این دعا را بخواند و برای یاری امام زمانش با او پیمان ببندد.
در این دعا آمده که خدایا اگر بین من و امام زمانم مرگ فاصله انداخت
« فَأَخْرِجْنِی مِنْ قَبْرِی ، مُؤْتَزِراً كَفَنِی. . . . »
"مرا از قبرم کفن پوش خارج کن در حالیکه شمشیر و نیزه در دستانم باشد و به امام زمانم جهت یاری اش ، لبیک گویم. "
دو. زیارت جامعه کبیره
که از معتبرترین زیارات است که ما ، امامان معصوم علیهم السلام را با آن زیارت میکنیم.
در این زیارت نامه آمده که : « مُؤْمِنٌ بِإِیابِكُمْ ، مُصَدِّقٌ بِرَجْعَتِكُم »
"من ایمان دارم که شما به دنیا برمیگردید و برگشت شما به دنیا را راست میدانم. "
و در ادامه از خداوند تبارک و تعالی میخواهیم که « یكُرُّ فِی رَجْعَتِكُم »
"ما را هنگام بازگشت شما به دنیا برگرداند تا یار و یاور شما باشیم. "
سه. زیارت آلیس
که زیارت نامه امام زمان عجّلَ اللهُ تعالی فَرجه الشریف است و در آن میخوانیم:
« وَ أَنَّ رَجْعَتَكُمْ حَقٌّ لَا رَیبَ فِیهَا »
اعتقاد خود را بیان می کنم به این گونه که "بازگشت شما به دنیا حق است و هیچ شک و شبهه ای در این زمینه ندارم. "
چهار. زیارت عاشورا
از زمان امام باقر و امام صادق علیهما السلام خواندن زیارت عاشورا در بین مردم رسم شد.
در این زیارت میگوییم: « أَنْ یرْزُقَنِی طَلَبَ ثَارِكَ مَعَ إِمَامٍ مَنْصُور »
و در جای دیگر میخوانیم: « وَ أَنْ یرْزُقَنِی طَلَبَ ثَارِكُمْ مَعَ إِمَامٍ هُدًى »
"من از خدا می خواهم که روزی من کند تا خونخواه امام حسین علیه السلام باشم در رکاب امامی که یاری می شود."
مسلَّم است که در طول سالیان دراز ، شیعیان میدانستند که به زودی امام مهدی علیه السلام ظهور نخواهد کرد و حکومت جهانی ایشان در سالهای آینده اتفاق می افتاد با این حال امامان معصوم میفرمودند که این جملات را بگوییم.
پس این جمله از زیارت عاشورا اشاره به رجعت دارد که در این زیارت ، از خداوند متعال میخواهیم که ما را جزء کسانی قرار دهد که در رکاب امام زمان عجّلَ اللهُ تعالی فَرجه الشریف زنده شویم و خونخواهِ خون امام حسین علیه السلام باشیم.
#رجعت ۵
دلایل شیعه برای اثبات رجعت عبارتند از :
یک. همه مسلمانان معتقدند که رجعت در امت های گذشته اتفاق افتاده است ، مانند امت حضرت موسی و حضرت عیسی علیهما السلام.
آیات و روایات هم در این زمینه زیاد است و همه مسلمانان اعتقاد دارند که پیامبر عزیزمان فرمودند: هر چه در امت های گذشته اتفاق افتاده « یكُونُ فِی هَذِهِ الْأُمَّةِ مِثْلُهُ حَذْوَ النَّعْلِ بِالنَّعْل »
دقیقاً شبیه همان اتفاق در امت من هم روی خواهد داد بدون کم و کاست ، مو به مو ، مانند دو لنگه کفش که مثل هم هستند.
رجعت هم طبق فرموده پیامبر صلّی الله علیه و آله در این امت اتفاق خواهد افتاد ، یعنی مُردگانی زنده خواهند شد.
دو. همه ما آیات قرآن را قبول داریم ، امام صادق علیه السلام فرمودند: آنهایی که رجعت را رد می کنند و قبول ندارند آیا آیه ۸۳ سوره نمل را نخواندهاند؟
« وَ یوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً مِمَّنْ یكَذِّبُ بِآیاتِنا »
و روزی که ما زنده می کنیم از هر امتی ، گروهی از کسانی که آیاتِ ما را دروغ میدانستند.
شخصی گفت به حضرت گفتند: این آیه در مورد قیامت است!
امام علیه السلام فرمود: « أَ یحْشُرُ اللَّهُ فِی الْقِیامَةِ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً وَ یدَعُ الْبَاقِین » یعنی در قیامت خداوند از هر امتی گروهی را زنده میکند و بقیه را زنده نمی کند؟؟
آیه ای که درباره قیامت است آیه ۴۷ سوره کهف است: « وَ حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَدا »
روز قیامت ما همه را زنده می کنیم و یک نفر نیست که او را رها کنیم و زنده نبینیم.
بعضی مخالفین رجعت گفتهاند آیه ای که می گوید: «ما گروهی را زنده میکنیم» ، منظورش این است که در روز قیامت حشر دو مرحلهای اتفاق میافتد. در مرحله اول گروهی از آدمها محشور و زنده میشوند و در مرحله دوم بقیه آدمها و همه زنده میشوند.
جواب ما این است که که این حرف آنها سند ندارد. برای حرف خودشان از آیات قرآن هیچ دلیل و سندی ندارند در حالی که ظاهر آیات قرآن برعکس این را میگوید.
میفرماید: « إِذا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزالَها * وَ أَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقالَها »
زمانی که زلزله روز قیامت اتفاق میافتد زمین هر انسانی که در داخلش هست را بیرون میاندازد. ( ظاهر آیه میفرماید همه انسانها نه بعضی از انسان ها)
و در آیه دیگر میفرماید: « یوْمَ ینْفَخُ فِی الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْواجا » یعنی وقتی در صور دمیده میشود ، همه انسانها گروه گروه زنده میشوند.
این طور نیست که اول یک گروهی زنده شوند بعد از مدتی حشر در مرحله دوم اتفاق افتد و بقیه انسان ها زنده شوند.
دلیل سوم در جلسه آینده بیان می کنیم.
