فداییان امام هادی علیه السلام

#دوره‌مجازی_بانوی_باحیا ۴۶

به نام الله و به یاد الله

سلام به شما خواهران محترم

جلسه چهل و ششم که با موضوع بانوی با حیا درخدمت شما هستم.

موارد حیای زن را از آیات روایات با هم دوره می‌کردیم.

7⃣4⃣ زن با حیا برای نامحرم زینت و آرایش نمی کند.

چند مورد را بیان کنم :

استفاده از ناخن های مصنوعی،

رنگ کردن مو،

و لاک زدن به ناخن،

سفید کن و رُژ لب، استفاده از ریمل، سرمه، مداد چشم، و نشان دادن النگو و گردنبند به نامحرم.

امیرالمؤمنین و حضرت زهرا سلام الله علیها بر پیامبر وارد شدند، در حالی که حضرت را گریان دیدند ؛

علت را پرسیدند، و حضرت فرمودند :

یاد عذاب زنان و امتم افتادم که در معراج این عذاب ها را می دیدم.

یکی از این زنان کسی بود که گوشت بدن خودش را می‌خورد، در حالی که از زیر بدنش آتش شعله ور بود.

علت عذاب این زن گناهی بود به نامِ «نشان دادن زینت و آرایش خودش برای نامحرم» [1]

برخی مراجع فرمودند : انگشتر هم زینت محسوب میشه و واجب از نامحرم پوشیده بشه.

برخی مراجع هم فرمودند : مصداقِ زینت نیست ولی بهتر و مستحب باز هم پوشیده بشه. [2]

یکی از ویژگی‌های زینت و آرایش اینه که سببِ توجه و جلب نظرِ نامحرم میشه و مقدمه ارتباط کلامی و ارتباط جسمی با نامحرم را فراهم می کند.

یکی از آرایش ها و زینب ها، خالکوبی است.

پیامبر عزیزمان هشت گروه زنان را لعنت کردند ؛ دو گروه شون (واشمه و متوشمه) بودند یعنی کسی که خالکوبی میکنه و کسی که درخواست میکنه خالکوبی روی بدنش انجام بشه. [3]

زنان شکارچی قلب و دل مردان هستند، و مردان شکارچی بدن و جسم زنان.

اسلام میگه ای زن! غیر از شوهرِ خودت، قلب و دل مرد نامحرمی را شکار نکن، و او را به خودت جلب نکن.

مردی که مُدام در خیابان و در فضای کارش، زنانِ نامحرمی را که آرایش شده هستند، می‌بینه وقتی وارد خونه میشه دیگه از آرایشِ زن خودش اون لذتی را که باید ببره نمی برد.

زندگی شون سرد و بی روح میشه،

چون مدُام انواع و اقسام زینت ها رو توی خیابون دیده.

به قول معروف، چشمِ و دلش از زن خودش دیگه سیر میشه.

اسلام می‌گوید : ای آقا ! مواظب چشمت باش ؛

در بیرون نگاه نکن، تا در داخل خانه از زن خودت لذت ببری.

و به زن می گوید : مواظب زینت و آرایش کردن خودت باش.

#دوره‌مجازی_بانوی_باحیا ۴۷

به نام الله و به یاد الله

سلام شما خواهران محترم

جلسه چهل و هفتم که با موضوع بانوی با حیا در خدمت شما هستم.

موارد حیای زن را از آیات و روایات با هم دوره می کردیم.

8⃣4⃣ پوششِ بانوی با حیا در برابر نامحرم پوشش کامل است.

منظور از پوشش کامل فرمایش پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله است که فرمودند : زن در حضور نامحرم چهار تا پوشش داشته باشد.

۱) دِرع ؛ یعنی پیراهن

۲) إزار ؛ یعنی شلوار

۳) خِمار ؛ یعنی روسری یا مقنعه

۴) جِلباب ؛ یعنی چادر. [4]

قرآن می فرماید : «يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ»[5] ای پیامبر! به زنانت، دخترانت و زنان مومنین بگو : هنگامی که بیرون از خونه میخواهند بیایند جلباب خودشون رو بپوشند.

بسیاری از مفسران مثل علامه طباطبایی، شیخ طوسی و شیخ طبرسی و فیض کاشانی می‌فرمایند : منظور از جلباب، همون چادر است. [6] [7]

آقا امام صادق علیه السلام فرمودند : زن در صورتی که آرایش ندارد، گردی صورتش و دستانش تا مچ را میتواند در حضور نامحرم نپوشاند. [8]

زن ها وقتی می‌خواهند نماز بخوانند اگر نامحرمی آن ها را نمی‌بیند، اجازه دارند از انگشتان پا، تا مچ پا شون باز باشه.

اما اگر نامحرمی اونا رو میبینه برخی مراجع می فرمایند : «بهتر است» پایشان را با جوراب بپوشانند.

