#امیرالمؤمنین_در_قرآن 14
#امیرالمؤمنین_در_قرآن ۵۸
بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیم
سلام به شما معلم عزیز.
جلسه پنجاه و هشتم است که آیات فضیلت امیرالمؤمنین را تقدیم شما میکنم.
در قرآن کریم خداوند متعال برای سه خانه ، ارزش ویژهای قائل شد و باشکوه و احترام از آن خانه یاد کرد.
یک. خانه خودش یعنی مساجد «اِنَّ بُیوتِی فِی الْأَرْضِ اَلْمَسَاجِدُ»
و فرمودند : ای مومنان! هنگامی که میخواهید وارد مسجد بشوید ، لباس زیبا و تمیز بپوشید ؛ خودتان را آراسته کنید «خُذُوا زِینَتَكُمْ عِندَ كُلِّ مَسْجِد» چون به مهمانی من آمدهاید و واردِ خانه من شدهاید.
دو. خانه پیامبر اکرم ، که خداوند به مؤمنان دستور میدهد که :
«لا تَدْخُلُوا بُیوتَ النَّبِی إِلَّا أَنْ یؤْذَنَ لَكُمْ» وارد خانه پیامبر نشوید ، مگر آنکه قبلش اجازه بگیرید.
و در آیه ۳ سوره حُجرات فرمودند ای مسلمانها در کنار خانه پیامبر ، داد نزنید ، صدایتان را بلند نکنید ، چون فریاد زدن شما در کنار خانه پیامبر ، حُرمت و احترام این خانه را کم میکند و بیاحترامی به پیامبر اکرم محسوب میشود.
سه. در آیه ۳۵ و ۳۶ سوره نور آمده است که «اَللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ» خدا نور آسمانها و زمین است و نور خداوند متعال در خانههایی قرار دارد که اعضای آن خانه ها بلندی مقام دارند. خیلی محترم هستند و شکوه دارند در نزد خداوند متعال و همیشه به یاد خدا هستند و نام خدا را با احترام میبرند «فِی بُیوت أَذِنَ اللهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ یذْكَرَ فِیهَا اسْمُهُ»
شیعه از امامان معصوم و اهل سنت از اَنس بنِ مالک و بُریده نقل میکند ، که وقتی آیه «فِی بُیوتٍ أَذِنَ اللَّهُ» نازل شد ، برای مردم سؤال شد که این خانهها خانه چه کسانی است؟ پیامبر عزیزمان صلی الله علیه و آله فرمودند : خانه پیامبران!
ابوبکر سؤال پرسید : «هذا البَیتُ مِنْها لَبَیتُ عَلىّ وَ فاطِمَةَ ؟» آیا خانه علی و فاطمه هم جز همان خانهها است؟
پیامبر اکرم فرمودند : از برترین آن خانهها است ! یعنی خانه علی و فاطمه ، خانه من پیامبر است و اینکه گفتم خانه پیامبران آن خانههای باشکوه و با احترام است یعنی خانه علی و فاطمه هم جزء همان خانهها است.
در روایات آمده که وقتی «آیه تطهیر» نازل شد که «إِنَّما یریدُ اللَّهُ لِیذهِبَ عَنكُمُ الرِّجسَ أَهلَ البَیتِ» پیامبر اکرم ، علی بن ابیطالب ، فاطمه ، حسن و حسین علیهم السلام را زیر عبا جمع کردند و فرمودند :
«اَللّهُمَّ هؤُلاءِ أهلُ بَیتی» خدایا اینها اهل بیت من هستند که تو اراده کردی آنها را پاک نگه داری.
جبرئیل از خداوند درخواست کرد که آیا میشود من بروم جز اهل بیت باشم و خادم خانه آنها بشوم؟ خداوند هم دعای او را مستجاب کرد.
پیامبر عزیزمان صلی الله علیه و آله فرمودند : «فَجَبْرَائِیلُ مِنْ أَهْلِ الْبَیتِ وَ إِنَّهُ لَخَادِمُنَا» جبرئیل جز ما اهل بیت شد و خادم خانه ما شد یعنی خادم خانه من و خانه علی بن ابیطالب.
جبرئیل ، میکائیل و فرشتگانِ رحمت مدام بر خانه علی بن ابیطالب علیه السلام وارد میشدند و جبرئیل بدون اجازه وارد نمیشد. بنابراین آن خانه باشکوهی که در قرآن از آن یاد شده و خداوند اجازه رفعت مقام به اهل آن خانه داده ، خانه علی بن ابیطالب است.
#امیرالمؤمنین_در_قرآن ۵۹
بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیم
سلام به شما معلم عزیز.
جلسه پنجاه و نهم است که توفیق پیدا کردیم درباره آیات فضیلت امیرالمؤمنین صحبت کنیم.
خداوند متعال در قرآن کریم ، چهار حوزه تبلیغی برای پیامبرش قرار داد :
یک. اهل خانه.
در آیه ۱۳۲ سوره طاها فرمودند «وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ» اهل خانهات را به نماز دستور بده.