#رجعت ۶
دلایل شیعه برای اثبات رجعت را بیان می کردیم :
سه. آیه یازده سوره غافر میفرماید: گروهی از انسانها در آخرت به خداوند عرضه میدارند:
«قَالُوا رَبَّنا أَمَتَّنَا اثْنَتَینِ وَ أَحْییتَنَا اثْنَتَینِ فَاعْتَرَفْنا بِذُنُوبِنا فَهَلْ إِلى خُرُوجٍ مِنْ سَبیل »
آنها میگویند: «پروردگارا! ما را دو بار میراندی و دو بار زنده کردی؛ اکنون به گناهان خود معترفیم؛ آیا راهی برای خارج شدن از دوزخ وجود دارد؟»
امام صادق علیه السلام فرمودند: این آیه در رابطه با با رجعت است که خداوند برخی از کافران را در دنیا دوباره زنده میکند آنها را خوار و ذلیل میکند و بعد از دنیا میبرد ، روز قیامت دوباره برای حساب و کتاب و برای عذاب جهنم زنده میکند.
کسانی که رجعت را قبول ندارند میگویند که این آیه چیز دیگری را میخواهد بگوید ، سخن از دوبار مردن و دوبار زنده شدن است.
انسان ها قبل از دنیا آمدن ، مُرده بودند طبق آیه ۲۸ سوره بقره
« كُنْتُمْ أَمْواتاً فَأَحْیاكُم ؛ شما مرده بودید ما شما را زنده کردیم».
در دنیا زنده شدند سپس از این دنیا میروند ، (میمیرند) و در روز قیامت زنده میشوند. (دوبار مردن و دوبار زنده شدن).
در حالی که اینها توجه ندارند که عرب یک "موت" دارد و یک "إماتة"
یک "مرگ" دارد و یک "میراندن"
که قرآن میفرماید: میگویند خدایا ما را دوبار میراندی و دوبار زنده کردی.
دو بار میراندن باید زمانی اتفاق بیفتد که قبلش زندهای باشد تا او را بمیرانند و انسان ها قبل از اینکه دنیا بیایند مُرده بودند ولی میرانده نبودند.
پس این آیه چه می خواهد بگوید ؟
انسانها که در دنیا زنده هستند بار اول خدا آنها را میمیراند و بعد تعدادی از آنها را به دنیا بر میگرداند و بعد دوباره آنها را از این دنیا میبرد و سپس روز قیامت آنها را زنده میکند.
پس یکی دیگر از دلایل وجود رجعت آیه ۱۱ سوره غافر است.
#رجعت ۷
در جلسات قبل بیان شده که در امت های گذشته رجعت اتفاق افتاده ، در این جلسه دو مورد از رجعت در امتهای گذشته بیان می کنم:
یک. یکی از پیامبران امت های قبل ، به مردم خودش امر کرد که بیایید به جهاد در راه خدا برویم و با دشمنان خدا بجنگیم.
مردمِ منطقه شام با دستور این پیامبر مخالفت کردند و بهانه شان این بود که در آن منطقه که: «ما در آن منطقه ای که میخواهیم برای جهاد برویم بیماری واگیردار طاعون آمده است و ما نمی رویم».
خداوند برای آن مردم بلایی فرستاد و به همان بیماری طاعون آنها را مبتلا کرد.
مردم وقتی دیدند بیماری به شهرشان آمده تعدادی از آنها از شهر خودشان فرار کردند و به بیرون از شهر رفتند.
قرآن میفرماید: آنها هزاران نفر بودند. در برخی از تفاسیر آمده است که ده هزار نفر یا هفتاد هزار نفر بودند.
در آیه ۲۴۳ سوره بقره آمده است: « فَقالَ لَهُمُ اللَّهُ مُوتُوا ثُمَّ أَحْیاهُم »
«خداوند به آنها گفت: بمیرید و آنها مردند. »
(حالا یا با امرِ مستقیم خداوند بلافاصله در بیابان مُردند یا به واسطه همان بیماری طاعون که از آن می ترسیدند به مرور زمان مردند).
سال های بعد وقتی حضرت حزقیل علیه السلام از کنار انبوهی از استخوان های پراکنده شده آنها رد شد ، ناراحت شد و به خدا عرضه داشت: خدایا! میشود بر سر آنها منّت بگذاری و آنها را زنده کنی تا شهر را آباد کنند نسل را افزایش دهند و از این به بعد عبادت و اطاعت تو را انجام دهند؟
خداوند دعای این پیامبر را مستجاب کرد و آنها را زنده کرد و سالهایِ سال ، این گروه دوباره زندگی کردند.
دو. یکی از پیامبران الهی حضرت عُزَیر است که وقتی سی ساله بود از کنار قریه ای رد شد. متوجه شد که بلایی فراگیر در آنجا آمده به طوری که همه مُرده اند و از استخوان هایشان معلوم است که نتوانستند یکدیگر را دفن کنند و خانه هایشان بر سرشان خراب شده است.
گفت: خدایا! چگونه این ها را در قیامت زنده خواهی کرد؟
در آیه ۲۵۹بقره آمده است: « فَأَماتَهُ اللَّهُ مِائَةَ عامٍ ثُمَّ بَعَثَهُ »
این پیامبر الهی برای استراحت کنار قریه رفت و خداوند صد سال او را میراند و وقتی از دنیا رفت بعد از صد سال زنده اش کرد.
به او گفت: «چقدر مدت زمان که اینجا بودی؟ گفت یک روز یا کمتر از یک روز. خداوند فرمودند صد سال است تو مُردی!
خداوند به او فرمودند: به غذا و نوشیدنی ات نگاه کن که بعد از صد سال صحیح و سالم است و قابل استفاده است و نگاه کن به الاغ خود که مُرده و استخوان هایش روی زمین پخش شده. ببین ما استخوان های او را کنار هم قرار می دهیم و گوشت او را به بدنش می چسبانید و گوشت و موی او و او زنده می شود. « وَ انْظُرْ إِلَى الْعِظامِ كَیفَ نُنْشِزُها ثُمَّ نَكْسُوها لَحْماً»
با این اتفاق حضرت عُزَیر زنده شدن مردگان را دید سپس به شهر خود بازگشت و مدت ۲۰ سال زندگی کرد و بعد در سن پنجاه سالگی از دنیا رفت.
رجعت های دیگری هم در امت های گذشته وجود دارد که در جلسات بعد بیان میشود.
#رجعت ۸
در جلسه قبل دو مورد از رجعت در امت های گذشته بیان شد. الان مورد سوم را بیان می کنیم.
