#دوره_ذکرهای_نماز
#دوره_ذکرهای_نماز 14
يا مَنْ ذِكْرُهُ حُلْو ؛ به نام خدایی که یادش شیرین است.
سلام عرض میکنم خدمت شما معلمان عزیز.
جلسه چهاردهم که با موضوع «ذکرهای نماز» در خدمت شما هستم.
این جلسه می خواهم در رابطه با ابزار « ذکر زبانی» با هم گفتگو کنیم.
اولین شخصی که تسبیح درست کرد حضرت صدیقه طاهره سلام الله علیها بود.
ایشان به یک نخ پشمی ۳۴ گِره زد تا باهاش ذکرِ اَللّهُ اَکْبَر، اَلحَمدُلِلّه و سُبْحَانَ اللَّه بگوید و بعد از شهادت حضرت حمزه از تربتِ ایشان، تسبیح گِلی را درست کردند و در بین مردم پخش کردند.
و بعد از شهادت حضرت سیدالشهدا علیه السلام در بین اهل بیت و دوستداران امام حسین علیه السلام رسم شد که تسبیح شان را از تربت اباعبدالله انتخاب کنند.
آقا رسول الله فرمودند « نِعمَ المُذَكِّرُ السُّبحَة » تسبیح چه یاد آورنده خوبی است.
اگر تسبیح را همیشه به همراه داشته باشیم یکی از فوایدش این است که انگیزه مان برای گفتن « ذکر زبانی» بیشتر میشود و اگر « ذکر زبانی» را فراموش کنیم تا نگاهمان به تسبیح بیفتد یادمون میآید که باید ذکر خدا رو بگوییم.
آقا امام صادق علیهالسلام فرمودند : هر مؤمنی به پنج وسیله نیاز داره ؛ « سِواكٍ و مِشطٍ و سَجّادَةٍ و سُبحَةٍ فيها أربَعٌ و ثَلاثُونَ حَبَّةً، و خاتَمِ عَقيق » مسواک، شانه، سجاده نماز، تسبیحی که سی و چهار دانه باشد و انگشتر عقیق که هر پنج تای آن هنگام نماز استفاده میشود.
سفارش کردند که بسیار مناسب است که تسبیح تون از تربت اباعبدالله الحسین باشد.
و فرمودند « مَن أدارَ الحُجَيرَ مِن تُربَةِ الحُسَينِ عليه السلام فَاستَغفَرَ بِهِ مَرَّةً واحِدَةً، كُتِبَ لَهُ بِالواحِدَةِ سَبعونَ مَرَّةً » اگر هر ذکر را با تسبیح تربت بگویید هر یک عدد ذکر را خداوند هفتاد مرتبه در نامه عمل شما می نویسد
و اگر ذکر نگویید و هر دانه را از زیر انگشت خود رد کنید، خداوند هفت ذکر برای شما مینویسه.
بسیار خوب است که در سجاده نماز مون، « تسبیح تربت » داشته باشید.
#دوره_ذکرهای_نماز 15
يا مَنْ ذِكْرُهُ حُلْو ؛ به نام خدایی که یادش شیرین است.
سلام عرض میکنم خدمت شما معلمان عزیز.
جلسه پانزدهم که با موضوع «ذکرهای نماز» در خدمت شما هستم.
از این جلسه به بعد وارد «ذکرهای نماز» میشیم.
اولین ذکری که بررسی میکنیم « اِستِعاذَه » هست.
مستحب است و در سنت رسول الله هم وارد شده که بعد از گفتن تکبیرة الاحرام بگوییم « أعوذُ بِاللّهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم » و سپس سوره حمد در نماز رو شروع کنیم.
البته در نماز جماعت چون بنابر اختصار و کوتاه بودن نماز هست این ذکر را نگوییم، خوب است در نماز های مستحبی و فرادی این ذکر را بگوییم.
کجا انسان پناه می بره، در جایی که احساس خطر می کنه و خودش به تنهایی نتواند این خط رو برطرف کند مثلاً در جنگ ها از سنگر و قلعه استفاده میکنیم، برای در امان ماندن از حملات دشمن.
قرآن هم می فرماید « إِنَّ الشَّيْطانَ لِلْإِنْسانِ عَدُوٌّ مُبِينٌ » شیطان دشمن آشکار انسان است و ما برای در امان ماندن از حملات شیطان باید به خداوند تبارک و تعالی پناه ببریم.
در روایات آمده که « إذا قامَ الرَّجُلُ إلَى الصَّلاةِ أقبَلَ إبليسُ يَنظُرُ إلَيهِ حَسَدًا لِما يَرى مِن رَحمَةِ اللّهِ الَّتي تَغشاه » وقتی انسانی به نماز می ایستد شیطان از روی حسادت نگاهی به او می اندازد، چون میبیند که سراسر بدن این شخص را رحمت خداوند فرا گرفته است.
دو تا نقشه می کشد برای اینکه حضور قلب انسان را از بین ببرد
یک. مدام میگوید... « اُذکُر کذا، اُذکُر کذا » یعنی چیزهایی را که در ذهن انسان مهم به نظر میرسه یادآوری می کنه تا انسان را از یاد خدا غافل کند.
و دوم اینکه ؛ مدام وسوسه می کنه که :
« سریع باش، عجله کن، به کارهایت نمی رسی، از ورزش، خواب، کار و درس خوندنت عقب می افتی »
تا با این وسوسه ها کاری کند که ما سریع تر نمازمان را تمام کنیم.
