#بهای_بهشت ۵۷ ؛ آدرس آسان

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم

وقتی ما بخواهیم آدرس بدهیم به دوستمان که بیاید در شهر ما و خانه ما ، به ما سر بزند طوری آدرس می‌دهیم که راحت‌تر و سریعتر به ما برسد.

مثلاً می‌گوییم از مترو استفاده کن از اتوبوس استفاده نکن ،

از فلان بلوار نیا چون ترافیک دارد ، از فلان خیابان آمدی دور برگردان اولی را برگرد نه دومی را.

خداوند تبارک و تعالی هم وقتی می‌خواهد به ما آدرس بدهد ما را به سمت خودش هدایت کند « یا أَیهَا الْإِنسَانُ إِنَّک کادِحٌ إِلَىٰ رَبِّک کدْحًا فَمُلَاقِیهِ ».[1] چطور آدرس می‌دهد؟

آیت الله بهجت رضوان الله علیه فرمودند : خدای حکیم طوری آدرس می‌دهد که سریع‌تر و زودتر به او برسیم و بر چیزی بیشتر سفارش می‌کند که سرعت حرکت ما را بیشتر کند.[2]

پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند : « الصَّلاةُ قُربانُ کلِّ تَقِیٍّ » [3] نماز آن وسیله نقلیه‌ای است که هر انسان با تقوایی را به خدا می‌رساند.

آیت الله بهجت رضوان الله علیه فرمودند : تمام عبادات ما را به خدا نزدیک می‌کنند ولی بیشترین قُرب و نزدیک شدن به واسطه نماز اتفاق می‌افتد. [4]

به همین خاطر است که در آیات و روایات بیشترین تأکید را به نماز داشتیم و امامان بزرگوار علیهم السلام ما علاوه بر نمازهای واجب بسیار سفارش می‌کردند بر خواندن نمازهای مستحبی.

#بهای_بهشت ۵۸ ؛ دعای سیدالشهداء

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم

ظهر عاشورا که جنگ امام حسین علیه السلام با دشمن شدت گرفته بود و تعدادی از یاران حضرت به شهادت رسیده بودند. ابوثمامه صائدی به حضرت عرض کرد : آقا موقع نماز است دوست دارم آخرین نماز را با شما بخوانم و بعد به شهادت برسم.

حضرت خیلی خوشحال شدند از اینکه شدت جنگ و تشنگی و اینکه در محاصره دشمن هستند سبب نشده ابوثمامه ، نماز اول وقت را فراموش کند.

حضرت فرمودند : « ذَکرتَ الصَّلاةَ » نماز را یاد کردی ـ نفرمودند : من را به یاد نماز انداختی چون حضرت به یاد نماز بودند ـ

فرمودند : آفرین که خودت نماز را یاد کردی.

من هم تو را دعا می‌کنم. « جَعَلَک اللَّهُ مِنَ المُصَلّینَ الذَّاکرینَ » [5] خدا تو را از نمازگزاران قرار بدهد که همیشه به یاد او هستند.

این دعا آن قدر مهم است که شهید در رکاب امام حسین علیه السلام به واسطه‌ی این دعا مقامش بالاتر می‌رود.

خداوند ما را جزء نمازگزاران ذاکر قرار بدهد.

#بهای_بهشت ۵۹ ؛ قلعه‌ی محکم خدا

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم

خداوند متعال به پیامبر عزیز صلّی الله علیه و آله فرمودند : « کلِمَةُ لا اِلهَ اِلاَّ اللّهُ حِصْنی فَمَنْ دَخَلَ حِصْنی اَمِنَ مِنْ عَذابی » [6] ذکر لا اِلهَ اِلّا اللّه قلعه محکم منِ خداست که کسی که وارد این قلعه بشود از عذابِ من در امان است. هم عذابِ آخرت و هم عذابِ دنیا.

