دوره بانوی باحیا 6
#دورهمجازی_بانوی_باحیا ۲۹
به نام الله و به یاد الله
سلام به شما خواهران محترم
جلسه بیست و نهم هست که با موضوع بانوی با حیا در خدمت شما هستیم.
مصادیق حیای زن را از آیات و روایات بیان می کردیم.
6⃣1⃣ زن با حیا در حضور نامحرم بلند، بلند نمیخندد، قهقهه نمی زند.
پیامبر عزیزمون به یکی از یارانش فرمودند : که با زنِ «هَنفَصه» ازدواج نکن. [1] چون نمره حیایش پایین است.
«هَنفَصه»[2] به زنی رو میگویند که کِر کِر خنده اش بلند است و قهقه می زند.
چرا ؟! چون نمره حیایش پایین است.
سعدی درباره زنی که با نامحرم می خندد می گوید :
چو در رویِ بیگانه ، خندید زن
دگر مردْ گو ، لافِ مردی نَزَن
امام صادق علیه السلام فرمودند : بلند بلند خندیدن کار شیطانی است. [3]
البته اگه یه خانمی در حضور شوهرش، یا مردان مَحرمش بلند بلند بخندد هیچ کسی نگفته کار حرامی انجام داده یا مثلاً او بی حیاست یا کار او کار شیطانی است مسلّم است که منظور خندیدن در حضور نامحرم با صدای بلند است که سبب تحریک نامحرمان می شود و سبب جلب توجه نامحرمان شود.
البته خوبه همهی ما مانند پیامبر عزیزمان باشیم که بیشتر خنده ایشان تبسم و لبخند بدون صدا بود، نه خندهی بلند. [4]
7⃣1⃣ زن با حیا، با نامحرم شوخی نمیکنه.
ابوبصیر یک معلم قرآن نابیناست ؛ شاگرد امام باقر علیه السلام در کوفه بود.
او می گوید من تدریس قرآن می کردم، با خانمی که شاگرد من بود یک شوخی مختصری کردم.
وقتی خدمت امام باقر علیه السلام در مدینه رسیدم، حضرت به من خبر داد که چرا این شوخی را انجام دادی، من خیلی سرافکنده و شرمنده شدم قول دادم دیگه چنین کاری رو تکرار نکنم. [5]
پیامبر اکرم فرمودند : ممکنه به خاطر یه شوخی زن و مردی که با هم نامحرم هستند خدا سالها آنها را در آتش جهنم عذاب کند. [6] چرا؟
امیرالمؤمنین علیه السلام علتش اینه : «کسی که زیاد با نامحرم شوخی کنه به چاه زنا می افتد و جایگاه زناکار هم در آتش جهنم است. »[7]
گاهی اوقات سبب میشه یک شوخی کردن با نامحرم بنیان یک خانواده را از هم بپاشونه، آبرویی رو ببره.
پیامبر عزیزمان فرمودند : زیاد شوخی کردن آبروی انسان را در خطر قرار میده و سبب میشه حُرمت انسان بریزه. [8]
حتی اگر دو تا خانوم با هم بیش از اندازه شوخی کنند.
مسلّم است که شوخی یک زن با مرد نامحرم، بیشتر آبروی ما رو در معرض خطر قرار میدهد.
#دورهمجازی_بانوی_باحیا ۳۰
به نام الله به یاد الله
سلام به شما خانم های محترم
جلسه سی ام هست که با موضوع بانوی با خدمت شما هستم.
موارد حیایی زن را از آیات و روایات با همدیگه دوره میکردیم.
8⃣1⃣ زن در حضور نامحرم صداش رو بلند نمی کند و فریاد نمیزند.
پیامبر به امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند : خدا اذان و اقامه را از زنها برداشت، تا در حضور نامحرم صداشون رو بلند نکند. [9]
امام صادق علیه السلام فرمودند : مردان حاجی با صدای بلند بگویند (لَبَّیک، اَللّهُمَّ لَبَّیک ) اما خانم ها صداشون رو به «تَلبیه» بلند نکنند. [10]
بیشتر مراجع عظام تقلید می فرمایند : در نماز صبح و مغرب و عشا اگر نامحرم صدای زن و نمی شنود، اگر دوست داشت، حمد و سوره را با صدای بلند بخواند ؛ اما اگر نامحرم صدای او را میشنود حتماً صداش رو پایین بیاره و آهسته بخونه و برخی مراجع می فرمایند بهتره صداش را پایین بیاره. [11]
یعنی نماز روزانه، مدام زنان را تمرین می دهد که در حضور مرد نامحرم صدایت رو بلند نکن.
