طمع ابليس

وقتى حضرت موسی برای مناجات چهل روزه به میقات رفته بود. [۱] شیطان برای وسوسه آن حضرت به سراغ موسی رفت. حضرت موسی به شيطان فرمود: ﴿أَتَطْمَعُ فيَّ وَ أَنَا في هذا المَقام؟ قال: نَعَم! كَما طَمِعْتُ في أبيکَ آدمَ وَ هُوَ فِي الجَنَّةِ﴾؛ [۲] آیا تو در من هم طمع می‌کنی و می‌خواهی وسوسه‌ام کنی، در

حالی که در این جایگاه هستم؛ گفت: آری! چنان که در پدرت آدم که در بهشت بود طمع کردم (و او را از بهشت بیرون کردم).

----------

[۱]: سورۀ اعراف، آیۀ ۱۴۲.

[۲]: محمد تقی شوشتری، نهج الصباغة فی شرح نهج البلاغه.

[داستان های سمت خدا - کسی نقطه هایش را بگذارد - جلد ۲، صفحه ۱۷۱]

تنور دنیا

آیت اللّه دستغیب در کتاب گناهان کبیره نقل می‌کنند که اگر کسی را از آتش جهنم به تنور دنیا بیاورند در تنور دنیا خوابش می‌برد و می‌گوید: به به! این جا بخوابم تا زمانی که مرا به جهنم بر گردانند. [۲]

----------

[۲]: گناهان کبیره، شهید ایت اللّه دستغیب.

[داستان های سمت خدا - تنور دنیا - جلد ۲، صفحه ۱۷۵]

عدالت در همه جا

در زمان پیامبر، زنی که موقعیت اجتماعی خوبی داشت، دزدی می‌کند. هنگامی که پیغمبر می‌خواهند بر او حد جاری کنند، جمعی نزد پیامبر می‌آیند و می‌گویند این زن دارای موقعیتی در اجتماع است؛ خوب نیست که به جرم دزدی، حد الهی بر او جاری شود. آن‌ها می‌خواستند تا پیامبر از این کار چشم پوشی کند. اسامۀ بن زید را که خیلی نزد پیامبر محبوب بود، واسطه کردند. وقتی اسامه آمد و این درخواست را مطرح کرد، رنگ چهره پیامبر تغییر کرد و فرمود: آیا درباره حدی از حدود الهی شفاعت می‌کنی؟ فهمید اشتباه کرده است. گفت: یا رسول اللّه! اشتباه کردم. از خدا بخواه مرا بیامرزد. حضرت

خطبه ای خواندند و فرمودند: علت نابودی اقوام گذشته این بود که اگر آدمی که موقعیتی داشت دزدی می‌کرد و جرمی مرتکب می‌شد حد الهی را درباره او جاری نمی کردند، اما حد را بر انسان‌های ضعیف جاری می‌کردند. [۱]

----------

[۱]: ﴿إنّما أهلک الذين من قبلكم أنهم كانوا إذا سرق فيهم الشريف تركوه و إذ اسرق فيهم الضعيف أقاموا ﴾ عليه. ر. ک: نهج الفصاحه، كلمۀ ۹۴۳.

[داستان های سمت خدا - استقبال تا مرز! - جلد ۲، صفحه ۱۷۷]

مرا بیهوش نکنید

آیت اللّه سید احمد خوانساری از مراجع بزرگ تقلید بودند که مقامات علمی و معنوی بالایی داشتند. آیت اللّه بروجردی از ایشان تقاضا کردند به تهران بروند. مرحوم خوانساری به تهران آمدند و سال‌ها در تهران امام جماعت و مرجع تقلید بودند. وقتی از حضرت امام راجع به عدالت ایشان پرسیدند گفتند: در عدالت ایشان حرفی نیست، باید از مقام عصمت ایشان پرسید. آیت اللّه خوانساری به دلیل بیماری به عمل جرّاحی نیاز پیدا کردند و باید بیهوش می‌شدند. ایشان در بیهوشی خود مشکلی فقهی می‌دیدند که وقتی مرا بیهوش می‌کنند تکلیف مقلدین من چه می‌شود؟ لذا فرمودند: در هنگام جرّاحی مرا بیهوش نکنید. گفتند: مگر می‌شود؟ گفتند: شما عمل جراحی خودتان را انجام دهید کاری به این کار نداشته باشید. به هر حال، ایشان را جراحی می‌کنند. بعد از عمل پرسیدند: شما در این فاصله چه کردید؟ فرمود: وقتی شما عمل جراحی را شروع کردید من شروع به قرائت قرآن کردم. ایشان آن چنان در قرائت قرآن غرق بود که درد تیغ جراحی را احساس نکرد و خودش را از این بدن مادی جدا کرده بود.

