فداییان امام هادی علیه السلام

#پرواز_با_نماز 45

بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیم

سلام به شما نوجوان های عزیز

نوجوان عزیز خدا دوست داره وقتی برای نماز به محضرش حاضر می شویم دسته جمعی بریم نه تک‌تک. و نماز جماعت بخوانیم.

بعضی نوجوان ها فکر می کنن نمازِ جماعت مخصوص مسجد هست و فقط تو مسجد میشه نمازِ جماعت خواند.

امام جماعت هم فقط باید روحانی و عمامه به سر باشه. این فکر اشتباه هست و این جوری نیست.

همسرِ شهید صیاد شیرازی میگه هر موقع شوهرم موقع نماز مغرب و عشا تو خونه بود، نماز جماعت سه چهار نفره برپا می کردیم. پیشنمازِ مون هم خود شهید بزرگوار می شد.

حاج قاسم سلیمانی عزیز با نماز فُرادا مخالف بود حتی اگردو سه نفر بودند نماز جماعت برپا می کردند و اصرار می کرد شهید ابو مهدی المهندس رو پیش نماز باشه برای نماز جماعتِ دو سه نفره.

آقا رسول میگه ما تو دوره تخصصی سپاه سه چهار نفر بودیم داخل یک اتاق. به اصرار، شهید محسن حججی رو پیشنماز کردیم چون هم قرائت نمازش صحیح بود، هم اهل گناه نبود.

گفتیم حیف هست که ثوابِ نماز جماعت رو از دست بدهیم.

آخه پیامبر عزیزمون صلی الله علیه و آله فرموده اگر نمازِ جماعت دو نفره برپا بشه ـ یعنی یه نفر پیش نماز و یک نفر نمازگزار باشه ـ هر رکعتش پاداش ۱۵۰ تا نماز دارد.

اگر سه نفر بشه پاداش ۶۰۰ نماز دارد.

اگر چهار نفر بشن پاداش ۱۲۰۰ نماز دارد.

اگر تعداد شون بیش از ده نفر باشند و تمام آب های آسمان و زمین مرکّب بشن، تمامِ درختان قلم بشوند و تمامِ جنّ و انس و فرشتگان نویسنده بشوند، ثواب یک رکعت نماز رو نمی توانند بنویسند

دوستان خدا! نماز دسته جمعی رو فراموش نکنیم.

#پرواز_با_نماز 46

بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیم

نوجوان عزیز! سلام

یه سوال : اگر خادمِ حرم امام رضا علیه السلام بشی و بهت بگویند : «تشریف بیاور داخلِ ضریح رو تمیز کن» چه حسّی بهت دست میده؟

حتماً با خودت میگی : «وای! خدای من! چه شود! از خونمه خودمون بهتر تمیز می کنم»

برای همه ما ارزشِ تمیز کردن خونه ی امام رضا جا افتاده است اما ارزشِ تمیز کردن خونه ی خدا ـ مسجد «هنوز جا نیفتاده.

شهید بزرگوار «سید علیرضا قاسمی» خیلی اهل نظافت مسجد بود. نمی گذاشت حتی یه ذرّه کثیفی و آشغال داخل مسجد باشه. اونجا رو مُدام جارو می کرد.

می گفت : «خونه ی خدا باید از خونه ی خودمون تمیزتر باشه»

یه خادمِ مسجد میگه : «یه جوانِ با خدا و با صفایی منو همراهی می کرد در نظافت مسجد. قفسه کتابها رو با هم دیگه درست می کردیم. جا مُهری، جاکفشی رو تمیز می کردیم و کلّ مسجد رو جارو می زدیم. من اون رو نمی شناختم. وقتی به شهادت رسید کنار عکسش نوشته بود : «فرمانده لشکرِ بدر اسماعیل دقایقی به فیض شهادت نائل آمد»

شهید عزیزمون «اسماعیل دقایقی» دوست داشت روز قیامت جزء خادمان مسجد محشور بشه.

همه ما آرزو مون اینه که به بهشت برسیم.