بعضی زنها تو مهمونی ها که محرم و نامحرم همه کنار هم نشستند، با صدای بلند شروع میکنند به خاطره گفتن، داستان تعریف کردن، و.. .
بعضی زنان از روی عشق و علاقهای که به امام رضا علیه السلام دارند، در کنار ضریح امام رضا علیهالسلام، جایی که مردان نامحرم صدای آنها را میشنوند، با صدای بلند میگویند : «هدیه به امام رضا صلوات بفرست» و فکر میکنند کار خوبی را انجام دهد ؛ در حالی که یقیناً امام رضا علیه السلام از بلند کردن صدای آنها در حضور نامحرم ناراحت میشه، اصلاً خوشحال نمیشه.
9⃣1⃣ زن بابا حیا با نامحرم با ناز و عشوه صحبت نمیکند.
قرآن می فرماید : « فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ الَّذي في قَلْبِه »[12] اگر با کرشمه و ناز با نامحرم صحبت کردید مردانی که در قلبشان مرض وجود دارد به شما زنان، طمع میکنند ؛ طمع حرف زدن، نگاه انداختن به اندام شما، تماس بدنی با شما پیدا کردن، و در این صورت باید خودتون رو سرزنش و ملامت کنید، چون خودتون سبب این کارها شدید.
پیامبر اعظم علیه السلام فرمودند : هر یک از اعضای بدن زنای مخصوص به خودش داره و زنای زبان، سخن گفتن است. [13]
مثلاً با شوخی با نامحرم صحبت کردن، با ناز و کرشمه حرف زدن با نامحرم،
بیش از اندازه ضرورت با نامحرم صحبت کردن، که این زنای زبان سبب شود مرد نامحرم تحریک بشه و فتنه ای پیش بیاد.
زن با حیا میدونه که تُن صداش ظریف تر، دلربا تر، زیبا تر و جذاب تر از مرد است و سعی میکند با صدای خودش بی حیایی نکند، معصیت ِخدا را نکند.
#دورهمجازی_بانوی_باحیا ۳۱
به نام الله و به یاد الله
سلام به شما خواهران محترم
جلسه سی و یکم است که با موضوع بانوی با حیا خدمت شما هستم.
در جلسات قبل مصادیق حیا زن را از آیات و روایات دوره می کردیم.
این نکته بیان شد که زن با حیا در سخن گفتن با نامحرم بخیل است و کمترین کلمات رو به کار میبرد.
از اونجایی که ما مصادیق حیای مستحب را هم بیان می کنیم، این مورد رو بشنوید :
0⃣2⃣ زن با حیا در سخن گفتن با محرم های خودش و با زنهای دیگه حرّافی نمیکنه، پرگویی نمیکنه.
آقا امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند : هر کسی که زیاد سخن بگوید خطایش زیاد می شود و کسی که خطا هاش زیاد بشه، حیا ئش کم میشه. [14]
بنابراین زن با حیا با محرم های خودش، بگو بخند دارد، شوخی میکنه، ولی سنجیده حرف میزنه، کم گو و گزیده گوست.
1⃣2⃣ زن با حیا به مردان جوان سلام نمی کند.
آقا امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند : شما مردان آغازگر سلام به زنان نباشید. [15]
علما فرمودند : منظور روایت زنان جوان است.
چون آقا امیرالمؤمنین به زنان سن دار سلام میکردند، به زنان جوان سلام نمی کردند و میفرمودند : می ترسم از صدای آن خانم خوشم بیاید، و خطری که در این سلام کردن است بیشتر باشد از ثوابی که قرار است با اون سلام کردن گیر من بیاید، پس من بیخیال سلام کردن میشم. [16]
ضرورتی نداره که یک خانوم به بقال، قصاب و نانوایِ جوانِ محل سلام کند و یا احیاناً حال و احوال هم بپرسد.