[داستان های سمت خدا - مرا بیهوش نکنید - جلد ۲، صفحه ۱۸۳]

خدا در نماز می‌خواهد انسان قدرت تمرکزش بالا رود و به یک موضوع بتواند فکر کند

برداشته شدن پرده‌ها به هنگام مرگ

آیت اللّه حق شناس از تفسیر روض الجنان ابو الفتوح رازی، از مفسرین

بزرگ شیعه و مدفون در حرم عبد العظیم حسنی علیه السلام، نقل می‌کردند که قرآن می‌فرماید: ﴿فَكَشَفْنَا عَنکَ غِطَاءَکَ فَبَصَرُکَ آلْيَوْمَ حَدِيدٌ﴾؛ [۱] از تو پرده را بر می‌داریم و در آن روز چشمت تیز نگر است. » یعنی خداوند به تو چنان حافظه ای می‌دهد که تمام هفتاد سال عمرت را به یاد می‌آوری حتی آن فوتی که به چراغی زدی.

----------

[۱]: سورۀ ق، آیۀ ۲۲.

[داستان های سمت خدا - سند خانه - جلد ۲، صفحه ۱۸۷]

مو را از ماست می‌کشند!

امام راحل به فرزندش حاج احمد آقا در عالم رؤیا فرموده بود: خدا این جا مو را از ماست می‌کشد. حتی این دستی را که من حرکت می‌دهم حساب این دست را هم می‌رسد. خدا حافظه ای

می دهد که همه کارهایی که کردی، چه ریز و چه درشت را، به یاد می‌آوری. تمام اعمال شصت - هفتاد ساله در مقابل چشمانت می‌آید. [۲]

----------

[۲]: عالم برزخ، مجموعه سخنرانی‌های آیت اللّه احمدی میانجی.

[داستان های سمت خدا - برداشته شدن پرده‌ها به هنگام مرگ - جلد ۲، صفحه ۱۸۷]

نوشیدن شراب با بسم اللّه

به یکی از علما گفتند: فلانی شراب می‌خورد. شما دستوری ندارید به او بگوییم تا ترک کند؟ فرمود: به او بگویید: از این به بعد هر وقت می‌خواهد شراب بخورد، بسم اللّه بگوید. این پیام را به او می‌دهند. بار دیگر که آمد شراب بخورد، بسم اللّه گفت؛ اما شرمنده شد و از شراب خواری دست کشید. [۲]

----------

[۲]: جرعه ای از دریا، ج ۳، ص ۴۳۱.

[داستان های سمت خدا - مرد میدان مناظره - جلد ۲، صفحه ۱۹۱]

آن شب امام صادق علیه السلام در سجده به مناجات پرداخت و به درگاه الهی عرض کرد: «خدایا! از تو می‌خواهم به نیروی فراوانت و عظمت پر شکوهت که همگان در برابر آن خوارند که به محمد و اهل بیت او درود بفرستی و او را در این ساعت و لحظه هلاک و مجازات کن. »

﴿ اَللّهُمَّ إنِّی أسْألُکَ بِقُوَّتِکَ الْقَویَّهِ، وَ بِجَلالِکَ الشَّدیدِ، الَّذی کُلُّ خَلْقِکَ لَهُ ذَلیلٌ، أنْ تُصَلِّیَ عَلی مُحَمَّدٍ وَ أهْلِ بَیْتِه، وَ أنْ تَأْخُذَهُ السّاعَهَ﴾. ر. ک: الکافی، ج ۲، ص ۵۱۳.

دعا نویس

شخصی به نام عبد اللّه بن سنان از امام صادق علیه السلام پرسید: گاهی می‌گویند فلانی جن زده و طلسم شده است، ممکن است ذکری برایش بگیریم و این مشکل را حل کنیم؟ اشکالی ندارد به دعانویس مراجعه کنیم؟ امام صادق علیه السلام فرمود: اگر آن چه برایت می‌نویسد از قرآن است، اشکالی ندارد. [۲]

آقایی به من مراجعه کرد و گفت: من با خانمم مشکل دارم، به من گفتند: طلسم شدی. دو میلیون تومان دادم تا مشکلم حل شود، ولی نشد. گفتند: با دو میلیون حل نمی شود! باید چندین میلیون دیگر بدهی تا طلسم تو باطل شود. در حالی که به قول امام صادق علیه السلام، شفا در قرآن است [۱] ؛ غیر از قرآن چیزی نداریم. حضرت دو آیه تلاوت کردند: ﴿وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ﴾ [۲] ؛ ﴿لَوْ أَنَزَلْنَا هَذَا الْقُرْآنَ عَلَى جَبَلٍ لَرَأَيْتَهُ خَاشِعاً مُتَصَدِّعاً ﴾ [۳] .

