#دوره_ذکرهای_نماز
#دوره_ذکرهای_نماز 8
يا مَنْ ذِكْرُهُ حُلْو ؛ به نام خدایی که یادش شیرین است.
سلام عرض میکنم خدمت شما معلمان عزیز.
جلسه هشتم است که با موضوع «ذکرهای نماز» در خدمت شما هستم.
در این جلسه می خواهم به این سؤال پاسخ بدهم ک ما چه مقدار یاد خدا باشیم تا کوتاهی نکرده باشید، زیاده روی هم نکرده باشیم.
امام صادق علیه السلام فرمودند : خداوند برای همه اشیا و همه دستوراتش اندازه ای قرار داده است.
مثلاً برای نماز واجب، ۱۷ رکعت در شبانه روز. برای روزه واجب، 30 روزِ ماه رمضان. برای حج خانه خودش در طول عُمر اگر استطاعت داشتیم فقط یکبار
در این عالم خدا فقط برای یک چیزی اندازه قرار نداده آن هم ذکر و یاد خودش هست. « لَم يَجعَلْ لَهُ حدّاً يَنتَهي إلَيهِ »
قرآن کریم فرمودند « يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اذكُرُوا اللَّهَ ذِكرًا كَثيرًا »
هر چه بیشتر و هر چقدر توان دارید یاد خدا کنید.
در صدقه دادن اگر ما کم صدقه بدهیم به بُخل دچار می شویم، اگر به اندازه باشد، سخاوتمند هستیم و اگر بیش از اندازه صدقه بدهیم به اسراف مبتلا شدیم.
اما در یاد خدا زیاده روی وجود ندارد.
در شرح حال آقا امام سجاد علیه السلام آمده که راه می رفتند، غذا می خوردند، کار می کردند، با مردم معاشرت می کردند و گفتوگو داشتند ولی مدام قلبشون به یاد خدا بود و مدام بر لبانشان ذکر شریف « لا إِلهَ إِلَّا اللَّه » بود.
پیامبر عزیزمان صلّی اللّه علیه و آله حضرت صدیقه طاهره سلام الله علیها را اینگونه توصیف می کردند
گندم را آرد میکنند، آرد را خمیر میکنند، با خمیر نان میپزند، غذا می پزند، خانه رو جارو میکنند، به فرزندانشان شیر می دهند، ظرف ها را می شویند
اما در طول شبانه روز مدام قلبشون به یاد خداست، مدام بر لبانشان ذکر خداست.
امام باقر علیه السلام فرمودند : برخی مردم فرزند دنیا هستند و برخیها فرزند آخرت.
فرزندان دنیا ویژگی هایی دارند : تمام فکر و ذکر و همّ و غمّ شان این است که خونه، ماشین، ثروت، قدرت، شهوت و شهرت شان بیشتر شود و دنیا را بیشتر به چنگ خود بیاورند.
اما فرزندان آخرت ویژگی شان این است که « لا يَمَلّونَ مِن ذِكرِ اللَّه » در عین حال که به دنیای خود می رسند، فکر و ذکرشان یاد خداست.
در عین حال که برای دنیای خود تلاش میکنند مدام فکر و ذکر شان این است که یاد خدا باشند و بر زبانشون ذکر خدا جاری میشود.
چون یاد خدا براشون شیرین است « اَلذِّكرُ لَذَّةُ المُحِبّين » و نمی خواهند این شیرینی را ترک کنند.
و یاد خدا برای آنها آرامبخش است. « أَلاَ بِذِکْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ » و آنها دوست دارند همیشه در آرامش باشند.
#دوره_ذکرهای_نماز 9
يا مَنْ ذِكْرُهُ حُلْو ؛ به نام خدایی که یادش شیرین است.
سلام عرض میکنم خدمت شما معلمان عزیز.
جلسه نهم است که با موضوع «ذکرهای نماز» در خدمت شما هستم.
در این جلسه می خواهیم به این سؤال پاسخ دهیم که چه کنیم همیشه به یاد خدا باشیم؟
چهار تا راهکار رو میخواهیم باهم دوره کنیم.
یک. پیامبر اسلام صلّی اللّه علیه و آله فرمودند « ما مَنَّ اللّهُ تَعالى عَلى عِبادِهِ بِمِثلِ أن يُلهِمَهُم ذِكرَه » بالاترین بخشش و لطف خداوند به بندگانش این است که به ذهنِ آنها بیاندازه که همیشه به یاد او باشند.
بنابراین از خودش درخواست کنیم.
در دعای کمیل آقا امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند : خدایا از تو درخواست میکنم که یادت را به من الهام کنی. « اَللّهُمّ اِنّی اَسئَلُکَ ... اَن تُلهِمَنی ذِکرَک »
دعای زیبایی دارد آقا امیرالمؤمنین علیه السلام در تعقیبات نماز عشا که پیشنهاد میکنم این دعا رو یاد بگیریم و در قنوت و سجده آخر نماز مان بخونیم.
« اَللّهُمّ اجعَلني مِمَّن يُكثِرُ ذِكرَكَ » خدایا مرا از بندگان قرار بده که زیاد یاد تو میکنند.