بعضی وقت ها یه خانم با آقا شون تو خیابون راه میره، مرد، دوست خودشو میبینه، چند قدم میره جلوتر تا به او سلام کند و کاری با او دارد،
ضرورتی ندارد که خانم آقاش را همراهی کند و برود حال و احوال دوستِ شوهرش رو بپرسه.
چند قدم عقب تر می ایستد تا کارشون تموم بشه و بعد با شوهرش با هم بروند.
دختر امام خمینی ـ خانم زهرا مصطفوی ـ میگه آقای اشراقی داماد خانواده ما شد، شوهر خواهرم شد. از امام پرسیدم من به او سلام بکنم؟
امام که یک اسلام شناس هست فرمودند : واجب نیست و من سلام نکردم. [17]
بعضی ها سوال می کنند که آیا من به شوهر خواهرم، یا برادر شوهرم، سلام نکنم؟
جواب اینکه : در حد ضرورت هیچ اشکالی ندارد و در مواردی که فکر میکنید ضرری متوجه شما هست سلام نکنید.
و در مواردی که انسان ها غریبه هستند مثل بقال محل، هیچ ضرورتی نداره که به آنها سلام کنید، از سلام کردن خودداری کنید.
#دورهمجازی_بانوی_باحیا ۳۲
به نام الله و به یاد الله
سلام به شما خواهر های محترم
جلسه سی و دوم است که با موضوع بانوی با حیا خدمت شما هستیم.
موارد حیای زن را از آیات و روایات با هم مرور می کنیم.
2⃣2⃣ زن با حیا از کلماتِ زشت و رکیک استفاده نمی کنه، با کنایه و در لفافه صحبت میکنه ؛
آقا امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند : سخن بگویید تا شناخته شوید، چون انسان زیر زبانش مخفی شده است. [18]
تا زن سخن نگفته باشد * حیا و بی حیایی اش نهفته باشد.
امام صادق علیه السلام فرمودند : خداوند در قرآن در نهایت حیا سخن گفته است.
مثلاً گفته « أو لامستم النساء.. . » هرگاه با زنانتان تماس گرفتید و آبی پیدا نکردید تا غسل انجام دهید، تیمم کنید. [19]
در داستان حضرت یوسف و زلیخا، درخواست کامجویی زلیخا را هم رو در نهایت کنایه و لفافه بیان کرده است. [20]
این موردی را که بنده خدمتتون عرض کردم مصادیقش را نمیتونم بیان کنم. پیدا کردن مواردش با شما.. .
البته این مورد در بین زن و شوهر استثنا شده است.
3⃣2⃣ زن با حیا گناه خودش و دیگران رو فاش نمیکند، پخش نمیکند، نه با زبان، نه با فیلم وعکس ونه با نوشته.
قرآن می فرماید : « کسانی که دوست دارند فحشا در بین جامعه گسترش پیدا کند، برای آنها عذاب دردناکی آماده و مهیا کرده ایم. »[21]
این آیه درباره کسانی است که گناهی را با چشم دیده اند و یا با گوش شنیده اند، آنها حق پخش کردن ندارند. [22]
آقا امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند : کسی که گناه دیگران را پخش می کند، گناهش مثل انجام دهنده آن است. [23]
پیامبر خداصلی الله علیه و آله فرمودند : خداوند از اهل تجاهر نمیگذرد وگناهاشون را نمیبخشد. پرسیدند : «آنها چه کردند که خدا گناه شون رو نگاه نمی بخشد؟»
فرمودند : آنها کسانی هستند که شب در خفا گناهی را انجام میدهند و خدای ستار العیوب اون گناهشان رو میپوشونه، خودشون فردا صبح با افتخار میرن بین مردم اون گناه شون رو پخش می کنند. [24]
زنِ با حیا، خطای خود و دیگران را در سطح جامعه پخش نمیکنه. [25]
در روایت است که اگر گناهی را که انجام دادی به دیگران اعلام کنی، که مثلاً من امروز صبح، نماز صبحم قضا شده، یا فلان رابطه اشتباه را با فلان شخص داشتم، گناه تو دو برابر می شود، [26] چون سبب پخش شدند بی حیایی در جامعه میشه.
