فداییان امام هادی علیه السلام

خانه هاي طلاي بهشت

آنهايي که غرق در سخنان دلنشين پيامبر شده بودند، انگار در بهشت بودند. بوي عطر دل انگيزي فضا را پر کرده بود و پيامبر با تبسمي برلب از لحظه هايي سخن مي‏گفت که قطره هاي اشک شوق را برگونه‏هاي مردم نشانده بود. آنها با دلي سرشار از اميد، غرق در خاطرات پيامبر از «معراج» بودند، و پيامبر هم با مهرباني با آنان سخن مي‏گفت:

«در معراج، داخل بهشت شدم. در آنجا سرزميني را ديدم که فرشتگان خدا با خشت هايي ازطلا و نقره، بنايي را مي‏ساختند و بعضي از لحظه ها دست از کار مي‏کشيدند. از آنها پرسيدم: چرا گاهي از کار دست مي‏کشيد؟ آنها در جوابم گفتند: هرگاه مؤمن ذکر تسبيحات اربعه را مي‏گويد، ما برايش بنايي را مي‏سازيم. هرگاه آنها ذکر نمي‏گويند، ما هم از کار دست مي‏کشيم...»

پيامبر سخن مي‏گفت و آنهايي که از پشت پرده نازک اشک، پيامبر را در هاله اي از نور مي‏ديدند زير لب ذکر تسبيحات اربعه را مي‏گفتند:

سبحان الله و الحمدلله و لااله الا الله والله اکبر[1] .

[1] بهترين پناهگاه ص 122 به نقل از ارشادالقلوب ديلمي ص 85.