#دوره_ذکرهای_نماز 37
#دوره_ذکرهای_نماز 37
يا مَنْ ذِكْرُهُ حُلْو ؛ به نام خدایی که یادش شیرین است.
سلام عرض میکنم خدمت شما معلمان عزیز.
جلسه سی هفتم که با موضوع «ذکرهای نماز» در خدمت شما هستم.
در این جلسه میخواهیم پاداش گفتن تسبیحات اربعه را با هم دوره کنیم.
پیامبر عزیزمان صلّی اللّه علیه و آله در سفری که به معراج داشتند با حضرت ابراهیم علیه السلام ملاقات کردند.
در این ملاقات حضرت ابراهیم فرمودند : ای احمد! بگو که زمینههای بهشت بسیار وسیع است و بسیار حاصلخیز، تا آنجایی که میتوانند در این زمینه ها درخت بکارند [ چون کاشتن درخت بر عهده خودشان است]
می خواهیم ویژگی های درختان بهشتی را با هم دوره کنیم :
یک. ریشه درختان بهشتی از طلاست و تنه اش از چوب نیست از مروارید است. « أَصلُها مِن ذَهَبٍ، وَ فَرعُها مِنَ اللُّؤلُؤ »
دو. درختان دنیا فقط در یک فصل میوه می دهند، اما درختان بهشتی همیشه میوه میدهند و همیشه سرسبز هستند.
سه. اگر اراده کنیم میوهای از درختان بهشتی بچینید لازم نیست از درخت بالا بروید، همین طور که نشسته اید، به محض اینکه اراده کنید میوه جدا میشود، میآید جلوی دهان شما قرار میگیره
چهار. حتی یک میوه کِرم خورده، نارس و بد مزه ندارد، همه میوه هایش درجه یک هستند.
پنج. هر میوه ای که از درخت جدا میشود یه میوهی دیگر سریع جایش را پُر میکند.
مانند جعبه دستمال کاغذی که هر دستمال را که میکشی یک دستمال دیگر جای آن را پر میکند.
و یا شعله آتشی که اگر با این شعله آتشی را روشن کنیم، اصل شعله سر جاش برقرار میماند.
پیامبر عزیزمان صلّی اللّه علیه و آله فرمودند : هر کسی بر لبانش ذکر « سُبْحَانَ اللَّه » جاری شود خداوند، یک چنین درختی را در بهشت برای او می کارد. « مَن قالَ سُبحانَ اللّهِ غَرَسَ اللّهُ لَهُ بِها شَجَرَةً فِي الجَنَّةِ »
حضرت برای ذکر « اَلْحُمْدُ لِلَّه » ، « لا إِلهَ إِلَّا اللَّه » و « اَللّهُ اَکْبَر » هم همین جمله را فرمودند.
پس کسی که تسبیحات اربعه را می گوید چهار درخت بهشتی دارد برای خودش می کارد.
پس ما در اذان، اقامه، رکوع، سجده رکعت سوم و چهارم وقتی این ذکرها را میگوییم مُدام داریم درختان بهشتی می کاریم.
وقتی بعد از نمازمان صد مرتبه تسبیحات حضرت زهرا سلام الله علیه را میگوییم در واقع داریم صد درخت بهشتی می کاریم.
ما در نماز هامون مدام در حال کاشتن درختان بهشتی هستیم.
خیلی خوب است که در طول شبانه روز وقتی مشغله ای نداریم، زبانمون به این ذکر شریف معطّر باشد.
#دوره_ذکرهای_نماز 38
يا مَنْ ذِكْرُهُ حُلْو ؛ به نام خدایی که یادش شیرین است.
سلام عرض میکنم خدمت شما معلمان عزیز.
جلسه سی و هشتم که با موضوع «ذکرهای نماز» در خدمت شما هستم.
