گلچین کتاب پرتویی از اسرار نماز؛ استاد قرائتی
نماز شب
در ميان نوافل، «نماز شب» جايگاه خاصّى دارد.تا آنجا كه نماز شب را خداوند، بر بنده محبوبش حضرت محمد صلى الله عليه و آله واجب ساخته و چنين فرمان داده بود: «وَمِنَ الَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نَافِلَةً لَّكَ» «اسراء، آيه 79» بخشى از شب را بعنوان نافله به تهجّد بپرداز و سحرخيزى كن.
در آيه ديگر مىخوانيم: مردان خدا براى انجام نيايش سحرگاهان و نماز شب، از بستر گرم فاصله مىگيرند و به نماز شب مشغول مى شوند، پاداش آنان، غير از بهشت و حوريان و ... چيزهايى است كه خداوند برايشان ذخيره كرده كه موجب روشنى ديدگانشان است: «فَلَاتَعْلَمُ نَفْسٌ مَّآ أُخْفِىَ لَهُم مِّن قُرَّةِ أَعْيُنٍ» «سجده، آيه 17»
نماز شب، مورد عنايت تمام انبياء بوده «بحارالانوار، ج 84، ص 136» و رسول خدا چندين مرتبه حضرت على را به نماز شب سفارش نموده و فرموده است: «عليك بِصلاة الليل، عليك بصلاة الليل، عليك بصلاة الليل» «وافى، ج 2، ص 22» بر تو باد، نماز شب.
و امام صادق عليه السلام فرمود: در خانه هايى كه نماز شب خوانده مى شود و قرآن تلاوت مىگردد، آن خانه ها نزد آسمانيان، همچون ستاره ها درخشانند. « وافى ج، 2، ص 22»
گذشته از آن، سحرخيزى و استفاده از هواى مفيد آن هنگام، براى بدن، نشاط آور است و در حديث است كه: «قيامُ الليلِ مُصِحَةُ الْبَدَنِ» «وسائلالشيعه، ج 5، ص 272» شب زنده دارى، بدن را تندرست مى كند.
و در حديث ديگرى اضافه بر آثار معنوى آن، خاصيت درد زدايى براى آن بيان شده است: «... ومُطردةُ الدّاءِ عَنْ اجْسادِكم» «وافى ج 2، ص 22»
در يك حديث قدسى از قول خداوند، مىخوانيم: «كَذِبَ مَنْ زَعَمَ انَّهُ يُحِبُّنى فَاذا جَنَّهُ اللَّيلُ نامَ عَنّى، الَيْسَ كُلُّ مُحِبٍّ يُحِبُّ خَلْوَةَ حَبيبهِ؟» «مصباح الشریعه» دروغ مىگويد آنكه مدّعى محبّت من است، ولى وقتى شب او را فرا مى رسد، مىخوابد، آيا مگر نه اينكه هر عاشقى، خلوت با معشوق را دوست دارد؟ ...
گاهى گناهان و دروغها، سبب محروميّت انسان از نماز شب مىگردد و شيرينى عبادت و نيايش، از انسان گرفته مى شود.
در حديث است: «انّ الرَّجُلَ لَيَكْذِبُ الْكِذْبَة فَيُحْرَمُ بِها عَنْ صَلاةِ اللَّيْلِ» «نورالثقلين، ج 3، ص 204» گاهى كسى دروغ مىگويد، و به همين سبب از نماز شب محروم مى شود.
(صفحه 205)
اهميّت نماز جماعت
از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل شده كه: «منْ سَمِعَ النّداءَ فَلَمْ يُجِبْهُ مَنْ غيرِ عِلّةٍ فَلا صَلاةَ له» «وسائلالشيعه، ج 5، ص 375» نماز كسى كه صداى اذان را بشنود و بى دليل، در نماز جماعت مسلمانان شركت نكند، ارزشى ندارد.
در حديث، تحقير نماز جماعت، به منزله تحقير خداوند بشمار آمده است: «مَنْ حَقَّرَهُ فَانّما يُحَقّرُاللّه» «من لايحضره الفقيه، ج 1، ص 377»
همين كه كسى براى شركت در نماز جماعت از منزل خارج مى شود، يا در مسجد، در انتظار نماز جماعت به سر مى برد پاداش كسى را دارد كه در اين مدّت، به نماز مشغول بوده است. «كنزالعمال، ج 8، حديث 22818»
(صفحه 211)
حديث جالبى در بيان فضليت نماز جماعت است كه ترجمه چنين است:
اگر اقتدا كننده 1 نفر باشد، پاداش 150 نماز داده مى شود.
اگر اقتدا كننده 2 نفر باشد، پاداش 600 نماز داده مى شود.
اگر اقتدا كننده 3 نفر باشد، پاداش 1200 نماز داده مى شود.
اگر اقتدا كننده 4 نفر باشد، پاداش 2400 نماز داده مى شود.
اگر اقتدا كننده 5 نفر باشد، پاداش 4800 نماز داده مى شود.
اگر اقتدا كننده 6 نفر باشد، پاداش 9600 نماز داده مى شود.
اگر اقتدا كننده 7 نفر باشد، پاداش 19200 نماز داده مى شود.
اگر اقتدا كننده 8 نفر باشد، پاداش 36400 نماز داده مى شود.
اگر اقتدا كنندگان و امام جماعت به 10 نفر رسيدند، پاداش 72800 نماز را دارد. ولى، همين كه عدد افراد از ده نفر گذشت، حساب آن را جز خدا كسى نمىداند. «مستدرك الوسائل، ج 1، ص 487»
رسول خدا صلى الله عليه و آله درباره اهميّت جماعت، فرمود: «صلاةُ الرَّجُلِ فى جماعةٍ خيرٌ مِنْ صَلاتِهِ فى بَيْتِهِ ارْبَعينَ سَنَةٍ. قيلَ: يا رَسُولَ اللّهِ! صَلاةُ يَوْمٍ؟ فقال صلى الله عليه و آله: صَلاةٌ واحدَةٌ» «مستدرك الوسائل، ج 1، ص 488» يك نماز با جماعت، بهتر از چهل سال نماز فرادى در خانه است. پرسيدند: آيا يك روز نماز؟ فرمود: بلكه يك نماز.
(صفحه 211)