سه. امت حضرت موسی علیه السلام مردمی بهانه گیر بودند.
مُدام به کار های حضرت ایراد میگرفتند و حقیقت را زود نمیپذیرفتند.
وقتی حضرت موسی به آنها گفت خداوند تبارک و تعالی با من بی پرده سخن گفته و چنین دستوراتی داده است.
آنها گفتند: از کجا معلوم خدا با تو سخن گفته است؟ ما تا با گوش خودمان نشنویم باور نمیکنیم.
حضرت موسی درخواست آنها را پذیرفت.
آنها هفتصد هزار نفر بودند که هفتاد نفر از خوبانِ خودشان را انتخاب کردند و با حضرت موسی علیه السلام به سمت ِکوه طور همراه کردند.
وقتی خداوند تبارک و تعالی با حضرت موسی سخن گفت ، آنها شنیدند.
سخن گفتن خدا به این صورت بود که صدایی را تولید کرد که به گوش همه آنها رسید.
تفاوت سخن گفتن خدا با سخن گفتنِ مخلوق این است که اگر یک نفر با ما سخن بگوید چون او در یک جهت قرار دارد صدا را از یک جهت میشنود ولی سخن گفتنِ خدا به این صورت بود که از بالا ، پایین ، روبرو ، پشت سر ، سمت راست و سمت چپ صدا شنیده میشد.
آنها بعد از اینکه این سخنان را شنیدند گفتند که از کجا معلوم که این سخنان ، سخن خداست.
« یا مُوسى لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَة » (بقره ، آیه ۵۵)
تا با چشم خودمان خدا را نبینیم باور نمیکنیم.
دوباره بهانه گیری کردند.
خداوند که جسم نیست ، نهایت ندارد و در قالب جسم قرار نمیگیرد تا آنها بتوانند با چشم شان خدا را ببینند.
خداوند هم به خاطر این سخن بلا را بر آنها وارد کرد.
به حضرت موسی علیه السلام فرمود: به کوه مقابلتان نگاه کنید اگر جای خودش ماند معلوم می شود میتوانید من را ببینید.
صاعقه ای به کوه زد ، کوه نابود شد و از صدای وحشتناک آن صاعقه و از زلزله ای که ایجاد شده بود همه هفتاد نفر مُردند و حضرت موسی علیه السلام بیهوش شد.
وقتی به هوش آمد گفت: خدایا! لطف کن این هفتاد نفر را زنده کن ، چون اگر من برگردم و بگویم که آنها مُردند ، به من میگویند تو دروغ گو بودی و دروغ گو بودی که گفتی : «خدا با من سخن می گوید» و الان قاتل هم هستی و هفتاد نفر از خوبان ما را کشتی.
خداوند دعای حضرت موسی علیه السلام را اجابت کرد و مردگان را زنده کرد.
در آیه ۵۶ سوره بقره آمده است که: « ثُمَّ بَعَثْناكُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ »
ما شما را بعد از آن که مُرده بودید زنده کردیم.
این هفتاد نفر به طرف امت برگشتند و گفتند: ما شهادت میدهیم خدا با حضرت موسی علیه السلام سخن گفت.
امت هم پذیرفتند. کتابِ تورات نازل شده بود و آنها مأموریت پیدا کردند تا به دستورات تورات عمل کنند.
پس یکی دیگر از زنده شدن مردگان مربوط میشود به هفتاد نفر از خوبان امت حضرت موسی علیه السلام.
#رجعت ۹
مواردی از رجعت در امت های گذشته بیان کردیم. چهارمین مورد را در این جلسه بیان می کنیم.
چهار. در زمان حضرت موسی علیه السلام جوان بد اخلاق و شروری بود که به خواستگاری یک خانم رفت. خانم جوابش منفی بود. پسر عموی همین جوان شخصی بود خوش اخلاق و از علمای بنی اسرائیل بود. به خواستگاری همان دختر رفت و جواب بله شنید.
آن جوان شرور کینه و حسادت پسر عمویش را به دل گرفت و جایی مخفیانه او را کُشت.
جنازه اش را پیش حضرت موسی علیه السلام آورد و گفت: پسر عموی من را کشتند. گریه کرد ، ناله کنان بر سرش زد و دنبال قاتل می گشت.
چون قاتل پیدا نشد و پیدا نکردن قاتل سبب اختلاف و گرفتاری و دشمنی بین برخی از طایفه های بنی اسرائیل میشد ، خداوند به حضرت موسی علیه السلام امر کرد که به آنها بگو یک گاو را بکشند. دم گاو را به جنازه بزنند خودش زنده میشود و قاتلش را معرفی می کند.
در روایات ما آمده است که اگر هر گاوی را میکشتند و دُمش را به جنازه میزدند زنده میشد.
اما چون بنیاسرائیل امت ایرادگیر و بهانه جویی بودند خداوند هم عرصه را بر آنها تنگتر میکرد.
گفتند: در مورد گاو توضیح بده ، چگونه باشد ؟
حضرت موسی فرمود: « إِنَّها بَقَرَةٌ لا فارِضٌ وَ لا بِكْرٌ عَوانٌ بَینَ ذلِكَ » نه پیر باشد نه جوان ، میانسال باشد.
گفتند: بیشتر توضیح بده.
فرمود: رنگِ تمام بدن گاو یکدست زرد رنگ باشد.
گفتند: خب بیشتر توضیح بده.
(هرچه توضیح بیشتری میخواستند تعداد گاوهایی که این نشانهها را داشته باشد کمتر میشد ).
فرمود: گاوی که تمام بدنش سالم باشد و حتی یکبار هم زمین را شخم نزده باشد.
به زحمت گاو را پیدا کردند کشتند و دُمش را به جنازه زدند و مُرده زنده شد و گفت: پسر عمویم مرا کشت.
در آیه ۷۳سوره بقره آمده است: «فَقُلْنَا اضْرِبُوهُ بِبَعْضِهَا كَذَٰلِكَ یحْیی اللَّهُ الْمَوْتَىٰ »
ما گفتیم که دِم گاو را به مُرده بزنید و ما به شما نشان دادیم چگونه مردگان را زنده می کنیم.
این هم موردی دیگر از زنده شدن مردگان بود که در امت حضرت موسی علیه السلام اتفاق افتاد.