امام سجاد علیه السلام در مناجات الذاکرین فرمودند : خدایا یاد خودت را در آشکار و نهان در خوشی و ناخوشی و در روز و شب به من الهام کن.
دو. حضرت داوود علیه السلام کتاب آسمانی داره به نام زبور.
در آن کتاب آمده که خداوند تبارک و تعالی فرمودند « لَو تَفَكَّرتُم في خُشونَةِ الثَّرى، و وَحشَةِ القَبرِ و ظُلمَتِهِ، لَقَلَّ كَلامُكُم، و كَثُرَ ذِكرُكُم وَ اشتِغالُكُم لي »
ای بندگان من! اگر به تنهایی و تاریکی قبر بیشتر فکر می کردید، بیشتر به یاد من بودید و به جای کارهای بی فایده مشغولِ دستورات من می شدید.
پس زیاد یاد کنیم زمانی را که همسر، رفیق، همکار و دوستان ما، ما را تنها می گذارند و در قبر فقط خدا همراه ماست.
اگر در دنیا زیاد یاد خدا بوده باشیم، همنشینِ ما خداوند تبارک و تعالی خواهد بود.
سه. پیامبر عزیزمان فرمودند « اَلْمَرْءُ عَلَى دِينِ خَلِيلِهِ وَ قَرِينِهِ » انسان در روش و منِش دوست خود است.
تو اول بگو با کیان زیستی * سپس من بگویم که تو کیستی
سپس من بگویم که تو به یاد خدا هستی یا نیستی!
بیاییم در محل کارمون، در مهمونی ها و در مسافرت ها با کسانی نشست و برخاست کنیم که آنها اهل یاد خدا هستند و این معاشرت سبب میشود که شما هم بیشتر به خدا توجه کنید.
چهار. توجه مدام به نعمت ها سبب توجه مدام به نعمت دهنده میشود.
به همین خاطر خداوند متعال در قرآن، مدام نعمت های مادی و معنوی را که به ما داده است میشمارد و بزرگی او نعمت ها را به ما یادآوری میکند.
و می فرماید « اُذْکُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتي أَنْعَمْتُ عَلَيْکُمْ » شما هم بر زبان و قلبتان، نعمت های من را یادآوری کنید.
گاهی اوقات خوب است که انسان توجه کند به کسانی که نعمت زیبایی، سلامتی، ثروت، قدرت و نعمت های دیگر را ندارند.
رفتن به بیمارستان ها سبب میشود که ما توجه بیشتری به نعمت های خداوند داشته باشیم و بیشتر خدا رو یاد کنیم.
#دوره_ذکرهای_نماز 10
يا مَنْ ذِكْرُهُ حُلْو ؛ به نام خدایی که یادش شیرین است.
سلام عرض میکنم خدمت شما معلمان عزیز.
جلسه دهم است که با موضوع «ذکرهای نماز» در خدمت شما هستیم.
در این جلسه می خواهیم بیان کنیم که اگر کسی یاد خدا را فراموش کند چه مشکلاتی برایش پیش خواهد آمد.
یک. قرآن می فرماید « وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً » هر کس از یاد منِ خدا غفلت ورزد و فراموش کند مرا، زندگی تلخ و سختی خواهد داشت.
ممکن است خداوند به او ثروت قدرت، خونه، ماشین، همسر، فرزند و عمر طولانی بده اما از این ها آن لذتی را که باید ببرد، نمیبرد.
مثلِ بهترین غذایی که ما به بیمار میدهیم ولی چون بیمار هست، میگوید این غذا تلخه، در حالی که ذائقهی او تلخه.
همین غذا را به یک انسان سالم می دهیم، میخوره، بَه بَه و چَهچَه، میکند و لذت میبرد.
انسان بی نهایت طلب است ؛ لذت و نعمتهای بی نهایت را دوست دارد.
خداست که بی نهایت است و نعمت های خداست که بی نهایت است.
اگر انسان اعتقاد داشته باشد بعد از این عالَم، عالَم دیگری وجود دارد و آن عالَم، عالمِ بی نهایت است، قانع میشود،
اما اگر به دنیا دل ببندد چون دنیا کم و کوچک است، سیراب نمیشود و هر نعمتی را به دست میاره، دنبال نعمت بالاتر میرود
و غم و اضطراب اینکه هر لحظه ممکن است این نعمت ها را ازش بگیرند باعث میشود آن لذتی را که باید ببرد نبرد.
مثل اینکه یک خانه با تمام امکانات و با تمام لذت ها، در اختیار کسی قرار بدهند و بگویند برو لذت ببر.
ولی هر موقعی که من صدات زدم باید همه نعمتها را رها کنی هر چند در وسط لذت بردن هستی و کلید خانه رو تحویل بدی.
و این اضطراب اینکه هر لحظه ممکن این خانه رو ازش بگیرند باعث میشود آن لذتی را که باید ببرد، نبرد.
