#دعوت_ به_بهشت 44 ؛ شیوه گفتاری 1

بِسمِ اللّه الرَّحمنِ الرَّحیم

سلام به شما والدین و معلمان عزیز

موضوع صحبت ما مهارتهای دعوت به نماز بود. در این جلسه شیوه گفتاری را مرور می‌کنیم.

بعضی پدر و مادرها شیوه گفتاری را قبول ندارند، می‌گویند: ما به فرزند خود نمی‌گوییم نماز بخوان خودش باید بفهمد نماز برایش خوب است بخواند .

ما هم می‌گوییم پس به فرزندت نگو : «مدرسه برو و مشق بنویس. خودش باید بفهمد درس خواندن خوب است و درسش را بخواند».

قرآن شیوه گفتاری را قبول دارد و بیش از سیصد بار واژه « قُلْ» در قرآن آمده است.

یعنی : «ای پیامبر با زبانت به مردم بگو».

قرآن می‌فرماید: حضرت لقمان علیه السلام با زبان به فرزندش گفت: « یا بُنَی أَقِمِ الصَّلَاةَ » [1] پسر گُلم نماز بخوان.

به پیامبر دستور می‌دهد که خانواده خودت را امر کن به نماز. « وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلَاةِ » [2]

امر با چه صورت می‌گیرد؟ با زبان.

امام صادق علیه السلام می‌فرماید : با غیر زبان هایتان مردم را به خوبیها دعوت کنید. [3]

منظور حضرت آن نیست که با زبان دعوت به خوبی نکنید بلکه منظور آن است که رفتار انسان اثرش بیشتر است از گفتار انسانِ.

چون خود امام صادق علیه السلام صدها حدیث در مورد اهمیت و آثار و دعوت به نماز و... دارند که با زبان بیان کردند.

برخلاف تصور برخی که فکر می‌کنند شیوه‌ی گفتاری از آسان‌‌ترین شیوه هاست بنده اعتقاد دارم از سخت‌‌ترین شیوه هاست.

چرخاندن زبان داخل دهان آسان است اما اینکه چگونه بچرخانیم که مثلِ کلیدی قفل‌های بسته را باز کند هنر می‌خواهد.

آقا امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند: « أَجْمِلُوا فِی الْخِطَابِ تَسْمَعُوا جَمِیلَ الْجَوَاب‏ » [4] زیبا بگویید تا زیبا بشنوید.

اگر من زیبا بگویم یا قبول می‌کند یا سکوت می‌کند‌‌.

چنانچه تندی و پرخاشگری کرد و گفت : « به تو ربطی ندارد » متهم ردیف اول خودِ من هستم و احتمالاً زیبا نگفتم.

اگر بعد از اینکه کسی را با زبان دعوت به نماز کردیم با کدورت و کینه از او جدا شدیم معلوم می‌شود این شیوه را خوب اجرا نکرده‌ایم، اما اگر با صفا و صمیمیت با لبخند از هم جدا شدیم معلوم می‌شود شیوه را درست اجرا کردیم.

ای زبان! تو چه عَجب جادوگری * هم ابوجهلیّ و هم پیغمبری

در باره این شیوه باز هم گفتگو خواهیم کرد.



#دعوت_ به_بهشت 45 ؛ شیوه گفتاری 2

بِسمِ اللّه الرَّحمنِ الرَّحیم

سلام به شما والدین و معلمان عزیز

درباره شیوه گفتاری در دعوت کودک ونوجوان به نماز صحبت کردیم.

شیوه گفتاری دو قسمت می‌شود :

گفتاری مستقیم مثل «نماز بخوان».

گفتاری غیرمستقیم که جمله «نماز بخوان» در آن نیست.

این جلسه می‌خواهیم شیوه گفتاری غیرمستقیم را توضیح بدهیم.

آقا امیر المؤمنین علیه السلام فرمودند: «مَن أحَبَّ شیئاً لَهِجَ بِذِكرِهِ» [5] هر کس چیزی را دوست داشته باشد یاد آن چیز وِرد زبانش می‌شود.