#رجعت ۱۰
مواردی از رجعت در امت های گذشته بیان کردیم. پنجمین و ششمین مورد را در این جلسه بیان می کنیم.
پنج. آیه۴۹ سوره آلعمران معجزات حضرت عیسی علیه السلام را می شمرد تا میرسد به اینجا که حضرت فرمودند:
« وَ أُحْی الْمَوْتى بِإِذْنِ اللَّه »
من با اجازه خدا مردگان را زنده میکنم.
از ایشان خواستند که «سامِ بنِ نوح» را زنده کند. «سام» فرزند و جانشین حضرت نوح علیه السلام بعد از ایشان ـ در هدایت مردم ـ بودند.
برخی نقل ها عُمر ایشان را ششصد سال ذکر کردهاند. یعنی عمر طولانی داشته است.
بعد از اینکه «سام» زنده شد حضرت عیسی علیه السلام از ایشان پرسید: شما که این قدر عمر طولانی داشتید و سردی و گرمی ، تلخی و شیرینی دنیا را چشیدید نظرتان راجع به دنیا چیست؟
حضرت سام علیه السلام گفتند که دنیا مانند خانه ای است که دو در دارد من از یک در وارد و از در دیگر خارج شدم. عُمر دنیا خیلی کوتاه و ناچیز است نباید برای عُمر ناچیز دنیا انسان معصیت و گناه کند.
بنشین بر لب جوی و گذر عُمر ببین * کین اشارت ز جهان گذران ما را بس
شش. یکی از پیامبرانِ الهی حضرت ایوب علیه السلام است که خداوند حدود هشتاد سال او را غرقِ نعمت کرد. نعمت سلامتی داد ، نعمت ثروت داد.
هزاران گاو و گوسفند و شتر داشت ، زمین های کشاورزی و درختانِ میوه های فراوان داشت.
خدا به او محبوبیت داد. همه مردم او را دوست داشتند و فرزندان زیادی خدا به ایشان داد.
یکی از امتحاناتِ خدا از حضرت ایوب این بود که ببیند آیا در سختی و بلا باز هم شاکر هست و باز هم خدا را عبادت می کند یا نه ؟
خدا سلامتی اش را گرفت. حدود هشت سال به بیماری سختی مبتلا شد که حتی نمی توانست بنشیند.
تمام ثروتش را از او گرفت طوری که رفت بیرون از شهر و برای خودش آلونکی ساخت و در آنجا زندگی کرد.
محبوبیتش را گرفت طوری که هیچکس به او محل نمیگذاشت و همه فرزندانش مُردند.
به ایوب گفتند: نظرت راجع به خداوند چیست؟
گفت: خدا را قبول دارم و شاکر نعمت های او هستم. خودش داده و خودش گرفته و من گلایه و شکایتی نسبت به رفتار خدا ندارم.
بعد از اینکه در این امتحان سربلند بیرون آمد در آیه ۸۴ سوره انبیاء آمده است:
« وَ آتَیناهُ أَهْلَهُ وَ مِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنا »
ما تمامِ فرزندان او را به او برگرداندیم و زنده کردیم و این گونه صبور و شکور بودن حضرت ایوب را جبران کردیم.
پس یکی دیگر از زنده شدن مردگان زنده شدن فرزندان حضرت ایوب علیه السلام بود.
#رجعت ۱۱
چه کسانی رجعت می کنند و چه مردگانی دوباره زنده خواهند شد؟
این طوری نیست که همه انسانها فرصت حضور دوباره در دنیا را پیدا کنند.
دو گروه هستند که برمیگردند.
امام صادق علیه السلام فرمودند: « لَا یرْجِعُ إِلَّا مَنْ مَحَضَ الْإِیمَانَ مَحْضاً أَوْ مَحَضَ الشِّرْكَ مَحْضا »
گروه اول کسانی اند که سراسر ایمان بودند ، از خوبان درگاه خداوند و خیلی مقرب بودند و برای برپایی دولت کریمانه جهانی پیامبران و امامان علیهم السلام خیلی تلاش کردند.
گروه دوم کسانی هستند که سراسر شرک بودند.
این مشرکان دو دسته می شوند:
یک. عدهای که طبق آیه ۳۱ یس در دنیا با عذاب از دنیا رفتند و هلاک شدند مثل فرعون. اینها دیگر به دنیا برنخواهند گشت. [1]
دو. کسانی که خفت و خواری دنیا را نچشیدند. خدا آنها را به دنیا برمیگرداند.
امام صادق علیه السلام فرمودند که بازگشت مؤمنان به دنیا اختیاری است. فرشتهای در عالم برزخ به آنها عرضه میدارد: « إِنَّهُ قَدْ ظَهَرَ صَاحِبُكَ فَإِنْ تَشَأْ أَنْ تَلْحَقَ بِهِ فَالْحَق »
آقا و سرور و مولای تو یعنی امام زمان عجّلَ اللهُ تعالی فَرجه الشریف ظهور کرده است. اگر دوست داری زنده شو و در رکاب او قرار بگیر و اگر دوست داشتی همین جا در خوانِ کرامت خدا قرار بگیر و از نعمتهای خدا استفاده کن.
ولی بازگشتِ مشرکان به دنیا اجباری است. با ذلت آنها را به دنیا بر میگردانند و خوار میکنند و عذابِ دنیایی را به آنها میچشانند و وقتی از دنیا رفتند خودشان را برای عذابِ قیامت آماده میکنند.
امام صادق علیه السلام تعدادی از کسانی که رجعت میکنند را به عنوان نمونه برای ما معرفی کردهاند.
فرمودند: یکی از آنها یوشعِ بنِ نون جانشینِ حضرت موسی علیه السلام است و پانزده نفر از خوبان امت حضرت موسی علیه السلام.
هفت نفر اصحاب کهف هم جزء رجعت کنندگان هستند.
و سلمان فارسی و مالک اشتر هم همینطور هستند.
آنها در دوران ظهور امام زمان عجّلَ اللهُ تعالی فَرجه الشریف به دنیا برمیگردند و از حاکمان آن حکومتِ جهانی خواهند بود.
امام صادق علیه السلام به مفضّل که یکی از یاران خاص خود بودند فرمودند: تو هم از رجعت کنندگان خواهی بود.
#رجعت ۱۲
به این سؤال پاسخ می دادیم که چه کسانی رجعت خواهند کرد؟
پیامبران و امامان علیه السلام از جمله کسانی هستند که رجعت میکنند.