----------

[۲]: ابن بسطام، طبّ الائمه، ص ۴۸؛ تفسیر صافی، ج ۳، ص ۲۱۳ و وسائل الشيعة، ج ۶، ص ۲۳۶.

[۱]: سورۀ اسراء، آیۀ ۸۲.

[۲]: همان

[۳]: سورۀ حشر، آیۀ ۲۱.

[داستان های سمت خدا - جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد - جلد ۲، صفحه ۱۹۴]

فردوسی قهر کرد و رفت!

مرحوم فلسفی، خطیب معروف، نقل می‌کردند که مرا با اصرار نزد کسی بردند که می‌گفتند احضار ارواح می‌کند. هر کسی هر سؤالی می‌کرد قانع می‌شد. من سؤال کردم و گفتم: روح حکیم ابو القاسم فردوسی را احضار کن. آن شخص گفت: حاضر است. آقای فلسفی مرد زیرکی بود به آن آقا گفت: من این متن را آماده کردم به روح فردوسی که حاضر است بگویید این متن را به شکل شاهنامه به نظم در بیاورد. او گفت: ابو القاسم فردوسی قهر کرد و رفت. معلوم شد که کار این شخص بازی بود و قدرت این کار را نداشت.

[داستان های سمت خدا - دعا نویس - جلد ۲، صفحه ۱۹۵]

هدیه به روح حضرت زهرا علیها السلام

از یکی از نوادگان محدث قمی شنیدم که می‌گفت: به جدّم خیلی اصرار

کردند که کتاب دعا بنویس؛ ایشان نمی پذیرفتند تا این که بعد از مدتی پذیرفتند و فرمودند: نیت کردم هر کس مفاتیح الجنان را بخواند ثوابش به روح حضرت زهرا علیه السلام هدیه شود.

[داستان های سمت خدا - فردوسی قهر کرد و رفت! - جلد ۲، صفحه ۱۹۵]

روضه‌های خانگی

بنی عباس در دوران امام صادق علیه السلام اجازه نمی دادند کسی مجالس عمومی برای اهل بیت برقرار کند. بنابراین هرگاه شاعر و مرثیه خوانی به خانه آن حضرت می‌آمد، حضرت دستور می‌دادند پرده ای بزنند که زن‌ها یک طرف و مردها طرف دیگر باشند و آن گاه برای حضرت روضه می‌خواندند.

شخصی به نام ابو هارون می‌گوید: به محضر امام صادق علیه السلام مشرف شدم؛ حضرت فرمودند: برای من چند شعر بخوان. شعر خواندم. حضرت فرمودند: این طور نه! آن طور که دور هم جمع می‌شوید و روضه می‌خوانید. دوباره شعر خواندم. حضرت بلند بلند گریه کردند و بانوان نیز گریه کردند. حضرت فرمودند: باز هم بخوان. [۱]

شخصی به نام عبد اللّه بن غالب می‌گوید: به محض این که وارد خانه امام صادق علیه السلام شدم، حضرت فرمود: برایم روضه بخوان. من روضه خواندم که ناگهان بانویی از بانوان حرم فریاد زد: وا أبتاه! وقتی مأموران بنی عباس صدا را شنیدند، در زدند و گفتند: چه خبر است؟ امام صادق علیه السلام فرمود: بروید بگویید طفلی از ما از دنیا رفته، برای آن طفل گریه می‌کنیم. [۲] منظور حضرت از آن طفل، حضرت علی اصغر طفل شش ماهه ابا عبد اللّه علیه السلام بود.

----------

[۱]: كامل الزيارات، باب ۱۱، ص ۱۱۱.

[۲]: همان

[داستان های سمت خدا - روضه‌های خانگی - جلد ۲، صفحه ۱۹۹]

پاسخ زیبا و دندان شکن

شخصی به نام ابراهیم بن طلحه بعد از حادثه عاشورا به حضرت سجاد علیه السلام گفت: «من الغالب؛ در کربلا چه کسی پیروز شد؟ » امام سجاد علیه السلام پاسخ بسیار زیبایی فرمودند که تحلیل بسیار مهمی از تاریخ کربلا و حوادث بعد از عاشورا به دست می‌آید. حضرت فرمودند: ﴿إِذَا دَخَلَ وَقْتُ الصَّلَاة فَأَذّنْ وَ أقِمْ تَعْرِفِ

الغالبَ﴾؛ وقتى وقت نماز فرا رسید اذان و اقامه بگو، آن گاه پیروز را می‌شناسی. یعنی اگر هنوز مردم اذان و اقامه می‌گویند و نماز می‌خوانند بدان ما پیروزیم.

[داستان های سمت خدا - فساد و نادانی - جلد ۲، صفحه ۲۰۲]