سخنرانی کوتاه نماز
#همنشین_خدا 42 ؛ بانوی خلقت
بِسمِ اللّه الرَّحمنِ الرَّحیم
همان طور که میدانید ما مسلمانها در نماز ـ در شبانه روز ـ بارها و بارها یاد آقای خلقت میافتیم یعنی حضرت محمد صلی الله علیه و آله. در اذان و تشهد نامش را میبریم و برایش صلوات میفرستیم. امّا آیا یاد بانویِ خلقت هم میافتیم؟
من میخواهم یکی از جاهایی که در نماز خوب است یاد بانویِ خلقت یعنی حضرت زهراء علیها السلام بیفتیم را با هم دوره کنیم:
همهی مسلمانها در شبانه روز حداقل ده بار در نمازهایشان میگویند: « صِراطَ الَّذِینَ أَنْعَمْتَ عَلَیهِمْ غَیرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیهِم » ؛ خدایا ما دوست داریم در راه کسانی باشیم که به آنها نعمت دادی نه کسانی که به آنها غضب کردی !
خدا به چه کسانی خشم کرده است؟
شیعه و سنی هر دو قبول دارند که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند « إِنَ اللَّهَ یغْضَبُ لِغَضَبِ فَاطِمَةَ » ؛ ملاکِ خشم خداوند، خشم فاطمه علیها السلام است. [1]
خشم خداوند و خشم فاطمهی طاهره یکی است * این نکته را رسول خداوند گفته بارها
وقتی تاریخ را میخوانیم، میفهمیم کسانی که خودشان را امت پیامبر میدانستند، فدک حضرت زهراء علیها السلام را غصب کردند، پشت خانه حضرت زهراء هیزم آوردند، به زور وارد خانه ایشان شدند.
کدام خانه؟ خانهای که پیامبر بدون اجازه وارد نمیشد. پهلوی حضرت را شکستند، بازوی حضرت را ضربه زدند، سینهی حضرت را زخمی کردند، محسن او را کشتند.
بعد بدون اینکه فدکش را پس بدهند، بین مسلمانها بگویند اشتباه کردیم برای ظاهرسازی آمدند به خانهاش، برای دلجویی.
حضرت فاطمه هم نقشهی آنها را فهمید و به آنها فرمودند: خداوند و فرشتهها را شاهد میگیرم « أَنَّکمَا أَسْخَطْتُمَانِی وَ مَا أَرْضَیتُمَانِی » من از دستتان خشمگینم و راضی نشدم. [2]
بعد برای اینکه اعلام کنند و همهی مسلمانها بفهمند که حضرت زهراء علیها السلام از دست آنها خشمگین اند به امیرالمؤمنین علیه السلام وصیت کرد که مرا شبانه غسل بده و کفن و دفن کن، چون دوست ندارم آنها در تشییع جنازه من، در نماز میت بر من حاضر شوند. حتی فرمودند قبر من را مخفی قرار بده، من دوست ندارم آنها بر سر مزار من حاضر شوند. [3]
ما مسلمانها خوب است که در نماز وقتی این جمله را میخوانیم به فکر فرو برویم و تاریخ را مطالعه کنیم ببینیم چه کسانی بودند که حضرت زهراء علیها السلام را آزردند ؛ ما هم مثل حضرت زهراء از آنها خشمگین باشیم.
#همنشین_خدا 43 ؛ بنده خوب خدا
بِسمِ اللّه الرَّحمنِ الرَّحیم
آیا میدانید که یکی از فایدههای نماز این است که ما به یاد خداوند میافتیم و یاد بندگان خوبش مثل حضرت محمد صلی الله علیه و آله و مثل حضرت فاطمه سلام الله علیها؟ !
یاد پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در نماز مشخص است اما یاد حضرت زهراء علیها السلام کمی مخفی است !
من میخواهم سه جایی را که با کمی دقت و فکر در نماز میتوانیم یاد حضرت زهراء علیها السلام بیفتیم را با هم دوره کنیم:
یک. در سوره حمد دعا میکنیم، خدایا ما را به راه راست هدایت کن، راه کسانی که به آنها نعمت دادی. « صِراطَ الَّذِینَ أَنْعَمْتَ عَلَیهِمْ »
در سوره نساء آیه ۶۹ خداوند میفرماید: من به صدّیقین و شهداء نعمت دادم. ما هم در زیارتنامه حضرت زهراء علیها السلام میگوییم: خانم جان ! سلام میدهیم به شما که هم صدّیق هستی و هم شهید. « السَّلامُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا الصِّدِّیقَةُ الشَّهِیدَةُ » [4]
یعنی ما در نماز از خداوند میخواهیم به راه کسانی که به آنها نعمت داده، برویم و یکی از آنها حضرت زهراست. یعنی از خداوند میخواهیم همان راهی را طی کنیم که حضرت زهراء علیها السلام در زندگیاش طی کرد.
دو. در قنوت نماز دعا میکنیم و میگوییم: « وَ قِنا عَذابَ النَّارِ »[5] ؛ خدایا ما را از آتش جهنم حفظ کن.
خدا چه کسانی را حفظ میکند؟ پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند روز قیامت که میشود خطاب میکند به حضرت زهراء علیها السلام میفرماید: از من بخواه تا به تو عطا کنم. آن قدر به تو ببخشم تا راضی شوی !