آیه ۵۱ سوره غافر میفرماید: « إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذینَ آمَنُوا فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا »
ما یقیناً پیامبران مان و کسانی که ایمان آوردند در زندگی دنیا یاری خواهیم در مقابل دشمنانشان و آنها را پیروز خواهیم کرد. چون اگر خدا کسی را یاری کند حتماً او پیروز خواهد شد.
امام صادق علیه السلام فرمودند: بسیاری از پیامبران از دنیا رفتند و حتی شهید شدند ولی پیروزی ظاهری را ندیدند؛
« ذَلِكَ وَ اللَّهِ فِی الرَّجْعَةِ » این آیه در رابطه با رجعت است که خداوند پیامبران و امامان علیه السلام را زنده خواهد کرد تا پیروزی ظاهری در دنیا هم مقابل دشمن نصیب آنان شود. زیرا خداوند به وعده خودش قطعاً عمل خواهد کرد.
« إِنَّ اللَّهَ لا یخْلِفُ الْمیعاد » خدا هرگز خلف وعده نخواهد کرد. [2]
امام باقر علیه السلام فرمودند: «حسینُ بنُ علی مِنهُم »
یکی از رجعت کنندگان امام حسین علیه السلام است که با یارانش به دنیا برمیگردند ، یزید و یارانش نیز به دنیا برمیگردند.
« فَیقتُلَهُم حَذْوَ الْقُذَّةِ بِالْقُذَّةِ » بدون کم و کاست امام حسین علیه السلام و یارانش بر یزید پیروز خواهند شد و تمام آنها را به درک واصل خواهند کرد و عذاب دنیایی هم نصیب یزید و یارانش خواهد شد.
در جنگ صفین امیرالمؤمنین علیه السلام پیروز نشد. پیروزیِ ظاهری نصیب معاویه و یارانش شد.
در روایت است که آقا امیرالمؤمنین علیه السلام به دنیا بر خواهد گشت « حَتَّی یَنْتَقِمَ مِنْ بَنِی أُمَیَّةَ وَ مُعَاوِیَةَ وَ آلِ مُعَاوِیَه » تا اینکه بنی امیه و معاویه و خاندانش را در جنگ ظاهری شکست میدهد و آنها را ـ علاوه بر خواری آخرت ـ به عذاب و خواریِ دنیا هم می رساند.
#رجعت ۱۳
در این جلسه می خواهیم به این سؤال پاسخ بدهیم که آیا قرآن به رجعت گُل خلقت پیامبر گرامی اسلام اشاره کرده است؟
ابتدا بیان می کنیم که آیات قرآن یک ظاهری دارد و یک باطنی.
ظاهر آیات را عموم مردم متوجه میشوند و باطن آیات را خواص میفهمند ـ امامان و خوبانِ امت میفهمند ـ و آنها برای مردم بیان میکنند.
در سال سیزدهم بعثت ، مشرکان مکه نقشه قتل پیامبر صلّی الله علیه و آله را کشیدند.
جبرئیل نازل شد و نقشه آنها را بیان کرد و به پیامبر عرضه داشت: شما باید از مکه به سمت مدینه هجرت کنی.
قرار شد امام علی علیه السلام جای پیامبر صلّی الله علیه و آله بخوابد و حضرت به سمت مدینه کوچ کند.
پیامبر صلّی الله علیه و آله وقتی به منطقه جُحفه رسیدند
پشت سرشان را نگاه کردند که دارند از محلِ زندگی و تولدشان جدا می شوند ، از بهترین شهرها که شهر مکه باشد و از مسجد الحرام و کعبه جدا می شوند ، خیلی ناراحت شدند و غم و غصّه وجود حضرت را گرفت.
جبرئیل نازل شد و این آیه را برای حضرت تلاوت کرد: «إِنَّ الَّذِی فَرَضَ عَلَیكَ الْقُرْآنَ لَرَادُّكَ إِلَىٰ مَعَادٍ» [3]
آن کس که قرآن را بر تو واجب کرد که برای مردم بخوانی و به دستورات آن عمل کنی تو را پیروزمندانه به مکّه بر خواهد گرداند.
ظاهر آیه این است که پیامبر عزیزمان به مکه برخواهد گشت که این اتفاق در سال هشتم هجرت افتاد و پیامبر صلّی الله علیه و آله در فتح مکه شادمان و خوشحال به شهر خودش برگشت.
اما این آیه باطنی هم دارد. امام باقر علیه السلام فرمودند که جابر بن عبدالله انصاری باطن این آیه را فهمید که خداوند در این آیه می خواهد بگوید: ای پیامبر! تو پس از مرگت به این دنیا برخواهی گشت.
امام سجاد علیه السلام فرمودند: این آیه میخواهد بگوید: « یَرْجِعُ إِلَیكُمْ نَبِیكُم »
پیامبر شما در بین شما در آینده حاضر خواهد شد و امتِ پیامبر چشمانشان به جمال ایشان روشن خواهد شد.
#رجعت ۱۴
در این جلسه به دو سؤال پاسخ می دهیم :
یک. اولین امامی که به دنیا رجعت می کند کدام امام است.
چندین حدیث داریم که آقا امام حسین علیه السلام را به عنوان اولین رجعت کننده معرفی کرده اند.
« إِنَّ أَوَّلَ مَنْ یكُرُّ إِلَى الدُّنْیا الْحُسَینُ بْنُ عَلِی »
زمان رجعت ایشان هم در برخی از روایات آمده است که در آخر عمر امام زمان عجّلَ اللهُ تعالی فَرجه الشریف است که امام حسین علیه السلام به دنیا برمیگردد.
با توجه به این حدیث از امام سجاد علیه السلام که میفرماید: « فَإِنَّ الْإِمَامَ لَا یغَسِّلُهُ إِلَّا إِمَامٌ مِثْلُه » هر امامی از دنیا میرود باید امام معصومی او را غسل دهد.
معلوم میشود که غسل ، کفن و دفن امام زمان عجّلَ اللهُ تعالی فَرجه الشریف توسط امام حسین علیه السلام اتفاق میافتد.
درباره مدت زمان حکومت امام حسین علیه السلام هم سه نظر بیان شده است:
چهل سال ( حدیث شناسان گفته اند این روایت سندش ضعیف است و قابل اعتنا نیست ).