خواسته یا ناخواسته درباره‌ی آن موضوع صحبت می‌کند مثلِ نماز، امام حسین، خدا، قیامت و... و آن موضوعات محور گفتگویش در خانواده می‌شود.

در بعضی از خانواده‌ها هنگامی‌که سفره پهنه یا همه خانواده دور هم جمع شدند درباره گرانی، مدلِ ماشین، مدل لباسِ، انتخابات، سریال، فوتبال، آب‌ و هوا، درس، کنکور صحبت می‌شود اما از موضعاتِ معنوی صحبتی نمی‌شود.

درباره آن موضوعات هم‌ صحبت باشیم اما فرزندان ما ببینند محور گفتگوها معنویت و نماز هست.

مثلاً مادر خانواده بگوید : «فلان مسجد تمیزتر هست».

پدر خانواده بگوید : «فلان امام جماعت قرائت زیباتری دارد» یا بگوید : « من یک کلیپ زیبا دارم که می‌خواهم همه با هم ببینیم » و وقتی آن کلیپ باز می‌شود ببینند درباره‌ی امام حسین یا نماز هست.

خاطرات نمازی گفته بشود مثلاً مادر بگوید: «خدا رحمت کند مادر بزرگم را که نمازش را این‌گونه می‌خواند»

پدر بگوید : «خدا رحمت کند پدر بزرگم را اولین‌بار او من را به مسجد بُرد» یا «وقتی من نماز خواندم فلان هدیه و جایزه را به من داد».

شیوه گفتاری غیرمستقیم می‌گوید درباره‌ی هر موضوعی زیاد صحبت کنیم فرزندان ما به آن موضوع حساس می‌شوند مثلاً پدری در جمع اعضای خانواده بگوید : « وصیت می‌کنم از ارثی که باقی می‌گذارم یک سال برایم نماز قضا بخوانند»

بعضی مادرها می‌گویند : «زود بخواب تا صبح از سرویس مدرسه جا نمانی».

بعضی مادرها می‌گویند : «زود بخوابیم تا نماز صبح آسان‌تر بلند شویم»

مادری می‌گوید : «غذای شب را سبک درست می‌کنم تا موقع بیدار شدن برای نماز صبح اذیت نشویم غذا سنگین باشد بلند نمی‌شویم »

مادری موقعِ اذان می‌گوید: «چشم خدا جون! آمدم» کودک می‌پرسد مامان چی می‌گویی؟

می‌گوید: «صدای اذان آمد و خدا گفت بیا نماز بخوان» به او گفتم : « چَشم آمدم»

پدری لباس پوشیده و می‌خواهد از خانه بیرون برود. کودک می‌پرسد که بابا کجا می‌روی؟

می‌گوید:

« می‌خوام برم خونه‌ی خدا * تا بخونم نماز و دعا »

شیوه‌ی گفتاری غیر مستقیم می‌گوید : معلمِ عزیز! داخل کلاس درباره‌ی نماز گفتگو کن و خاطراتِ زیبایِ نمازیِ خودت را برای دانش آموزان بیان کن.

قصه‌‌هایی از نمازهای پیامبران، امامان و شهدا برای دانش‌آموز تعریف کن.



#دعوت_ به_بهشت 46 ؛ شیوه گفتاری 3

بِسمِ اللّه الرَّحمنِ الرَّحیم

سلام به شما والدین و معلمان عزیز

موضوع صحبتِ ‌ما شیوه گفتاری در دعوت به نماز بود. شیوه‌ی گفتاری غیرمستقیم را توضیح دادیم و درباره‌ی شیوه‌ی گفتاری مستقیم به چند نکته باید توجه داشته باشیم:‌

یک. شعار تبلیغاتی داشته باشیم.

مثلاً یک بیت شعر زیبا یا جمله‌ی قشنگ را درباره‌ی نماز بارها و بارها تکرار کنیم تا به جانِ مخاطب بنشیند.

