درمان بیماریها
درمان بیماریها
عن الحارث الأعور: شَکوتُ إلی أمیرِ المُؤمِنینَ علیه السلام ألَما و وَجَعا فی جَسَدی، فَقالَ: إذَا اشتَکی أحَدُکم فَلیقُل: «بِاسمِ اللّهِ و بِاللّهِ، و صَلَّی اللّهُ عَلی رَسولِ اللّهِ و آلِهِ، أعوذُ بِعِزَّةِ اللّهِ و قُدرَتِهِ عَلی ما یشاءُ مِن شَرِّ ما أجِدُ»؛ فَإِنَّهُ إذا قالَ ذلِک، صَرَفَ اللّهُ عَنهُ الأَذی إن شاءَ اللّهُ تَعالی.
از حارث اعور: از ناراحتی و دردی که در بدنم داشتم، به امیر مؤمنان شکایت کردم. فرمود: هرگاه یکی از شما دردی داشت، بگوید: «به نام خدا و به یاری خدا، و صلوات خدا بر پیامبر خدا و آل او باد. به عزّت خدا و توانایی او بر آنچه بخواهد، پناه میبرم از گزند آنچه احساس میکنم». چون این را گفت، خداوند رنج و گزند را از او دور میکند، ان شاء اللّه تعالی.
بحار الأنوار: ج 95 ص 53.
عن خالد العبسی: عَلَّمَنی عَلِی بنُ موسی علیه السلام هذِهِ العوذَةَ، و قالَ: عَلِّمها إخوانَک مِنَ المُؤمِنینَ؛ فَإِنَّها لِکلِّ ألَمٍ، و هِی: اعیذُ نَفسی بِرَبِّ الأَرضِ و رَبِّ السَّماءِ، اعیذُ نَفسی بِالَّذی لا یضُرُّ مَعَ اسمِهِ داءٌ، اعیذُ نَفسی بِالَّذِی اسمُهُ بَرَکةٌ و شِفاءٌ.
از خالد عبسی: امام رضا علیه السلام این تعویذ را به من آموخت و فرمود: آن را به برادران مؤمنت هم بیاموز؛ زیرا شفای هر دردی است. آن تعویذ، این است: «خویشتن را در پناه پروردگار زمین و پروردگار آسمان در میآورم. خویشتن را در پناه کسی در میآورم که با وجود نام او، هیچ دردی زیان نمیزند. خویشتن را در پناه کسی در میآورم که نامش برکت و شفاست».
بحار الأنوار: ج 95 ص 8.
رفع ترس و بیخوابی
رسول اللّه صلی الله علیه و آله: إذا فَزِعَ أحَدُکم فِی النَّومِ فَلیقُل: «أعوذُ بِکلِماتِ اللّهِ التّامّاتِ، مِن غَضَبِهِ و عِقابِهِ و شَرِّ عِبادِهِ، و مِن هَمَزاتِ الشَّیاطینِ و أن یحضُرونِ» فَإِنَّها لَن تَضُرَّهُ.
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: هرگاه کسی از شما در خواب ترسید، بگوید: «به کلمات تامّ خدا پناه میبرم از خشم و کیفر او و از شرّ بندگانش، و از وسوسههای شیاطین و از این که نزد من آیند». با گفتن این جملات، هرگز به او گزندی نخواهند زد.
بحار الأنوار: ج 76 ص 196.
دفع گزند هر گزندرسانی
عن عمرو بن شعیب عن أبیه عن جدّه: قالَ رَسولُ اللّهِ صلی الله علیه و آله: أمسَینا و أمسَی المُلک للّهِ، وَ الحَمدُ للّهِ، أعوذُ بِاللّهِ الَّذی یمسِک السَّماءَ أن تَقَعَ عَلَی الأَرضِ إلّا بِإِذنِهِ، مِن شَرِّ ما خَلَقَ و ذَرَأَ و بَرَأَ» مَن قالَهُنَّ عُصِمَ مِن کلِّ ساحِرٍ، و کاهِنٍ، و شَیطانٍ، و حاسِدٍ.
از عمرو بن شعیب، از پدرش از جدّش: پیامبر خدا فرمود: «شب خود را در حالی آغاز کردیم که پادشاهی، از آنِ خداست و ستایش، از آنِ خدا به خدایی که آسمان را باز میدارد از اینکه بر زمین فرو افتد مگر به اذن خود او، پناه میبرم از گزند آنچه آفریده و پدید آورده و ایجاد کرده است». هر کس این را بگوید، از هر جادوگر و پیشگو و اهریمن و حسودی، ایمن نگه داشته میشود.
محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 1966.