هفتمین ذکری که از نماز با هم دوره میکنیم ذکر « حَوقَله » است. یعنی ذکر « لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّه »
مستحب است که وقتی مؤذن اذان میگوید، جملات اذان را حکایت کنیم، یعنی همان جملات رو بعد از مؤذن بگوییم و وقتی به « حَیَّ عَلَی الصَلاةِ ، حَیَّ عَلَی الفَلاحِ ، حَیَّ عَلَی خَیرِ العَمَل » رسید، چون این ها ذکر نیستند و تشویق به نماز هستند به جای اینکه این جملات رو تکرار کنیم بگوییم « لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّه »
در تعقیبات نماز هم این ذکر آمده است ؛
مثلاً در تعقیب نماز صبح آمده و داخل نماز هم وقتی ما بعد از سجده دوم میخواهیم بایستیم، میگوییم « بِحَوْلِ اللَّهِ وَ قُوَّتِهِ اقُومُ وَ اقْعُدُ »
یعنی من از خودم نیرو و توانایی ندارم برای ایستادن و نشستن، از خدا کمک میگیرم و خدا این نیرو را به من میدهد.
امیرالمؤمنین علیه السلام این ذکر را اینگونه تفسیر کردند که « لا حَولَ لَنا عَن مَعاصِي اللّهِ إلّا بِعِصمَةِ اللّهِ وَ لا قُوَّةَ لَنا عَلى طاعَةِ اللّهِ إلّا بِعَونِ اللّهِ »
هیچ حائل و فاصله و مانعی بین من و گناه نیست من نمیتونم خودم را از گناه نجات بدهم مگر اینکه خدا من را نگه دارد.
و هیچ توان و نیرویی نداریم بر عبادت و اطاعت خدا، مگر به یاری خود خدا.
این جمله بیان توحید افعالی است یعنی همه کاره عالَم خداست.
هیچ برگی از درخت نمی افتد، هیچ الکترونی در اتم حرکت نمیکند و هیچ کهکشانی در آسمانها حرکت نمیکند مگر اینکه خدا نیرو و توانش رو به اونها بدهد.
چاقو نمیبرد، مگر اینکه خدا بخواد. حضرت ابراهیم علیه السلام چاقو را به گلوی پسرش میکشید، نمی بُرید
گفت : ای چاقو ! چرا نمیبری؟
گفت : ابراهیم خلیل می گوید : ببُر و خدای جلیل میگوید : نبُر. « اَلْخَليلُ يَأْمُرُني بالْقَطْعِ وَالْجَليلُ يَنْهاني »
منِ چاقو اراده ام در طول اراده خداست بدون اراده خدا نمی توانم ببُرم.
آتش کارش سوزاندن است مگر اینکه خدا نخواهد. آتش بزرگ نمرود حتی مژه های چشم حضرت ابراهیم را هم نسوزاند.
خداوند بهش فرمود « يا نارُ كُونِي بَرْداً وَ سَلاماً عَلى إِبْراهِيمَ » ای آتش سرد و سلامت باش بر ابراهیم.
آب رفع تشنگی میکند مگر این که خدا نخواهد. شخصی رو به روی امام حسین علیه السلام قرار گرفت و گفت : ای حسین! این آب بر چرندگان و درندگان مباح است ولی از آب فرات به تو و خانواده ات حتی یک قطره هم نمیدهیم.
امام حسین علیه السلام او را نفرین کرد، خدایا او را با تشنگی از این دنیا ببر. « اَللّهُمّ اَمِتْه عَطشاناً »
هرچه آب میخورد، میگفت باز هم تشنه ام یعنی آب از او رفع تشنگی نمی کرد. شکمش پر از آب شد و هلاک شد.
« لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّه » یعنی اینکه انسان توجه داشته باشد که اسباب ظاهری که خداوند در دنیا قرار داده است، باعث نشود که انسان از مُسَبّبُ الاَسباب غافل شود. تمام اسباب در طول اراده خداوند هستند.
اگر خداوند نخواهد این اسباب نمی توانند اثرگذار باشند و به همین خاطر است که ما در نمازمان میگوییم « ایاک نستعین »
یعنی خدایا من تو را همه کاره می دانم و به همین خاطر از تو استعانت و یاری می طلبم.
#دوره_ذکرهای_نماز 39
يا مَنْ ذِكْرُهُ حُلْو ؛ به نام خدایی که یادش شیرین است.