تیزرهای تبلیغاتی تلویزیون از این شیوه استفاده می‌کنند مثل تبلیغ شامپو :

گُل‌، گُل، گُل * گُل از همه رنگ

سرت را با چی می‌شوری * با شامپو گُلرنگ.

سال‌هاست که این تبلیغ دیگر انجام نمی‌شود ولی هنوز این شعار تبلیغاتی در ذهن ها مانده است.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نُه ماه‌ هنگام اذان می‌آمدند کنار خانه حضرت زهرا علیه السلام سلام می‌کردند و می‌فرمودند: « اَلصَّلاة، اَلصَّلاة » [6]

خوب است این شعار تبلیغاتی پیامبر را هنگام اذان تو خانه بگوییم تا در ذهن کودک نقش ببندد.

با صدای بلند بگوییم : « نمــــــــاز * نمــــــــاز »

شعار تبلیغاتی شهید رجایی چه بود؟ « به نماز نگویید کار دارم به کار بگویید وقت نماز است».

مدیری در مراسم صبحگاه به جای اینکه بگوید : « از جلو نظام» می‌پرسید: «نمازِ مطلوبِ رسول ‌الله؟»

و دانش‌آموزان یک‌صدا می‌گفتند: « اولِ وقت * در مسجد * به جماعت»

آن مدیر دستور داده بود این شعار زیبا را با خط زیبا به دیوار مدرسه نوشته بودند.

معلم ابتدایی هنگام خداحافظی همیشه بگوید:

یک دختر نمونه * چه خوب و مهربونه

نمازش رو همیشه * اول وقت می‌خونه

بچه‌های عزیز خداحافظ.

صبح که می‌خواهیم کودک خود را برای نماز صبح بلند کنیم شعار تبلیغاتی داشته باشیم:

« وضو بگیر یه دیقه * نماز بخون دو دیقه

با هم میشه سه دیقه * بگیر بخواب یک عـــــــالمه »

یا بگوییم :

« بیدار شو از خواب نازنین که صبح شده باز * أشهَدُ أَنّ عَلیاً وَلیُّ‌َّالله

ببین مؤذن دوباره اذان میگه باز * أشهَدُ أَنّ عَلیاً وَلیُّ‌َّالله » [7]

با یک صدای ملایم برایشان بخوانیم.

شما هم فکر کنید و یک شعار تبلیغاتی نماز، ویژه خودتان تولید کنید.



#دعوت_ به_بهشت 47 ؛ شیوه گفتاری 4

بِسمِ اللّه الرَّحمنِ الرَّحیم

سلام به شما والدین و معلمان عزیز

قرار شد درباره‌ی شیوه‌ی گفتاری مستقیم در دعوت به نماز به چند نکته توجه داشته باشیم:‌

دو. امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند: هر که را مخفیانه نصیحت کردی او را آراسته ای و اگر در جمع نصیحتش کردی او را خوار و ذلیل کرده ای. [8]

شخصی در جمعِ مهمانی به بنده گفت: « برادرم نماز نمی‌خواند. حاج‌آقا شما به او بگویید نماز بخواند »

من گفتم: می‌خواند ان‌شاءالله و برادرش گفت: من نماز می‌خونم.

آن بنده خدا گفت: « حاج‌آقا دروغ می‌گوید. نماز نمی‌خواند.» و این‌گونه برادرش را ضایع کرد.

‌ای کاش بیرون از مجلس مخفیانه به بنده می‌گفت : « یک بی‌نماز در جمع حضور دارد لطفاً غیرمستقیم دعوت به نماز کنید»

شخصی می‌گفت: دو تا برادر بی‌نماز دارم هیجده ساله و بیست ساله.

پدرم گفت نماز بخوانید. آنها قبول نکردند.

او هم رفت در جمع بسیج که فرمانده‌هان و دوستان آن دو حاضر بودند آبروی آنها را ریخت و گفت : «من که هر چه می‌گویم قبول نمی‌کنند. لطفاً شما که فرمانده آنها هستید به آنها بگویید نماز بخوانند.»