ولی بیشتر مراجع می فرمایند : «واجب است» پاهایش رو از نامحرم در هنگام نماز بپوشاند. [9]

برخی از زنان دقت ندارند و توی حرم امام رضا علیه السلام کنار حوض، یا توی کربلا، کنار نهر علقمه ؛ آستین شان را بالا می زنند برای وضو گرفتن ؛ و می‌گویند : «این آب تبرک است!»

در حالی که دقت ندارند، نامحرم از مچِ دست به بالای بدن این ها رو می بینه و عمل حرامی انجام دادند.

این کار دقیقاً بی حیایی است.

بنابر گفته هایی که داشتیم زنِ با حیا پیش پزشک مرد و پرستار مرد نمی رود برای معاینه، سرم زدن، آمپول زدن، سونوگرافی و زایمان، مگر اینکه اضطرار داشته باشه، یعنی جان خودش یا جون نوزادش در خطر باشد.

آقا امام سجاد علیه السلام در سفر اسارتشون به سمت شام، صحنه ای را دیدند که فرمودند : «ای کاش مادر مرا نزاییده بود» از شدت غیرتی که داشتند،

دیدند همسرشان پوشش شون به اندازه ای بود که اگر خودشون رو می‌پوشندند، کودک سه، چهار ساله ایشون یعنی امام محمد باقر علیه السلام از شدت حرارت آفتاب صورتشون داغ می شد و می سوخت و اگر می‌خواستند صورتِ کودک شان را بپوشانند که آفتاب به صورتِ کودک نخوره، پوشش بدنشون کافی نبود و مقداری از بدنشان را نامحرم می‌دید.

حضرت در این مقدار از غیرت بودند که آرزو کردند ای کاش مادر من رو نزاییده بود. [10]

زن با حیا هم باید دقت کند تارِ موی از بدن او را نامحرم نبیند.

#دوره‌مجازی_بانوی_باحیا ۴۸

به نام الله و به یاد الله

سلام به شما خواهر های محترم

جلسه چهل و هشتم که با موضوع بانوی با حیا در خدمت شما هستم.

موارد حیای زن را از آیات روایات با هم دوره می‌کردیم.

9⃣4⃣ زنِ با حیا لباس نازک و بدن نما نمی‌پوشد.

چه اینکه این لباس پیراهن باشه، چه جوراب نازک باشه.

چه چادری باشه که از پشتِ اون چادر، حجمِ بدن پیداست.

آقا امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند : بر شما باد به پوشیدنِ لباس ضخیم ؛ لباسی که بدن نما نباشد.

چون کسی که لباسش نازک باشد دین و بندگی او کمرنگ و ضعیف خواهد بود. [11]

پیامبر عزیزمون پارچه‌ای را به یکی از یارانش هدیه دادند ؛

و فرمودند مقداری از آن را برای خودت لباس کن و مقداری از آن را برای همسرت لباس کن و به همسرت بگو : «زیر اون لباس، لباس دیگری بپوشد». [12] چون اون پارچه نازک بود و من می ترسم حجمِ بدن او پیدا باشد.

پیامبر اعظم در حدیثی زنان جهنمی را توصیف می‌کردند ؛ فرمودند : یکی از این زنان، زنانی هستند که در آینده می آیند، پوشیده اند ولی برهنه هستند، دیگران را منحرف می‌کنند و خودشان هم منحرف شده اند. [13]

برخی از علما فرمودند : منظور از (كاسياتٌ عارياتٌ) یعنی زنان پوشیده ی برهنه که در متن حدیث آمده، زنانی هستند که لباس نازک می‌پوشند، به گونه‌ای که پوست بدن شون از پشت پارچه پیداست.

البته مشخص است که اگر خانمی لباس نازک بپوشد ولی زیرش، لباس دیگری بپوشه که پوست بدنش، پیدا نباشه اشکال ندارد.

زن با حیا پیش پدر، برادر و پسرش لباس نازک و بدن نما نمی‌پوشد.

حتی پوشیدنِ برخی از این لباس ها در حضورِ زنان دیگر هم مصداق کم حیایی است.

زن با حیا فقط در حضور شوهرش از لباس هایِ بدن نما استفاده می کند.

[1] پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله : وَ رَأَيْتُ امْرَأَةً تَأْكُلُ لَحْمَ جَسَدِهَا وَ النَّارُ تُوقَدُ مِنْ تَحْتِهَا. .. وَ أَمَّا الَّتِي كَانَتْ تَأْكُلُ لَحْمَ جَسَدِهَا فَإِنَّهَا كَانَتْ‏ تُزَيِّنُ‏ بَدَنَهَا لِلنَّاسِ. (عيون أخبار الرضا عليه السلام، ج ‏2، ص 11)

[2] (سيد مسعود معصومي، احکام روابط زن و مرد، ص 124 ـ 123)