اما آقا امام رضا علیه السلام فرمودند : «إِنَّ الْجَنَّةَ وَ الْحُورَ لَتَشْتَاقُ إِلَى مَنْ يَكْسَحُ الْمَسَاجِدَ» بهشت آرزوش اینه که به خادم مسجد برسه و نظافت چی مسجد بر بهشت قدم بگذارد.

نوجوان عزیز! هر جای مسجد رو که نماز خوند ی اطرافت رو نگاه کن و اگر زباله هست با خودت از مسجد بیرون ببر تا تو هم جزء خادمان مسجد بشی.

بهشت، مشتاق دیدارتان باد.

#پرواز_با_نماز 47

بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیم

نوجوان عزیز! سلام

امیدوارم که همیشه سلامت باشی.

یکی از اتفاقاتی که برای نوجوان ها می افتد این هست که گاهی مریض می شوند و بدن شون خونی میشه.

گاهی اوقات کارِ شون به بیمارستان کشیده میشه.

زیاد شنیدیم که نوجوان ها تو این موقعیت که قرار می گیرند میگن این نماز به دل ما نمیچسبه. وقتی رفتیم خونه و تونستیم بدنِ مون رو بشوریم و پاک شدیم ، قضای این نمازها رو می خونیم. آیا این کار درسته؟

این داستان رو گوش کنید :

آیت الله مشکینی استادِ اخلاقِ رزمنده ها و بسیجی ها بود توی جبهه.

و ایشون را خیلی قبولش داشتند.

ازش سوال پرسیدند : آقا نماز این شهدا رو خدا قبول میکنه؟

گفت : چطور مگه؟

گفت : آخه خودمون دیدیم که در خط مقدم جبهه به خاطر شرایط خاصی که بود وضو نداشتند و با تیمم نماز می خوندند.

تو میدونِ معرکه بودند و نمی تونستند پوتین شون رو در بیارن. دست و لباس شون خونی بود.

مثلاً در عملیات بدر توی بلم بودند. «اَللهُ اَکبر» رو به قبله می گفتند. بَلَمِ شون می چرخید. هنگام گفتن «وَلَضّـآلّـین» ۹۰ درجه از قبله انحراف داشتند، به سجده که می‌رسیدند پشت به قبله می شدند.

واقعاً خدا این نماز ها رو قبول میکنه؟

آیت الله مشکینی تحت تأثیر قرار گرفت. گفت : از خدا می خواهم تمام عبادت های عُمرم را از من بگیرد و دو رکعت نمازِ در حال اضطرارِ این شهیدان رو به من بدهد.

فرمودند : بله خداوند قبول می کند و حتی لازم نیست دوباره آن نماز را بخواند.

استاد قرائتی می گفت : «یه جوانی لباس و بدنش نجس بود و نمی تونست برود غسل انجام بده. نمازش رو که خوند و تموم شد گفت : «خدایا اگه مَردی این نماز رو قبول کن!!»

وقتی از دنیا رفت خوابش رو دیدند. او گفت : «خدا همون نماز رو از من قبول کرد و به واسطه همون نماز بهشتی شدم»

نوجوان عزیز اگر در شرایطِ اضطرار قرار گرفتی همان نماز رو بخون.

شیطان وسوسه و فریب نده شما رو که این نماز به درد نمی خورد. این نماز خیلی هم خوب هست

چون این نماز با شکستگی دل و شرمندگی پیش خدا هست، خدا اون رو بیشتر می خرد.

این همون حالتی که ما باید در رکوع و سجده به اون برسیم یعنی شرمندگی درِ درگاه خدا.

نماز هاتون مقبول درگاه حضرتِ حق.

#پرواز_با_نماز 48

بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیم

سلام به شما نوجوانهای عزیز

یکی از سوال هایی که از شما نوجوان های اهل نماز می پرسند این هست که : «نماز یه کار تکراری هست. حوصله ات سر نرفت؟ خسته نشدی از بس نماز خوندی؟ صبح نماز، ظهر نماز، شب نماز!»

اگه از شما این رو بپرسند چی جواب میدی؟

یه نفر این سوال رو از «شهید یزدان شیخ نژاد» پرسید.