دو برادر من هم می‌گویند: «حالا که آبروی ما را بُرد. دیگر اصلاً نماز نمی‌خوانیم»

اگر در جمع مهمانی خواستم به نوجوانم بگویم : « بلند شو نمازت را بخوان تا نمازت قضا نشود» با کنایه و اشاره طوری‌ بگویم که دیگران متوجه نشوند.

شخصی در جمع مهمانی گفت: « پسرم بلند شو نماز بخوان»

یک بی‌ادب هم از روی تمسخر گفت: « تارک‌الصلاة پاشو نمازت را بخوان » و بقیه به او خندیدند.

اگر می‌خواهیم دلسوزی کنیم مخفیانه بگوییم و اگر می‌خواهیم آبروریزی کنیم در جمع تذکر بدهیم.

سه. نگوییم : «وضویت را خوب بگیر و نمازت را درست بخوان.»

این جملات مبهم هست و جمله‌ی مبهم اضطراب را زیاد می‌کند که کجای نماز یا وضوی من باطل و اشتباه هست.

بگوییم : «پسرم وقتی به رکوع یا سجده می‌روی در حال آرامش ذکر را بگو نه در حال حرکت و وقتی وضو می‌گیری کنارِ آرنج تو خشک نماند. آن‌ قسمت را هم بشور»

چهار. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله همراه با لبخند سخن خودشان را بیان می‌فرمودند نه با خشم و غضب و می‌فرمودند: « لا أَدَبَ مَعَ غَضَب» [9] هنگام غضب، تربیت خوب اتفاق نمی‌افتد.

به همین خاطر فرمودند وقتی خشمگین شدید دعوت به خوبی نکنید بلکه سکوت کنید. «إِذَا غَضِبْتَ فَاسْكُتْ» [10]

وقتی فرزند من نمره امتحانش کم شده و استکان را هم شکسته و من از دست او عصبی هستم و می‌گویم : « حالا پاشو برو نماز تو بخوان تا نمازت دیر نشود»

این جمله اثر معکوس میگذارد و نسبت به نماز هم نفرت پیدا می‌کند.



#دعوت_ به_بهشت 48 ؛ شیوه گفتاری 5

بِسمِ اللّه الرَّحمنِ الرَّحیم

سلام به شما والدین و معلمان عزیز

درباره شیوه گفتاری در دعوت دانش‌آموزان به نماز ‌صحبت می‌کردیم.

قرار شد برای اجرای موفق این شیوه به این نکات دقت کنیم :

پنج. آقا امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند وقتی برای گفتارت زمانی را مناسب نمی‌بینی سخن مگو. « لَا تَتَكَلَّمَنَّ إِذَا لَمْ تَجِدْ لِلْكَلَامِ مَوْقِعا ». [11]

در زمان‌ها و مکان‌های معنوی پذیرش سخنان معنوی ـ مثل دعوت به نماز ـ بالاتر می‌رود.

قرآن در آیه ۱۳۳ سوره مبارکه بقره می‌فرماید: وقتی حضرت یعقوب علیه السلام در آستانه رحلت بود و فرزندانش دور او جمع شده بودند ـ یعنی زمان بسیار معنوی ـ حضرت سفارش کرد که فرزندانش از مدارِ توحید خارج نشوند.

وقتی ما بیمار می‌شویم و فرزندان ما دور ما جمع می‌شود یا یا او بیمار می‌شود احتمالاً پذیرش برای دعوت به نماز بالاتر رفته است.

آقا پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در قبرستان از کنار قبری رد می‌شدند که شخصی تازه از دنیا رفته بود. حضرت این زمان را مناسب برای سخن گفتن از نماز انتخاب کردند و به یارانشان فرمودند : « این شخص تازه گذشته، اگر قرار باشد زنده بشود و بین این دو گزینه انتخاب کند که تمام نعمت‌های دنیا داشته باشد یا فقط دو رکعت نماز بخواند و دوباره قبض روح شود حتماً دو رکعت نماز را انتخاب می‌کند.