ما دو نوع عشق داریم :
یک. عشق هایی که وسیله اند، مثلاً پدری که فرزندش را می بوسد، یا به همسرش محبت میکند، یا به زیارت امام معصوم می رود، و در راه پیامبر عزیزمان جان می دهد، این ها وسیله ای است برای نزدیک شدن به خداوند.
عشقی که هدف نهایی هر انسانی هست که باید فقط و فقط خداوند تبارک و تعالی باشد.
اوست که نا محدود است و انسان بی نهایت طلب را میتواند سیراب کند.
مفضّل میگوید : از امام صادق علیهالسلام پرسیدم، نظر شما درباره عشق چیست؟
حضرت فرمودند « قُلوبٌ خَلَت مِن ذِكرِ اللّه ِ فَأذاقَهَا اللّه ُ حُبَّ غَيرِهِ » قلب هایی هستند که از یاد خدا تهی شدند و آن قلب ها یاد خدا نمیکنند، به همین خاطر خداوند در داخل آن قلب ها محبت غیر خودش را قرار داده است. یعنی عشق اصلیِ این قلب ها غیر خداست.
اون ها به شدت زجر میکشند در دنیا، برای رسیدن به معشوق هایشان ؛ معشوق های خوراکی، پوشاکی و انسانی، وسیله نقلیه، خانه و... و بعد از اینکه به آنها می رسند اضطراب از دست دادن آن نعمت را دارند و این معشوق ها روحِ اونها رو سیراب نمیکند.
دو. روز قیامت « یَومُ الحَسرَة » هست یعنی روز حسرت و پشیمانی و ندامت.
در روایات آمده است وقت انسان فیلم عمرش را در روز قیامت میبیند و محاسبه اعمال میشود، از هر لحظه ای که در آن لحظه یاد خدا نبوده باشد، احساس پشیمانی میکند، که چه گنج بزرگی را از دست داده است.
پیامبر عزیزمان صلّی اللّه علیه و آله فرمودند : هر مجلسی که مردم دور هم جمع شوند و در آن مجلس یاد خدا و پیامبر نباشد و بر پیامبرش درود نفرستند، « كَانَ ذَلِكَ اَلْمَجْلِسُ حَسْرَةً وَ وَبَالاً عَلَيْهِمْ » در روز قیامت از حضور در آن مجلس احساس پشیمانی و ندامت خواهند کرد.
#دوره_ذکرهای_نماز 11
يا مَنْ ذِكْرُهُ حُلْو ؛ به نام خدایی که یادش شیرین است.
سلام عرض میکنم خدمت شما معلمان عزیز.
جلسه یازدهم است که با موضوع «ذکرهای نماز» در خدمت شما هستم.
همانطور که میدونید ما در نماز سه نوع خدا رو یاد میکنیم
یک. یاد عملی یا رفتاری.
می ایستیم در محضر پروردگار که بهش میگویند قیام.
خم می شویم که بهش میگویند رکوع، یعنی خدایا کوچکتم.
به زمین می افتیم و سجده میریم،یعنی خدایا زمین خورده ات هستم.
خداوند یاد خودش رو در این قالب بر ما واجب کرده است.
و اگر کسی بگه خدایا بر لب و قلبم یاد تو هست ولی این حرکات را انجام نمیدهم.
خداوند می فرماید دستور من را نافرمانی کردی و من رو به خشم در آوردی.
همانطور که یک فرمانده از سربازش می خواد که حرکات را انجام بده تا معلوم بشود که سرباز اوست، خداوند هم از ما این حرکات را خواسته انجام بدهیم تا معلوم بشود که بنده او هستیم و او فرمانده ماست.
در قرآن یاران پیامبر اینگونه توصیف شدند که این حرکات را حتی ها در حضور مردم انجام می دهند.
« تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا » سجده و رکوع آنها را دیگران میبینند.
و امام رضا علیه السلام فرمودند : علت اینکه سفارش شده ایم به نماز جماعت این است که « ظاهِراً مَكشُوفَاً مَشهُوداً » همه اهل عالم ببینند که ما بنده خدا هستیم و این بندگی رو در رفتار خودمون نشون میدهیم.
یک. یاد زبانی : ما در نمازمان جملاتی را باید بگیم،
سوره حمد بخونیم، ذکر رکوع، سجده، تشهد و قنوت را داشته باشیم.
سه. یاد قلبی : مغز و روح نماز همین یاد قلبی است.
قرآن می فرماید « أَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْرِي » در نماز آن حرکات رو و جملات رو بگو تا به مغز نماز یعنی یاد من برسی و قلب تو به یاد من باشد.
هر چقدر حضور قلب مون در نماز بیشتر باشد آثار و فواید نماز را بیشتر درک میکنیم.
یعنی رسیدن به آرامش که « أَلاَ بِذِکْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ »
دوری از فحشا و منکر که « إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ »
و رسیدن به قرب خدا « وَ اسْجُدْ وَ اقْتَرِبْ » رو بیشتر درک میکنیم.
در روایات آمده یاد خدا شیرین است و این شیرینی را کسی بیشتر میتواند درک کنه که قلب او بیشتر به یاد خدا باشد.