این شهید بزرگوار لبخندی زد و با خوشرویی به سوال کننده گفت : «شما غذا می خوری و غذا یه کار تکراری هست. خسته نشدی؟ حوصله ات سر نرفت از بس غذا خوردی؟ صبح غذا، ظهر غذا، شب غذا!»

طرف مقابل سکوت کرد.

یه مقدار دیگه این شهید بزرگوار استدلال آورد. سوال کننده گفت : «قانع شدم که خودم هم نماز بخوانم»

ببینیند جسمِ ما نیاز به غذا داره که اگر غذاش نباشه یا دیر بشه ما بی حوصله می شویم و خسته می شویم و اگه خیلی دیر بشه حتی ممکن هست بمیریم.

خداوند هم می دونست روحِ ما نیاز به غذا داره که اگر غذاش نرسه بی حوصله میشه، خسته میشه و ممکن هست روح ما بمیره.

آقا امیرالمؤمنین فرمودند : ذِكرُ اللّهِ قُوتُ النُّفوسِ ؛ یاد خدا غذای روح ماست.

خداوند روزانه پنج بار بر ما واجب کرده که در قالبِ جملات و حرکات خاصی او رو یاد کنیم. چون دوستِ مون داشته بر ما واجب کرده.

شهید بزرگوار «محمود شهبازی» هر موقع صدای اذان رو می شنید اگر سر سُفره بود بلند می شد می رفت برای نمازِ اول وقت.

بهش می گفتند : غذات سرد میشه. می گفت : اگر دیر برم غذای روحم سرد میشه.

نماز یعنی غذای روح مون رو اول وقت، با حوصله و آرام آرام بخوریم.

#پرواز_با_نماز 49

بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیم

سلام به شما نوجوان عزیز

شمایی که روزانه پنج بار در کلاس بندگی یعنی نماز شرکت می کنی.

بعضی نوجوان ها فکر می کنند نماز، فقط درس بندگی میده.

درستش این هست که هم درس بندگی میده و هم درس زندگی میده و هم درس فرماندهی میده.

دوستِ شهید «محمود کاوه» میگه ایشون به من زنگ زد با عصبانیت و ناراحتی! که چرا سایه بانِ بالای میدانِ صبحگاه رو درست کردی؟

گفتم : «برای اینکه موقعی که سخنرانی می کنی از آفتاب یا از بارون در امان باشی و اذیت نشی»

با ناراحتی گفت : پس من با نیرو هایُم چه فرقی می کنم؟

من خودم رو از نیروی خودم بالاتر نمی دونم. بیا سایه بان را بردار و ببر!

گفتم : حالا شما استفاده نمی کنی. موقعی که مهمون میاد زشت هست... بذار سایه بان باشه.

گفت : پس من زیر سایه بان نمی روم.

تدارکات گردان برای شهید بزرگوار «عبدالحسین برونسی» میوه آورد.

پرسید : «به همه نیروها از همین میوه دادی؟»

گفت : نه. اون جور که خرجی مون زیاد میشه.

با اَخم و ناراحتی گفت : پس من با نیرو چه فرقی می کنم؟ من خودم رو بالاتر از نیروی خودم نمی دونم. ما با هم مساوی هستیم.

نیروی تدارکات میگه : «برای همه نیروها اون میوه رو فراهم کردیم تا عبدالحسین برونسی از اون میوه خورد»

این شهیدِ بزرگوار تو صفِ غذا می ایستاد.

بهش می گفتند : «شما فرمانده‌ای و دیگران رزمنده هستی. شما بشینید برات غذا می آوریم»

می خندید و می گفت : «مگه من با نیروی خودم چه فرقی می کنیم؟ ما با هم، هم سطح هستیم»

این دو فرمانده درس فرماندهی شون رو از نماز گرفتن.

خداوند تو نماز جماعت به فرمانده یعنی پیشنماز میگه : «تو باید با نمازگزاران هم سطح باشی یا پایین تر. خودت رو نباید بالاتر بدونی و امتیازات ویژه نباید برای خود قائل بشی. اگر جای نمازت بالاتر باشه نمازت باطل هست»

سعی کنیم درس های نماز رو یاد بگیریم و در زندگی مون اجرا کنیم.