پنجاه هزار سال که برخی بر سر زبانشان می آورند ( این مطلب اصلاً سند و مدرک ندارد و ما باید مواظب باشیم حرف بدون سند نزنیم ).
سخن جابر بن یزید جعفی از امام باقر علیه السلام است که مدت زمان حکومت امام حسین علیه السلام برابر با مدت زمانی است که اصحاب کهف در غار خوابیدند یعنی سیصد و نه سال. (حدیث شناسان این نظر را معتبر و قابل اعتماد می دانند ).
دو. رجعت کنندگان با کدام بدن به دنیا برمیگردند.
دو نظر بیان شده است:
نظر مشهور و پرطرفدار این است که خداوند همان بدنی که داخل قبر شده است را زنده می کند و روح را در آن بدن میدمد و شخص رجعت میکند.
خداوند بدنی دقیقاً شبیه همان بدنی که از دنیا رفته است برای او میسازد ، روح را داخل آن بدن قرار میدهد و او رجعت می کند.
توجه داریم که لذّت و غمِ ما متعلق به روح ِما است و بدن ابزارِ روح است.
زیستشناسان هم میگویند که هر هفت سال یکبار تمامِ سلول های بدن انسان عوض میشود ، یعنی اگر لذّت و یا غصهای برای هفت سال قبل بوده متعلق به بدن قبلی بوده است اما روحِ انسان آن را یادآوری می کند و شاد یا غمگین میشود.
بنابراین رجعت با یکی از این دو بدن صورت می گیرد:
ـ با بدنی که وارد قبر شده.
ـ با بدنی مثل آنچه داخل قبر شده است.
#رجعت ۱۵
در این جلسه دو حدیث در رابطه با جزئیات رجعت بیان می کنم و بعد یک قائده کلی بیان می کنیم.
یک. در حدیثی آمده است که مدت زمان حکومت پیامبر عزیزمان در دوران رجعت پنجاه هزار سال است.
« یكُونُ مُلْكُهُ فِی كَرَّتِهِ خَمْسِینَ أَلْفَ سَنَة ».
و دوران حکومت امیرالمؤمنین علیه السلام در رجعت چهل و چهار هزار سال است.
حدیث شناسان معتقدند این روایت سندش ضعیف است و قابل اعتماد نیست.
دو. در حدیث دیگری بیان شده که امیرالمؤمنین علیه السلام و یارانش در کنار کوفه قرار می گیرند و شیطان و سپاهیانش در همان نزدیکی کوفه ، مقابل امیرالمؤمنین صفآرایی می کنند. آن جا جنگی صورت میگیرد. یاران امیرالمؤمنین مقداری به سمت فرات عقبنشینی میکنند.
در این جریان وقتی آقا امیرالمؤمنین به ظاهر حریفِ شیطان نمی شود پیامبر عزیزمان به کمک امیرالمؤمنین میآید ، با نیزه ای به کتف شیطان میزند و شیطان را به درک واصل می کند و امیرالمؤمنین در این جنگ پیروز می شود.
این حدیث سه اشکال دارد:
در سند حدیث عبداللهِ بنِ قاسم وجود دارد که شخصی دروغگو و کذاب است.
جنگ شیطان با انسان با وسوسه است نه جنگ آشکار با اسلحه و این حدیث خلاف این قاعده است.
این حدیث میخواهد بگوید امیرالمؤمنینی که در تمام جنگ ها صاحب پیروزی بوده است اینجا در آستانه شکست قرار میگیرد و خودش به تنهایی نمیتواند شیطان را نابود کند تا اینکه پیامبر صلّی الله علیه و آله به کمکش میآید.
پس این حدیث هم درست نیست.
ما باید توجه داشته باشیم مطالبی که در مورد رجعت گفته میشود دو قسمت است.
یک. آنهایی که قطعی و حتمی است مثل اینکه طبقِ آیه ۵۵ سوره نور ،
«وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَیسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِی الْأَرْضِ»
حتماً حتماً امامان ما به دنیا رجعت خواهند کرد و در دوران رجعت حاکمان کره زمین خواهند بود ، این قطعی و حتمی است.
دو. در بین روایات رجعت مطالبی وجود دارد که ضعیف است ، سند قوی ندارد و ممکن است حتی جعلی هم باشد.
بیان این جزییاتی که قطعی و حتمی نیست باعث شده است که برخی از کسانی که دوست دارند رجعت را قبول کنند با شک و تردید به اصلِ رجعت نگاه کنند.
پس ، اصل رجعت قطعی و حتمی است. برخی از جزئیات سند درستی ندارد و به همین خاطر آنها را بیان نمیکنیم.
پس دقت کنیم در مباحث رجعت ، این جزئیاتِ بدون سند را نقل نکنیم.
#رجعت ۱۶
کسانی که مخالف رجعت هستند شبهاتی را مطرح میکنند.
می خواهیم در چند جلسه آنها را بیان کنیم و پاسخ دهیم.
شبهه اول : میگویند اعتقادِ به رجعت مخالف آیات قرآن است چون در آیه ۹۵ انبیاء آمده است:
«وَ حَرَامٌ عَلَىٰ قَرْیةٍ أَهْلَكْنَاهَا أَنَّهُمْ لَا یرْجِعُونَ»
محال و حرام است کسانی که آنها را ما در دنیا هلاک و نابود کردیم به دنیا برگردند.
پس آیه می خواهد بگوید که رجعتی وجود ندارد.
جواب اول : دقت کنید مشرکان محض دو گروه هستند.
کسانی که در دنیا خداوند عذاب را سراغ آنها فرستاد. این گروه دیگر برنمیگردند.
امام صادق علیه السلام میفرماید: « كُلُّ قَرْیةٍ أَهْلَكَ اللَّهُ أَهْلَهَا بِالْعَذَابِ لَا یرْجِعُونَ فِی الرَّجْعَة »
کسانی که خداوند عذابش را در دنیا سراغ آنها فرستاد (مانند فرعون) آنها هنگام رجعت برنمیگردند چون هدف خدا که خوار و ذلیل کردن آنها بوده محقق شده است.
مشرکان محضی که خداوند آنها را در دنیا خوار و ذلیل نکرده است.
چون سنت و قانون خدا این است که دشمنان سرسخت خودش را در دنیا هم خوار کند (مثل یزید) آنها را به دنیا برمیگرداند و عذاب میکند و بعد از این دنیا میبرد.