پیامبر عزیزمان صلّی اللّه علیه و آله فرمودند « مَنِ الَّذِي استَعاذَ بِكَ فَلَم تُعِذهُ! » خدایا! کیست که به تو پناه نبرده باشد و تو به او پناه نداده باشی.
و فرمودند « تَعَوَّذوا بِاللَّهِ مِنَ الشَّيطانِ الرَّجيم » از شر شیطان به خدا پناه ببرید که خداوند بر خودش لازم دانسته و وظیفه قرار داده است که هر که به او پناه ببرد آن را پناه بدهد.
وقتی شخصی « أعوذُ بِاللّهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم » را می گوید شیطان بهش میگوید کمر من را شکستی. « وَ إذَا استَعَذتَ اللّهَ مِنهُ قالَ : كَسَرتَ ظَهري »
در قرآن آمده است « فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ » هنگامی که قرآن را میخواهید تلاوت کنید از شرّ شیطان به خدا پناه ببرید.
ما در ابتدای نمازمان شروع میکنیم به خواندن قرآن - سوره مبارکه حمد - و مناسب است طبق این دستورالعمل قرآن، قبلش « أعوذُ بِاللّهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم » بگوییم.
#دوره_ذکرهای_نماز 16
يا مَنْ ذِكْرُهُ حُلْو ؛ به نام خدایی که یادش شیرین است.
سلام عرض میکنم خدمت شما معلمان عزیز.
جلسه شانزدهم که با موضوع «ذکرهای نماز» در خدمت شما هستم.
در جلسه قبل بیان شد که در ابتدای نماز از شرّ شیطان به خدا پناه می بریم و میگوییم « أعوذُ بِاللّهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم »
در این جلسه مواردی را که پیامبر عزیزمان و امامان معصوم علیهم السلام به خدا پناه بردند را میخواهیم با هم دوره کنیم.
این جملات رو یاد بگیریم تا در قنوت، در سجده و در تعقیبات نماز از شرّ اینها به خدا پناه ببریم.
یک. « اَللّهُمّ إنّی أعوذُ بِکَ مِنْ صَلاةٍ لا تَنفَع »
خدایا به تو پناه میبرم از نمازی که هیچ فایده ای نداشته باشد. نه به درد دنیای من بخورد و نه به درد آخرتِ من.
مانند نماز کسانی که دشمن اهلبیت هستندکه در روایات آمده است که این نماز ها آنها را از عذاب خدا نجات نمیدهد.
دو. « اَللّهُمّ إنّی أعوذُ بٍکَ مِنْ صَلاةٍ لا تُرفَع »
خدایا به تو پناه میبرم از نمازی که بالا برده نشود.
نمازهایی را که خداوند مُهر قبولی به آنها میزند، بالا میبرد و نزد خودش نگهداری میکند و نمازی را که نمیپذیرد، به فرشتهای می گوید : این نماز را به او برگردان و بر صورت او بزن.
سه. « اَللّهُمّ إنّی أعوذُ بِکَ مِنَ الرّیاءَ و السُّمْعَة »
خدایا به تو پناه می برم از عمل خوب و عبادتی که انجام بدهم و هدفم از آن ریا و خودنمایی باشد یعنی دیگران این عمل من رو ببینند
و یا هدف من « سُمعَه » باشد یعنی اینکه عمل خوب من به گوش دیگران برسد و آنها لذت ببرند از عمل من و من باز هم خودنمایی کرده باشم.
ریا و « سُمعَه » دو تا آفت است که عبادات ما را و نماز ما را نابود میکند.
چهار. « اَللّهُمّ إنّی أعوذُ بِکَ مِنْ عِلمٍ لا یَنفَع »
خدایا پناه میبرم به تو از علمی که سود نبخشد.
بعضی از علم ها هستند که انسان یاد می گیرد اما نه به درد دنیای آنها می خورد و نه به درد آخرت آنها.
و اگر علم خوبی را انسان یاد بگیره ولی به آن عمل نکنه باز هم هیچ فایدهای برای انسان ندارد.
پنج. « اَللّهُمّ إنّی أعوذُ بِکَ مِنْ ظُلْمَةٍ القَبرِ وَ وَحْشَتِه »
خدایا به تو پناه می برم از تاریکی قبر و تنها بودن در داخل قبر.
شش. « اَللّهُمّ اِنّي اَعُوذُبِكَ مِنْ عَذابِ الْقَبْرِ وَ مِنْ ضَغْطَهِ الْقَبْرِ وَ مِنْ ضيقِ الْقَبْر »
خدایا به تو پناه می برم از عذابِ داخل قبر و از فشار قبر و از تنگ بودنِ قبر.
که البته میدانیم که فشار قبر و تنگی قبر، تنگی جسمی نیست، تنگی روحی است، یعنی روح انسان در فشار هست.
هفت. آقا امام کاظم علیه السلام در سجده شان اینگونه دعا می کردند « اَللّهُمّ إنّی أَعُوذُ بِكَ مِنْ نَارٍ حَرُّهَا لَايُطْفَأ »
خدایا به تو پناه میبرم از آتشی که حتی اگر قرن ها بگذرد، یک درجه از حرارتش کم نمیشود.
خدایا از همه اینها به تو پناه می بریم.