بنده خاطراتی خواندم از کسانی که بی‌نماز بودند و اهل نماز شده بودند.

بعضی از آنها گفته بودند : «وقتی در مجلس روضه قرار می‌گرفتم و در بین گریه و اشک می‌شنیدم که امام حسین علیه السلام در ظهر عاشورا نماز را ترک نکرد و حضرت زینب علیها السلام در شام عاشورا ـ با آن ‌همه مصیبت ـ نماز شب را ترک نکرد به خودم لرزیدم و تصمیم گرفتم نماز بخوانم».

اگر مداحی می‌آوریم داخل مدرسه تا مداحی کند به او بگوییم که در بین روضه اشاره‌ای هم به نماز بکند.

در شرایط صمیمی و عاطفی باز هم پذیرش مطالب معنوی بالاتر می‌رود.

وقتی فرزند ما در روز پدرِ و روز مادرِ برای ما هدیه‌ای گرفتند نگوییم : «تو که نماز نمی‌خوانی هدیه‌ات را نمی‌پذیرم بردار ببر».

بلند شویم آن لباس را بپوشیم و بگوییم بَه بَه به سلیقه شما ـ چقدر خوشگل شده‌ام ـ خیلی ممنونم خوشحالم کردی و بعد مخفیانه به او بگوییم که اگر نمازت را هم بخوانی خیلی من را بیشتر خوشحال می‌کنی.

در آن روزی که به دانش‌آموز یا فرزند خود دوچرخه یا هدیه زیبا می‌دهیم، پذیرش سخن ما بالاتر می‌رود.

شش. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند: « فَکِّرْ ثُمَّ تَکَلَّمْ» [12] اول بیندیش بعد سخن بگو.

برای استفاده از شیوه گفتاری در دعوت به نماز سه دقیقه یا سی دقیقه فکر کنیم که « چه بگوییم و چگونه بگوییم؟» مثلاً

* با لحن تند نگوییم.

* چگونه با لحنِ طنز و شوخی بگوییم که نوجوان بهتر و بیشتر بپسندد.

* چه زمان و چه مکانی بگوییم؟

* چند بار بگوییم؟

* چه کسی بگوید؟ (من بگویم بهتر است یا خاله اش یا معلم او)

پاسخ درست به این پرسش ها سبب می‌شود پذیرشِ دعوت ما به نماز از سوی دانش آموز بالاتر برود.



#دعوت_ به_بهشت 49 ؛ شیوه گفتاری 6

بِسمِ اللّه الرَّحمنِ الرَّحیم

سلام به شما والدین و معلمان عزیز

درباره شیوه گفتاری در دعوت به نماز ‌صحبت می‌کردیم. قرار شد برای دعوت بهتر این نکات را اجرا کنیم.

هفت. برچسب منفی نزنید.

نوجوانی می‌گفت : « پدر من می‌گوید کافرِ ملحدِ بی‌دین بلند شو نمازت را بخوان ».

من هم می‌گویم : « کدام کافرِ ملحدِ بی‌دین نماز خوانده که من دومی آن باشم »

بلکه برچسب مثبت بزنیم.

اگر تازه از کربلا آمده است بگوییم : «کربلایی حسن» . اگر مداحِ امام حسینِ به او بگوییم : « بُلبل امام حسین» . اگر سید هست بگوییم : «دختر حضرت زهرا، پسر امیرالمؤمنین بلند شو نماز بخوان. »

در جبهه گاهی برای بیدار کردن نماز صبح این‌گونه صدا می‌زدند : «سربازان امام زمان! برای نماز صبح بلند شوید»

هشت. مقایسه با دیگران ممنوع

نگوییم : « نمره درس پسرعموی تو بیست و نمازش هم اول وقتِ هست برو از او یاد بگیر».

نگوییم : « دختر خاله‌ی تو همیشه نمازش اول وقت است و پدر و مادر او را صدا نمی‌زند، برو از او یاد بگیر»

اگر این‌گونه بگوییم کینه ما را به دل می‌گیرد و دخترخاله خودش را رقیب خود حساب می‌کند و ممکن است به او حسادت کند.