حضرت فاطمه هم دست به دعا برمیدارد: « أَنْ لَا تُعَذِّبَ مُحِبِّی وَ مُحِبَّ عِتْرَتِی بِالنَّارِ » [6] خدایا دوستداران من و دوستداران خانوادهام را به آتش نسوزان. خداوند هم این دعا را مستجاب میکند. وقتی قنوت نماز را میگیریم یاد حضرت زهراء بیفتیم و از خداوند بخواهیم ما هم از دوستدارانِ حضرت زهراء علیها السلام باشیم تا به آتش جهنم نسوزیم.
سه. در تشهد صلوات میفرستیم بر آل محمد.
« آلِ محمَّد » چه کسانی هستند؟
تمام ساداتِ مؤمن که صدها هزار نفرند جزء آل محمد هستند اما شریفترین آنها چه کسانی هستند؟
شیعه و سنی اعتقاد دارند که اُمّ سَلمه گفت: من شنیدم که پیامبر به حضرت زهراء علیها السلام فرمود: شوهرت و دو پسرت را پیش من بیاور. وقتی علی، حسن، حسین و حضرت زهراء آمدند، پیامبر عزیز عبای خودشان را روی اینها انداختند و فرمودند: « اللَّهُمَ إِنَ هَؤُلَاءِ آلُ مُحَمَّدٍ »[7] ؛ خدایا اینها آل من هستند. رحمت و برکات و صلواتت را بر اینها نازل کن.
پس وقتی در تشهد نماز بر آل محمد صلوات میفرستیم خوب است در ذهن خود بیاوریم که داریم به شریفترین آلِ محمد یعنی حضرت زهراء علیها السلام درود میفرستیم.
[1] إِنَ اللَّهَ یغْضَبُ لِغَضَبِ فَاطِمَةَ وَ یرْضَى لِرِضَاهَا. (بحار الأنوار، ج 21، ص 279)
[2] فَإِنِّی أُشْهِدُ اللَّهَ وَ مَلَائِکتَهُ أَنَّکمَا أَسْخَطْتُمَانِی وَ مَا أَرْضَیتُمَانِی وَ لَئِنْ لَقِیتُ النَّبِی صلى الله علیه و آله لَأَشْکوَنَّکمَا إِلَیهِ (بحار الأنوار، ج 28، ص 357)
[3] "اِنِّی اُوصیِکَ اَنْ لایَلِیَ غُسْلِی وَ کَفَنِی سِواکَ وَ اِذا اَنَا مِتُّ فَادْفِنِّی لَیْلاً وَ لا تُؤذِّنَّنَ بِی اَحَداً، وَ لا تُؤذِنَنَّ بِی اَبَابَکْرِ وَ عُمَرَ وَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ رَسولِ اللهِ صلی الله علیه و آله اَنْ لا یُصَلِّیَ عَلَیَّ اَبُوبَکْرٍ وَ لا عُمَرُ،
همانا من تو را وصیت میکنم که غسل و کفن کردن مرا کسی غیر از تو انجام ندهد و وقتی وفات کردم، مرا شب دفن کن و هیچ کس را خبر نکن و ابوبکر و عمر را نیز مطّلع نساز و تو را سوگند میدهم به حق رسول خدا صلی الله علیه و آله که ابوبکر و عمر بر جنازه من نماز نخوانند". [ کشف الغمة، ج 2، ص 68]
[4] مصباح المتهجد و سلاح المتعبد، ج2، ص 711.
[5] سوره بقره، آیه 201.
[6] در شرح حوادث روز قیامت آمده که : فَیوحِی اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَیهَا یا فَاطِمَةُ سَلِینِی أُعْطِک وَ تَمَنِّی عَلَی أُرْضِک فَتَقُولُ إِلَهِی أَنْتَ الْمُنَى وَ فَوْقَ الْمُنَى أَسْأَلُک أَنْ لَا تُعَذِّبَ مُحِبِّی وَ مُحِبَّ عِتْرَتِی بِالنَّارِ فَیوحِی اللَّهُ إِلَیهَا یا فَاطِمَةُ وَ عِزَّتِی وَ جَلَالِی وَ ارْتِفَاعِ مَکانِی لَقَدْ آلَیتُ عَلَى نَفْسِی مِنْ قَبْلِ أَنْ أَخْلُقَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ بِأَلْفَی عَامٍ أَنْ لَا أُعَذِّبَ مُحِبِّیک وَ مُحِبِّی عِتْرَتِک بِالنَّار. (بحار الأنوار، ج 27، ص 140)
[7] عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلی الله علیه و آله قَالَ لِفَاطِمَةَ ایتِینِی بِزَوْجِک وَ ابْنَیک فَجَاءَتْ بِهِمْ فَأَلْقَى عَلَیهِمْ کسَاءً فَدَکیاً قَالَ ثُمَّ وَضَعَ یدَهُ عَلَیهِمْ ثُمَّ قَالَ- اللَّهُمَ إِنَ هَؤُلَاءِ آلُ مُحَمَّدٍ فَاجْعَلْ صَلَوَاتِک وَ بَرَکاتِک عَلَى مُحَمَّدٍ وَ عَلَى آلِ مُحَمَّدٍ (عمدة عیون صحاح الأخبار فی مناقب إمام الأبرار، النص، ص 33)