و فرمودند : مخفی کننده گناه به بخشش و رحمت خدا خیلی نزدیکتر است. [27]
[1] قالَ [رَسولُ اللّهِ] صلى الله عليه و آله لِزَيدِ بنِ ثابِتٍ:. .. لا تَزَوَّجِ اثنَتَي عَشرَةَ امرَأَةً، قالَ: يا رَسولَ اللّهِ، و مَا اثنَتا عَشرَةَ؟ قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: لا تَزَوَّج هَنفَصَةً.
[2] لعله تصحيفٌ. صحته «هنبصة» و الهنبصة: الضحك العالي (لسان العرب ج 7 ص 104).
[3] الْقَهْقَهَةُ مِنَ الشَّيْطَان. ( وسائل الشيعة، ج 12، ص 114)
[4] جُلُ ضِحْكِهِ التَّبَسُّمُ. (بحار الأنوار ؛ ج 16 ؛ ص 150)
[5] عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ: كُنْتُ أُقْرِئُ امْرَأَةً الْقُرْآنَ بِالْكُوفَةِ فَمَازَحْتُهَا بِشَيْءٍ فَلَمَّا دَخَلْتُ عَلَى أَبِي جَعْفَرٍ علیه السلام عَاتَبَنِي وَ قَالَ مَنِ ارْتَكَبَ الذَّنْبَ فِي الْخَلَاءِ لَمْ يَعْبَأِ اللَّهُ بِهِ أَيَّ شَيْءٍ قُلْتَ لِلْمَرْأَةِ فَغَطَّيْتُ وَجْهِي حَيَاءً وَ تُبْتُ فَقَالَ أَبُو جَعْفَرٍ لَا تَعُدْ. (بحار الأنوار، ج 46، 247)
[6] مَنْ فَاكَهَ امْرَأَةً لَا يَمْلِكُهَا حُبِسَ بِكُلِّ كَلِمَةٍ كَلَّمَهَا فِي الدُّنْيَا أَلْفَ عَامٍ فِي النَّار (ثواب الأعمال و عقاب الأعمال ؛ ص 283)
[7] وَ مَنْ مَازَحَ الْجَوَارِيَ وَ الْغِلْمَانَ فَلَا بُدَّ لَهُ مِنَ الزِّنَى وَ لَا بُدَّ لِلزَّانِي مِنَ النَّارِ. (مستدرك الوسائل، ج 14، ص 273)
[8] كَثْرَةُ الْمِزَاحِ يَذْهَبُ بِمَاءِ الْوَجْهِ. (مستدرك الوسائل، ج 8، ص 418)
[9] يَا عَلِيُّ لَيْسَ عَلَى النِّسَاءِ جُمُعَةٌ وَ لَا جَمَاعَةٌ وَ لَا أَذَانٌ وَ لَا إِقَامَةٌ. (من لا يحضره الفقيه ؛ ج 4 ؛ ص 364)
[10] لَيْسَ عَلَى النِّسَاءِ جَهْرٌ بِالتَّلْبِيَةِ. (الكافي (ط - الإسلامية)، ج 4، ص 337)
[11] (توضیح المسائل مراجع، ج 1، ص549، مسأله 994)
[12] (سوره احزاب، آیه 32)
[13] لِكُلِّ عُضْوٍ مِنِ ابْنِ آدَمَ حَظٌّ مِنَ الزِّنَى. .. وَ اللِّسَانُ زِنَاهُ الْكَلَامُ. (مستدرك الوسائل، ج 14، ص 269)
[14] مَنْ كَثُرَ كَلَامُهُ كَثُرَ خَطَؤُهُ وَ مَنْ كَثُرَ خَطَؤُهُ قَلَّ حَيَاؤُهُ. (نهج البلاغة ؛ حکمت 349)
[15] لَا تَبْدَءُوا النِّسَاءَ بِالسَّلَامِ. (وسائل الشيعة، ج 20، ص 234)
[16] عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ يُسَلِّمُ عَلَى النِّسَاءِ وَ يَرْدُدْنَ عَلَيْهِ وَ كَانَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ يُسَلِّمُ عَلَى النِّسَاءِ وَ كَانَ يَكْرَهُ أَنْ يُسَلِّمَ عَلَى الشَّابَّةِ مِنْهُنَّ وَ يَقُولُ أَتَخَوَّفُ أَنْ يُعْجِبَنِي صَوْتُهَا فَيَدْخُلَ عَلَيَّ أَكْثَرُ مِمَّا طَلَبْتُ مِنَ الْأَجْرِ. (الكافي (ط - الإسلامية) ؛ ج 5 ؛ ص 534)
