پرسمان نماز 57: معنی «سبحان الله» دقیقاً چیه؟
پرسمان نماز 57: معنی «سبحان الله» دقیقاً چیه؟
سلام به شما دانشآموز عزیز! شما که دوست داری قلبت پاک و خالص باشد. ما روزانه پنج بار نماز میخوانیم و بارها و بارها میگوییم «سُبْحان الله». آیا میدانی دقیقاً چه میگوییم؟
«سبحان الله» یعنی به اندازه یک اتم عیب و نقص در خدا نیست و خداوند پاک و منزه است از هر عیب و نقص و هر بدی و پلیدی.
این ذکر ریشه اصول دین ماست :
یک. توحید: مشرکان میگویند که خدا برای اداره جهان شریک دارد، یعنی به تنهایی قدرت مدیریتش را ندارد و از کس دیگری کمک میگیرد. ما میگوییم «سُبحان الله»؛ این عیب و نقص خدا محسوب میشود و خدا از عیب و نقص دور است. [1]
دو. عدل: حضرت یونس در دریا و در شکم نهنگ گفت: «خدایا، تو پاکِ پاک هستی از ظلم . تو جز خوبی برای بندگانت نمیخواهی.» این گرفتاری به خاطر ظلم خودم بوده است. [2]
«سُبحان الله» یعنی سختیها و گرفتاریهای زندگیمان یا به خاطر اشتباه خودمان است یا امتحان خدا. به خاطر انتقام خدا نیست، چون خدا اهل انتقام نیست و انتقام برای خدا عیب محسوب میشود. «سُبْحان الله»!
سه. نبوت و امامت: آیا ممکن است یک نفر هفت تا گوسفند داشته باشد و بدون چوپان آنها را رها کند؟ آیا خدا میتواند هفت میلیارد انسانِ روی کره زمین را بدونِ رهبر، پیامبر و امام رها کند و راه را به آنها نشان ندهد؟ این عیب و نقص از خدا دور است. «سُبْحانَ الله»!
چهار. معاد: برخی میگویند قیامتی نیست. منظور آنها این است که خدا ابر و باد و مه و خورشید و فلک را آفریده و بیحساب و کتاب است. وقتی همه مُردند، ظالم و مظلوم نیست و نابود میشوند، یعنی هر دو گروه پیش خدا مساویاند.
ما میگوییم «سُبْحان الله»؛ خدا از اینکه آفرینش عبث و بیهوده باشد، دور است. خوبان را تشویق نکند و بدها را تنبیه نکند، روزی نداشته باشد برای حساب و کتاب.
« سُبْحانَ الله ، سُبْحانَ الله ، سُبْحانَ الله!» دقت کنیم که این ذکر را در نماز با توجه بیشتری بگوییم.
پرسمان نماز 58: معنی «الحمدلله» دقیقاً چیه؟
سلام به شما دانشآموز عزیز! شما که با خوبیها دوست هستی و با بدیها دشمن. ما روزانه پنج بار نماز میخوانیم و بارها و بارها در نمازمان میگوییم «اَلحَمدُ لله». آیا میدانی دقیقاً چه داریم میگوییم؟
« اَلحَمدُ لله » دو معنا دارد:
یک. سپاس مخصوص خداست : خدایی که چشمه آب شور را در چشم انسان قرار داده و یک چشمه آب شیرین در دهان که اگر اینها خشک شوند، زندگیمان فلج میشود.
اگر جا به جا شوند و آب دهانمان شور و آب چشم ما شیرین شود، بیچاره میشویم. قلب ما به طور متوسط روزانه صد هزار بار میزند و ریهها بیست و سه هزار بار نفس میکشند. ما میخوابیم و استراحت میکنیم، اما آنها نه.
اگر قلبمان چند ثانیه نزند، سکته را زدیم و اگر ریهمان چند دقیقه استراحت کند، خفه میشویم.
«الحمدلله» یعنی خدایا، قبول دارم که همه این نعمتها را تو به من دادی و به خاطر آنها از تو تشکر میکنم.
خدا هم « سَریعُ الرّضا » است و زود راضی میشود. امام سجاد علیه السلام فرمودند: هر کسی بگوید «الحمدلله»، خدا قبول میکند که شکر همه نعمتهایی را که به او داده، به جا آورده است. [3]
دو. ستایش مخصوص خدا: اگر ببینیم کسی هنری دارد، مثلاً نقاشی زیبا میکشد، قدرت دارد و وزنه سنگینی را بلند میکند، یا ثروت دارد و به فُقرا کمک میکند، خوشمان میآید و تعریفش را میکنیم. میگوییم: «آفرین!» «اَلحَمدُ لله» یعنی خدایا، قبول دارم که سرچشمه قدرت، رحمت، حکمت، عدالت و سخاوت و... تو هستی.
اصلاً هزاران خوبی و کمالاتی که در دعای جوشن کبیره ذکر شده، قبول دارم که تو داری و به خاطر داشتن آنها تو را ستایش میکنم.
پیامبر عزیزمان فرمودند: «اولین گروهی که وارد بهشت میشوند، گروهی هستند که اهل حمد الهی بودند؛ یعنی در دنیا زیاد میگفتند «الحمدلله». [4]