[3] وَ لَعَنَ النَّبِيُّ ص مِنَ النِّسَاءِ ثَمَانِيَة. .. وَ الْوَاشِمَةُ الَّتِي تَغْرِزُ خَدَّهَا بِالْإِبَرِ بِظَاهِرِ الْكَفِّ وَ الْمِعْصَمِ حَتَّى يُؤَثِّرَ فِيهِ وَ يحشوه [تَحْشُوهُ‏] بِالْكُحْلِ لِيَتَزَيَّنَ وَ الْمُتَوَشِّمَةُ الَّتِي يُفْعَلُ ذَلِكَ بِهَا. (كراجكى، معدن الجواهر و رياضة الخواطر، ص 62 )‏

[4] قال النبی صلی الله علیه و آله :. .. . لِلْابنِ و الاخِ ما فوقَ الدَّرعِ و لِغَیْرِ ذی مَحرمٍ ارَبَعة اثوابٍ: دِرعٌ وَ حمِارٌ وَ جِلْبابٌ وَ ازارٌ. (تفسیر نور الثقلین، ج ۳، ص ۶۲۴)

[5] (سوره احزاب، آیه 59)

[6] (حسین مهدی زاده، حجاب شناسی، انتشارات حوزه علمیه، ص 317 و 463)

[7] برخي فرهنگ نامه‌هاي ويژه لغات قرآن كه جلباب را چادر معنا كرده اند: لسان التنزيل، فرهنگ نامه قرآني، قاموس قرآن.

و برخي تفسيرهاي قرآن كه جلباب را چادر معنا كرده اند: تفسير ابوالفتوح رازي، تفسیر منهج الصادقين في الزام المخالفين، و تفسیر اطيب البيان في تفسير القرآن.

(حسین مهدی زاده، حجاب شناسی، انتشارات حوزه علمیه، ص ۷۰۷)

[8] عَنْ مَسْعَدَةَ بْنِ زِيَادٍ قَالَ سَمِعْتُ جَعْفَراً وَ سُئِلَ عَمَّا تُظْهِرُ الْمَرْأَةُ مِنْ زِينَتِهَا قَالَ الْوَجْهَ وَ الْكَفَّيْنِ. (وسائل الشيعه، ج ۲۰، ص ۲۰۳)

[9] آيا پوشاندن كف و روى پا تا مچ در مقابل نامحرم واجب است؟ [سؤال کلی هست و شامل نماز و غیر نماز می شود]

همه مراجع (به جز تبريزى و مكارم): آرى، بايد آنها را از نامحرم بپوشاند.

آیت الله مكارم: واجب نيست.

آیت الله تبريزى: بنابر احتياط، واجب است.

(دفتر شانزدهم (رساله دانشجويى، مطابق با نظر ده تن از مراجع عظام)، ص 222، با کمی تلخیص)

[10] این جمله معروف از حضرت زین العابدین (علیه السّلام) است : «اى كاش مادر مرا نمى زائید» [یکی از جاهایی که حضرت این جمله را به زبان آورد] وقتى بود كه [در هنگام اسارت وقتی خودش در غل و زنجیر بود] چشمش به همسر جوانش افتاد كه فرزندش ‍حضرت باقرالعلوم (علیه السّلام) را كه دو ساله بود در بغل داشت و چادر او آنقدر كوچك بود كه اگر مى خواست خود را بپوشاند، آفتاب صورت فرزند را مى سوزاند و اگر مى خواست فرزند را زیر چادر برد، نمى توانست خود را كامل بپوشاند، این بود كه حجت خدا و مظهر غیرت پروردگار آهى كشید و فرمود: «ای كاش مادر مرا نمى زائید و این روز را نمى دیدم».

(علی میرخلف زاده، داستانهایی از پوشش و حجاب، ص 109، به نقل از گوهر صدف، ص 59)

[11] عَلَيْكُمْ بِالصَّفِيقِ مِنَ الثِّيَابِ فَإِنَّ مَنْ رَقَّ ثَوْبُهُ رَقَّ دِينُهُ. (وسائل الشيعة، ج ‏4، ص 389)

[12] وَعَن دِحيةَ بن خليفةَ قَالَ: أَتَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقَبَاطِيَّ فَأَعْطَانِي مِنْهَا قُبْطِيَّةً فَقَالَ: «اصْدَعْهَا صَدْعَيْنِ فَاقْطَعْ أَحَدَهُمَا قَمِيصًا وَأَعْطِ الْآخَرَ امْرَأَتَكَ تَخْتَمِرُ بِهِ». فَلَمَّا أَدْبَرَ قَالَ: «وَأْمُرِ امْرَأَتَكَ أَنْ تَجْعَلَ تَحْتَهُ ثَوْبًا لَا يَصِفُهَا». (سنن أبي داود، ج 4 ، ص 64 ، حدیث 4116)

[13] صِنفانِ مِن أهلِ النّارِ لَم أرَهُما ؛. .. ونِساءٌ كاسياتٌ عارياتٌ مُميلاتٌ مائِلاتٌ. (ميزان الحكمة، ج ۲، ص ۲۵۹)