جواب دوم : اتفاقاً آیه در رابطه با اثبات رجعت است.
وقتی میفرماید گروهی محال است برگردند پس باید گروهی حتماً به دنیا برگردند. وقتی میگوید ما گروهی را هرگز به دنیا بر نمی گرداند ، پس گروهی را باید حتماً به دنیا برگرداند تا سخنِ خدا سخن حکیمانه باشد.
اگر قرار باشد هیچ گروهی را به دنیا برنگرداند در قرآن مینویسد که ما هیچ گروهی را برنمیگردانیم و نمینویسد که ما گروهی را که عذاب کردیم برنمیگردند.
بنابراین آیه در اثبات رجعت است و میخواهد بفرماید کسانی که در دنیا هلاک شدند جزء رجعت کنندگان نخواهند بود.
#رجعت ۱۷
شبهه دوم در رابطه با رجعت : می گویند رجعت دروغ است ، واقعیت ندارد چون خلافِ آیه قرآن است.
در آیه ۹۹ سوره مؤمنون آمده است که دشمن خدا وقتی می خواهد از این دنیا برود ، زمانی که فرشته مرگ را می بیند پرده از جلوی چشمانش کنار می رود ، حقایقِ عالم و جایگاهش در آخرت را می بیند ، میگوید: « حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَ أَحَدَهُمُ ٱلۡمَوۡتُ قَالَ رَبِّ ٱرۡجِعُونِ » خدایا! مرا به دنیا برگردان. جواب میشنود:« کلّا » یعنی هرگز. پس طبق این آیه رجعتی وجود ندارد.
جواب : بین بازگشت در این آیه و بازگشت در رجعت تفاوت وجود دارد.
تفاوت اول: این است که این بازگشت به درخواستِ کافر است ولی بازگشت در رجعت به خواست خدا اتفاق می افتد.
درخواست این شخص اختیاری است یعنی با خواست خودش می خواهد به دنیا برگردد اما در رجعت بازگشت اجباری است ، به زور میکشانند و به دنیا میآورند.
تفاوت دوم: این شخص هدف از بازگشتش را این گونه عنوان می کند که من می خواهم برگردم و کار خوب انجام دهم.
« قَالَ رَبِّ ارْجِعُونِ لَعَلِّی أَعْمَلُ صَالِحًا » خدایا! مرا برگردان تا گذشتهی بدم را جبران کنم. البته در ادامه آیه است که همین را هم دروغ می گوید: « كَلَّا إِنَّها كَلِمَةٌ هُوَ قائِلُها »
هدفش این است که دوباره به دنیا برگردد با خدا دشمنی کند ، فساد کند و به کارهای اشتباهش ادامه دهد.
اما هدفِ خداوند تبارک و تعالی از برگرداندن او به دنیا انتقام ، قصاص و ذلیل و خوار کردن او است.
ما باید آیه ۸۳ سوره نمل را باید کنار این آیه قرار دهیم. چون اون جا می گوید: «وَ یوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا مِمَّنْ یكَذِّبُ بِآیاتِنَا فَهُمْ یوزَعُونَ»
روزی فرا خواهد رسید که محشور می کنیم از هر امتی گروهی از کسانی که آیات ما را تکذیب کردند و گروهی را محشور می کنیم.
این آیه میگوید که رجعت وجود دارد و حتما اتفاق خواهد افتاد ، چون وعده خداست که در آیه ۸۳ سوره نمل آمده و خدا خلافِ وعده خود عمل نمی کند.
دقت کنید در قیامت همه انسانها زنده میشوند نه برخی از انسانها ، این آیه میفرماید ما برخی از انسانها را زنده میکنیم.
پس رجعت وجود دارد و مخصوص ِکسانی است که خداوند میخواهد به زور ، آنها را برگرداند و عذاب کند.
این البته مخصوص کافران است و خداوند مؤمنان خالص را هم با اختیار خودشان بر می گرداند تا به آنها لذت دهد و آنها طعم حکومت جهانی حضرت مهدی عجّلَ اللهُ تعالی فَرجه الشریف را بچشند.
#رجعت ۱۸
شبهه سوم در رابطه با رجعت :
برخی میگویند رجعت معجزه خداست که در زمان پیامبران اتفاق می افتد تا خداوند مردم را متوجه کند که این افراد نماینده و فرستاده من هستند به حرف آنها گوش کنید.
الان که پیامبری وجود ندارد پس رجعتی هم اتفاق نخواهد افتاد و اعتقاد به رجعت اعتقادِ دروغی است.
جواب اول : خداوند تبارک و تعالی با معجزه پرندگانِ ابابیل ، لشکر ابرهه را نابود کرد ، در آن زمان که پیامبری وجود نداشت تا خداوند بخواهد با این معجزه اثبات پیامبری آن شخص را کند.
خداوند ۳۰۹ سال هفت ، هشت جوان را داخل یک غار بدون غذا و خوراک خواباند و نمیخواست با این معجزه اثباتِ پیامبری شخصی را انجام دهد.
پس معجزه فقط برای اثبات پیامبری شخصی نیست و با این مثالها معلوم میشود معجزه در غیر از اثبات پیامبری اشخاص هم اتفاق افتاده است.
جواب دوم : گاهی معجزه برای اثباتِ پیامبری شخصی است و گاهی هدف از معجزه چیزهای دیگری است. مثل اینکه مؤمنانِ محض به دنیا برگردند و طعمِ شیرین حکومت جهانی امام زمان را بچشند و کافرانِ محض به دنیا برگردند و انتقام مظلومان عالم از آنها گرفته شود و عذاب و خوار شوند.
شبهه چهارم درباره رجعت : اعتقادِ به رجعت سبب میشود انسانها حریص به گناه شوند و بگویند حالا در دنیا گناه کنیم وقتی به دنیا برگشتیم توبه میکنیم و از انسانهای خوب میشویم.
جواب: رجعتِ مخصوص همه انسانها نیست. رجعت مخصوص دو گروه است.
گروه اول مؤمنان خالص هستند که اصلاً حرص به گناه ندارند اگر حریص به گناه بودند که مؤمن خالص نمیشدند. آنها علاقهای به گناه ندارند. اگر هم گناهی کنند سریع توبه میکنند.