کسی که از بیابان وارد قلعه‌ای شود از غم و غصه‌ی آوارگی نجات پیدا می‌کند و به نشاط و شادی می‌رسد.

کسی که این ذکر را با توجه بگوید غم و غصه‌اش می‌رود و به شادی می‌رساند.

وقتی انسان وارد قلعه می‌شود از حملاتِ دشمن در امان می‌ماند. شیطان ، سگِ هار این عالم است که اجازه ورود به قلعه محکم خدا را ندارد و کسی که این ذکر را با توجه بگوید از حملات شیطان در امان است.

آقا امام سجاد علیه السلام آن قدر بر این ذکر مداومت داشتند که « لِسانَهُ لازِقاً بِحَنَکهِ » [7] زبانشان به کامشان چسبیده بود از بس که این ذکر را می‌گفتند. در هنگام راه رفتن ، در بین غذا خوردن ، در لابه لای سخن گفتن با دیگران.

این ذکر را خداوند در اذان و نمازمان قرار داده سعی کنیم آن را با توجه بگوییم.

#بهای_بهشت ۶۰ ؛ آبشار رحمت خدا

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم

نام شیطان « ابلیس » است. ابلیس از واژه‌ی « بَلَس » است یعنی نا امید.

خودش از رحمت حق ناامید شده و تلاش می‌کند انسان‌ها را از رحمت خدا ناامید کند. می‌گوید : با این همه گناهان بزرگ می‌خواهی نماز بخوانی؟ فکر می‌کنی خدا می‌پذیرد؟

صد درد صد جهنمی هستی. به جای اینکه بروی نماز بخوانی حداقل بیا دنیا را داشته باش.

خداوند هم این پیام را به بندگان در قرآن داد که :

ای بندگان من که زیاد گناه کرده‌اید « قُلْ یا عِبَادِی الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ » [8] از رحمت من خدا نا امید نشوید.

آبِ رحمت من آن قدر زیاد است که آتشِ گناهان شما را می‌تواند خاموش کند.

آقا امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند : برای اینکه رحمت حق ، شامل حال شما بشود بروید نماز بخوانید. « الصَّلاةُ تَستَنزِلُ الرَّحمَةَ ». [9]

هر چقدر بیشتر و بهتر نماز بخوانید ، بیشتر و بهتر رحمت خدا بر شما می‌بارد.

غرق گنه نا امید ، مشو ز دربارِ ما * که عفو کردن بود ، در همه دم کار ما

بنده‌ی شرمنده تو ، خالقِ بخشنده من * بیا بهشتت دهم ، مرو تو در نارِ ما.


[1] سوره انشقاق ؛ آیه 6.

[2] برگی از دفتر آفتاب ، ص 84.

[3] بحار الانوار ؛ ج 78 ؛ ص 60.

[4] قُرب مراتبی دارد و بالاترین آن لقاء است و هر مرتبه از مراتب قُرب را مقربی است که بالاترین آن نماز است. (صدای سخن عشق ؛ مجموعه ای از حکمت ها و حکایت های نماز

از زبان آیت الله العظمی بهجت ، ص 23)

[5] بحار الانوار ؛ ج 45 ؛ ص 21.

[6] كَلِمَةُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ حِصْنِي فَمَنْ قَالَهَا دَخَلَ حِصْنِي وَ مَنْ دَخَلَ حِصْنِي أَمِنَ مِنْ عَذَابِي‏. (بحار الأنوار ، ج ‏49 ، ص 127)

شبیه آن : كَلِمَةُ لا اِلهَ اِلاَّ اللّهُ حِصْني فَمَنْ دَخَلَ حِصْني اَمِنَ مِنْ عَذابي. (عيون أخبار الرضا عليه السلام ، ج ‏2 ، ص 135)

[7] بحار الأنوار ، ج 93 ص 161.

[8] سوره زُمر ، آیه 53.

[9] غرر الحکم ، ج 2 ، ص 166.