فصل ششم: جامع بودن قرآن قرآن
566 رسول اللَّه صلى الله علیه و آله: وَالَّذی نَفسی بِیدِهِ! إنَّ القُرآنَ وَالذِّكرَ لَینبِتانِ الإِیمانَ فِی القَلبِ كَما ینبِتُ الماءُ العُشبَ.[1]
566 پیامبر خدا صلى الله علیه و آله: سوگند به آن كه جانم در دست اوست، قرآن و یاد خدا، ایمان را در دل مىرویانند، همچنان كه آب، سبزه را مىرویانَد.
567 الإمام علی علیه السلام: لِقاحُ الإِیمانِ تِلاوَةُ القُرآنِ.
567 امام على علیه السلام: تلاوت قرآن، ایمان را بارور مىكند.
(با نماز ایمان بارور می شود)
فصل سوم: بركات قرآن براى خانه
چراغ خانه
570 عنه صلى الله علیه و آله: نَوِّروا مَنازِلَكُم بِالصّلاةِ و قِراءَةِ القُرآنِ.[2]
570 پیامبر خدا صلى الله علیه و آله: خانههایتان را با نماز و تلاوت قرآن، روشن گردانید.
درخشندگى براى اهل آسمان
571 رسول اللَّه صلى الله علیه و آله: نَوِّروا بُیوتَكُم بِتِلاوَةِ القُرآنِ ولا تَتَّخِذوها قُبوراً كَما فَعَلَتِ الیهودُ وَالنَّصارى؛ صَلّوا فِی الكَنائِسِ وَالبِیعِ وعَطَّلوا بُیوتَهُم، فَإِنَّ البَیتَ إذا كَثُرَ فیهِ تَلاوَةُ القُرآنِ كَثُرَ خَیرُهُ، وَ اتَّسَعَ أهلُهُ.
571 پیامبر خدا صلى الله علیه و آله: خانههاى خود را با تلاوت قرآن، روشن سازید و آنها را گورستان نكنید، چنان كه یهود و نصارا كردند: نمازشان را در كلیساها و كنیسههاى خود مىخواندند و خانههایشان از عبادت، تهى بود؛ زیرا هر گاه در خانه، قرآن، بسیار خوانده شود، خیر و بركتش افزون مىشود و اهل آن خانه، در گشایش قرار مىگیرند.
574 عنه علیه السلام: إنَّ البُیوتَ الَّتی یصَلّى فیها بِتِلاوَةِ القُرآنِ، تُضیءُ لِاهلِ السَّماءِ كَما تُضیءُ نُجومُ السَّماءِ لِأَهلِ الأَرضِ.
574 امام صادق علیه السلام: خانههایى كه در آنها با تلاوت قرآن، نماز گزارده مىشود، براى آسمانیان، چنان مىدرخشند كه ستارگان آسمان، براى زمینیان مىدرخشند.
(در روایت داریم که وقتی حضرت فاطمه نماز می خواندند نورشان به اهل آسمان می درخشید همانگونه که نور ستارگان به زمین می درخشید)
فراوانى خیر و بركت
577 عنه صلى الله علیه و آله: اجعَلوا لِبُیوتِكُم نَصیباً مِنَ القُرآنِ؛ فَإِنَّ البَیتَ إذا قُرِئَ فیهِ القُرآنُ آنَسَ عَلى أهلِهِ، وكَثُرَ خَیرُهُ، و كانَ ساكِنیهِ مُؤمِنُو الجِنِّ، وَالبَیتَ إذا لَم یقرَأ فیهِ القُرآنُ وَحِشَ عَلى أهلِهِ، وقَلَّ خَیرُهُ، وكانَ ساكِنیهِ كَفَرَةُ الجِنِّ.
577 پیامبر خدا صلى الله علیه و آله: براى خانههایتان، بهرهاى از قرآن قرار دهید؛ زیرا خانه، هر گاه قرآن در آن خوانده شود، با اهل خود، انس مىگیرد و خیر [و بركت] آن، افزون مىشود و جنّیان خداپرست، در آن ساكن مىشوند. خانه، هر گاه، قرآن در آن خوانده نشود، از اهل خود، بیگانه مىشود و خیر [و بركت] آن، كاستى مىگیرد و جنّیان كافر، در آن سُكنا مىگُزینند.
579 عنه صلى الله علیه و آله: اجعَلوا فی بُیوتِكُم مِن صَلاتِكُم، وَاعمُروها بِالقُرآنِ؛ فَإِنَّ أفقَرَ البُیوتِ بَیتٌ لا یقرَأُ فیهِ كِتابُ اللَّهِ عز و جل.[3]
579 پیامبر خدا صلى الله علیه و آله: بخشى از نمازهایتان را در خانههایتان بخوانید و آنها را با قرآن، آباد كنید؛ زیرا فقیرترینِ خانهها، خانهاى است كه در آن، كتاب خداوند عز و جل خوانده نمىشود.
راندن شیاطین
582 الإمام علی علیه السلام: البَیتُ الَّذی یقرَأُ فیهِ القُرآنُ ویذكَرُ اللَّهُ عز و جل فیهِ تَكثُرُ بَرَكَتُهُ، وتَحضُرُهُ المَلائِكَةُ، وتَهجُرُهُ الشَّیاطینُ، ... وإنَّ البَیتَ الَّذی لا یقرَأُ فیهِ القُرآنُ ولا یذكَرُ اللَّهُ عز و جل فیهِ، تَقِلُّ بَرَكَتُهُ، وتَهجُرُهُ المَلائِكَةُ، وتَحضُرُهُ الشَّیاطینُ.
582 امام على علیه السلام: خانهاى كه در آن، قرآن خوانده شود و خداوند عز و جل در آن یاد شود، بركتش بسیار مىگردد و فرشتگان، به آن خانه، آمد و شد مىكنند و شیاطین، از آن دور مىشوند، ... و خانهاى كه در آن، قرآن خوانده نشود و خداوند عز و جل در آن یاد نشود، بركتش كم مىگردد و فرشتگان از آن دور مىشوند و شیاطین به آن، آمد و شد مىكنند.
(در خانه ای که نماز خوانده شود فرشتگان حاضر می شوند)
584 الإمام الصادق عن أبیه علیهما السلام: أنَّهُ كانَ یستَحِبُّ أن یعَلَّقَ المُصحَفُ فِی البَیتِ یتَّقى بِهِ مِنَ الشَّیاطینِ، قالَ: ویستَحِبُّ ألّا یترَكَ مِن القِراءَةِ فیهِ.
584 امام صادق- در باره پدرش علیهما السلام-: ایشان (امام باقر علیه السلام) دوست مىداشت كه در خانه، مُصحَف (قرآن)، آویزان باشد تا به واسطه آن، از شیاطین، محفوظ بمانَد. همچنین دوست داشت كه قرائت قرآن، ترك نشود.
دعوت به بهشت
593 الإمام الصادق علیه السلام: إنَّ القُرآنَ زاجِرٌ وآمِرٌ، یأمُرُ بِالجَنَّةِ وَ یَزجُرُ عَنِ النّارِ.
593 امام صادق علیه السلام: قرآن، باز دارنده و فرا خواننده است: به بهشت، فرا مىخوانَد و از دوزخ، باز مىدارد.
(نماز هم همین طور است : به حضرت شعیب گفتند : اصلاتک تامرک ... و همچنین ان الصلاة تنهی عن الفحشاء و المنکر)
[1] الفردوس: ج 3 ص 115.
[2] شعب الإیمان: ج 2 ص 358.
[3] كنز العمّال: ج 15 ص 393.