گروه دوم کافران محض هستند که یا اصلاً اعتقادی به رجعت ندارند یا اگر اعتقاد به رجعت دارند با این اعتقادشان مخالفت میکنند و حریصانه با تمام تلاش سعی بر گناه میکنند.
پس اعتقاد به رجعت هیچ گاه سبب حریص شدن انسانها به گناه نمیشود.
#رجعت ۱۹
شبهه پنجم درباره رجعت :
شیخ مفید که از بزرگانِ علمای شیعه است میگوید: در مجلسی حاضر شدم ، یکی از مخالفان رجعت ، پیرمرد شیعه ای را مسخره میکرد و می گفت که شما ابنملجم و شمر را دشمن خدا میدانید و آنها را لعنت میکنید.
اعتقاد دارید که آنها روزی به دنیا برخواهند گشت و در دنیا خوار و ذلیل میشوند و عذاب میبینند.
درحالی که آنها وقتی عذاب برزخ را دیدند به محض برگشت به دنیا توبه میکنند. خداوند هم که توبه پذیر است و توبه کنندگان را دوست دارد. « إِنَّ اللَّهَ یحِبُّ التَّوَّابِینَ »
و کسانی را که خدا دوست دارد شما هم باید آنها را دوست بدارید.
بنابراین کسانی که شما امروز آنها را دشمن خدا میدانید ، مثل ابنملجم ، شمر و یزید پس از رجعت دوست خدا میشوند پس باید آنها رادوست داشته باشید و با محبت به آنها به خدا نزدیک شوید!
جواب : دنیا برای کافرانی که رجعت می کنند محل تکلیف نیست محلِ انتقام و عذاب است اگر بر فرض بتوانند توبه هم کنند خداوند توبه آنها را نمیپذیرد.
در آیه ۹۰ سوره یونس آمده است که فرعون در لحظه آخر ، پرده از جلوی چشمانش کنار رفت و آخرت خودش را دید و فرشته عذاب را مشاهده کرد ، گفت: « آمَنْتُ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا الَّذِی آمَنَتْ بِهِ بَنُو إِسْرَائِیلَ »
«ایمان آوردم که هیچ معبودی ، جز کسی که بنی اسرائیل به او ایمان آوردهاند ، وجود ندارد» ، ولی خداوند نپذیرفت.
در آیه ۱۸ سوره نساء آمده است که توبه تا لحظه احتضار است.
« حَتَّىٰ إِذَا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ » وقتی پرده کنار رفت دیگر فرصت توبه تمام شده است. در ادامه آیه آمده است که « وَ لَا الَّذِینَ یمُوتُونَ وَهُمْ كُفَّارٌ» خداوند از کافرانی که با کفر از دنیا بروند دگر هرگز توبه را نخواهد پذیرفت.
پس جواب اول این است که دنیا محل توبه آنها نخواهد بود و جواب دوم این که بر فرض که آنها توبه کنند ، توبه قبول نخواهد شد.
#رجعت ۲۰
در این جلسه می خواهم درباره وظیفه ما در موضوع رجعت چیست.
یک. سعی کنیم ایمان خود را تقویت و اعتقادات خود را محکم کنیم.
اگر خطایی داریم توبه کنیم و از خداوند تبارک و تعالی بخواهیم ما را جزء رجعت کنندگان قرار دهد ، چون رجعت جایزه ویژه خدا به خوبان امت است که آنها برگردند به دنیا و حکومت زیبای صالحان در روی کره زمین را ببینند و از آن حکومت جهانی لذت ببرند.
دو. وظیفه دوم ما تبلیغ موضوع رجعت است. در آیه ۵ سوره ابراهیم خداوند به حضرت موسی علیه السلام میفرماید: یکی از وظایف تو این است که « وَ ذَکِّرْهُمْ بِأَیَّامِ اللهِ » روز های خدایی را به امت خودت ، مُدام یادآوری کن.
آن روزی که امت تو اسلحه ای نداشتند با فرعون بجنگند ، من بدون جنگ و خونریزی تمام دشمنانِ شان را در دریا غرق کردم و اون ها نظاره کردند.
روزهای خدایی را به یاد آنها بینداز. روزهایی که شکوه قدرتِ خدا و دین خدا پیدا میشود. روز غلبه «الله» بر دشمنان او است و روز پیروزی حق بر باطل است.
آقا امام صادق علیه السلام سه تا از مصادیق «یوم الله» را بیان کردند:
یَومُ یقومُ القائمُ: روز قیام حضرت قائم عجّلَ اللهُ تعالی فَرجه الشریف.
یَومُ الكَرَّةِ: روز رجعت
یَومُ القِیامَةِ: روز قیامت
وظیفه من و شما این است که تلاش کنیم این روزها از ذهنها و قلبها فراموش نشود و دانش آموزان عزیز را با این موضوع آشنا کنیم.
در آخر هم معرفی کتاب در موضوع رجعت داشته باشیم:
کتاب "رجعت" نوشته ی آقای "اصغر بهمنی" که ۲۷ تا از شبهات رجعت را پاسخ دادهاند.
کتاب "کلید واژه آیات رجعت در قرآن " نوشته ی آقای "سید محمد جعفر روضاتی " که ۸۰ آیه رجعت از قرآن را جمع آوری کرده اند.
کتاب "عصر شکوهمند رجعت" نوشته ی آقای "محمد رضا اکبری"
اگر اپلیکیشن کتابخانه قائمیه را نصب کنید در قسمت جستجوی کتاب میتوانید این سه کتاب را پیدا و مطالعه کنید.
خدا را به آقا امام زمان عجّلَ اللهُ تعالی فَرجه الشریف قسم میدهیم که فرجش را نزدیک فرماید و من و شما را جزء رجعت کنندگان در آن روزگار قرار دهد به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.
اللّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُمْ وَالْعَنْ أعْداءَهُم أجْمَعِینَ.
[1] أَ لَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لا يَرْجِعُون.
همچنین در سوره انبیاء آیه 95 آمده است: وَ حَرامٌ عَلى قَرْيَةٍ أَهْلَكْناها أَنَّهُمْ لا يَرْجِعُون.
[2] (سوره آل عمران ، آیه 9)
[3] (سوره قصص ، آیه 85)
+ نوشته شده در پنجشنبه ۳۰ بهمن ۱۴۰۴ ساعت توسط هدیه به شهیدان مدافع حرم صلوات
|