سلام عرض میکنم خدمت معلمان عزیز.
جلسه سی و نهم که با موضوع «ذکرهای نماز» در خدمت شما هستم.
در این جلسه می خواهم برایتان از فواید ذکر « حَوقَله » بگویم.
یک. ابلیس با حضرت موسی علیه السلام گفت و گو می کرد و به او گفت : در زمانی که انسان ها خشمگین میشوند نزدیکترین حالت من به آنها است، که نفوذ و تسلط فوق العاده بر آنها پیدا میکنم.
به همین خاطر وقتی خشمگین شدی بگو « لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیم، یَسکُنُ غَضَبُک »
اگر این ذکر را در هنگام خشم بگویید آرام میشوی و آتش خشم تو فرو مینشیند.
و این ذکر یکی از ذکر هایی است که در روایات ما درباره اش آمده است که با گفتن این ذکر شیطان فرار میکند. « یطرُدنَ الشَّیطانَ »
دو. آقا امام صادق علیه السلام فرمودند : هنگامی که غم و غصه و ناراحتی پشت سر هم به تو هجوم آورد بگو لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّه.
« إذا تَوالَت عَلَیک الهُمومُ فَقُل : لا حَولَ و لا قُوَّةَ إلّا بِاللّه »
آقا امام حسین علیه السلام در روز عاشورا علی اکبر شان را تکه تکه کردند، تیر به حلق علی اصغرش زدند، صدای العطش طفلان از خیمه ها بلند شده بود و خود حضرت در محاصره دشمن بودند و میدانستند که بعد از شهادتشان دشمن بر ناموس ایشان مسلط میشود در این اوضاع غم انگیز حضرت با صدای بلند میفرمودند : لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّه.
سه. پیامبر عزیزمان صلّی اللّه علیه و آله فرمودند : هر کسی که با اعتقاد بگوید « لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّه العلی العظیم » مانند روزی که از مادرش به دنیا آمده است از گناهان پاک میشود، پاکِ پاک.
البته گناهانی که مربوط به حق الله او باشد پاک میشود و گناهانی که مربوط به حق الناس میشود را باید حلالیت بگیرد.
چهار. پیامبر عزیزمان صلّی اللّه علیه و آله در سفری که به معراج داشتند به خداوند عرضه داشتند که خدایا
- حضرت ابراهیم علیه السلام را خلیل و دوست خود کردی.
- حضرت موسی علیه السلام را کلیم و هم سخن خودت کردی،
- مردگان را توسط حضرت عیسی زنده میکردی.
- باد و شیاطین و پرندگان و حیوانات رو خدمتگزاران حضرت سلیمان علیه السلام کردی.
برای من چه فضیلتی قرار دادی؟
خداوند فرمودند برای تو فضیلتی قرار دادم که از همهی آن فضیلت ها بالاتر هست
نام تو را در کنار نام خودم قرار دادم که هرگاه شهادت به وحدانیت من داده میشود، شهادت رسالت تو هم داده میشود ؛ در اذان، در تشهد نماز و...
و بالاترین افتخارات رو برای تو قرار دادم که نام تو رو بلند کردم « وَ رَفَعْنا لَكَ ذِكْرَكَ »
و فرمودند : یکی از گنجینههای عرشم را به تو هدیه کردم که آن ذکر « لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّه » است.
پیامبر عزیزمان صلّی اللّه علیه و آله فرمودند : یا علی! آیا می خواهید را به گنجی از گنجینه های بهشت راهنمایی کنم؟
امیرالمؤمنین فرمودند : بله
پیامبر فرمودند آن ذکر « لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّه » است.
پس چهار تا ویژگی این ذکر این است که
- آتش خشم را خاموش میکند.
- سبب برطرف شدن هم و غم میشود
- سبب ریزش گناهان میشود
- گنجی از گنجهای عرش الهی و گنجینهای از گنجهای بهشت است.
یعنی وقتی ما این ذکر را بیان میکنیم گنجی از گنج های بهشت را تولید میکنیم.