الإمام الباقر علیه السلام: مَن قالَ إذا أصبَحَ: «اللّهُمَّ إنّی أصبَحتُ فی ذِمَّتِک و جِوارِک، اللّهُمَّ إنّی أستَودِعُک دینی و نَفسی و دُنیای و آخِرَتی و أهلی و مالی، و أعوذُ بِک یا عَظیمُ مِن شَرِّ خَلقِک جَمیعا، و أعوذُ بِک مِن شَرِّ ما یبلِسُ بِهِ إِبلیسُ و جُنودُهُ»، إذا قالَ هذَا الکلامَ، لَم یضُرَّهُ یومَهُ ذلِک شَیءٌ، و إذا أمسی فَقالَهُ، لَم یضُرَّهُ تِلک اللَّیلَةَ شَیءٌ إن شاءَ اللّهُ تَعالی.
امام باقر علیه السلام: هر کس که صبحْ هنگام بگوید: «بار خدایا! در زنهار و پناه تو، صبح خویش را میآغازم. بار خدایا! دینم و خودم و دنیایم و آخرتم و خانوادهام و اموالم را به تو سپردم. به تو پناه میآورم ای بزرگ! از گزند همه آفریدگانت، و به تو پناه میآورم از گزند هر آنچه ابلیس و لشکریانش وسوسه میکنند»، هرگاه این کلمات را بگوید، در آن روز، هیچ چیز به او گزندی نمیرساند و چنانچه در آغاز شب این کلمات را بگوید، در آن شب، هیچ چیز به او آسیبی نخواهد رساند، إن شاء اللّه.
بحار الأنوار: ج 86 ص 294.
رهیدن از آتش
رسول اللّه صلی الله علیه و آله: یقولُ اللّهُ تَعالی: انظُروا فی دیوانِ عَبدی، فَمَن رَأَیتُموهُ سَأَلَنِی الجَنَّةَ أعطَیتُهُ، و مَنِ استَعاذَنی مِنَ النّار أعَذتُهُ.
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: خدای تعالی میفرماید: «در دفتر بندهام بنگرید. پس هر کس را دیدید که بهشت را از من تقاضا کرده است، آن را به او میدهم و هر کس که از آتش به من پناه آورده باشد، او را پناه میدهم».
محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 1969.
فصل چهارم: چیزهایی که باید از آنها به خدا پناه برد
شیطان
تفسیر القمّی فی قَولِهِ تَعالی: «وَ قُلْ رَبِّ أَعُوذُ بِک مِنْ هَمَزاتِ الشَّیاطِینِ»: قالَ: ما یقَعُ فی قَلبِک مِن وَسوَسَةِ الشَّیاطینِ.
تفسیر القمّی در باره این سخن خدای تعالی: «و بگو: ای پروردگار من! از همزات شیاطین، به تو پناه میبرم»: امام علیه السلام (در مصدر، به نام امام، تصريح نشده است.) فرمود: یعنی وسوسههای شیطان که در دل تو میافتد.
بحار الأنوار: ج 9 ص 227
رسول اللّه صلی الله علیه و آله: لا تَسُبُّوا الشَّیطانَ، و تَعَوَّذوا بِاللّهِ مِن شَرِّهِ.
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: شیطان را دشنام ندهید؛ بلکه از شرّ او به خدا پناه ببرید.
محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 1972.
رسول اللّه صلی الله علیه و آله: إنَّ لِلشَّیطانِ لَمَّةً بِابنِ آدَمَ، و لِلمَلَک لَمَّةً؛ فَأَمّا لَمَّةُ الشَّیطانِ فَإِیعادٌ بِالشَّرِّ و تَکذیبٌ بِالحَقِّ، و أمّا لَمَّةُ المَلَک فَإِیعادٌ بِالخَیرِ و تَصدیقٌ بِالحَقِّ، فَمَن وَجَدَ ذلِک فَلیعلَم أنَّهُ مِنَ اللّهِ، فَلیحمَدِ اللّهَ، و مَن وَجَدَ الاخری، فَلیتَعَوَّذ بِاللّهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیمِ.
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: شیطان به آدمی القا میکند و فرشته نیز القا میکند. القای شیطان، وعده دادن [و وسوسه کردن] به بدی و تکذیب حق است و القای فرشته، وعده دادن [و راهنمایی کردن] به خوبی و تصدیق حق است. پس هر کس این [دومی] را احساس کرد، بداند که آن از جانب خداست و خداوند را سپاس و ستایش بگوید، و هر کس آن دیگری را احساس کرد، از شیطانِ رانده شده به خدا پناه ببرد.
محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 1978.