دو. فامیل و خویشان.
قرآن میفرماید «وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَكَ الْأَقْرَبِینَ» خانواده خودت را از مخالفت با خداوند بترسان ، که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرزندان عبدالمُطّلب را به خانه خودش دعوت کرد ، میهانی داد و آنها را از مخالفتِ با خدا ترساند.
سه. اهل مکه و اطراف مکه.
خداوند میفرماید : ما قرآن را برای تونازل کردیم «لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرَىٰ وَ مَنْ حَوْلَهَا» تا اهل مکه و اطراف مکه را از مخالفت با خدا بترسان.
چهار. تمام مردم جهان.
قرآن میفرماید : «وَ مَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا كَافَّةً لِلنَّاسِ» ما تو را برای تمام مردم روی کره زمین ، زن باشد یا مرد ، پیر باشد یا جوان ، سیاه باشد یا سفید ، عرب باشد یا عجم ، فرستادیم.
وقتی آیه «وَ أْمُرْ أَهْلَکَ بِالصَّلاةِ» نازل شد ، مُفسران شیعه و مُفسران اهل سنت مثلِ سیوطی و فخرِ رازی نوشته اند که تا مدتها پیامبر اکرم هنگام نمازهای پنجگانه در مقابل خانه علی بن ابیطالب علیه السلام قرار میگرفت و به اهل خانه سلام میکرد و میفرمود : «اَلصَّلاة اَلصّلاة» نماز! نماز!
«اِنَّما یُریدُ اللهُ لِیُذهِبَ عَنکُمُ الرِّجسَ اَهلَ البَیتِ وَ یُطَهِّرَکُم تَطهیرًا» خداوند متعال اراده کرده تا شما را از هرگونه زشتی ، خطا و پلیدی دور نگه دارد.
با توجه به اینکه آقا امیرالمؤمنین و فاطمه زهراء علیهما السلام اهل اقامه نمازِ اول وقتِ با حضور قلب بودند ، چرا پیامبر خدا آنها را مُدام سفارش به نماز میکرد؟
سه تا دلیل را میخواهم خدمتتان بیان کنم :
یک. یک قاعده تفسیری داریم که میگوید «نَزَلَ الْقُرْآنُ بِإِیاكِ أَعْنِی وَ اسْمَعِی یا جَارَةُ» قرآن بر این شیوه نازل شده که به در میگوید تا دیوار بشنود!
وقتی پیامبر اکرم روزانه پنج بار سفارش نماز به خانواده خودش میکند یعنی ای مسلمانها! شما هم اهل نماز بشوید ، شما هم مراقبت بر نماز داشته باشید.
دو. وقتی پیامبر خدا خانواده خودش ـ یعنی دختر ، داماد و فرزندان خودش ـ را دعوت به نماز میکند ، مردم هم یاد بگیرند عروس و داماد و دختر و پسر خودشان را دعوت به نماز بکند.
سه. پیامبر عزیزمان صلی الله علیه و آله به مدت شش ماه یا نُه ماه این کار را انجام میدادند تا برای مردم مَلکه بشود ، یادآور بشود و در ذهنها حک بشود که اهل بیتِ من طبق این آیه علی ، فاطمه ، حسن و حسین علیهم السلام هستند ، که خداوند اراده کرده آنها را از همه خطاها پاک نگه دارد.
بنابراین بعد از من مراقبت کنید از اهل بیت من و پیرو آنها باشید.
پس پیام آیه «وَ أْمُرْ أَهْلَکَ بِالصَّلاةِ» است که اهل بیتِ من ، همان اهلِ خانه علی بن ابیطالب علیه السلام هست.
#امیرالمؤمنین_در_قرآن ۶۰
بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیم
سلام به شما معلم عزیز.
جلسه شصتم است که آیات فضیلت امیرالمؤمنین را تقدیم شما میکنم.
در آیه ۸۹ سوره نمل خداوند متعال میفرماید
«مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَیرٌ مِنْهَا وَهُمْ مِنْ فَزَعٍ یوْمَئِذٍ آمِنُونَ» کسی که در روز قیامت حسنه و خوبی را همراه با خودش داشته باشد ، خداوند بهتر از آن را به او عطا میکند و او ، از هراس و هول و وحشتِ روز قیامت در امان خواهد بود.
حالا سؤال این است که آن «حَسَنة» که انسانها باید با خودشان داشته باشند چه چیزی است؟
برخی از مُفسران فرمودند منظور توحید است. یعنی «لا إِلَهَ إِلَّا اللَّه» را قبول داشته باشد و نبوت ، یعنی «مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّه» که البته اینها هم درست است ولی برای اینکه به جواب دقیق برسیم باید این حدیث پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله را خدمت شما نقل کنیم. چون بعضیها اظهار اسلام میکنند ولی اسلامِ آنها حقیقی نیست و تقلبی است!