حتی ممکن است بگوید: « خُب، پدر و مادر او برای او این را خریدند و آن کار را کردند شما هم برای من این کار و انجام بدهید».

او را با خودش مقایسه کنیم و بگوییم : « شما که قبلاً نمازت اول وقت بود چرا الان سستی می‌کنی؟

شما که قبلاً نماز را همیشه می‌خواندی چرا الان یکی در میان می‌خوانی؟»

نُه. از کار شخص ابراز نفرت و ناراحتی کنیم نه از خود شخص.

قرآن می‌فرماید: حضرت لوط علیه السلام فرمود: من با کار شما دشمن هستم « إِنِّی لِعَمَلِكُمْ مِنَ الْقَالِینَ » [13] و نفرمود با خود شما دشمن هستم.

پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله فرمودند: «إِنِّی بَرِیءٌ مِمَّا تَعْمَلُونَ» [14] من از آن کاری که شما می‌کنید بیزار هستم.

به فرزند خود نگوییم : « من از تو بدم می‌آید و از تو ناراحتم»

بلکه بگوییم : « وقتی نمازت دیر می‌شود من ناراحت می‌شوم و وقتی نمازت را نمی‌خوانی من حسّ بدی پیدا می‌کنم »

نگوییم : « تو اعصابم را خُرد کردی». بگوییم : « وقتی نماز تو نوک کلاغی می‌شود چون بی‌ادبی به خداوند است عصبی می‌شوم».

ده. از طنز استفاده کنیم به خصوص برای نوجوان‌ها.

پدری به فرزندش ـ وقتی نمازش را سریع و نوک کلاغی می‌خواند ـ می‌گفت: هر کسی سرِ خدا کلاه بگذارد خدا سر او بشکه می‌گذارد.

اگر نمازت را کوتاه کنی و دو دقیقه کم خدا بگذاری، خداوند بیست دقیقه تو زندگی تو می‌چرخاند و این را با لبخند می‌گفت.

شخصی وضو می‌گرفت و آب وضوی او به اطراف می‌پاشید. دوستش به شوخی به او گفت : « خودت وضو می‌گیری و ما را غسل می‌دهی!»

سعی کنیم این شیوه‌ها را اجرا کنیم.



#دعوت_ به_بهشت 50 ؛ شیوه گفتاری 7

بِسمِ اللّه الرَّحمنِ الرَّحیم

سلام به شما والدین و معلمان عزیز

درباره شیوه گفتاری در دعوت به نماز‌ صحبت می‌کردیم و قرار شد به این نکات توجه ویژه کنیم تا بهتر بتوانیم این شیوه را اجرا کنیم.

یازده. از نماز با شکوه و احترام یاد کنیم.

بعضی‌ها به فرزندشان می‌گویند : « نمازت را بزن به کمرت»، بعضی‌ها می‌گویند : « نمازت را بخوان »

ما بگوییم : «نمازت را اقامه کن»، «پسرم! نمازت را اقامه کردی؟»

مدیر بگوید : « ساعت اقامه‌ی نماز در مدرسه دوازده و نیم است».

قرآن سخن از «قرائتِ نماز» نگفته، از «اقامه نماز» سخن گفته است.

اگر من بگویم : «نمازت را بخوان تا راحت بشوی » معنایش این است که نماز یک غم و غصه‌ است که وقتی آن را می‌خوانی و تمام می‌شود ما راحت می‌شویم.

در حالی که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می‌فرمودند: « ای بلال اذان بگو تا با نماز از غم و غصه دنیا راحت بشوم» [15] یعنی نماز با آمدنش راحتی می‌آورد نه این‌که با تمام شدنش راحتی بیاید.



دوازده. تذکر مُدام سبب لجبازی می‌شود.

فرزندِ ما در جواب می‌گوید : «من اصلاً نمی‌خواهم نماز بخوانم. هر کاری می‌خوای بکنی بکن».