[17] من پانزده ساله بودم كه مرحوم آقاى اشراقى با خواهرم ازدواج كرد و داماد ما شدند. يك روز ما منزل ايشان دعوت داشتيم. همين كه من و امام با هم وارد شديم، ديدم آقاى اشراقى دارند به استقبال مىآيند. من به امام گفتم: سلام كنم. آقا؟ گفتند: واجب نيست. من هم رويم نشد كه سلام نكنم به همين دليل از داخل باغچه رد شدم كه با آقاى اشراقى روبرو نشوم. (سیره آفتاب، ج 1، ص 95)
[18] تَكَلَّمُوا تُعْرَفُوا فَإِنَّ الْمَرْءَ مَخْبُوءٌ تَحْتَ لِسَانِه. (نهج البلاغة ؛ حکمت 392)
[19] عَنْ حَمَّادِ بْنِ عُثْمَانَ عَنِ الْحَلَبِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ- أَوْ لامَسْتُمُ النِّساءَ فَقَالَ هُوَ الْجِمَاعُ وَ لَكِنَّ اللَّهَ سَتِيرٌ يُحِبُّ السَّتْرَ فَلَمْ يُسَمِّ كَمَا تُسَمُّونَ. (الكافي (ط - الإسلامية)، ج 5، ص 555)
[20] در این داستان آمده که زلیخا به یوسف گفت من برای تو آماده ام. «وَ راوَدَتْهُ الَّتي هُوَ في بَيْتِها عَنْ نَفْسِهِ وَ غَلَّقَتِ الْأَبْوابَ وَ قالَتْ هَيْت» (سوره يوسف، آیه 23)
[21] إِنَّ الَّذينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَليمٌ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَة. (سوره نور، آیه 19)
[22] امام صادق علیه السلام : مَنْ قَالَ فِي مُؤْمِنٍ مَا رَأَتْ عَيْنَاهُ وَ مَا سَمِعَتْ أُذُنَاهُ كَانَ مِنَ الَّذِينَ قَالَ اللَّهُ فِيهِمْ «إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفاحِشَةُ- فِي الَّذِينَ آمَنُوا- لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَة. «کسى که درباره مومن آنچه را که چشمانش دیده و دو گوشش شنیده بگوید، از آن گروهى است که خداوند درباره آنها مى فرماید: براستى کسانى که دوست دارند زشتى ها در میان مردم با ایمان فاش و پراکنده شود، عذاب و رنج دردناکى براى آنها در دنیا و آخرت است. » (تفسیر قمی، ج 2، ص 100)
[23] مُذِيعُ الْفَاحِشَةِ كَفَاعِلِهَا. (غُررُ الحِکم، حدیث 7602)
[24] رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله: كُلُّ امَّتِي مُعافى إلّا المُجاهِرِينَ الذينَ يَعمَلونَ العَمَلَ بالليلِ فَيَستُرُهُ رَبُّهُ، ثمّ يُصبِحُ فيقولُ: يا فلانُ إنّي عَمِلتُ البارِحةَ كذا وكذا! (محمدی ری شهری، حكم النبى الاعظم، ج 4، ص 554)
[25] امام على عليه السلام مىفرمايد: « إِيَّاكَ وَ الْمُجَاهَرَةَ بِالْفُجُورِ فَإِنَّهُ مِنْ أَشَدِّ الْمَآثِم ؛ بپرهيز از آشکار کردن گناه ؛ چرا كه اين كار، از شديدترينْ گناهان است». (غررالحكم، ص 168)
[26] ملا احمد نراقی در کتاب معراج السعادة ذیل عنوان «مواضعی كه دروغ گفتن در آنها جایز است» میگوید: «اگر از کسی که عمل بدی میان خود و خدا كرده باشد یا گناهی از او صادر شده باشد، سؤال كنند جایز است كه بگوید: نكردهام و نباید آن را افشا کند؛ زیرا افشای گناه نزد دیگران، گناهی دیگر است.» (معراج السعادة، ج۱، ص۵۷۵)
[27] قال الرضا علیه السلام : الْمُسْتَتِرُ بِالسَّيِّئَةِ مَغْفُورٌ لَهُ. (وسائل الشيعة، ج 16، ص 63)