پیامبر به امیرالمؤمنین فرمودند : در روز قیامت که میشود خداوند من و تو اهل بیتمان و دوستدارانمان را محشور میکند ، در حالی که آنها را میپوشاند. ولی بدکاران همه عریان هستند
«یَا عَلِیُّ شِیعَتُکَ وَ اللَّهِ آمِنُونَ» به خدا قسم پیروان تویِ علی هستند که خداوند آنها را از وحشت و جزع و فزعِ روز قیامت محفوظ نگه میدارد.
پس طبقِ حدیث پیامبر عزیزمان ، منظور از «حسنه» در اینجا پیروی از علی بن ابیطالب علیه السلام است.
عَبداللّه پسر عُمر بنِ الخَطاب نقل میکند که من از پیامبر خدا شنیدم ، هرکس علی را دوست داشته باشد «أَظَلَّهُ اللَّهُ فِی ظِلِّ عَرْشِهِ مَعَ الصِّدِّیقِینَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِین» در روز قیامت که همه مردم ترسان هستند و از عاقبت خودشان هراسان هستند ، خدا دوست علی بن ابیطالب علیه السلام را در سایه عرش خودش در جایگاه ویژه قرار میدهد. همراه با صدیقین ، شهدا و صالحین مثل حضرت یوسف ، حضرت ابوالفضل و سلمان فارسی علیهم السلام.
بنابراین منظور از «حسنه» در این آیه ، علاوه بر توحید و نبوت ، دوستی و محبت علی بن ابیطالب علیه السلام است.
توحید که «لا إِلَهَ إِلَّا اللَّه» است * اسلامِ «مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّه» است
با این دو سخن کسی به جایی نرسد * گر بیخبر از «عَلَى وَلِی اللَّه» است
#امیرالمؤمنین_در_قرآن ۶۱
بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیم
سلام به شما معلم عزیز.
جلسه شصت و یکم است که آیات فضیلت امیرالمؤمنین را تقدیمتان میکنم.
در جلسه قبل بیان شد که در آیه ۸۹ سوره نمل خداوند متعال میفرماید هر کسی «حَسَنه» را همراه با خودش داشته باشد ، ما او را وارد بهشت میکنیم که منظور از این «حَسَنه» دوستی و محبت علی بن ابیطالب علیه السلام بود.
در آیه بعد ، خداوند میفرماید : «مَنْ جاءَ بِالسَّیئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِی النَّارِ» هر کسی سیئه را با خودش داشته باشد ، ما او را با صورت ، به صورت واژگون ، در آتشِ جهنّم میاندازیم.
منظور از «سَیّئَه» در این آیه چیست که اگر کسی همراه با خودش داشته باشد خدا بقیه خوبیهای او را نادیده میگیرد؟
حتماً توجه دارید که برخی از گناهان خطِ قرمز خداوند هستند.
مثلاً خداوند متعال به ابلیس دستور داد که بر حضرت آدم سجده کند او سجده نکرد و سرکشی کرد و از این کار زشت ، توبه هم نکرد.
این سبب شد خداوند شش هزار سال عبادت او را نادیده بگیرد و همه عبادتش نابود بشود.
خود امیرالمؤمنین به یکی از یارانش فرمودند آیا میدانی منظور از «حَسَنه» و «سَیّئَه» در این آیات چیست؟ او گفت : نه نمیدانم !
حضرت فرمودند : «اَلْحَسَنةُ حُبُّنا وَ السَّیئَةُ بُغْضُنا» آن «حَسَنه» ، محبت و دوستی من و بقیه اهل بیت من است و آن «سَیّئَه» ، دشمنی و نفرت از من و بقیه اهل بیت است که اگر کسی آن نفرت را با خودش داشته باشد ، طبقِ این آیه شریفه خداوند تمام خوبیهای او را نادیده میگیرد و او را با صورت در آتش جهنّم میاندازد.
چندین نفر از علمای اهل سنت مثل حاکم حسکانی ، این روایت را نقل کردند که جابر بن عبدالله انصاری فرمود : من از پیامبر خدا شنیدم که به علی بن ابیطالب علیه السلام فرمودند :
اگر امت من آن قدر روزه بگیرند ، «حَتَّى صَارُوا كَالْأَوْتَاد» مانند میخ بشوند
و آنقدر نماز بخوانند «حَتَّى صَارُوا كَالْحَنَایا» قد آنها مانند کمان خمیده بشود
اما محبت و دوستی تو را نداشته باشند و با تو دشمنی و بغض داشته باشند ، خداوند به نماز و روزه آنها توجهی نمیکند و آنها را با صورت در آتش جهنّم میاندازد.
عبادت ، بی تولای علی هیچ * نوای عشق ، بی نای علی هیچ
اگر عمر دو صد نوحت ببخشند * تمام عمر ، منهایِ علی هیچ
بنابراین کلید خوشنودی خدا و بهشت ، دوستی علی بن ابیطالب علیه السلام است و کلیدِ خشم خدا و جهنّم ، بغض و کینه علی بن ابیطالب است.