سخن مثل موشک است. به جای اینکه تعداد زیادی موشک بزنیم ولی دقیق نباشد و به جاهای پَرت بخورد، از موشک نقطه زن استفاده کنیم.

ابتدا زمان و مکان دعوت فرزند به نماز را تشخیص بدهیم و در آن زمان و مکانِ خاص مثل لحظات صمیمی عاطفی و مکان‌های معنوی سخن بگوییم تا مثل موشک نقطه زن اثرگذار باشد.

سیزده. از فرمول انتقادِ درست استفاده کنیم.

اول یک خوبی را بگوییم، بعد انتقاد را کوتاه بگوییم بعد دوباره یک خوبی بگوییم.

مثلاً : «آفرین که نمره‌ی ریاضیت را خوب شدی، خوشحال شدم که کارنامه خوبی داری»

بعد بگوییم : «ناراحت شدم امروز صبح برای نماز صبح هر چه صدایت زدم بیدار نشدی»

و بعد دوباره یک خوبی بگوییم که : «خوب است که قفسه‌ی کتاب هایت را خوب و منظم می‌چینی و آشفته نیست».

چهارده. چون بچه‌های هفت و هشت ساله تعداد رکعات نماز ظهر، عصر، مغرب و عشا را اشتباه می‌کنند خوب است امام جماعت یا پدر و مادر نیت نماز را با صدای بلند بگویند : «چهار رکعت نماز ظهر می‌خوانم برای رضای خدا» تا هم نیت و هم تعداد رکعات نمازهای روزانه را یاد بگیرند.

پانزده. بعضی پدر و مادرها وقتی فززندشان را برای نماز صبح صدا می‌زنند به او می‌گویند : «بلند می‌شوی یا نمی‌شوی؟ او هم می‌گوید : « بلند نمی‌شوم».

اگر قرار هست دو گزینه انتخاب کنید بگویید : «الان بلند می‌شوی یا ده دقیقه دیگر دوباره صدایت بزنم؟»

در این صورت چون معمولاً راحت طلب هستند گزینه ده دقیقه دیگر را انتخاب می‌کنند.

پس روی جملاتی که درباره‌ی دعوت به نماز استفاده می‌کنیم دقت بیشتری داشته باشیم.





[1] سوره لقمان، آیه 17.

[2] سوره طه، آیه 132.

[3] « كُونُوا دُعَاةً لِلنَّاسِ بِغَیرِ أَلْسِنَتِكُمْ لِیرَوْا مِنْكُمُ اَلْوَرَعَ وَ اَلاِجْتِهَادَ وَ اَلصَّلاَةَ وَ اَلْخَیرَ فَإِنَّ ذَلِكَ دَاعِیةٌ » (الکافی، جلد۲، صفحه77)

[4] تصنیف غرر الحكم و درر الكلم، ص: 436.

[5] تصنیف غرر الحكم و درر الكلم، ص: 65.

[6] بحار الأنوار، ج‏35، ص: 236.

[7] این شعر را در ایترنت بنویسید تا با دانلود صوت آن، سبک خواندن آن را یاد بگیرید.

[8] مَنْ وَعَظَ أَخَاهُ سِرّاً فَقَدْ زَانَهُ وَ مَنْ وَعَظَهُ عَلَانِیةً فَقَدْ شَانَه‏. (دیلمی، أعلام الدین فی صفات المؤمنین، ص: 178)

[9] تصنیف غرر الحكم و درر الكلم، ص: 303.

[10] بحار الأنوار، ج‏70، ص: 272.

[11] تصنیف غرر الحكم و درر الكلم، ص: 213.

[12] تصنیف غرر الحكم و درر الكلم، ص: 58.

[13] سوره شعراء، آیه 168.

[14] سوره شعراء، آیه 216.

[15] جُعِلَتْ قُرَّةُ عَینِی فِی الصَّلَاةِ وَ كَانَ یقُولُ أَرِحْنَا یا بِلَال‏. (بحار الأنوار، ج‏79، ص: 193)