پرسمان نماز 22 ؛ نماز شب کجای قرآن آمده است؟
پرسمان نماز 22 ؛ نماز شب کجای قرآن آمده است؟
سلام به شما، دانشآموز عزیز! دانشآموز زرنگ و پر تلاش.
یکی از سؤالهای شما این است که نماز شب کجای قرآن نوشته شده و اگر نماز شب بخوانم، پاداش و جایزهاش چیست؟
توجه داشته باشید که نماز شب برای پیامبر عزیزمان واجب بوده، اما برای ما مسلمانها مستحب است.
در سوره مزمل، آیه ۲، خدا به پیامبرش میفرماید: " قُمِ اللَّيْلَ إِلاَّ قَليلا " در نیمه شب بلند شو برای نماز شب.
همچنین در سوره اسرا، آیه ۷۹، خدا به پیامبرش میفرماید: «مقداری از شب را بلند شو و نماز شب بخوان تا به مقام محمود برسی». [1] تا به مقام بلند شفاعت برسی. [2]
در سوره سجده، آیه 17، خدا مومنان را اینگونه توصیف میکند: «در نیمه شب پهلوهای خود را از رختخواب بلند میکنند و مانند فنر از جا میپرند تا با خدا گفتگو کنند و نماز شب بخوانند». [3]
در ادامه آیه میفرماید: «جایزهای که خدا به اینها میدهد، هیچکس غیر از خودش نمیداند». [4]
این پاداش بسیار بزرگ است که حتی پیامبران عزیز وقتی آن را دریافت میکند، شاد و خوشحال و خندان میشود.
اگر کسی میتواند از نیمه شب شرعی ـ که زمانش را در تقویم نوشتهاند ـ تا قبل از اذان صبح نماز شب بخواند.
امام باقر علیه السلام اجازه دادند که اگر نماز در آن زمان برای او سخت است ، قبل از اینکه به رختخواب برود ، نماز شب خود را بخواند. [5]
یک پرسش : حاج آقا، یازده رکعت خیلی زیاد است،
جواب : خُب میتواند دو رکعت بخواند، مثل نماز صبح، یک نماز دو رکعتی بخواند و نیت آن این است : "دو رکعت نماز شب"
شعر زیبایی هم هست که میگوید:
شب خیز که عاشقان به شب راز کنند * گِرد در و بام دوست پرواز کنند
هر جا که دری هست به شب بربندند * غیر از در دوست که شب باز کنند
پرسمان نماز 24 ؛ من که خدا را دوست دارم پس چه نیازی هست نماز بخوانم؟
سلام به شما، دانشآموز عزیز! شما که بهترین مخلوق خدا هستید. یعنی روزی که خدا انسان را آفرید، از آفریدن انسان به خودش گفت: «آفرین!»
یک دانشآموزی پرسید: «حاج آقا، من به دوستم میگویم نماز بخوان، می گوید من که خدا را دوست دارم پس چه نیازی به نماز دارم؟» جوابش چیست؟
سه تا پاسخ به او یاد دادم:
۱. حرف دوست شما مثل این است که به یک بیمار بگوییم دارویی را که پزشک داده بخورد تا عفونت بدنش پاک شود و درد تو آرام شود.
بگوید: «من که پزشک را دوست دارم، چه نیازی به دارو دارم؟»
خدا پزشک ماست و داروی نماز را داده تا عفونتِ گناه از روح ما پاک شود و روح ما آرامش پیدا کند.
ما هر چه پزشک را دوست داشته باشیم تا داروی او را نخوریم خوب نمیشویم.
۲. یک مامانی در مهمانی به کودکش میگوید: «آنقدر روی مبلها بالا و پایین نپر، به چاقو دست نزن، چیزی را به سمت شیشه پرت نکن».
این بچه آتش دنیا را میسوزاند و هر کار دلش میخواهد میکند. اذیتهایش که تمام شد، در بغل مامانش میپرد و صورت مامانش را میبوسد و میگوید: «مامان جون، دوستت دارم ، دوستت دارم». مامانش میگوید: «نمیخواهد آنقدر دوستت دارم بگویی، دستور من را انجام بده».
خداوند هم میفرماید: «من هفده مرتبه در قرآن دستور دادم " نماز بخوان" به جای اینکه آنقدر بگویی دوستت دارم، بلند شو وضو بگیر و نمازت را بخوان».
سه. مدعی زیاد است ، هم ابوذر و هم ابولهب ـ هر دو ـ میگویند خدایا من تو را دوست دارم [6] و نشانه دوست داشتن خدا این است که هر چه خدا دوست دارد ما هم باید دوست داشته باشیم.
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند : دوست داشتنی رفتارها نزد خداوند متعال نماز است. [7] به دوستت بگو تو که نماز نمیخوانی چطور ادعا داری نماز را دوست داری؟ تو که نماز را دوست نداری چطور ادعا داری را دوست داری؟
یادمان باشد رفتار ماست که گفتار ما را رد میکند یا تأیید میکند و نشان میدهد ما در گفتارمان راستگو هستیم یا خدای ناکرده دروغگو.
[1] وَ مِنَ اللَّیلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَةً لَكَ عَسى أَنْ یبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُودا.
[2] امام باقر و امام صادق (علیهما السلام) : فِی قَوْلِهِ عَسی أَنْ یَبْعَثَکَ رَبُّکَ مَقاماً مَحْمُوداً قَالَ هِیَ الشَّفَاعَةُ. (تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۸، ص۳۰۸)
[3] تَتَجَافَىٰ جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ یدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَطَمَعًا وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ ینْفِقُونَ.
[4] فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِی لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْینٍ جَزاءً بِما كانُوا یعْمَلُون.
[5] عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنِ الرَّجُلِ لَا یسْتَیقِظُ مِنْ آخِرِ اللَّیلِ حَتَّى یمْضِی لِذَلِكَ الْعَشْرُ وَ الْخَمْسَ عَشْرَةَ فَیصَلِّی أَوَّلَ اللَّیلِ أَحَبُّ إِلَیكَ أَمْ یقْضِی قَالَ لَا بَلْ یقْضِی أَحَبُّ إِلَی إِنِّی أَكْرَهُ أَنْ یتَّخِذَ ذَلِكَ خُلُقاً وَ كَانَ زُرَارَةُ یقُولُ كَیفَ تُقْضَى صَلَاةٌ لَمْ یدْخُلْ وَقْتُهَا إِنَّمَا وَقْتُهَا بَعْدَ نِصْفِ اللَّیلِ. ( وسائل الشیعة، ج4، ص: 257)
امام خمینی قدس سره می فرماید: مسافر و جوانی که خوف آن را دارد که نماز شب را در وقتش نتواند بخواند، می تواند نافله شب را قبل از نصف شب بخواند؛ بلکه هر کسی که دارای عذر باشد، مانند پیر و کسی که ترس از سرما یا احتلام دارد، می تواند قبل از نصف شب آن را بخواند و سزاوار است که این افراد، نیت تعجیل نمایند، نه ادا. (ترجمه فارسی تحریرالوسیله، ج 1، ص 153)
[6] خداوند به پیامبرش فرمود زیاد هستند کسانی که میگویند مرا دوست دارند دروغ میگویند. «یا أحمد، لیس كلّ من قال أحبّ اللَّه أحبّنی» (الجواهر السنیة فی الأحادیث القدسیة (كلیات حدیث قدسى)، ص: 389)
[7] إِنَّ أَحَبَّ الْأَعْمَالِ إِلَى اللَّهِ الصَّلَاةُ وَ الْبِرُّ وَ الْجِهَادُ. ( الخصال، ج1، ص: 185)